Στο ενημερωτικό δελτίο αυτής της εβδομάδας, εξερευνήστε τα στοιχεία που αποκάλυψε το ρόβερ Perseverance της NASA στον Άρη, σύμφωνα με τα οποία μια ακολουθία αρχαίων πετρωμάτων πάχους περίπου 75 μέτρων, στο χείλος του κρατήρα Jezero, σχηματίστηκε από επανειλημμένες προσκρούσεις αστεροειδών.
Μάθετε επίσης πώς μια σειρά δοκιμών με ελικόπτερο, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στο σημείο της Γης που παρουσιάζει τις μεγαλύτερες ομοιότητες με την Αφροδίτη, βοήθησε την ομάδα της αποστολής DAVINCI της NASA να αξιολογήσει έναν ανιχνευτή που θα κατέλθει κάποτε μέσα από την ατμόσφαιρα της Αφροδίτης.
Ανακαλύψτε ακόμη τι εντόπισαν αστρονόμοι, χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA, κρυμμένο σε ένα από τα πιο διεξοδικά μελετημένα πλανητικά συστήματα του Γαλαξία μας — καθώς και άλλες ειδήσεις που ίσως σας διέφυγαν.
Επιστήμη — Ενδείξεις αρχαίων προσκρούσεων στον Άρη
Το ρόβερ Perseverance της NASA ανακάλυψε στοιχεία που δείχνουν ότι μια ακολουθία αρχαίων πετρωμάτων πάχους περίπου 75 μέτρων, στο χείλος του κρατήρα Jezero, δημιουργήθηκε από επανειλημμένες προσκρούσεις αστεροειδών.
Η συγκεκριμένη ακολουθία στρωματοποιημένου βραχώδους υποβάθρου αποκαλείται «Broom Point member» από την επιστημονική ομάδα του ρόβερ και πιθανότατα έχει ηλικία μεγαλύτερη των 3,9 δισεκατομμυρίων ετών. Συγκαταλέγεται, επομένως, στα αρχαιότερα εδάφη που έχουν εξεταστεί ποτέ από ρόβερ στον Άρη.
«Από τότε που εγκατέλειψε τον Jezero, το Perseverance εξερευνά ένα εντελώς νέο πεδίο, τόσο από γεωγραφική όσο και από γεωλογική άποψη — ένα κεφάλαιο της αρειανής ιστορίας που προηγείται ακόμη και του ίδιου του κρατήρα», δήλωσε ο Κεν Φάρλεϊ, αναπληρωτής επιστημονικός υπεύθυνος του προγράμματος Perseverance στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας, στην Πασαντίνα.
«Στη Γη, το αρχαιότερο τμήμα της γεωλογικής ιστορίας μας έχει κατακερματιστεί, παραμορφωθεί και εξαλειφθεί σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας των τεκτονικών πλακών. Επειδή ο Άρης δεν διαθέτει τεκτονικές πλάκες που να ανακυκλώνουν τον φλοιό του, αυτό το αρχαίο αρχείο παραμένει άθικτο, προσφέροντάς μας μια σπάνια ματιά σε μια γεωλογική περίοδο που δεν διασώζεται στον δικό μας πλανήτη».
Το ρόβερ Perseverance της NASA «διαβάζει» το αρχείο των αρχαίων προσκρούσεων στον Άρη
Εργαστήριο Αεριώθησης (JPL)
15 Ιουλίου 2026
Περιεχόμενα
- Διαβάζοντας ανάμεσα στα στρώματα
- Ένα κοσμικό διπλό χτύπημα
- Περισσότερα για το Perseverance
Το Perseverance της NASA τράβηξε αυτήν τη «σέλφι» στο «Witch Hazel Hill», στο χείλος του κρατήρα Jezero, στις 10 Μαΐου 2025. Η μικρή σκοτεινή οπή στον βράχο μπροστά από το ρόβερ δημιουργήθηκε κατά τη συλλογή του δείγματος «Bell Island». Η μικρή δίνη σκόνης, αριστερά από το κέντρο και κάτω από τη γραμμή του ορίζοντα, είναι ένας αρειανός ανεμοστρόβιλος σκόνης.
NASA/JPL-Caltech/MSSS
Το ρόβερ Perseverance της NASA στον Άρη ανακάλυψε στοιχεία που δείχνουν ότι μια ακολουθία αρχαίων πετρωμάτων πάχους 75 μέτρων, στο χείλος του κρατήρα Jezero, δημιουργήθηκε από επανειλημμένες προσκρούσεις αστεροειδών. Η συγκεκριμένη ακολουθία στρωματοποιημένου βραχώδους υποβάθρου, την οποία η επιστημονική ομάδα του ρόβερ αποκαλεί «Broom Point member», πιθανότατα έχει ηλικία μεγαλύτερη των 3,9 δισεκατομμυρίων ετών. Συγκαταλέγεται, επομένως, στα αρχαιότερα εδάφη που έχουν εξεταστεί ποτέ από ρόβερ στον Άρη.
Τα ευρήματα, τα οποία δημοσιεύθηκαν την Τετάρτη στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of Geophysical Research: Planets, προσφέρουν ένα παράθυρο προς ένα από τα πιο ταραχώδη κεφάλαια της ιστορίας του Ηλιακού Συστήματος.
«Από τότε που εγκατέλειψε τον Jezero, το Perseverance εξερευνά ένα εντελώς νέο πεδίο, τόσο από γεωγραφική όσο και από γεωλογική άποψη — ένα κεφάλαιο της αρειανής ιστορίας που προηγείται ακόμη και του ίδιου του κρατήρα», δήλωσε ο Κεν Φάρλεϊ, αναπληρωτής επιστημονικός υπεύθυνος του προγράμματος Perseverance στο Caltech, στην Πασαντίνα της Καλιφόρνιας.
«Στη Γη, το αρχαιότερο τμήμα της γεωλογικής ιστορίας μας έχει κατακερματιστεί, παραμορφωθεί και εξαλειφθεί σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας της τεκτονικής των πλακών. Επειδή ο Άρης δεν διαθέτει τεκτονικές πλάκες που να ανακυκλώνουν τον φλοιό του, αυτό το αρχαίο αρχείο παραμένει άθικτο, προσφέροντάς μας μια σπάνια ματιά σε μια γεωλογική περίοδο που δεν διασώζεται στον δικό μας πλανήτη».
Διαβάζοντας ανάμεσα στα στρώματα
Αφού ανέβηκε στο δυτικό χείλος του κρατήρα Jezero στα τέλη του 2024, το Perseverance άρχισε να εξετάζει τις γύρω περιοχές με τα επιστημονικά του όργανα. Τα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν στο Broom Point αποκάλυψαν έξι διαφορετικούς τύπους πετρωμάτων. Ανάμεσά τους βρίσκονται λατυποπαγή πετρώματα —πετρώματα που αποτελούνται από γωνιώδη θραύσματα— τα οποία εναλλάσσονται με στρώματα λεπτόκοκκης, κονιορτοποιημένης πετρώδους σκόνης. Τα θραύσματα μέσα στα λατυποπαγή πετρώματα φέρουν κοιλότητες από φυσαλίδες αερίων, γεγονός που δείχνει ότι κάποτε βρίσκονταν σε λιωμένη κατάσταση.
Η παρουσία μικροσκοπικών, σκουρόχρωμων και υαλωδών σφαιριδίων μέσα στα στρώματα αποτέλεσε σημαντικό στοιχείο για τον τρόπο σχηματισμού των πετρωμάτων. Παρόμοια υαλώδη σταγονίδια μπορούν να παραχθούν και από ηφαίστεια, αλλά σπανίως εμφανίζονται σε τόσο μεγάλες ποσότητες. Αυτό δείχνει ότι ο βασικός παράγοντας σχηματισμού των πετρωμάτων ήταν οι προσκρούσεις αστεροειδών.
Μάλιστα, τα μεγαλύτερα από αυτά τα σφαιρίδια είναι συγκρίσιμα με εκείνα που εκτινάχθηκαν κατά την πρόσκρουση του αστεροειδούς Chicxulub στη Γη, η οποία συνδέεται με την εξαφάνιση των δεινοσαύρων.
Το ρόβερ Perseverance της NASA φωτογράφισε τα ίχνη που άφησε καθώς κατέβαινε από το χείλος του κρατήρα Jezero. Τα ανοιχτόχρωμα πετρώματα που εκτείνονται από το μέσο αριστερά έως το μέσο δεξιά της εικόνας, σε έναν σχηματισμό που ονομάστηκε «Broom Point member», πιθανότατα έχουν ηλικία μεγαλύτερη των 3,9 δισεκατομμυρίων ετών. Αποτελούν έτσι ορισμένα από τα αρχαιότερα εδάφη που έχουν εξεταστεί ποτέ από ρόβερ στον Άρη.
NASA/JPL-Caltech/ASU/MSSS
Η επανειλημμένη εμφάνιση αυτών των διαφορετικών τύπων πετρωμάτων σε ολόκληρη αυτήν την παχιά ακολουθία δείχνει ότι ισχυρές προσκρούσεις υψηλής ενέργειας συνέβησαν ξανά και ξανά στη συγκεκριμένη περιοχή του αρχέγονου Άρη.
«Τα διαφορετικά στρώματα των πετρωμάτων αποτελούν το αρχείο προσκρούσεων ποικίλου μεγέθους, οι οποίες σημειώθηκαν σε διαφορετικές αποστάσεις από το σημείο όπου συσσωρευόταν αυτή η ακολουθία πετρωμάτων», δήλωσε ο Άλεξ Τζόουνς, διδακτορικός φοιτητής πλανητικής γεωλογίας στο Imperial College του Λονδίνου και επικεφαλής συγγραφέας της επιστημονικής εργασίας.
«Ορισμένες μεγάλες προσκρούσεις σημειώθηκαν πολύ μακριά και κάποιες μικρότερες σε κοντινή απόσταση. Τα θραύσματα που εκτινάχθηκαν από όλες αυτές κατέληξαν εδώ, δημιουργώντας αυτό το παχύ στρώμα πετρωμάτων».
Ο τρόπος σχηματισμού των στρωμάτων ενδέχεται να υποδεικνύει αλληλεπίδραση με νερό ή πάγο. Αρκετά από αυτά φαίνεται ότι μπορεί να σχηματίστηκαν από ταχείες ροές θραυσμάτων, οι οποίες κινούνταν κοντά στην επιφάνεια του εδάφους. Στη Γη, τέτοιου είδους ισχυρά κύματα ρευστοποιημένων υλικών μπορούν να προκληθούν όταν λιωμένο πέτρωμα έρθει σε επαφή με νερό ή πάγο, που μετατρέπεται ακαριαία σε ατμό.
Ένα κοσμικό διπλό χτύπημα
Ορισμένα από τα στρώματα του Broom Point παρουσιάζουν κλίση μεγαλύτερη των 80 μοιρών — είναι σχεδόν κατακόρυφα. Η κλίση αυτή είναι υπερβολικά μεγάλη για να έχει προκληθεί από την πρόσκρουση που δημιούργησε τον κρατήρα Jezero.
Αντίθετα, οι επιστήμονες υποψιάζονται ότι το συγκεκριμένο τοπίο διαμορφώθηκε πριν από πολύ καιρό από ένα κοσμικό «διπλό χτύπημα».
Αρχικά, η πρόσκρουση ενός κολοσσιαίου αστεροειδούς δημιούργησε τη λεκάνη Isidis, πλάτους περίπου 1.900 χιλιομέτρων — μία από τις μεγαλύτερες λεκάνες πρόσκρουσης στον Άρη. Η πρόσκρουση αναστάτωσε και έδωσε κλίση στα πετρώματα, τα οποία μέχρι τότε ήταν επίπεδα.
Αργότερα, πιθανότατα προσέκρουσε ένας δεύτερος αστεροειδής, σχηματίζοντας τον κρατήρα Jezero, ο οποίος έχει διάμετρο περίπου 45 χιλιομέτρων. Η δεύτερη πρόσκρουση κατακερμάτισε και ανύψωσε τα ήδη κεκλιμένα πετρώματα, δημιουργώντας τους εντυπωσιακούς σχηματισμούς που παρατηρεί σήμερα το ρόβερ.
Για να προσδιορίσει με ακρίβεια πότε συνέβησαν αυτά τα γεγονότα, η ομάδα του Perseverance συνέλεξε δύο κυλινδρικά δείγματα πυρήνα, τα οποία ονομάστηκαν «Bell Island» και «Main River». Εάν μια μελλοντική αποστολή τα μεταφέρει στη Γη, η εργαστηριακή χρονολόγησή τους θα μπορούσε να αποκαλύψει πότε και με ποια συχνότητα σημειώνονταν προσκρούσεις στον αρχέγονο Άρη.
Κατ’ επέκταση, θα μπορούσε να προσφέρει πληροφορίες και για τη νεαρή τότε Γη, το πρώιμο αρχείο προσκρούσεων της οποίας έχει εξαλειφθεί από δισεκατομμύρια χρόνια τεκτονικής δραστηριότητας.
«Κατά τη διάρκεια εκείνης της βίαιης εποχής, δεν έπεφταν από τον ουρανό βροχή ή χιόνι, αλλά ένας σχεδόν αδιάκοπος καταιγισμός από σταγονίδια λιωμένων πετρωμάτων και κονιορτοποιημένη σκόνη, τα οποία εκτινάσσονταν από τις προσκρούσεις αστεροειδών», δήλωσε ο Τζόουνς.
«Εάν μπορέσουμε να προσδιορίσουμε με ακρίβεια την ηλικία αυτών των στρωμάτων, θα είναι σαν να διαβάζουμε ένα κοσμικό δελτίο καιρού από πριν από τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια».
Αυτός ο τροχιακός χάρτης παρουσιάζει τη διαδρομή που ακολούθησε το ρόβερ Perseverance της NASA από το σημείο προσεδάφισής του στον κρατήρα Jezero, το 2021, έως την περιοχή «Broom Point», στα μέσα του 2025.
NASA/JPL-Caltech/MRO/HIRISE/UA/ICL
Περισσότερα για το Perseverance
Το Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, το οποίο διαχειρίζεται για λογαριασμό της υπηρεσίας το Caltech, κατασκεύασε το ρόβερ Perseverance και διαχειρίζεται τις επιχειρήσεις του για λογαριασμό της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσιγκτον. Η αποστολή εντάσσεται στο χαρτοφυλάκιο του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA.
Το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνας είναι υπεύθυνο για τη λειτουργία του οργάνου Mastcam-Z του ρόβερ και συνεργάστηκε με τη Malin Space Science Systems στο Σαν Ντιέγκο για τον σχεδιασμό, την κατασκευή, τις δοκιμές και τη λειτουργία των καμερών.
Επικεφαλής του οργάνου SuperCam είναι το Εθνικό Εργαστήριο Los Alamos στο Νέο Μεξικό, όπου αναπτύχθηκε η κεντρική μονάδα του οργάνου.
Το όργανο SHERLOC του ρόβερ —Scanning Habitable Environments with Raman and Luminescence for Organics and Chemicals, δηλαδή «Σάρωση Κατοικήσιμων Περιβαλλόντων με Φασματοσκοπία Raman και Φωταύγεια για Οργανικές και Χημικές Ουσίες»— κατασκευάστηκε στο JPL της NASA.
Η κάμερα WATSON —Wide Angle Topographic Sensor for Operations and eNgineering, δηλαδή «Ευρυγώνιος Τοπογραφικός Αισθητήρας για Επιχειρήσεις και Μηχανική»— κατασκευάστηκε από τη Malin Space Science Systems.
Περισσότερες πληροφορίες για το Perseverance της NASA είναι διαθέσιμες στην επίσημη ιστοσελίδα της αποστολής.
Δοκιμαστικές πτήσεις με ελικόπτερο στη Γιούτα για την αποστολή DAVINCI της NASA στην Αφροδίτη
Ελικόπτερο πετά εντός περιορισμένου εναέριου χώρου της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, πάνω από το Crater Island της Γιούτα, μεταφέροντας ένα καλάθι με εννέα επιστημονικά όργανα. Οι δοκιμές, που πραγματοποιήθηκαν από τις 23 έως τις 25 Ιουνίου 2026, αφορούσαν ένα πρωτότυπο του συστήματος καμερών που θα μεταφέρει μελλοντικά ο ανιχνευτής DAVINCI της NASA στην Αφροδίτη.
NASA/Mike Guinto
Προτού η NASA στείλει τον ανιχνευτή καθόδου της αποστολής DAVINCI —Deep Atmosphere Venus Investigation of Noble Gases, Chemistry, and Imaging («Έρευνα της βαθιάς ατμόσφαιρας της Αφροδίτης, των ευγενών αερίων, της χημικής σύστασης και απεικόνιση»)— μέσα από την πυκνή ατμόσφαιρα της Αφροδίτης, οι επιστήμονες πρέπει να επιβεβαιώσουν ότι οι κάμερες και τα όργανά του μπορούν να επιτελέσουν την αποστολή τους.
Κατά τη διάρκεια της καθόδου του, η οποία θα διαρκέσει 60 λεπτά, ο ανιχνευτής θα φωτογραφίσει την επιφάνεια, θα μετρήσει τη χημική σύσταση της ατμόσφαιρας και θα εξερευνήσει το περιβάλλον ενός κόσμου που κανείς δεν έχει παρατηρήσει από κοντά με αυτόν τον τρόπο.
Για την προετοιμασία της αποστολής, μια ομάδα επιστημόνων και μηχανικών του DAVINCI ταξίδεψε στα τέλη Ιουνίου στο Crater Island της Γιούτα. Εκεί προσομοίωσε το τμήμα της αποστολής που αφορά την απεικόνιση κατά την κάθοδο, πραγματοποιώντας αργές, σχεδόν κατακόρυφες καθόδους με ελικόπτερο από υψόμετρο που έφθανε τα 18.000 πόδια —περίπου 5.500 μέτρα.
Στόχος ήταν να διαπιστωθεί εάν οι επιστήμονες θα μπορούσαν να μετρήσουν και να χαρτογραφήσουν το τοπίο χρησιμοποιώντας αποκλειστικά οπτικές και υπέρυθρες εικόνες που θα λαμβάνονταν κατά την κάθοδο.
Η επιφάνεια της Αφροδίτης δεν έχει γίνει ακόμη πλήρως κατανοητή. Τα παλαιότερα διαστημόπλοια που κατόρθωσαν να φθάσουν στην επιφάνειά της παρατήρησαν μόνο μικρά τμήματα του εδάφους, ενώ τα διαστημόπλοια που τέθηκαν σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη και διέθεταν ραντάρ προσέφεραν στους επιστήμονες εικόνες μεγάλης κλίμακας.
Ο ανιχνευτής DAVINCI θα επιχειρήσει να συμπληρώσει τις λεπτομέρειες που λείπουν μεταξύ αυτών των δύο επιπέδων παρατήρησης — του μικροσκοπικού και του μακροσκοπικού. Καθώς θα αναλύει τα αέρια της ατμόσφαιρας της Αφροδίτης, θα φωτογραφίζει ταυτόχρονα την επιφάνεια κατά την κάθοδό του προς μια ορεινή περιοχή που ονομάζεται Alpha Regio.
Οι εικόνες αυτές θα πρέπει, από μόνες τους, να αποκαλύψουν τόσο την απόκρημνη μορφολογία της περιοχής όσο και τη χημική σύσταση των πετρωμάτων της.
Αυτή η κινούμενη απεικόνιση δημιουργήθηκε από τη συνένωση 37 υπέρυθρων εικόνων και παρουσιάζει μια κάθοδο πάνω από το Crater Island της Γιούτα, κατά τη δοκιμή του συστήματος καμερών στις 24 Ιουνίου 2026. Το σύστημα θα μεταφερθεί μελλοντικά στην Αφροδίτη στο πλαίσιο της αποστολής DAVINCI της NASA. Οι εικόνες καταγράφηκαν με κάμερα της Malin Space Science Systems, ρυθμισμένη στα μήκη κύματος του εγγύς υπερύθρου, τα οποία θα χρησιμοποιήσει το DAVINCI για να βλέπει μέσα από τα πυκνά νέφη της Αφροδίτης και να φωτογραφίζει την περιοχή Alpha Regio καθώς θα κατέρχεται προς την επιφάνεια.
Malin Space Science Systems/NASA/Jay Friedlander
Το σύστημα απεικόνισης βρέθηκε στο επίκεντρο των δοκιμών πάνω από το Crater Island. Οι επιστήμονες του DAVINCI έπρεπε να αποδείξουν ότι μπορούσαν να συνδυάσουν εκατοντάδες φωτογραφίες, οι οποίες τραβήχτηκαν από το φορτίο του ελικοπτέρου, προκειμένου να χαρτογραφήσουν το τοπίο και τους διαφορετικούς τύπους πετρωμάτων της περιοχής.
Εάν οι χάρτες του DAVINCI ταίριαζαν με τους επίσημους τοπογραφικούς και γεωλογικούς χάρτες της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, η ομάδα θα μπορούσε να εμπιστευτεί ότι ο ανιχνευτής θα πετύχαινε το ίδιο και στην Αφροδίτη.
Το Crater Island στη Γιούτα, με οροσειρές που ενδέχεται να μοιάζουν με εκείνες της Αφροδίτης. Στην περιοχή πραγματοποιήθηκαν, από τις 23 έως τις 25 Ιουνίου 2026, δοκιμές του συστήματος καμερών που θα χρησιμοποιηθεί μελλοντικά στην αποστολή DAVINCI της NASA.
NASA/Mike Guinto
Το Crater Island είναι ένα ορεινό σύμπλεγμα στη βόρεια Γιούτα, το οποίο υψώνεται περίπου 800 μέτρα πάνω από τις γειτονικές αλυκές. Το ορεινό σύμπλεγμα περιβαλλόταν κάποτε από νερό, γεγονός που εξηγεί τη λέξη «Island» —«νησί»— στην ονομασία του.
Το Crater Island αποτελεί το πλησιέστερο ανάλογο της Αφροδίτης που μπόρεσε να εντοπίσει στη Γη η ομάδα του DAVINCI. Η περιοχή επιλέχθηκε έπειτα από παγκόσμια αναζήτηση συγκεκριμένων γεωλογικών χαρακτηριστικών, τα οποία οι επιστήμονες θεωρούν ότι ενδέχεται να υπάρχουν και στην Alpha Regio.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η Alpha Regio θα μπορούσε να αποτελεί μια αρχαία ήπειρο, η οποία πιθανώς διαμορφώθηκε από την παρουσία νερού.
Η μελέτη της σύστασης των πετρωμάτων στην Alpha Regio θα μπορούσε να βοηθήσει τους επιστήμονες να απαντήσουν σε ορισμένα από τα σημαντικότερα ερωτήματα σχετικά με την Αφροδίτη, μεταξύ των οποίων εάν ο γειτονικός μας πλανήτης διέθετε κάποτε ωκεανούς και ηπείρους παρόμοιες με εκείνες της Γης.
Το Crater Island προσέφερε επίσης μεγάλη γεωλογική ποικιλία. Ορισμένες περιοχές παρουσιάζουν μορφές και κλίσεις παρόμοιες με εκείνες που προβλέπεται ότι διαθέτει το έδαφος της Alpha Regio. Άλλες περιέχουν διαφορετικά ορυκτά, τα οποία μπορούσαν να διακρίνουν οι υπέρυθρες κάμερες της ομάδας δοκιμών.
Σε άλλα σημεία υπήρχαν πετρώματα διαφόρων μεγεθών, από μεγάλους ογκόλιθους έως θραύσματα στο μέγεθος μπάλας του μπέιζμπολ. Αυτό βοήθησε την ομάδα να εξετάσει εάν οι κάμερες μπορούν να διακρίνουν χαρακτηριστικά αντίστοιχα με εκείνα που θα συναντήσει ο ανιχνευτής DAVINCI στην Αφροδίτη.
Ο Μπρεντ Μπος, ερευνητής φυσικός στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, πραγματοποιεί έλεγχο πριν από την πτήση σε ένα καλάθι επιστημονικών οργάνων. Ο έλεγχος έγινε πριν από μία από τις δέκα δοκιμαστικές πτήσεις μεγάλου υψομέτρου στο Crater Island της Γιούτα. Στην περιοχή πραγματοποιήθηκαν από τις 23 έως τις 25 Ιουνίου 2026 δοκιμές του συστήματος καμερών που θα μεταφέρει ο ανιχνευτής της αποστολής DAVINCI στην Αφροδίτη.
NASA/Mike Guinto
Οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν εντός περιορισμένου εναέριου χώρου της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ και περιλάμβαναν δέκα πτήσεις με ελικόπτερο πάνω από επτά γεωλογικές τοποθεσίες.
Σε κάθε πτήση, το ελικόπτερο ανέβαινε σε μεγάλο ύψος και στη συνέχεια κατέβαινε προς την επιφάνεια για σχεδόν 40 λεπτά, ενώ το σύστημα καμερών κατέγραφε εικόνες.
Το ελικόπτερο μετέφερε ένα μεταλλικό καλάθι με επιστημονικά όργανα, το οποίο αιωρούνταν από καλώδιο μήκους περίπου 15 μέτρων. Μέσα στο καλάθι υπήρχαν εννέα όργανα, μεταξύ των οποίων υπέρυθρες κάμερες και αισθητήρες πίεσης και θερμοκρασίας, οι οποίοι προσομοίωναν τα όργανα που θα μεταφέρει ο ανιχνευτής στην Αφροδίτη.
Υπήρχαν επίσης συσκευές GPS, γυροσκόπια και ένα μαγνητόμετρο, προκειμένου να παρακολουθούνται η θέση και η κίνηση του καλαθιού.
Τα πραγματικά δεδομένα αναφοράς που κατέγραψαν οι αισθητήρες βοήθησαν να εξακριβωθεί εάν οι ερευνητές ερμήνευαν σωστά τις εικόνες. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς οι εικόνες της καθόδου θα είναι τα μόνα δεδομένα που θα διαθέτουν οι επιστήμονες για να ανασυνθέσουν με εξαιρετική λεπτομέρεια το τοπίο της Alpha Regio.
Από αριστερά προς τα δεξιά εικονίζονται ο Τζιμ Γκάρβιν, κύριος επιστημονικός υπεύθυνος της αποστολής DAVINCI, η Έρικα Κόλερ, εκτελούσα χρέη αναπληρώτριας επιστημονικής υπευθύνου, και ο Μάθιου Μάλιν, μηχανικός διαστημικών συστημάτων λέιζερ. Οι ερευνητές αξιολογούν σε πραγματικό χρόνο τα δεδομένα των πτήσεων, ώστε να προσαρμόζουν τις επόμενες δοκιμές με βάση τα συμπεράσματα κάθε πτήσης. Βρίσκονται στο Crater Island της Γιούτα, όπου πραγματοποιήθηκαν από τις 23 έως τις 25 Ιουνίου 2026 οι δοκιμές του συστήματος καμερών της αποστολής.
NASA/Mike Guinto
Πίσω στην κατασκήνωση βάσης, στα διαστήματα μεταξύ των πτήσεων, οι ειδικοί στην απεικόνιση κατέβαζαν κάθε παρτίδα φωτογραφιών. Στη συνέχεια, χρησιμοποιούσαν εξειδικευμένο και εμπορικά διαθέσιμο λογισμικό για να τις μετατρέψουν σε τρισδιάστατους χάρτες, οι οποίοι παρουσίαζαν την τοπογραφία και τους τύπους πετρωμάτων της περιοχής.
Συνολικά, η ομάδα του DAVINCI συγκέντρωσε τρία terabyte πληροφοριών κατά τη διάρκεια της τριήμερης εκστρατείας δοκιμών.
Η ομάδα έχει πλέον επιστρέψει στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA, στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, όπου θα αφιερώσει αρκετούς μήνες σε πρόσθετες αναλύσεις. Στόχος είναι να βελτιώσει τους χάρτες και να αντλήσει ακόμη περισσότερες λεπτομέρειες από τα δεδομένα.
Μια προκαταρκτική τρισδιάστατη απεικόνιση κορυφογραμμών στο Crater Island της Γιούτα, όπως καταγράφηκαν κατά τη δοκιμαστική εκστρατεία του συστήματος απεικόνισης του DAVINCI, από τις 23 έως τις 25 Ιουνίου 2026. Τα χρώματα προστέθηκαν για να διακρίνονται οι διαφορετικοί τύποι πετρωμάτων, τους οποίους η ομάδα του DAVINCI συνεχίζει να προσδιορίζει. Προς το παρόν, οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι οι περιοχές με πορφυρό χρώμα είναι πλούσιες σε πυρίτιο, ενώ οι σκούρες μπλε περιοχές έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε σίδηρο. Η ένθετη εικόνα κάτω δεξιά παρουσιάζει την περιοχή όπως φαίνεται από το ελικόπτερο.
NASA Goddard/Jim Garvin
Μέχρι την τελευταία ημέρα της εκστρατείας πεδίου, η ομάδα είχε πετύχει τον στόχο της. Από τον πυθμένα της ξηρής λίμνης της Γιούτα μέχρι τις κορυφογραμμές της, οι επιστήμονες κατόρθωσαν να ανασυνθέσουν με λεπτομέρεια το τοπίο χρησιμοποιώντας αποκλειστικά τις εικόνες που είχαν συλλέξει.
Οι ανασυνθέσεις αυτές ταίριαζαν με αντίστοιχους χάρτες της περιοχής, τους οποίους είχαν δημιουργήσει γεωλόγοι της Πολιτείας της Γιούτα έπειτα από πολυετείς έρευνες. Το αποτέλεσμα ενίσχυσε την πεποίθηση της ομάδας του DAVINCI ότι η ίδια μέθοδος απεικόνισης θα μπορέσει να αποκαλύψει και τη γεωλογία της Alpha Regio.
Οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν επίσης ότι οι υπέρυθρες εικόνες μπορούν να διακρίνουν βασικούς τύπους πετρωμάτων —για παράδειγμα, όσα είναι πλούσια σε πυρίτιο από εκείνα στα οποία κυριαρχεί ο σίδηρος. Πρόκειται για κρίσιμη δυνατότητα, προκειμένου να διερευνηθούν η ιστορία του νερού στην Αφροδίτη και η γεωλογική εξέλιξη του πλανήτη.
Για τους ανθρώπους που ηγήθηκαν της προσπάθειας, η δοκιμή αποτέλεσε ένα μεγάλο άλμα προς τα εμπρός. Όταν εκτοξευθεί το DAVINCI, οι επιστήμονες θα μπορούν να είναι βέβαιοι ότι ο ανιχνευτής είναι σε θέση να συγκεντρώσει τις πληροφορίες που χρειάζονται — εν μέρει χάρη σε μια περιοχή της ερήμου της Γιούτα, η οποία για λίγες ημέρες αποτέλεσε την Αφροδίτη επί της Γης.
Του Lonnie Shekhtman
Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA, Γκρίνμπελτ, Μέριλαντ
ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ
Ανακαλύφθηκε η «χαμένη» μαύρη τρύπα
Το Ωμέγα του Κενταύρου, ένα τεράστιο σφαιρωτό αστρικό σμήνος, προβληματίζει τους αστρονόμους εδώ και δεκαετίες. Θεωρητικά, θα έπρεπε να είναι γεμάτο από μαύρες τρύπες που απέμειναν μετά τις εκρήξεις άστρων, όμως μέχρι σήμερα τα σχετικά στοιχεία ήταν περιορισμένα.
Τώρα, χρησιμοποιώντας αρχειακά δεδομένα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA και παρατηρήσεις του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb, οι αστρονόμοι εντόπισαν την πρώτη μαύρη τρύπα αστρικής μάζας μέσα στο σμήνος.
ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ
Ο κρυμμένος πλανήτης
Αστρονόμοι που χρησιμοποίησαν το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA ανακάλυψαν έναν γιγάντιο εξωπλανήτη, κρυμμένο σε ένα από τα πιο διεξοδικά μελετημένα πλανητικά συστήματα του Γαλαξία μας.
Ήταν ήδη γνωστό ότι γύρω από το νεαρό και σχετικά κοντινό άστρο Βήτα του Ζωγράφου —Beta Pictoris— βρίσκονται δύο γιγάντιοι πλανήτες: ο Beta Pictoris b, ένας από τους πρώτους εξωπλανήτες που φωτογραφήθηκαν ποτέ απευθείας, και ο Beta Pictoris c.
Με την ανακάλυψη του Beta Pictoris d, το συγκεκριμένο σύστημα γίνεται μόλις το δεύτερο γνωστό πλανητικό σύστημα που περιλαμβάνει τουλάχιστον τρεις πλανήτες οι οποίοι έχουν φωτογραφηθεί απευθείας.
ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ
Διπλή προσωπικότητα
Νέα έρευνα, υπό την καθοδήγηση επιστημόνων του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, αποκάλυψε την πραγματική ταυτότητα ενός μυστηριώδους αντικειμένου που κινείται κοντά στη Γη. Αυτό κατέστη δυνατό χάρη στην ακριβή παρακολούθηση της κίνησής του στο Διάστημα.
Το μυστήριο άρχισε στις 28 Αυγούστου 2025, όταν το αντικείμενο —γνωστό ως αστεροειδής 1998 SH2— πέρασε με ασφάλεια σε απόσταση περίπου 3,2 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον πλανήτη μας, κατά τη διάρκεια της τεσσεράμισι ετών περιφοράς του γύρω από τον Ήλιο.
Όταν, όμως, ο 1998 SH2 δεν εμφανίστηκε στο σημείο όπου τον ανέμεναν οι επιστήμονες, έγινε σαφές ότι κάποιος απρόβλεπτος παράγοντας επηρέαζε την κίνησή του.
Περισσότερα νέα από τη NASA
Το podcast Houston We Have a Podcast γιορτάζει την ένατη επέτειό του, απαντώντας στις ερωτήσεις του κοινού σχετικά με την επιστημονική διάσταση της αποστολής Artemis II και τις εντυπωσιακές παρατηρήσεις που πραγματοποίησε το πλήρωμα κατά το κοντινό πέρασμά του από τη Σελήνη.
Η NASA καλωσόρισε αυτήν την εβδομάδα τη Δημοκρατία της Σερβίας και τη Δημοκρατία του Μαυρικίου ως την 69η και την 70ή χώρα, αντίστοιχα, που υπέγραψαν τις Συμφωνίες της Αρτέμιδος. Η NASA, σε συντονισμό με το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ και τις άλλες επτά αρχικές χώρες που υπέγραψαν τις συμφωνίες, θέσπισε τις Συμφωνίες της Αρτέμιδος το 2020. Στόχος τους είναι η διαμόρφωση ενός κοινού συνόλου αρχών για την καλύτερη διακυβέρνηση της ειρηνικής διαστημικής εξερεύνησης.
Ένας μετεωρίτης, ο οποίος περισυνελέγη αμέσως μετά την πτώση του στη Γη στις 16 Ιουλίου 2024, βοηθά τους επιστήμονες της NASA να ανακαλύψουν νέα στοιχεία σχετικά με το αρχαίο νερό, τη χημική εξέλιξη των πρωτόγονων αστεροειδών και τα συστατικά που ενδέχεται να συνέβαλαν στην εμφάνιση της ζωής κατά τα πρώτα στάδια της ιστορίας του Ηλιακού Συστήματος.
Οι ομάδες προχωρούν σταθερά τις προετοιμασίες σε τροχιά για το LINK, το ρομποτικό διαστημόπλοιο συντήρησης που θα ανεβάσει το Παρατηρητήριο Neil Gehrels Swift της NASA σε μεγαλύτερο υψόμετρο. Το LINK εκτοξεύθηκε στις 3 Ιουλίου και θα επιχειρήσει να συναντήσει το Swift, να το προσδέσει και να ανυψώσει σταδιακά την τροχιά του. Με αυτόν τον τρόπο θα αποτραπεί η επανείσοδος του παρατηρητηρίου στην ατμόσφαιρα της Γης αργότερα μέσα στο έτος.
Νέα έρευνα δείχνει ότι το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA θα μπορεί να ανιχνεύει υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, βοηθώντας τους επιστήμονες να μελετήσουν πώς σχηματίζονται και πώς αναπτύσσονται με την πάροδο του χρόνου οι γιγάντιες μαύρες τρύπες στα κέντρα των γαλαξιών.
Το γνωρίζατε;
Τη Δευτέρα 20 Ιουλίου, η NASA τιμά την 50ή επέτειο από την προσεδάφιση της ακάτου Viking 1 στον Άρη — της πρώτης επιτυχημένης αποστολής που λειτούργησε στην επιφάνεια άλλου πλανήτη.
Το πρωί της 20ής Ιουλίου 1976, το Viking 1 μάς μετέδωσε την πρώτη εικόνα της επιφάνειας του Άρη από το επίπεδο του εδάφους. Η προσεδάφιση, όμως, θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί πολύ διαφορετικά: σε απόσταση μόλις οκτώ μέτρων από την άκατο βρίσκεται ένας βράχος πλάτους περίπου τριών μέτρων, ο οποίος θα μπορούσε να είχε καταστρέψει το διαστημόπλοιο εάν αυτό είχε προσεδαφιστεί επάνω του.
Ποιο παρατσούκλι έδωσε η ομάδα του Viking σε αυτόν τον βράχο;
A. Lucky
B. Yogi
C. El Capitan
D. Barnacle Bill
E. Big Joe
Η απάντηση στο ενημερωτικό δελτίο της NASA την επόμενη εβδομάδα! 🤓
Την περασμένη εβδομάδα ρωτήσαμε ποιο διαστημικό λεωφορείο πραγματοποίησε την αποστολή STS-135, την τελευταία του Προγράμματος Διαστημικών Λεωφορείων. Η απάντηση ήταν το Atlantis.
Το Atlantis, το οποίο εκτίθεται σήμερα στο συγκρότημα επισκεπτών του Διαστημικού Κέντρου Kennedy στη Φλόριντα, πραγματοποίησε συνολικά 33 αποστολές. Ήταν το τελευταίο διαστημικό λεωφορείο που συνδέθηκε με τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, μεταφέροντας εφόδια και εξοπλισμό μέσα στην Πολλαπλών Χρήσεων Μονάδα Εφοδιαστικής Raffaello.
Στο συνεχιζόμενο πρόγραμμα συμμετοχικής επιστήμης SouthEast Region CoCoRaHS Hail (SEaRCH), εθελοντές βοηθούν τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα πόσο γρήγορα λιώνει το χαλάζι καθώς πέφτει από τα σύννεφα προς το έδαφος.
Στο δίκτυο αυτό συμμετέχουν ερασιτέχνες παρατηρητές του καιρού κάθε ηλικίας και προέλευσης, οι οποίοι μετρούν και αναφέρουν τις χαλαζοπτώσεις στις τοπικές κοινότητές τους. Οι παρατηρήσεις τους σχετικά με τη βροχή και το χιόνι βοηθούν τους επιστήμονες να μελετούν τις τοπικές διακυμάνσεις των κατακρημνισμάτων.
Τα δεδομένα του CoCoRaHS χρησιμοποιούνται τακτικά από την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία των ΗΠΑ, το Κέντρο Υδρολογικών Προγνώσεων, το αμερικανικό Υπουργείο Γεωργίας, το Εθνικό Κέντρο Αντιμετώπισης της Ξηρασίας, τηλεοπτικούς μετεωρολόγους, ερευνητές και άλλους φορείς.
Μέσα από τα προγράμματα συμμετοχικής επιστήμης της NASA, οι εθελοντές συμβάλλουν σε έρευνες αιχμής στους τομείς των επιστημών της Γης, της πλανητικής επιστήμης, της αστροφυσικής, των βιολογικών και φυσικών επιστημών και της ηλιοφυσικής.
Χρησιμοποιώντας απλώς το κινητό τηλέφωνο ή τον υπολογιστή σας, μπορείτε να βοηθήσετε τη NASA να διευρύνει τις γνώσεις μας για το Σύμπαν — συμπεριλαμβανομένης της ζωής εδώ στη Γη. Τα προγράμματα διατίθενται σε περισσότερες από 18 γλώσσες, πέραν της αγγλικής, και είναι ανοικτά σε όλους, ανεξαρτήτως χώρας καταγωγής ή ιθαγένειας. Δεν απαιτείται ειδικός εξοπλισμός — μόνο περιέργεια και διάθεση για μάθηση.
