Politurco — 28 Σεπτεμβρίου 2026
Ο θάνατος του Τουργκάι Ταμέρ, λίγες μόλις ημέρες αφότου ο δημοσιογράφος Τζεβχερί Γκιουβέν δημοσιοποίησε καταγγελίες για σοβαρές παρατυπίες στη νεκροψία του πρώην αξιωματικού των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών Κασίφ Κοζινόγλου, εγείρει ένα αναπόφευκτο ερώτημα: Μήπως η επανέναρξη της έρευνας για έναν ύποπτο θάνατο συνοδεύεται τώρα από έναν δεύτερο;
Η έρευνα για τον μυστηριώδη θάνατο, το 2011, του πρώην αξιωματικού των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών Κασίφ Κοζινόγλου πήρε μια δραματική και ενδεχομένως εκρηκτική τροπή.
Ο γιατρός Τουργκάι Ταμέρ, ο οποίος είχε πρόσφατα συλληφθεί και ανακριθεί στο πλαίσιο της έρευνας που άνοιξε ξανά για την υπόθεση Κοζινόγλου, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στο Μπουγιουκτσεκμετζέ της Κωνσταντινούπολης στις 27 Σεπτεμβρίου. Ήταν 66 ετών.
Ο Ταμέρ είχε συλληφθεί στις 10 Σεπτεμβρίου και αφέθηκε ελεύθερος τέσσερις ημέρες αργότερα, υπό δικαστική επιτήρηση και με απαγόρευση εξόδου από τη χώρα. Σύμφωνα με τις αναφορές, η σύζυγός του, που βρισκόταν στο εξωτερικό, βρήκε τη σορό του όταν επέστρεψε στο σπίτι. Η σορός μεταφέρθηκε στο Ινστιτούτο Ιατροδικαστικής για να εξακριβωθεί η ακριβής αιτία θανάτου.
Ορισμένα αρχικά δημοσιεύματα χαρακτήρισαν ρητά τον θάνατο ύποπτο. Το TRT Haber, το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο της Τουρκίας, δημοσίευσε την είδηση με τίτλο «Ύποπτος θάνατος στην έρευνα για τον Κοζινόγλου». Άλλα δημοσιεύματα ανέφεραν ότι η αστυνομία αντιμετώπισε αρχικά τις συνθήκες του θανάτου ως ύποπτες, αν και οι περιγραφές για όσα διαπίστωσαν οι ερευνητές στον χώρο διαφέρουν. Αυτή η ασυμφωνία καθιστά σημαντικό να μην εξαχθεί συμπέρασμα για την αιτία θανάτου πριν ολοκληρωθεί η ιατροδικαστική εξέταση.
Η χρονική συγκυρία, πάντως, είναι ασυνήθιστη.
Ο Ταμέρ πέθανε λίγες μόλις ημέρες αφότου ο ερευνητής δημοσιογράφος Τζεβχερί Γκιουβέν έστρεψε ξανά τη δημόσια προσοχή σε όσα ο ίδιος περιέγραψε ως σοβαρές παρατυπίες γύρω από τον θάνατο του Κοζινόγλου, τη νεκροψία του και τα ιατροδικαστικά στοιχεία.
Το ρεπορτάζ του Γκιουβέν ενδέχεται τώρα να αξίζει πολύ μεγαλύτερη προσοχή από εκείνη που έλαβε αρχικά.
Ο Τζεβχερί Γκιουβέν είχε ήδη θέσει ερωτήματα για τη νεκροψία
Στις 20 Σεπτεμβρίου, ο Γκιουβέν δημοσίευσε εκτενή έρευνα για την υπόθεση Κοζινόγλου.
Ένα από τα σημαντικότερα σημεία του ρεπορτάζ του αφορούσε όσα φέρεται να συνέβησαν κατά τη νεκροψία.
Σύμφωνα με τον Γκιουβέν, ένας καρδιολόγος που συμμετείχε στη διαδικασία δεν διαπίστωσε ευρήματα επαρκή για να στηρίξουν το συμπέρασμα ότι ο Κοζινόγλου είχε πεθάνει από καρδιακή προσβολή.
Ο δημοσιογράφος ανέφερε ότι ο γιατρός ζήτησε λεπτομερέστερη εξέταση των στεφανιαίων αρτηριών του Κοζινόγλου και έκρινε πως η απόφραξη που παρατηρήθηκε δεν ήταν τέτοια που, υπό συνήθεις συνθήκες, θα εξηγούσε ένα θανατηφόρο καρδιακό επεισόδιο.
Στη συνέχεια, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του, συνέβη κάτι αξιοσημείωτο.
Ο καρδιολόγος που είχε διατυπώσει αυτές τις επιφυλάξεις δεν εμφανίστηκε ως υπογράφων στην τελική ιατροδικαστική έκθεση. Αντί γι’ αυτόν, την έκθεση υπέγραψε ο ιατροδικαστής Σερμέτ Κοτς. Ο Γκιουβέν ζήτησε, ως εκ τούτου, να εξακριβώσουν οι ερευνητές ποιοι ακριβώς γιατροί συμμετείχαν στη νεκροψία και να αναζητήσουν τυχόν βιντεοσκοπημένο υλικό από τη διαδικασία.
Το επίσημο ιατροδικαστικό πόρισμα του 2012 κατέληγε σε διαφορετικό συμπέρασμα: απέδιδε τον θάνατο του Κοζινόγλου σε χρόνια ισχαιμική καρδιοπάθεια και ανέφερε ότι δεν υπήρχαν ενδείξεις δηλητηρίασης.
Αυτή η αντίφαση βρίσκεται στον πυρήνα της έρευνας που άνοιξε ξανά.
Και ο Γκιουβέν δεν σταμάτησε εκεί.
Αίμα, δείγματα ιστών — και μια μυστηριώδης εισβολή
Ο Γκιουβέν έστρεψε την προσοχή και σε ένα ακόμη ασυνήθιστο περιστατικό.
Δείγματα αίματος και ιστών που είχαν ληφθεί από τον Κοζινόγλου για τοξικολογικές εξετάσεις είχαν σταλεί στο Χημικό Τμήμα του Ινστιτούτου Ιατροδικαστικής.
Σύμφωνα με την αφήγησή του, λίγο αργότερα ένας δραπέτης κατάφερε, με άγνωστο τρόπο, να εισέλθει στις εγκαταστάσεις υψηλής ασφάλειας του Ινστιτούτου Ιατροδικαστικής στην Κωνσταντινούπολη.
Το περιστατικό αντιμετωπίστηκε επισήμως ως κλοπή.
Ο Γκιουβέν, ωστόσο, έθεσε ένα πολύ πιο ανησυχητικό ερώτημα: τι ακριβώς συνέβη στα βιολογικά δείγματα του Κοζινόγλου;
Παρέμειναν άθικτα; Διατηρήθηκαν σωστά; Θα μπορούσε κάποιος να αποκτήσει πρόσβαση σε αυτά; Και ήταν πράγματι η φερόμενη διάρρηξη άσχετη με έναν από τους πιο πολιτικά ευαίσθητους θανάτους στην Τουρκία;
Τα ερωτήματα αυτά αποτελούν ισχυρισμούς και αντικείμενα προς διερεύνηση, όχι τεκμηριωμένα πορίσματα. Μετά την επανέναρξη της έρευνας για τον θάνατο του Κοζινόγλου, όμως, δεν μπορούν απλώς να παραμεριστούν ως λεπτομέρειες μιας παλιάς υπόθεσης.
Έπειτα συνελήφθη ο Τουργκάι Ταμέρ
Σχεδόν 15 χρόνια μετά τον θάνατο του Κοζινόγλου, οι εισαγγελικές αρχές άνοιξαν ξανά την έρευνα.
Στις 26 Αυγούστου 2026, δικαστήριο ανέτρεψε την προηγούμενη απόφαση να μην ασκηθεί δίωξη. Οι ερευνητές άρχισαν να εξετάζουν εκ νέου όσα συνέβησαν τις τελευταίες ώρες του Κοζινόγλου, την ιατρική φροντίδα που έλαβε και τις συνθήκες του θανάτου του. Η έρευνα διευρύνθηκε και ακολούθησαν διαδοχικοί κύκλοι συλλήψεων.
Ο Τουργκάι Ταμέρ ήταν ανάμεσα σε όσους συνελήφθησαν κατά τον δεύτερο κύκλο.
Εδώ πρέπει να διατηρηθεί μια σημαντική διάκριση στα γεγονότα. Ορισμένα τουρκικά μέσα ενημέρωσης παρουσίασαν αρχικά τον Ταμέρ ως πρώην εργαζόμενο ή γιατρό του Ινστιτούτου Ιατροδικαστικής. Η Εισαγγελία Πρωτοδικών της Σηλυβρίας διευκρίνισε στη συνέχεια ότι δεν ήταν γιατρός του Ινστιτούτου Ιατροδικαστικής, αλλά ο γιατρός του σωφρονιστικού συγκροτήματος της Σηλυβρίας την περίοδο που ο Κοζινόγλου κρατούνταν εκεί.
Η εισαγγελία ανέφερε επίσης ότι ο Ταμέρ δεν είχε ενημερωθεί για το επείγον ιατρικό περιστατικό του Κοζινόγλου και ότι δεν είχε συμμετάσχει προσωπικά στην αντιμετώπισή του.
Η διευκρίνιση αυτή γεννά ένα νέο ερώτημα: αν ο Ταμέρ δεν περιέθαλψε τον Κοζινόγλου κατά το μοιραίο περιστατικό, γιατί συνελήφθη 15 χρόνια αργότερα στο πλαίσιο έρευνας για ενδεχόμενη ανθρωποκτονία;
Τι ακριβώς ήθελαν να μάθουν οι εισαγγελείς από τον ίδιο; Και τι τους είπε;
Δύο εβδομάδες αργότερα βρέθηκε νεκρός
Αυτή είναι η ακολουθία γεγονότων που, κατά το δημοσίευμα, δεν επιτρέπει να αντιμετωπιστεί ο θάνατος του Ταμέρ ως μια ασήμαντη υποσημείωση:
Μια πολιτικά εκρηκτική υπόθεση ανοίγει ξανά. Ο Ταμέρ συλλαμβάνεται και ανακρίνεται. Αφήνεται ελεύθερος υπό δικαστική επιτήρηση και του απαγορεύεται να φύγει από την Τουρκία. Ο Τζεβχερί Γκιουβέν δημοσιεύει καταγγελίες για παρατυπίες στην ιατρική και ιατροδικαστική διερεύνηση του θανάτου του Κοζινόγλου. Στη συνέχεια, ο Ταμέρ βρίσκεται νεκρός μέσα στο σπίτι του.
Τίποτα από αυτά δεν αποδεικνύει ότι δολοφονήθηκε.
Ωστόσο, διαμορφώνει συνθήκες υπό τις οποίες η πιθανότητα εγκληματικής ενέργειας πρέπει να διερευνηθεί με αυστηρότητα και όχι να απορριφθεί βιαστικά.
Η διάκριση είναι ουσιώδης.
Προς το παρόν δεν υπάρχουν δημόσια διαθέσιμα ιατροδικαστικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ο Ταμέρ δολοφονήθηκε. Υπάρχουν επίσης δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία αντιμετώπιζε ήδη προβλήματα υγείας. Ο θάνατός του μπορεί τελικά να αποδειχθεί ότι οφείλεται σε φυσικά αίτια — και η νεκροψία ενδέχεται να καταλήξει ακριβώς σε αυτό το συμπέρασμα.
Μέχρι να ολοκληρωθεί η εξέταση, όμως, θα ήταν εξίσου αδικαιολόγητο να χαρακτηρίζεται ο θάνατός του φυσικός όσο και να χαρακτηρίζεται δολοφονία.
Επιπλέον, ο Ταμέρ δεν ήταν απλώς ένας 66χρονος άνδρας που βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του. Είχε πρόσφατα συλληφθεί και εξεταστεί ως ύποπτος ή μάρτυρας στο πλαίσιο μιας έρευνας που άνοιξε ξανά για τον ύποπτο θάνατο πρώην στελέχους των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών. Αυτό το πλαίσιο έχει σημασία και επιβάλλει ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο διαφάνειας.
Η πιθανότητα εγκληματικής ενέργειας δεν μπορεί να παραμεριστεί
Οι ερευνητές οφείλουν, συνεπώς, να εξετάσουν σοβαρά την πιθανότητα εγκληματικής ενέργειας, μέχρι τα στοιχεία να την αποκλείσουν. Για να γίνει αυτό, δεν αρκεί ένας προκαταρκτικός προσδιορισμός της αιτίας θανάτου.
Πότε ακριβώς πέθανε ο Ταμέρ; Πότε εθεάθη τελευταία φορά ζωντανός; Με ποιους μίλησε μετά την αποφυλάκισή του και ποιοι επισκέφθηκαν το σπίτι του; Τι δείχνουν οι κάμερες ασφαλείας της περιοχής και τα αρχεία των τηλεφωνικών του επικοινωνιών;
Οι ερευνητές κατέσχεσαν το τηλέφωνο ή τον υπολογιστή του όταν συνελήφθη; Αν ναι, τι πληροφορίες περιείχαν; Τι είπε ο ίδιος στους εισαγγελείς κατά την ανάκρισή του; Επρόκειτο να καταθέσει ξανά; Είχε εκφράσει σε κάποιον φόβο ή ανησυχία;
Υπήρχαν φάρμακα στο σπίτι; Έγινε πλήρης τοξικολογική εξέταση; Εντοπίστηκαν στον οργανισμό του ουσίες ικανές να προκαλέσουν καρδιακή ανακοπή ή να δημιουργήσουν εικόνα θανάτου από φυσικά αίτια;
Αυτά δεν είναι θεωρίες συνωμοσίας. Είναι βασικά ερευνητικά ερωτήματα όταν ένας άνθρωπος που συνδέεται με μια εξαιρετικά ευαίσθητη ποινική υπόθεση πεθαίνει απροσδόκητα λίγο μετά την ανάκρισή του.
Τι γνώριζε ο Ταμέρ;
Ίσως το σημαντικότερο ερώτημα είναι και το απλούστερο:
Τι γνώριζε ο Τουργκάι Ταμέρ για τον θάνατο του Κασίφ Κοζινόγλου;
Η απάντηση μπορεί να είναι: τίποτα σημαντικό.
Το ίδιο το κράτος, όμως, τον κατέστησε πρόσωπο σχετικό με την υπόθεση όταν τον συνέλαβε. Γι’ αυτό οι εισαγγελείς θα πρέπει να γνωστοποιήσουν, στον βαθμό που το επιτρέπει ο νόμος, ποιο ήταν το αντικείμενο της ανάκρισής του.
Ρωτήθηκε για τις ιατρικές διαδικασίες μέσα στις φυλακές της Σηλυβρίας; Για τις επικοινωνίες μεταξύ των υπαλλήλων της φυλακής; Για την ανταπόκριση του προσωπικού όταν ο Κοζινόγλου αρρώστησε; Για τα αρχεία που συντάχθηκαν στη συνέχεια; Για τη μεταφορά της σορού του; Για την ιατροδικαστική διαδικασία; Ή για τα πρόσωπα που βρίσκονταν εκείνο το βράδυ στον χώρο;
Χωρίς να γνωρίζουμε γιατί συνελήφθη ο Ταμέρ, είναι αδύνατο να κατανοήσουμε τη σημασία του θανάτου του.
Το ρεπορτάζ του Τζεβχερί Γκιουβέν αποκτά νέα σημασία
Γι’ αυτό και η έρευνα του Τζεβχερί Γκιουβέν αξίζει να εξεταστεί εκ νέου.
Ο Γκιουβέν δεν ισχυρίστηκε απλώς ότι ο θάνατος του Κοζινόγλου ήταν ύποπτος. Επισήμανε συγκεκριμένα σημεία στα οποία, κατά τον ίδιο, η επίσημη εκδοχή παρουσιάζει κενά: τον καρδιολόγο που φέρεται να αμφισβήτησε την εξήγηση της καρδιακής προσβολής, την αλλαγή των προσώπων που υπέγραψαν την τελική έκθεση, τα δείγματα για τοξικολογική εξέταση, την ασυνήθιστη παραβίαση της ασφάλειας του Ινστιτούτου Ιατροδικαστικής και την ταυτότητα των υπηρεσιακών παραγόντων που συμμετείχαν στην ιατροδικαστική διαδικασία.
Οι ισχυρισμοί αυτοί πρέπει να ελεγχθούν με βάση τα σχετικά έγγραφα. Αν είναι λανθασμένοι, οι αρχές θα πρέπει να μπορούν να δείξουν γιατί. Αν, όμως, είναι σωστοί, οι συνέπειες είναι τεράστιες.
Σε αυτή την περίπτωση, η έρευνα για τον Κοζινόγλου δεν αφορά πλέον μόνο το πώς πέθανε ένας αξιωματικός των υπηρεσιών πληροφοριών μέσα σε κελί φυλακής το 2011. Αφορά και το ενδεχόμενο οι θεσμοί που είχαν την ευθύνη να εξακριβώσουν την αλήθεια για τον θάνατό του να έγιναν οι ίδιοι μέρος του μυστηρίου.
Και τώρα, ένας γιατρός που είχε πρόσφατα ανακριθεί στο πλαίσιο αυτής της έρευνας είναι νεκρός.
Ένας ύποπτος θάνατος και η έρευνα για έναν δεύτερο
Η ιστορία παρουσιάζει μια ζοφερή συμμετρία.
Ο Κασίφ Κοζινόγλου πέθανε υπό κράτηση το 2011. Η επίσημη εξήγηση ήταν καρδιοπάθεια. Τα ερωτήματα, όμως, παρέμειναν.
Σχεδόν 15 χρόνια αργότερα, η έρευνα άνοιξε ξανά. Συνελήφθησαν πρόσωπα που συνδέονταν με όσα συνέβησαν στη φυλακή και με την ιατρική αντιμετώπιση του περιστατικού. Ο Τουργκάι Ταμέρ ήταν ένας από αυτούς.
Έπειτα πέθανε και ο ίδιος.
Ίσως η νεκροψία να καταλήξει ότι ο θάνατός του οφείλεται αποκλειστικά σε φυσικά αίτια. Αν συμβεί αυτό, το πόρισμα θα πρέπει να στηρίζεται σε σαφή και διαφανή ιατροδικαστικά στοιχεία.
Αν, αντίθετα, οι ερευνητές εντοπίσουν ανεξήγητα τοξικολογικά ευρήματα, τραύματα, ασυνήθιστες επικοινωνίες, στοιχεία που λείπουν ή ασυνέπειες στη χρονική ακολουθία των γεγονότων, η Τουρκία ενδέχεται να βρίσκεται αντιμέτωπη με κάτι πολύ σκοτεινότερο:
έναν ύποπτο θάνατο μέσα στην έρευνα για έναν άλλον ύποπτο θάνατο.
Αυτή η πιθανότητα δεν μπορεί υπεύθυνα να παρουσιαστεί ως αποδεδειγμένο γεγονός. Δεν μπορεί, όμως, ούτε να αγνοηθεί.
Οι τουρκικές αρχές καλούνται πλέον να απαντήσουν καθαρά σε τρία ερωτήματα:
Γιατί συνελήφθη ο Τουργκάι Ταμέρ;
Τι είπε στους ερευνητές για τον Κασίφ Κοζινόγλου;
Και πώς ακριβώς πέθανε ο Τουργκάι Ταμέρ;
Όσο τα ερωτήματα αυτά μένουν αναπάντητα, η έρευνα του Τζεβχερί Γκιουβέν —και όσα ανέδειξε για την αρχική νεκροψία του Κοζινόγλου— θα αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία.
