ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ;

Print Friendly, PDF & Email
- Advertisement -

 

Του Παντελή Σαββίδη

Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης επισκέπτεται τη Δευτέρα την Άγκυρα για συνομιλίες σχετικά με την πορεία της διαδικασίας του Συμφώνου Φιλίας. Οι παρατηρητές των ελληνοτουρκικών εξελίξεων δεν είναι αισιόδοξοι.

Η Ελλάδα ανταποκρίθηκε στην τουρκική πρόσκληση για ήρεμα νερά διότι θέλει να κερδίσει χρόνο για να προετοιμασθεί στον εκσυγχρονισμό και την οργάνωση του στρατεύματος, εκτιμούν οι αναλυτές, αλλά ο χρόνος περνά και οι αλλαγές καθυστερούν.

Ίσως δεν υπάρχουν χρήματα σε μια χώρα που βρίσκεται στα τελευταία οικονομικά σκαλοπάτια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυρίως, λόγω διαφθοράς, κακής κρατικής οργάνωσης, γραφειοκρατίας, συγκεντρωτισμού.

Η Τουρκία ζήτησε την ηρεμία στις ελληνοτουρκικές σχέσεις διότι χρειαζόταν το πιστοποιητικό καλής συμπεριφοράς απέναντι στην Ελλάδα για το ξεμπλοκάρισμα της αγοράς F-16 και για να έχει καλυμμένα τα νώτα της καθώς εστιάζει το σύνολο των δυνάμεών της στη Μέση Ανατολή. Η Ελλάδα το παρείχε ασθμένως.

Μια συνήθης τακτική της Άγκυρας η οποία δεν έπαψε να φοβάται τον ελληνικό στρατό σε περιπτώσεις που το ελληνικό μέτωπο είναι αραγές και οι διεθνείς δυνάμεις δεν είναι διατεθειμένες να υπονομεύσουν το ελληνικό στράτευμα.

Παρόλα αυτά η Τουρκία έδειξε το τελευταίο διάστημα πως εννοεί το Σύμφωνο Φιλίας.

Διαμαρτυρήθηκε (αν είναι δυνατόν!) για την επίσκεψη του Υπουργού Άμυνας στην Κω υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα δεν τηρεί τα συμφωνηθέντα από την Διακήρυξη (η Κως είναι νησί των Δωδεκανήσων και όποιες δεσμεύσεις έχει αναλάβει η Ελλάδα στα Δωδεκάνησα δεν αφορούν την Τουρκία διότι δεν είναι συμβεβλημένο μέρος της Συμφωνίας).

Κατά το διάστημα προετοιμασίας της επίσκεψη, η ίδια η Τουρκία:

-ανακοίνωσε ότι θα περιλάβει στην διδακτέα ύλη της Μέσης Εκπαίδευσης την θεωρία της Γαλάζιας Πατρίδας.

-μετέτρεψε την Μονή της Χώρας από μουσείο σε τζαμί, λίγες ημέρες πριν την επίσκεψη Μητσοτάκη, ενώ θα μπορούσε να το κάνει μερικές ημέρες μετά την επίσκεψη. Στην διπλωματική διάλεκτο τέτοιες κινήσεις έχουν την σημασία τους.

-διεξάγει την μεγάλη ναυτική άσκηση Θαλασσόλυκος ενώ υπήρχε συνεννόηση να αποφεύγονται οι μεγάλες ασκήσεις. Η Ελλάδα δεν πραγματοποίησε τον Παρμενίωνα.

-αντέδρασε στην πρόθεση της Αθήνας για δημιουργία Θαλασσίων Πάρκων επαναφέροντας τον ισχυρισμό της περί Γκρίζων Ζωνών.

Η αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης στα παραπάνω υπήρξε από ανύπαρκτη ως χαλαρή στέλνοντας το μήνυμα της παθητικότητας απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις.

Ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε πως θα θέσει στον τούρκο πρόεδρο το θέμα της μετατροπής σε τζαμί της Μονής της Χώρας αλλά αυτό είναι το λιγότερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα. Είναι θέμα που αφορά την διεθνή κοινότητα και την διατήρηση των μνημείων ανά τον κόσμο και η Ελλάδα δεν έχει άμεση σχέση. Στα θέματα, δε, που ενδιαφέρουν την Ελλάδα, όπως η έναρξη συνομιλιών, σε πολιτικό επίπεδο, για τον καθορισμό του πλαισίου επίλυσης της μοναδικής διαφοράς που αναγνωρίζει η Ελλάδα, την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, οι εξελίξεις είναι ανύπαρκτες.

Για να επισημανθεί το ενδιαφέρον της Αθήνας για τη συνάντηση αξίζει να σημειωθεί πως  οι δύο υπουργοί εξωτερικών, Γεραπετρίτης και Φιντάν, εστίασαν στο τι θα πεί ο Ερντογάν κατά τις κοινές δηλώσεις των δύο ηγετών για να αποφευχθεί η καταγγελία του Ισραήλ από τον τούρκο πρόεδρο παρουσία του Μητσοτάκη!

Ειρήσθω εν παρόδω πως στο θέμα των ναών και των ιδρυμάτων άλλων θρησκειών στην Τουρκία, επικρατούν διαχρονικά δύο τάσεις: η μια, η κεμαλική, τα θέλει μουσεία και η άλλη, η μουσουλμανική, τα θέλει τζαμιά. Ο Ερντογάν στην πρώτη φάση της προεδρίας του είχε ήπια στάση απέναντι στα χριστιανικά ιδρύματα αλλά στην πορεία την μετέβαλε. Στην τελευταία μετατροπή, εκτιμούν οι παρατηρητές, ο Ερτογάν οδηγήθηκε για να ικανοποιήσει το μουσουλμανικό ακροατήριό του λόγω της πτώσης του στις Δημοτικές Εκλογές και της διαρροής ψηφοφόρων του προς το μουσουλμανικό, επίσης, κόμμα του υιού Ερμπακάν, το οποίο τον ανησυχεί.

Το ουσιαστικό θέμα είναι τι επιδιώκει ο Ερντογάν, πόσο σε βάρος της Ελλάδας είναι και πως το υλοποιεί.

Κατ αρχάς επιδιώκει την παγίωση του μουσουλμανικού χαρακτήρα της τουρκικής κοινωνίας στο ιδεολογικό πλαίσιο ενός νέο-οθωμανισμού. Με έναν συνδυασμό αξιοποίησης της θρησκείας και της προβολής σκληρής ισχύος ο τούρκος πρόεδρος προσπαθεί να καταστήσει την χώρα του περιφερειακή δύναμη στο γεωπολιτικό τρίγωνο Μέση Ανατολή, Κεντρική Ασία, Βαλκάνια. Δύσκολο να το πετύχει αλλά το προσπαθεί.

Στην προσπάθεια αυτή εκτός από δυνάμεις που θα του συμπαραστέκονταν (στη Μέση Ανατολή επιδιώκει την συνεργασία οντοτήτων όπως η Χαμάς, η Μουσουλμανική Αδελφότητα, ορισμένες κουρδικές οντότητες όπως ο Μπαρζανί στο Βόρειο Ιράκ, τρομοκρατικές ομάδες στη Συρία κλπ, στα Βαλκάνια προσπαθεί να καταστήσει μακρύ χέρι του την Αλβανία), χρειάζεται την μέγιστη εξοπλιστική και στρατιωτική αυτοδυναμία και επιδιώκει να καταστεί εξαγωγέας όπλων ενώ αναζητά και ενεργειακές πηγές. Τις χρειάζεται η βιομηχανία του.

Έχει βάλει στο μάτι τα αποθέματα της Ανατολικής Μεσογείου με τον Αμερικανό υφυπουργό εξωτερικών Τζέφρυ Πάγιατ να συνιστά στην Ελλάδα συνεργασία με την Τουρκία.

Υπονομεύει σταθερά την οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας (όσα περιθώρια απομένουν από την υπονόμευση της οικονομίας από το ίδιο το διεφθαρμένο ελληνικό κράτος) και για να αναβαθμιστεί και γεωπολιτικά προσπαθεί να διαμορφώσει συνθήκες ντε φάκτο ελέγχου του Αιγαίου από τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικά. Ο 25ος μεσημβρινός τέμνει το Αιγαίο στη μέση και, φυσικά, αφήνει πολλά νησιά στην πλευρά της Τουρκίας.

Γιατί επιδιώκει αυτόν τον έλεγχο η Τουρκία;

Διότι θέλει, περαιτέρω, γεωπολιτική αναβάθμιση εκεί που μπορεί..

Η Τουρκία ελέγχει τα Στενά από τον Βόσπορο ως την έξοδο του Ελλησπόντου και αυτός ο έλεγχος της δίνει γεωπολιτική βαρύτητα. Δεν ελέγχει, όμως, την έξοδο των Στενών. Η έξοδος περνά στον έλεγχο της Ελλάδας. Με την απαίτησή της να ελέγχει το Αιγαίο ανατολικά του 25ου μεσημβρινού επιδιώκει τον έλεγχο και της εξόδου των Στενών.

Αλλά και κάτι ακόμη: η αξιοποίηση της Αλεξανδρούπολης από τους Αμερικανούς, στέρησε την Τουρκία από ένα σημαντικό προνόμιο που είχε. Και όπως όλα δείχνουν η νέα γραμμή Δύσης- Ανατολής θα διέρχεται απο τις Βαλτικές χώρες και θα περνά κάθετα από τον ελλαδικό χώρο (Θράκη- νησιά μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας).

Αυτό ενοχλεί την Τουρκία. Θέλει να το διαρρήξει για να μπορεί να παίζει τον ρόλο του επιτήδειου ουδέτερου.

Και κάτι τελευταίο:

Οι εκλογές στη Βόρειο Μακεδονία ανησύχησαν πολλούς στην Ελλάδα ότι η γειτονική χώρα θα επαναφέρει την ένταση μεταξύ των δύο χωρών.

Σκόπια: Η νέα πρόεδρος Σιλιάνοφσκα αποκάλεσε τη χώρα «Μακεδονία»

Ελάχιστα πιθανό είναι κάτι τέτοιο διότι η κύρια αιτία του, συντριπτικού, υπέρ της αντιπολίτευσης, εκλογικού αποτελέσματος είναι η οικονομική ανέχεια του πληθυσμού, ο υψηλός πληθωρισμός, η διαφθορά του κράτους και η διάψευση της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας.

Οι διαφορές, σήμερα, της Βόρειας Μακεδονίας είναι περισσότερο με τη Βουλγαρία παρά με την Ελλάδα.

Βεβαίως, η νέα πρόεδρος της χώρας, προφανώς και άλλοι κυβερνητικοί παράγοντες, δήλωσαν πως δεν θα χρησιμοποιούν το συνταγματικό όνομα Βόρεια Μακεδονία, χωρίς να το αμφισβητήσουν, αλλά αυτό μπορεί να γίνει με μια εύκολη διαχείριση του λόγου. Στα επίσημα κείμενα δεν θα μπορέσουν να υποχωρήσουν. Αν και στην Ελλάδα πολλοί θα το εύχονταν.

Είναι άλλο οι δηλώσεις όταν σε εκλογές διεκδικείς την εξουσία και άλλο η καθημερινή διαχείριση της κυβερνητικής εξουσίας.

 

 

 

spot_img

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Και όμως προτού τελειώσετε εσείς ,κύριε Σαββίδη , το άρθρο η νέα Πρόεδρος των Σκοπίων (γυρίσαμε και εμείς στα παλαιά, αφού και αυτοί γυρίζουν σαυτά ) ορκίστηκε ως Πρόεδρος όχι της Βόρειας Μακεδονίας ,αλλά της ”Μακεδονίας” και μέχρι τον κ. Κασσελάκη εξήγειρε , ο οποίος όμως έπρεπε να επιδιώξει να ενσωματώσει και δηλώσεις των κ.κ. Τσίπρα και Κοτζιά για να φανεί ότι έπαυσαν και αυτοί να είναι υπερήφανοι για την υπογραφή και κύρωση της Συμφωνίας της ντροπής για τον Μακεδονικό ελληνισμό .
    Να ένα καινούργιο θέμα που θα βλάψει πολιτικά τον Σύριζα στις Ευρωεκλογές, ο οποίος μέχρι τώρα ”γλυκοκοίταζε” και τους πατριώτες Έλληνες , καθότι πατριωτική Αριστερά .
    Η κυβέρνηση ”μίλησε” για το θέμα και μαζί της ”βρόντηξε το τραπέζι ”και η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κυρία Φον Ντερ Λάϊεν.
    Η Τουρκία μη περιμένουμε να υποχωρήσει τώρα με τον πολέμαρχο επί 20ετία κ. Ερντογάν . Να είμαστε ρεαλιστές.
    Και φυσικά δεν θα του υποσχεθεί ο κ. Μητσοτάκης – που δεν είναι παρορμητικός- ότι θα τον προτείνει για το Νόμπελ Ειρήνης μετά την υπογραφή συμφέρουσας για εμάς ειρήνη , όπως κάποιος άλλος -όντως μεγάλος παλαιά -,αλλά νάνος το 1932 πρωθυπουργός μας.
    Υ.Γ Ποιές διαφορές έλυσαν οι δύο Μεγάλοι κατά την διάρκεια του λεγομένου Ψυχρού Πολέμου από το 1945-1989;;;.
    Διαφωνούσαν αλλά δεν πολέμησαν μεταξύ τους .
    Γιατί εμείς να μη κάνουμε το ίδιο με την Τουρκία ,τώρα που δεν έχουμε τους βιαστικούς κ.κ. Τσίπρα και Κοτζιά;;;.
    ”ΚΑΙΓΌΜΑΣΤΕ” ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΒΡΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ;;;
    Θα μας πουν και αύριο -όπως χρόνια τώρα – τον καημό τους ,θα τους πούμε και εμείς τον δικό μας και θα περιμένουμε την πρωτοβουλία τους, ενώ αυτοί μετά το 1995 περιμένουν να κάνουμε την πρωτιά-αποκοτιά ,για να δικαιολογήσουν και τους εξοπλισμούς τους και την Στρατιά του Αιγαίου και το casus belli.
    ”Ας τρώνε τα νύχια τους” μουρμουρίζοντας και περιμένοντας άπραγοι. ΠΟΙΟΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΣΤΟ ΣΚΑΚΙ;;;

  2. Πάντα υπάρχει μέλλον, αφού ο χρόνος προχωρά. Άλλο αν διερωτάστε τι μάς επιφυλάσσει το μέλλον. Κοιτάξτε στο παρελθόν και ακολουθήστε την γραμμή για να δείτε τι μάς επιφυλάσσει το μέλλον. Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο. Σήμερα κυβερνά μία εθνομηδενιστική κυβέρνηση, ένας άπειρος και προπαντός ατάλαντος μαθητής τού Σημίτη, που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι το δικό του μέλλον και όχι αυτό τής χώρας. Η Τουρκία απαιτεί και η Ελλάδα υποχωρεί. Σήμερα είμαστε σχεδόν δορυφοροποιημένοι. Αν αργότερα θα γίνομε τουρκική επαρχία (βιλαέτι), είναι κάτι που δεν μπορώ να γνωρίζω. Η Τουρκία γιατί ν’ αλλάξει στάση έναντι τού ψοφοδεούς γείτονος, τον οποίον έχει στο τσεπάκι;

    Σχετικά με τα Σκόπια, τα έχω πολλάκις γράψει. Η Ελλάδα δεν ακολουθεί διαφορετική πολιτική απέναντί των. Δεν πιέζει για την εφαρμογή τής κακώς, κάκιστα υπογραφείσης Συμφωνίας των Πρεσπών και οι Σκοπιανοί κάνουν ό,τι και οι Τούρκοι. Αποθρασύνονται, διότι κατάλαβαν ότι έχουν να κάμουν με ένα κράτος που μόνο επιφανειακά είναι ανεξάρτητο, αλλά το οποίο υπακούει στις έξωθεν εντολές. Έτσι, ούτε που διανοείται να πιέσει, όπως η Βουλγαρία. Τα αποτελέσματα τα βλέπομε κι εκεί. Χρειάζεται να μιλήσω και για την Αλβανία, κράτος-δορυφόρο τής Τουρκίας κι αυτή. Ακολουθεί την τουρκική πολιτική και κερδίζει.

    Είναι ανάγκη να λέμε τα ίδια και τα ίδια, αφού τίποτε δεν αλλάζει;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,767ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
30,900ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -

Τελευταία Άρθρα