ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Print Friendly, PDF & Email
- Advertisement -

 

Του Παντελή Σαββίδη

1.-Ο εκλογικός αγώνας στην Κύπρο εξελίχθηκε περισσότερο δύσκολα, από όσο αναμενόταν, για τον νικητή των εκλογών Νίκο Χριστοδουλίδη. Κυρίως λόγω της στάσης του πρόεδρου του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου ο οποίος ήταν ανθυποψήφιος του κ. Χριστοδουλίδη και επηρέασε ένα σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων του κόμματος (η δεξιά στην Κύπρο). Από το ίδιο κόμμα προέρχεται και ο κ. Χριστοδουλίδης, ο οποίος μέχρι την απόφασή του να διεκδικήσει την προεδρία, διετέλεσε υπουργός εξωτερικών.

2.-Το ενδιαφέρον είναι ότι ο κ. Χριστοδουλίδης διέρρηξε τα κομματικά δεσμά και κατέβηκε υποψήφιος παρά την θέληση στελεχών του κόμματος τα οποία πρόσκεινται στον κ Αβέρωφ. Αλλά το πιο ενδιαφέρον είναι ότι οι ψηφοφόροι του κόμματος παρά τις έμμεσες συστάσεις του κ. Νεοφύτου και όσων τον υποστήριζαν, να επιλέξουν τον υποψήφιο του ΑΚΕΛ Ανδρέα Μαυρογιάννη, δεν υπάκουσαν. Προτίμησαν να ακούσουν την πολιτική τους συνείδηση.

3.-Είναι η δεύτερη φορά που ψηφοφόροι ενός μεγάλου κόμματος, όπως ο ΔΗΣΥ, δεν ακολουθούν την ηγεσία. Η πρώτη ήταν στο σχέδιο Ανάν. Αυτό δεν σημαίνει πως διαρρηγνύουν τους δεσμούς τους με το κόμμα. Αλλά διατηρούν την αυτονομία τους στις επιλογές τους. Το ερώτημα που προκύπτει είναι όταν με έναν πολιτικό φορέα διαφωνείς στα μείζονα τι είναι εκείνο που σε ενώνει; Τα ελάσσονα;  Μάλλον η υποσυνείδητη διαίσθηση ότι κάπου ανήκεις λόγω ιστορικών ή άλλων καταβολών και αυτό το κάτι δεν αλλάζει. Γι αυτό όσοι στην Ελλάδα υποτιμούν την παρουσία του ΠΑΣΟΚ στο πολιτικό σκηνικό, μάλλον, θα εκπλαγούν.

4.-Η κομματική «ανταρσία» στελεχών που νοιώθουν πως έχουν κάτι να προσφέρουν και η ανταπόκριση που συναντούν στο εκλογικό σώμα δείχνει ότι οι αυστηροί δεσμοί με τον πολιτικό φορέα, σε ό,τι αφορά τις υποδείξεις του, χαλαρώνουν. Αυτό δημιουργεί μια νέα πολιτική πραγματικότητα την οποία θα αντιμετωπίσει ο κ. Χριστοδουλίδης και λόγω συστήματος είναι διαρκώς παρούσα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η συμπαγής και άβουλη πλειοψηφία στη βουλή που εγκρίνει, ασθμένως, τα νομοσχέδια ή τις όποιες κοινοβουλευτικές προτεραιότητες της κυβέρνησης δεν υπάρχει. Θα πρέπει η εκάστοτε κυβέρνηση να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να περάσει τα νομοσχέδιά της.  Και αυτό δίνει νόημα και περιεχόμενο στην έννοια της δημοκρατίας. Στην ελλαδική περίπτωση οι βουλευτές σηκώνουν το χέρι αγνοώντας, πολλοί, το περιεχόμενο των νομοσχεδίων. Τάσσονται αναλόγως της θέσης του κόμματος. Λειτουργούν δηλαδή ως λόχος ή ως μηχανή παραγωγής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.

5.-Το εδραιωμένο, στην εποχή του κοτζαμπασισμού, ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν έχει σχέση με τέτοιες πρακτικές. Δεν φαίνεται να απασχολεί αυτή η μονολιθικότητα ούτε τα πολιτικά κόμματα (αυτό είναι φυσικό), ούτε την κοινωνία των πολιτών, ούτε τις ομάδες της κοινωνίας που διαμορφώνουν το πολιτικό και ιδεολογικό στίγμα της. Τις ιθύνουσες, δηλαδή, ομάδες. Η Κύπρος σε αυτό είναι πρωτοπόρα.

6.-Ο Νίκος Χριστοδουλίδης είναι μια αξιοπρόσεκτη πολιτική προσωπικότητα αλλά οι δυνατότητες κινήσεών του είναι περιορισμένες. Εκείνο που, κυρίως, ενδιαφέρει τον ελληνισμό, εκτός Κύπρου, είναι το εθνικό ζήτημα και εκεί οι δυνατότητες ευελιξίας και χειρισμού του λόγω πολιτικών ικανοτήτων, έχουν φθάσει στο όριό τους. Την κίνηση στην σκακιέρα την έχει η Τουρκία η οποία, παρά την καταστροφή που υπέστη δεν πρόκειται να υποχωρήσει από τις πάγιες πολιτικές διεκδικήσεις της. Μόνο στην περίπτωση που η Δύση λάβει πρωτοβουλίες ριζοσπαστικού χαρακτήρα στην περιοχή και χρειαστεί ένας δυτικός προσανατολισμός της κυβέρνησης της μεγαλονήσου, η εκλογή Χριστοδουλίδη θα έχει την σημασία της διότι είναι πιο πιθανό να κλίνει δυτικά, περισσότερο από την εναλλακτική λύση Μαυρογιάννη ο οποίος υποστηρίχθηκε από το κομμουνιστικό ΑΚΕΛ.

7.-Ο Ανδρέας Μαυρογιάννης και ως άνθρωπος και ως πολιτική παρουσία υπήρξε αξιοπρεπής. Αυτή η αίσθηση της κυπριακής κοινής γνώμης συνέβαλε στο να καταστεί η εκλογική αναμέτρηση ντέρμπυ.

8.-Για πρώτη φορά στον δημόσιο λόγο της Κύπρου ακούστηκε και η ιδέα μιας επανάκτησης των κατεχομένων με στρατιωτικά μέσα. Μια επανακατάληψη, δηλαδή, των κατεχομένων. Ήταν η θέση που διατύπωσε ο υποψήφιος Γιώργος Κολοκασίδης, του οποίου το ποσοστό στον πρώτο γύρο δεν ξεπέρασε το 1,5%. Η στρατιωτική επιλογή έχει αποκλεισθεί στην Κύπρο από το 1974, αλλά το γεγονός ότι μετά από τόσα χρόνια ακούγεται και πάλι έχει την σημασία του. Η στρατιωτική ενίσχυση και ο μη αποκλεισμός της ανακατάληψης δεν σημαίνει κατ ανάγκην πόλεμο. Περισσότερο λειτουργεί ως αποτροπή και ως ένα βαθμό μπορεί να επηρεάσει την πολιτική της Τουρκίας.

9.-Το κόμμα που ίδρυσε ο Βάσος Λυσαρίδης (Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ) του οποίου ηγείται ο Μαρίνος Σιζόπουλος και το κόμμα που ίδρυσε ο Σπύρος Κυπριανού (Δημοκρατικό Κόμμα) του οποίου ηγείται ο Νίκος Παπαδόπουλος, γιός του Τάσσου Παπαδόπουλου, υποστήριξαν τον Νίκο Χριστοδουλίδη και αναμένεται να συμμετάσχουν και τα δύο στην νέα κυβέρνηση. Από την πολιτεία τους θα φανεί αν θα αποκτήσουν μια νέα, μεγαλύτερη επιρροή στο εκλογικό σώμα ή αν έχει παγιωθεί το δίπολο ΔΗΣΥ (δεξιά)-ΑΚΕΛ (αριστερά).

spot_img

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Από αυτήν την δωρική και απλή ανάλυση βγαίνουν αβίαστα δύο-τρία συμπεράσματα,που θα καταγράψουμε.
    1- Οι φίλοι και ψηφοφόροι των ”Δεξιών” κομμάτων είναι σκεπτόμενοι -να τους πούμε και περισσότερο πατριώτες -και αναζητούν το καλύτερο και τους καλύτερους ,ιδίως όταν έχουν δύο επιλογές. (΅Σχέδιο Ανάν και τώρα η ψήφος και στους ν εξαίρετους κ. κ Χριστοδουλίδη και Μαυρογιάννη).
    2.-Το ΠΑΣΟΚ , το οποίο από το 1977 πρωτοστατεί – και μετά το 2011-στα συνδικάτα ,την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τους δημοσίους υπαλλήλους έχει παγιωμένες απόψεις στις εκλογές -γενικές ή τοπικές-και εκ των αποτελεσμάτων αποδεικνύεται ότι δεν αναζητεί τους καλύτερους ,αλλά ”όσους θα τάξουν τα περισσότερα” και όταν βρεθεί μεταξύ δύο επιλογών ,επιλέγει ”με τα δυο χέρια” τον εκλεκτό των ”άλλων Δημοκρατικών Δυνάμεων” και ας είναι ο χειρότερος ,αρκεί να μη εκλεγεί ο εκπρόσωπος της” επάρατης”. ίσως για να ”ξεπληρώνει γραμμάτια” που πήρε από το 1981-1989 τότε που μαζί αναγνώρισαν την Εθνική Αντίσταση και συνταξιοδότησαν όλους τους ”αγνούς πατριώτες ” αγωνιστές της , ψήφισαν -όπως ψήφισαν-τον Σαρτζετάκη για Πρόεδρο Δημοκρατίας και έκαναν πρωθυπουργική την Δημοκρατία μας -χωρίς άλλα θεσμικά αντίβαρα-αφού πρώτα εξαπάτησαν και έδιωξαν τον ”πατριάρχη της Δεξιάς” αείμνηστο Καραμανλή ,που σημειωτέον στις 24 Ιουλίου 1974 τους έδωσε το ”ψωμάκι’ τους και μετά το 1981 και τα πολλά ευρώ από την ΕΟΚ-Ε.Ε.
    Το ίδιο φέρθηκαν και φέρονται και στον ”κληρονόμο” Κώστα Καραμανλή , στον οποίον ΚΑΙ ”φόρτωσαν” όλα τα δεινά της οικονομικής κρίσεως-αυτοί οι σπάταλοι και οι καταχραστές- ΚΑΙ τελευταία έπαυσαν και να τον υπολήπτονται , παρά τις επιτυχίες του ιδιαίτερα στα εξωτερικά θέματα και φαίνεται ότι ξυπνούν από τον εφιάλτη μήπως και ”σαλπίσει επίθεση ” ξανά.
    3.-Αυτά συμβαίνουν σε Ελλάδα και Κύπρο ,επειδή στην Κύπρο ”δεν έχει περάσει στον κόσμο” ο πολιτικός όρος ”συντηρητική” και προοδευτική” κυβέρνηση και φυσικά οι Ελληνοκύπριοι είναι περισσότερο μορφωμένοι και τέτοιες κομματικές κατασκευές τις απορρίπτουν ασυζητητί .Όσοι παρακολούθησαν τις τηλεμαχίες των (12) υποψηφίων και τελευταία των δύο ντρέπονταν για την κατάντια των δικών μας πολιτικών και δημοσιογράφων . Ακόμη και ο εκπρόσωπος του ΕΛΑΜ -ακροδεξιό και φασίστα θα τον έλεγαν οι δικοί μας ”δημοκράτες”- δίδασκε πολιτικό πολιτισμό και αγνό πατριωτισμό με λογικά επιχειρήματα ,χωρίς προσωπικές αιχμές και με αποδοχή του από όλους στις τηλεμαχίες.
    Υ.Γ Ο κ. Κολοκασίδης ,παλιό στέλεχος του ΔΗΚΟ- με τους (6000) περίπου ψηφοφόρους του- πρότεινε και όχι με επιμονή την επαναδημιουργία του ενιαίου δόγματος με επιθετικές διαθέσεις ,αλλά δεν το επέμεινε σαν τους δικούς μας ”ετοιμοπόλεμους”.
    Η ΕΚΠΛΗΞΗ ΜΟΥ .
    ΠΩΣ Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΔΕΚ ΤΟΥ Κ.ΣΩΖΙΟΠΟΥΛΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕ -ΣΘΕΝΑΡΑ ΔΕ-ΤΟ ”ΣΠΛΑΧΝΟ” ΤΟΥ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ Κ.ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ ”ΧΑΡΑΚΙΡΙ” ΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΤΗΣ;;; .
    ΑΜΠΟΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

  2. Ο νέος πρόεδρος μάλλον φέρνει την ελπίδα και την προσδοκία της χαμένης πατρίδας. Ο τρόπος που θέλει να το κάνει μέσω Ευρώπης είναι αποτυχημένος εξ αρχής. Οι Βρυξέλλες περισσότερο δημιουργούν και λιγότερο λύνουν προβλήματα. Ο Μπορέλ είναι άνθρωπος της Τουρκίας, άσχετα τη βγάζει προς τα έξω.
    Το μοναδικό χαρτί που δεν έβαλε η Κύπρος και η Ελλάδα στο τραπέζι είναι η αίτηση ένταξης της Κύπρου στο ΝΑΤΟ. Ειδικότερα τώρα με πιεσμένη την Τουρκία μπορεί να λειτουργήσει ευνοϊκά.
    Οι ΗΠΑ όταν βλέπουν κάποιο κράτος να θέλει να μπει στο ΝΑΤΟ το υποστηρίζουν σθεναρά και το πετυχαίνουν. Έτσι έγινε με τα Σκόπια και έτσι θα γίνει με τη Σουηδία και τη Φιλανδία.
    Η ριζοσπαστική κίνηση και πρωτοβουλία ανήκει στην πλευρά της Κύπρου. Πιθανόν τώρα να ήρθε η ώρα να κάνει την εθνική υπέρβαση από ιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας και υποβάλλει αίτηση ένταξης στο ΝΑΤΟ. Ίσως είναι το κλειδί επίλυσης του Κυπριακού.

    • Μόνο που για να μπει η Κυπριακή Δημοκρατία στο ΝΑΤΟ χρειάζεται ομοφωνία δηλαδή ΝΑΙ και από την Τουρκία.
      Θυμάστε τι έγινε το 2008 στο Βουκουρέστι με πρωθυπουργό τον κ. Κώστα Καραμανλή.
      Και αν δεν υπέγραφε την Συμφωνία των Πρεσπών ο Τσίπρας ακόμη τα Σκόπια θα ήταν εκτός του ΝΑΤΟ.
      Νομίζουμε ότι δεν θα μας εκβιάσει για το ΝΑΙ της η Τουρκία για μια λύση του Κυπριακού που δεν θα είναι λειτουργική ,όταν μας εκβίασαν και οι Αλβανοσλάβοι των Σκοπίων και τους ”έδωσαν” οι κ.κ. Τσίπρας ,Καμμένος και Κοτζιάς τα ανύπαρκτα ιστορικώς εθνότητα και γλώσσα ”μακεδονική”;;;.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,767ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
30,800ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -

Τελευταία Άρθρα