Ο ΕΣΧΑΤΟΣ ΕΓΓΥΗΤΗΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Print Friendly, PDF & Email
spot_img

Ο Εμανουέλ Μακρόν έμεινε μόνος. Eίναι ο έσχατος εγγυητής του συστήματος. Τόσο του γαλλικού, όσο και του ευρωπαϊκού και διεθνούς συστήματος. Αφού απορρόφησε και κατέστρεψε το κόμμα της Κεντροαριστεράς (τους Σοσιαλιστές) και το κόμμα της Κεντροδεξιάς (τους Ρεπουμπλικανούς), ο Μακρόν είναι το σύστημα.

Η αντίπαλός του στον δεύτερο γύρο της 24ης Απριλίου, η Μαρίν Λεπέν, επιδιώκει μια βαθιά μεταρρύθμιση της ΕΕ με σκοπό τη μετατροπή της σε μια «κοινωνία εθνών», με πολλά έθνη και λίγη κοινωνία. Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης της Αριστεράς, που αποκλείστηκε για λίγο από τον δεύτερο γύρο, θέλει κι αυτός μια άλλη ΕΕ, με περισσότερο λαϊκό και οικολογικό περιεχόμενο. Τόσο η Λεπέν όσο και ο Μελανσόν, οι δύο εναλλακτικές λύσεις στον Μακρόν, θέλουν την έξοδο της Γαλλίας από το ΝΑΤΟ.

Είναι πολύ πιθανό, αν και όχι απολύτως βέβαιο, ότι ο Μακρόν θα επανεκλεγεί. Ας προχωρήσουμε με αυτή την υπόθεση, που συνεπάγεται συνέχεια και απουσία εθνικών και διεθνών ρήξεων. Τι υπάρχει πέρα από τον Μακρόν και το κίνημά του;

Αν δεν καταφέρει να κατακτήσει την προεδρία στην τρίτη της προσπάθεια, η Λεπέν θα μπορούσε (το έχει υπαινιχθεί, αλλά δεν το πιστεύει κανείς) να παραδώσει την ηγεσία τού κόμματός της σε κάποιον άλλο. Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, τα αποτελέσματα της περασμένης Κυριακής δείχνουν ότι η νέα άκρα Δεξιά, με ή χωρίς τη Λεπέν, θα κινείται στο μέλλον γύρω από κάποια ριζοσπαστικά δόγματα: τον αντιευρωπαϊκό εθνικισμό, τον αντιατλαντικό εθνικισμό, τον αυταρχισμό και τη μετωπική απόρριψη των φιλελεύθερων αρχών στις οποίες στηρίχθηκε η Γαλλία τις τελευταίες δεκαετίες.

Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν έχει υπαινιχθεί κι αυτός ότι θα αποχωρήσει από την πολιτική: είναι 70 ετών. Με ή χωρίς αυτόν, δεν νοείται μια Αριστερά που δεν θα εξαρτάται από την ηγεμονική «Ανυπότακτη Γαλλία», το κόμμα που ο Μελανσόν ανέστησε από το μηδέν. Οι ψηφοφόροι τού Μελανσόν, αυτού που έμεινε δηλαδή από την Αριστερά, απορρίπτουν το ΝΑΤΟ και την «Ευρώπη των αγορών», που θεωρούν, ίσως δικαιολογημένα, παράρτημα της Γερμανίας. Με αυτή την έννοια, η επιζώσα Αριστερά τείνει όσο και η Ακροδεξιά προς τον κυριαρχισμό.

Μια νίκη της Λεπέν στις 24 Απριλίου θα επέσπευδε τις εξελίξεις. Για άλλη μια φορά, η Γαλλία θα άλλαζε την ιστορία της Ευρώπης. Μια νίκη του Μακρόν θα διατηρούσε το στάτους κβο, θα εγκαινίαζε όμως μια πενταετία παρόμοια με τα τελευταία προεδρικά χρόνια τού στρατηγού Σαρλ ντε Γκολ. Μπορεί ο τελευταίος να κέρδισε τις εκλογές το 1965 σε ηλικία 75 ετών, αλλά στη συνέχεια δεν μιλούσε κανείς για τίποτα άλλο παρά για τη Γαλλία χωρίς τον ντε Γκολ. Η τελευταία εκείνη θητεία ήταν πολυτάραχη και ο Μάης του ’68 επέφερε πλήγμα στη νομιμότητά της.

Ο Μακρόν είναι ακόμα νέος. Αν όμως παραμείνει στο προεδρικό μέγαρο, η μεγάλη ερώτηση που θα αιωρείται θα είναι: και μετά, τι;

O Εντουάρ Φιλίπ, πρωθυπουργός του Μακρόν από το 2017 ως το 2020, εμφανίζεται ως διάδοχος και εγγυητής του συστήματος. Εκτός των τειχών, δεν διαφαίνονται άλλες εναλλακτικές λύσεις πέραν μιας ακραίας Δεξιάς και μιας ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ούτε η μία ούτε η άλλη είναι μια συμβατική εναλλακτική λύση, αλλά μια επιλογή βαθιάς αλλαγής. Για τη Γαλλία και για τη Δύση.

(*) O Ενρικ Γκονθάλεθ είναι αρθρογράφος της El Pais

(Πηγή: El Pais)

spot_img

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Εκτιμήσεις όλοι παραθέτουμε ,αλλά εκτιμήσεις όμως ,που λαμβάνουν -και πρέπει να λαμβάνουν-υπόψη τους και την Ιστορία και την Γεωγραφία και την Οικονομία για όλες τις χώρες και εν προκειμένω για την Γαλλία, η οποία είνα1) μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας-ας είναι καλά ο Ντε Γκωλ-2) ιδρυτικό μέλος του ΝΑΤΟ και 3)ιδρυτικό μέλος της ΕΟΚ -ΕΕ, έδρα της ΟΥΝΕΣΚΟ κλπ.κλπ.
    ΚΑΙ νομίζουμε ότι ,αν εκλεγεί η κ.Λεπέν -η ευρωσκεπτικίστρια -θα αναστατώσει το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε, με το 50,1% που θα κερδίσει -αν κερδίσει-των Γάλλων, λες και δεν ζήσαμε -ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ δύο ευρωσκεπτικιστές (λαικιστές) πρωθυπουργούς από το 1981-2019, που κατέληξαν ΙΚΕΤΕΣ και ευτελιζόμενοι στην ΕΟΚ και στην Ε.Ε-ΟΝΕ, για να σώσουν την οικονομία και τους Έλληνες και φυσικά την Ελλάδα, που εκτός από το μαντρί ΝΑΤΟ-ΕΕ. θα την ”φάει ο λύκος”.
    Τελείωσαν αγαπητοί μου οι παρατάξεις των δύο χειρών -δεξιάς ,αριστεράς-τώρα -ιδίως μετά τον πόλεμο μιας μεγάλης δύναμης στην Ευρώπη μας ύστερα από 77 χρόνια, όλες οι κυβερνήσεις θα αγωνίζονται για να διατηρήσουν το βιοτικό επίπεδο των καλομαθημένων τόσα χρόνια κατοίκων τους και να διατηρήσουν την -δημοκρατικώ δικαιώματι- δημόσια τάξη και ασφάλεια.
    Πως είπε ο Μάο ”μαύρος γάτος, άσπρος γάτος , ποντίκια να πιάνει”.
    ΤΕΛΟΣ η Γαλλία δεν ξεχνά την Ιστορία και την Γεωγραφία της ότι ΜΟΝΗ” στο δυτικό άκρο της Ευρώπης θα την φάνε” -όπως στο παρελθόν-,ή, η Μ. Βρετανία, ή, η Γερμανία, γιαυτό -να είμαστε βέβαιοι- ότι θα είναι η τελευταία που θα κλείσει την πόρτα και του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε-ΟΝΕ.
    ΑΠΛΩΣ και ο λαοί ”τσιμπάνε ” και οι λαικιστές ”ηγέτες” δεν μπορούν να κάνουν τα κόμματά τους κυβερνητικά χωρίς να βρίζουν ”το κατεστημένο”, στο οποίο στη συνέχεια εντάσσονται .
    Υ.Γ Να θυμίσουμε την απορία και το παράπονο του Γέρου της Δημοκρατίας ,όταν έγινε πρωθυπουργός το 1964 από τον υπουργό γιο του Ανδρέα ,που κατηγορούσε συνεχώς το κατεστημένο, όταν αυτοί κυβερνούσαν και ήταν το κατεστημένο.
    ΛΟΓΙΚΩΣ ΔΕΝ ΕΞΗΓΟΥΝΤΑΙ ΟΛΑ , ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΣΑΝ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ”ΟΛΑ ΤΟΥ ΜΠΑΞΕ”.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,740ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
21,900ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -spot_img

Τελευταία Άρθρα