Ο ΕΞΟΒΕΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ

Print Friendly, PDF & Email
spot_img
Επειδή με τις ακρότητές τους θα μας οδηγήσουν σε μια μονόχνωτη, δυστοπική, δυτική κοινωνία να κάνουμε μερικές διευκρινήσεις για να μην παρεξηγούμεθα και αν χρειαστεί, να αντιδράσουμε. Όσοι δεν θέλουν να στοιβαχτούν στη σειρά σαν στρατιωτάκια και αισθάνονται ελεύθεροι.
Η εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία ήταν και παραμένει μια, ΑΠΟΛΥΤΩΣ, καταδικαστέα πράξη. Και η εξουσία που άσκησε ο Πούτιν ήταν- και είναι- αυταρχική, ολοκληρωτική, αντιδημοκρατική.
Άλλο, όμως, το καθεστώς Πούτιν και άλλο η Ρωσία. Άλλο ο Πούτιν και άλλο ο ρωσικός λαός.
Η Ρωσία είναι μια χώρα και οι Ρώσοι ένας λαός με τεράστιο πολιτιστικό αποτύπωμα στην ανθρωπότητα.
Δεν είναι, απλώς, γελοιότητα η απαγόρευση επαφής με τον ρωσικό πολιτισμό. Είναι μια ολοκληρωτικής εμπνεύσεως αντιδημοκρατική απόφαση και πράξη που στιγματίζει τη Δύση και την τρέχουσα ηγεσία της.
Όπως και την ελληνική κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη.
Εν κατακλείδι: θα συνεχίσουμε να καταδικάζουμε την εισβολή στην Ουκρανία, θα συμπαριστάμεθα στον Ουκρανικό λαό, θα καταδικάζουμε το αυταρχικό καθεστώς Πούτιν αλλά ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ με τον ρωσικό λαό και τον πολιτισμό του.
ΥΓ1: Ένας απο τους δυτικόφρονες έλληνες πολιτικούς που κατείχε καίριας σημασία θέση στην ασφάλεια της χώρας μου είπε κάποτε πως, με την Δύση είμαστε και δεν υπάρχει αμφιβολία γι αυτό. Ούτε πρέπει να υπάρξει. Κάποια παρουσία, όμως, της Ρωσίας και στη χώρα και στην περιοχή πρέπει να την ενθαρρύνουμε.
ΥΓ2: Όταν επιβλήθηκαν οι κυρώσεις-ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ- στη Ρωσία, αυτές που, αβρόχοις ποσί, έσπευσαν να εφαρμόσουν ο Μητσοτάκης και η Μενδώνη, οι μουσικοί της παγκοσμίου φήμης Φιλαρμονικής του Βερολίνου αρνήθηκαν να παίξουν, όταν τους παρότρυναν να συνεχίσουν χωρίς τον αρχιμουσικό τους Κιρίλ Πετρένκο. Ειρήσθω εν παρόδω πως καλλιτεχνικοί διευθυντές στην Φιλαρμονική αυτή διετέλεσαν διακεκριμένοι μαέστροι, όπως ο Βίλχελμ Φούρτβενγκλερ, ο Χέρμπερτ φον Κάραγιαν, ο Κλαούντιο Αμπάντο και ο σερ Σάιμον Ρατλ. Οι ίδιοι οι μουσικοί της ορχήστρας εκλέγουν τον καλλιτεχνικό τους διευθυντή.
ΥΓ3: Γίνεται μια παγκόσμια προσπάθεια- ΚΑΙ ΣΩΣΤΑ- να καταρριφθούν τα στερεότυπα σχετικά με την στάση μας απέναντι σε σεξουαλικές συμπεριφορές. Δεν μπορεί να εστιάζεται το παγκόσμιο ενδιαφέρον στην άρση αυτών των στερεοτύπων και να υψώνονται νέα τείχη στις εθνικότητες. Δεν είναι εξοβελιστέος ο Ρώσος. Άλλο η κριτική στην πολιτική ηγεσία της χώρας και άλλο ο εξοβελισμός ανθρώπων για αστείες σκοπιμότητες.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Μακρυά απο τις πολιτικές γενετικές καθαρότητες. Ο κόσμος και η ζωή είναι μια πολυπλοκότητα. και ως πολυπλοκότητα έχει ενδιαφέρον.
Η γραμμικότητα είναι ανιαρή. Στην δυστοπική κοινωνία που προσπαθούν να δημιουργήσουν πρέπει να αντισταθούμε.
Παντελής Σαββίδης
spot_img

8 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Προσυπογράφω το άρθρο και δίνω ιδιαίτερη έμφαση στην παράγραφο: “Είναι μια ολοκληρωτικής εμπνεύσεως αντιδημοκρατική απόφαση και πράξη που στιγματίζει τη Δύση και την τρέχουσα ηγεσία της. Όπως και την ελληνική κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη.”

    Πολύ επικίνδυνη η ατραπός αυτή τής Δύσης.

    Ερώτηση: Στην Ρωσσία μποϋκοτάρετε σήμερα ο ευρωπαϊκός πολιτισμός; Απαγορεύεται, ας πούμε, ο Μπετόβεν; Δεν παίζεται στο θέατρο Σαίξπηρ; Δεν διαβάζεται Ουγκώ, ή Τόμας Μαν;

  2. Ας συνειδητοποιηθεί επιτέλους, τόσο από τον ελληνικό λαό, όσο και από την διανόηση (οι πολιτικοί την δουλειά τους κάνουν) ότι Ουκρανοί, Λευκορώσοι και Μοσχοβίτες είναι ένα έθνος: Ρώσοι. Τι είναι π.χ. ο Ρωσικός πολιτισμός χωρίς τον Γκόγκολ ή την Άννα Αχμάτοβα;
    Ο πόλεμος που λαμβάνει χώρα είναι κατά βάση εμφύλιος, μεταξύ φιλοδυτικών και φιλοπουτινικών. Καμία σοβαρή εθνική διαφορά δεν υπάρχει ανάμεσά τους.
    Ο Πούτιν διαπράττει ένα ηλίθιο ιστορικό έγκλημα: αντί να αφομοιώσει ολόκληρη την Ουκρανία με οικονομικό – πολιτικό – πολιτιστικό τρόπο (έστω και συνωμοτικό, καγκεμπίτικο) με την επιβολή μίας νέας ΚΟΜΕΚΟΝ και ενός κοινού νομίσματος κόντρα στο ευρώ και το γουάν, επιτέθηκε στην Ουκρανία και στην καλύτερη θα κερδίσει κάτι λίγα τμήματά της, ενώ θα μπορούσε να την ελέγχει ολόκληρη, ως ομοεθνές δορυφορικό κράτος.
    Ο ελληνικός λαός να γνωρίζει πάντως ότι οι Ρωσίες είναι τρεις και κανονικά αδιαίρετες (εξού και η προσφώνηση των Τσάρων και των Πατριαρχών ως “πασών των Ρωσσιών”). Τώρα εκεί που οδηγήθηκαν τα πράγματα, θα αρχίσουν να ξεφυτρώνουν από παντού μέσα στην ίδια την Ρωσία διάφορα σλαβικά, τουρανικά ή άλλα γκρουπούσκουλα που θα επικαλούνται δήθεν δαφορετική εθνική συνείδηση. Μέγιστη καταστροφή.

    • Επί Γιανούκοβιτς, φαίνεται ότι προς την (επαν)ένωση βάδιζαν τα πράγματα, πράγμα που θα απέκλειε να γίνει η Ουκρανία μέλος τού ΝΑΤΟ και τής ΕΕ. Γι αυτό φρόντισαν οι … “ενδιαφερόμενοι” για την ανατροπή του το 2014.

      Σωστά είναι αυτά που γράφεις.

  3. Προσπαθούν μάταια να σβήσουν πολιτισμούς και βρήκαν την ευκαιρία με τη ρωσική επέμβαση στην Ουκρανία. Ο ρωσικός πολιτισμός έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα και το στίγμα του είναι πολύ βαθύ για να “ακυρωθεί” όπως νομίζουν. Άντεξε τσάρους, σοβιέτ και καπιταλιστική αιχμαλωσία μετά την πτώση ΕΣΣΔ …το καθεστώς Πούτιν θα φύγει κάποτε αλλά η ρωσική ψυχή θα υπάρχει στην τέχνη, στην ποίηση, στον κινηματογράφο, στη φιλοσοφική σκέψη, στην ορθόδοξη πίστη……γιατί δεν φυλακίζεται το πνεύμα ότι και να κάνουν όσο υπάρχουν ελεύθεροι άνθρωποι…..

  4. Πρώτα και πάνω απ’όλα θα πρέπει να αντισταθούν οι Ρώσοι στο αυταρχικό, ολοκληρωτικό και αντιδημοκρατικό σύστημα που τους κυβερνά.
    Να τινάξουν τον ζυγό του Πούτιν. Αυτοί είναι οι υπεύθυνοι, γιατί ο πολιτισμός συνάδει με το δημοκρατικό πολίτευμα. Μην τα περιμένουν όλα από τη Δύση. Ο ουκρανικός λαός έκανε την επιλογή του για ελευθερία και δημοκρατία. Ας ακολουθήσει ο Ρωσικός λαός.

  5. Πόσοι δεν θέλουν να ανήκουμε στην Δύση ,που όλη αποφάσισε την αναστολή των παραστάσεων του Ρωσικών Οργανισμών Πολιτισμού και ήταν δύσκολο και στην Ελλάδα του Μητσοτάκη και στην Κύπρο του Αναστασιάδη να ”διαχωρίσουμε την θέση μας” και να περιμένουμε εθνικό καλό ;;;.
    Δεν ζούμε στο 2015 και δεν θέλουμε επανάληψη της γνωστής κωλοτούμπας μετά από πιέσεις.
    Πάντως στο διαδίκτυο και στα έξυπνα κινητά μπορεί να ακούς ό,τι παρήγαγε στον Πολιτισμό η Ρωσία .

  6. Πολιτισμός είναι η ανώτερη και η πιο ευγενική έκφραση του πνευματικού-εσωτερικού κόσμου και της θέλησης ειρηνικής συνύπαρξης ενός λαού , που σηματοδοτεί τα πιο υψηλά νοήματα κι ιδανικά του που εκδηλώνονται μέσα από τις παραδόσεις του ,τα ήθη,τα έθιμα, την τέχνη του και διαμορφώνουν διαδραστικά μέχρι το σήμερα τις αξίες της κοινωνίας του και τον τρόπο ζωής του. Υπερβαίνοντας ως τέτοια
    τα εθνικά σύνορα αποκτούν οικουμενικό χαρακτήρα όταν αφομοιώνονται από τους άλλους λαούς και μετατρέπονται πλέον σε παγκόσμιο κεκτημένο πανανθρώπινων εννοιών και συμβόλων ως μια κοινή πλέον κι αδιαίρετη παρακαταθήκη που κληρονομείται στις επόμενες γενιές συμβάλλοντας διαχρονικά στην προαγωγή του ανθρώπινου είδους .

    Τα πολιτιστικά στοιχεία ενός λαού όταν ανυψωθούν σε τέτοιο βαθμό είναι αδύνατον να αποκοπούν από τον παγκόσμιο ιστό καθώς βρίσκονται προσμεμειγμενα κι αλληλένδετα με τις πολιτιστικές αξίες του συνόλου

    Και στο παρελθόν έκαιγαν ανθρώπους και βιβλία και κατά κόρον έκαιγαν αγάλματα. Κατάφεραν τίποτα άλλο πέραν του να αποδείξουν τα βάρβαρα ένστικτα τους ?

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,748ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
23,300ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -spot_img

Τελευταία Άρθρα