Οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου με σημαντικές ελληνικές υποχωρήσεις.

8/8/20 | 2 | 0 | 1,261 εμφανίσεις

του Αναστάσιου Λαυρέντζου*

Πριν λίγες ημέρες υπογράφηκε Συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου. Η Συμφωνία αυτή προέκυψε στο πλαίσιο των προσπαθειών της ελληνικής κυβέρνησης να ακυρώσει το παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο. Από την άποψη αυτή συνιστά μια σημαντική κίνηση, η οποία εν πολλοίς επιτυγχάνει τον στόχο της. Ποιό όμως είναι το κόστος; Ας δούμε τα βασικά χαρακτηριστικά της Συμφωνίας.

Κατ’ αρχάς πρέπει να επισημάνουμε ότι πρόκειται για μια συμφωνία μερικής οριοθέτησης, έως τον 28ο μεσημβρινό. Δηλαδή η οριοθέτηση δεν περιλαμβάνει το Καστελόριζο, αλλά ούτε καν ολόκληρη τη Ρόδο. Για την ακρίβεια ο 28ος μεσημβρινός τέμνει τη Ρόδο στη μέση. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα φαίνεται να έχει σεβαστεί τον ζωτικό χώρο της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής, ο οποίος συμπίπτει με την περιοχή που εκτείνεται ανατολικά του 28ου μεσημβρινού.

Δεύτερον, και σημαντικότερο: Η Συμφωνία αναγνωρίζει με ελληνική υπογραφή ότι η Κρήτη έχει μειωμένη επήρεια ΑΟΖ. Αρχικά η Αίγυπτος ζητούσε να μην τηρηθεί η αρχή της μέσης γραμμής στον διαμοιρασμό της ενδιάμεσης θαλάσσιας περιοχής. Δηλαδή ζητούσε να μην ισχύσει 50-50,  αλλά η διανομή να γίνει υπέρ της στο 60-40. Τελικά, όπως φαίνεται, μετά από ελληνική αντιπρόταση (!) συμφωνήθηκε να ισχύσει το 56-44. Δηλαδή για άλλη μια φορά η Ελλάδα δέχτηκε εκπτώσεις στα κυριαρχικά της δικαιώματα προκειμένου να υπογράψει μια διεθνή συμφωνία.

Οι εκπτώσεις είχαν ήδη ξεκινήσει από την ελληνοϊταλική συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ. Αυτή τη φορά όμως η παραχώρηση μειωμένης επήρειας ΑΟΖ δεν αφορά τους Οθωνιούς ή τις Στροφάδες. Αφορά ολόκληρη την Κρήτη, δηλαδή ένα από τα μεγαλύτερα νησιά της Μεσογείου. Και φυσικά, αν η Ελλάδα αναγνωρίζει με την υπογραφή της ότι η Κρήτη έχει μειωμένη επήρεια ΑΟΖ, τότε υπονομεύει πλήρως την επιχειρηματολογία της για τα νησιά του Αιγαίου και πρωτίστως για το Καστελόριζο, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για το μέλλον.

Χάνεται η συνέχεια ελληνικής και κυπριακής ΑΟΖ

Για να το θέσουμε απλά: Αν η Ελλάδα έχει δεχτεί μειωμένη επήρεια ΑΟΖ για το νησί που κανονικά δεν έπρεπε καν να γίνει συζήτηση –  για την Κρήτη –  τότε τί επήρεια θα διεκδικήσει για τη Ρόδο και τα άλλα νησιά του Αιγαίου και μάλιστα απέναντι στην Τουρκία; Όσον αφορά το σύμπλεγμα Καστελλορίζου είναι ήδη προφανές ότι πιθανότατα δεν θα υπάρξει πλήρης επήρεια ΑΟΖ. Και βεβαίως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να διεκδικηθεί ούτε σε κάποιο διεθνές δικαστήριο, αφού η ίδια η Ελλάδα έχει δημιουργήσει ένα αρνητικό προηγούμενο: έχει εγκαταλείψει την αρχή της μέσης γραμμής και έχει αναγνωρίσει μειωμένη επήρεια ΑΟΖ στο μεγαλύτερο νησί της, το οποίο μάλιστα δεν βρίσκεται καν δίπλα στην Τουρκία.

Από τα παραπάνω είναι προφανές ότι η Συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου μπορεί να έγινε με σκοπό την υπονόμευση του παράνομου τουρκολυβικού μνημονίου. Και αυτό, έως έναν βαθμό το επιτυγχάνει. Είναι όμως εν τέλει αρνητική για τα ελληνικά συμφέροντα, και μάλιστα όχι τόσο για αυτά που παραχώρησε, αλλά κυρίως για εκείνα που βάσει αυτής της συμφωνίας θα παραχωρηθούν στο μέλλον. Και ένα από αυτά είναι η συνέχεια των ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου που θα πρέπει να θεωρείται οριστικά χαμένη υπόθεση.

Για την ακρίβεια ήταν πάντα μια χαμένη υπόθεση, αφού το ελληνικό κράτος απέφυγε συστηματικά να αναπτύξει οικονομική ζωή στην Στρογγύλη που είναι το νησί-κλειδί για την επίτευξη της συνέχειας ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου. Δηλαδή απέφυγε συστηματικά να θεμελιώσει πλήρη δικαιώματα θαλασσίων ζωνών με βάση το Άρθρο 121 της Συνθήκης UNCLOS, το οποίο δίνει κανονικά δικαιώματα ΑΟΖ σε νήσους που είναι κατοικημένες και έχουν οικονομική ζωή.

Το τουρκολυβικό μνημόνιο βλάπτει σοβαρά τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα

Υπάρχει όμως κάτι ακόμη που παραχωρήθηκε σιωπηρά. Η μετακίνηση της οριογραμμής της ΑΟΖ προς τα βόρεια, δηλαδή προς την ελληνική μεριά, έγινε πάνω σε ένα πιθανολογούμενο κοίτασμα φυσικών πόρων (χάρτες Η. Κονοφάγου). Επομένως εδώ έχουμε να κάνουμε με μια παραχώρηση επί ορυκτού πλούτου η οποία φυσικά δεν αφορά μόνο τη συγκεκριμένη περιοχή. Διότι είναι προφανές ότι αν σήμερα παραχωρήσαμε ΑΟΖ στην Αίγυπτο, τότε το ίδιο πιθανότατα θα ζητηθεί αύριο και από τη Λιβύη σε μια ενδεχόμενη μελλοντική διαπραγμάτευση. Στην απευκταία περίπτωση που και η Λιβύη θα αποσπάσει κάτι (ίσως και υπό την πίεση του ξένου παράγοντα), μπορεί κανείς εύκολα να μαντέψει σε ποιον θα παραχωρήσει δικαιώματα άντλησης στα κοιτάσματα που θα της αναλογούν.

Μήπως λοιπόν η συνεκμετάλλευση έχει αποφασιστεί με την ευλογία του ξένου παράγοντα και απλώς σε αυτή τη φάση βλέπουμε τα κομμάτια του παζλ να συναρμολογούνται; Θα φανεί αυτό στο μέλλον. Για την ώρα πάντως είναι σαφές ότι από την στιγμή που κηρύχθηκε το παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο, έχει ξεκινήσει για την Ελλάδα μια αλυσίδα αρνητικών εξελίξεων. Στην προσπάθειά της η Ελλάδα να εξουδετερώσει το μνημόνιο αυτό, έχει αρχίσει να παραχωρεί τμήματα της κυριαρχίας της ως αντάλλαγμα για να αποσπάσει τις υπογραφές τρίτων. Και οι τρίτοι βέβαια το ξέρουν καλά αυτό και ζητούν να υφαρπάξουν ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, απαιτώντας την υπογραφή λεόντειων συμβάσεων!

Αυτό είναι το κόστος που πληρώνει η χώρα επειδή επί δεκαετίες δεν έγιναν αυτά που έπρεπε, την ώρα που έπρεπε. Και οι ευθύνες βέβαια βαραίνουν το σύνολο του ελληνικού πολιτικού κόσμου και όχι μόνο την παρούσα κυβέρνηση που καλείται ενδεχομένως να αντιμετωπίσει μια επείγουσα κατάσταση.

Όμως η Ελλάδα πλανάται αν νομίζει ότι έστω και με τέτοιο κόστος θα περιχαρακώσει την κολοβωμένη κυριαρχία της. Διότι αργά ή γρήγορα θα υποχρεωθεί να την επικυρώσει απέναντι στην Τουρκία. Ας είμαστε λοιπόν έτοιμοι για τη συνέχεια της κρίσης.

*Ο Αναστάσιος Λαυρέντζος κατέχει πτυχίο Φυσικής και διπλώματα μεταπτυχιακής ειδίκευσης (MSc) στα Οικονομικά Μαθηματικά και στη Θεωρητική Φυσική. Έχει εργαστεί ως διευθυντικό στέλεχος στον τομέα Διαχείρισης Κινδύνων σε μεγάλους ελληνικούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς. Στο πλαίσιο αυτό έχει επισκεφτεί πολλές βαλκανικές χώρες (Τουρκία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Σερβία). Συνεργάζεται με διεθνείς ελεγκτικούς οίκους ως σύμβουλος επιχειρήσεων και διδάσκει Διαχείριση Κινδύνων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει γράψει τα βιβλία: «Η Θράκη στο μεταίχμιο» και «Σιωπηρή Άλωση – Το Δημογραφικό και το Μεταναστευτικό πρόβλημα της Ελλάδας».

 

 

Category: Διπλωματία, Κυριο Θεμα

( 2 )

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. 1
    Σ.Α.Ν. says:

    ”Η Ελλάδα φαίνεται ότι έχει σεβαστεί τον ζωτικό χώρο της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής ”. Αυθαίρετο το συμπέρασμα κ.Λαυρέντζο, αφού η Τουρκία δεν συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις με την Αίγυπτο ,ούτε υπέγραψε αυτήν την Συμφωνία.
    Απλώς η Αίγυπτος πήρε 6% περισσότερα ,ενώ αφέθηκαν οι εκκρεμότητες της Ρόδου και του Καστελορίζου για επόμενη τριμερή Συμφωνία-Ελλάδος, Κύπρου και Αιγύπτου ,εκτός εαν προσέλθει ”ικέτιδα” και η Τουρκία ,για ”να πάρει το κατιτίς της”,πράγμα αδύνατον ,γιατί πρέπει να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία ,την οποίαν θεωρεί τώρα ανύπαρκτον.
    Το τι θα συμβεί στο μέλλον ,ας το αφήσουμε για το μέλλον.
    Ποιος περίμενε να συμβεί αυτό ,που συνέβη εις βάρος της Τουρκίας;;;.
    Σιγά να μη επωφεληθεί και η Λιβύη -ποια αλήθεια Λιβύη ,που εν τω μεταξύ έχει πετρέλαια και μάλλον θα διχοτομηθεί -;;;.
    Και μη ξεχνάμε ότι στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν συμφέροντα μαζί με την Τουρκία και τα κράτη ,που απαρτίζουν την Ευρωπαική Ένωση ΜΑΣ ,που δεν θα υποστηρίξουν τα συμφέροντα της Τουρκίας ,-τώρα μάλιστα που δείχνει τις Ασιατικές καταβολές της,-με πρώτη την Γαλλία.
    Τέλος μπορεί να μας ενημερώσει ο κ.αρθρογράφος πότε μπορούσαν να γίνουν αυτά ,που τώρα έγιναν ,όταν οι ΑΟΖ νομοθετήθηκαν από το Δίκαιο της Θαλάσσης το 1982 ,η Συμφωνία αυτή κυρώθηκε από το Ελληνικό κοινοβούλιο το 1994 και μέχρι το 2017 είμασταν καλοί φίλοι και σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ με την Τουρκία,παρά τα Ίμια ,που μας έδωσαν την αφορμή να εξοπλιστούμε και να αυξήσουμε το δημόσιο χρέος μας ,πέραν από τις Τσοχατζοπουλικές-και όχι μόνο-ατασθαλίες;;;.
    Καμιά πολιτική -και μάλιστα η εξωτερική-που θέλει τουλάχιστον δυο -δεν είναι θεσμοθετημένη και πλήρως προβλέψιμη.

  2. 2
    Επισκέπτης says:

    “Κι η πουτάνα στα ογδόντα αρχινάει με τα σκόντα”, λέει η λαϊκή παροιμία. Πίσω στα Ίμια, πίσω στην Μαδρίτη, πίσω στο Ελσίνκι, πίσω στις Πρέσπες, πίσω στην Ιταλία, πίσω παντού. Γιατί να γινόταν τώρα διαφορετικά; Και ασφαλώς, θα αναμένεται να κάνει πάντα πίσω, οσάκις διαπραγματεύεται, αφού ο εκάστοτε διαπραγματευόμενος μαζί της, γνωρίζει ότι είναι εύκολη στο πίσω. Μειωμένης επήρειας το Καστελόριζο, ή ολότελα άφαντο, μειωμένης επήρειας και η Κρήτη, περίπατο η ελληνοκυπριακή ΑΟΖ (ΠΑΡΑ ΠΟΛΎ ΣΟΒΑΡΟ ΑΥΤΟ!)… Καλά κρασά!

Back to Top

Leave a Reply

 characters available

 


Το σχόλιο της ημέρας

    21/9/20 | (0 σχόλια)
    euro2day.gr/Financial Times Του Chris Giles Ποιες είναι οι διαφορές στα προγράμματα στήριξης που εφάρμοσε η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ. Τα πλεονεκτήματα της ευρωπαϊκής προσέγγισης και η ανάγκη για στροφή στην εφαρμοζόμενη πολιτική. Δημοσιεύθηκε: 21 Σεπτεμβρίου 2020 - 08:04 Tι πρέπει να προστατεύσουμε ...

Ροή Ειδήσεων


Εορτολόγιο

Φωτογραφία της ημέρας