ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!!!

Print Friendly, PDF & Email
spot_img
του Παντελή Σαββίδη
Την 200χρονη ελληνική ιστορία σημάδεψε, κυρίως, η αντιπαράθεση των μικροελλαδιτών (για, εντελώς, προσωπικό όφελος) με τους μεγαλοϊδεάτες, ιδεολογία που διατυπώθηκε για πρώτη φορά απο τον Κωλλέτη το 1844.
Κύρια προσωπικότητα υλοποίησης του ελληνικού μεγαλοϊδεατισμού υπήρξε ο Βενιζέλος και κύριος υπονομευτής το παλάτι με τον Κωνσταντίνο τον Α!
Επειδή είμαι υποστηρικτής της Μεγάλης Ιδέας πιστεύοντας πως δεν ήταν ένα ουτοπικό όνειρο αλλά ένα, απολύτως, υλοποιήσιμο σχέδιο αν δεν υπονομευόταν απο τους Λαϊκούς και τους βασιλικούς, έχω ταχθεί, και έχω γράψει, υπέρ του Βενιζέλου και κατά των μικροελλαδιτών.
Απο εκεί και πέρα και οι μεν και οι δε υπήρξαν μέρος της ιστορίας μας. Καλή, κακή είναι η δική μας ιστορία. Προσωπικά στέκομαι κριτικά απέναντί της. Θεωρώ αποτυχημένη την πορεία του ελληνικού κράτους. Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία.
Το τελευταίο πρόσωπο του βασιλικού θεσμού, θεσμού που επιβλήθηκε στη χώρα απο τις δυνάμεις, έφυγε απο τη ζωή πριν λίγες ημέρες και θα ταφεί την Δευτέρα. Αν και ο θεσμός κρίθηκε το 1974, ουσιαστικά, το κεφάλαιο κλείνει με την βιολογική έκλειψη του τελευταίου διακόνου του. Αυτές τις ημέρες, δηλαδή.
Να σημειώσω, ακόμη ότι το 1974 εικοσάχρονος τότε, ήμουν μεταξύ αυτών που όχι μόνο τάχθηκαν κατά του θεσμού αλλά και κινητοποιούνταν καθημερινά. Με την νεανική ορμή, μάλιστα.
Δεν πολυασχολήθηκα έκτοτε διότι οι πολιτικές μάχες δίνονται με ζωντανούς και ενεργούς τους αντιπάλους. Όχι με πεσμένες δρύες. Όταν η δρυς πέσει όλοι ξυλεύονται.
Αυτά ως backround.
Την πρώτη ημέρα της είδησης του θανάτου του τέως, πρώην, έκπτωτου, ό,τι θέλετε επιλέξτε, βασιλέως, διατύπωσα την άποψη ότι πέραν της θέσεως που έχουμε λάβει στα ιστορικά γεγονότα, στα πρόσωπα και τον θεσμό, ο εκλιπών, υπήρξε πρόσωπο της ιστορίας μας, διετέλεσε αρχηγός του κράτους μας και έπρεπε να τιμηθεί αναλόγως.
Τη θέση μου αυτή διατηρώ και σήμερα, παρά τα όσα διάβασα επι της ουσίας της πολιτείας του τα οποία είναι σε όλους μας γνωστά. Δεν πήρα την θέση που προανέφερα επειδή αγνοούσα την ιστορία του. Αλλά εν γνώση της.
Επανέρχομαι, σήμερα, διότι μου έκανε εντύπωση ο τόπος που θα ταφεί απο τις φωτογραφίες που είδα, όπου είναι θαμμένοι και οι πρόγονοί του. Είναι δυνατόν!!!
Και όμως είναι. Τον πολιτικό επαρχιωτισμό μας, το μίσος μας επι προσωπικού και όχι την θεσμική και πολιτική αντιπαράθεσή μας την αποκαλύπτει όχι, μόνο, η στάση μας απέναντι στο γεγονός αλλά και η εικόνα του νεκροταφείου. Ενός μέρους της ιστορίας μας. Και να σας θυμίσω πως ένα μέρος της ενεργού πολιτικής, της ταυτότητας ενός λαού και της πολιτικής του ωρίμανσης, του πολιτισμού του γενικότερα, αποκαλύπτεται και απο την διαχείριση των συμβόλων.
Είμαι, λοιπόν, και σήμερα υποστηρικτής του οικουμενικού ελληνισμού, με φανατισμό κατά του μικροελλαδισμού, της δημοκρατικής και όχι ολιγαρχικής ή μοναρχικής διακυβέρνησης, (θα επανέλθω κριτικά απέναντι στον θεσμό της βασιλείας μετά απο μερικές ημέρες και αφού ταφεί ο εκλιπών), αλλά είμαι και απέναντι σε όλους όσους διαπράττουν σήμερα ύβρη.
Ο θάνατος ενός ανθρώπου είναι ιερή στιγμή. Και ξέρετε γιατί; Διότι απο την στιγμή που συνειδητοποιούμε την ύπαρξή μας προσπαθούμε να διαχειριστούμε το τέλος μας. Το θάνατό μας. Όλες οι προσπάθειές μας εκεί κατατείνουν.
Ο σεβασμός του αντίπαλου νεκρού στον πόλεμο δείχνει και το επίπεδο πολιτισμού ενός λαού. Και η εικόνα των στρατιωτικών νεκροταφείων σε ένα κράτος δείχνει πόσο σεβόμαστε την ύπαρξή μας και όσους αγωνίσθηκαν και έπεσαν γι αυτήν. Έχετε δει τα ελληνικά στρατωτικά νεκροταφεία;
Στον δικό μου μικρόκοσμο ο σεβασμός του νεκρού, ακόμη και του εχθρού όταν είναι νεκρός, αποτελεί την ουσία και την αφετηρία της ανθρωπιστικής προσέγγισης της ιστορίας της ανθρωπότητας.
Γενετική σχέση με τους προγόνους του δεν έχει κανένας λαός. Ταυτίζεται με το παρελθόν του προσλαμβάνοντας τον πολιτισμό του.
Αφήνω σε εσάς να κρίνετε ποια η σχέση μας με τον ελληνικό πολιτισμό.
ΥΓ1: Η εικόνα των τάφων θα γίνει αντικείμενο δριμύτατης κριτικής απο τα διεθνή μέσα ενημέρωσης.
Μας αξίζει η διεθνής κατακραυγή.
spot_img

14 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Η εικόνα την τάφων του Τατοϊου, που αναφέρετε στο υστερόγραφό σας ,αγαπητέ κ. Σαββίδη , καταδεικνύει την ανεπάρκεια και ακηδία της Υπουργού Πολιτισμού κ. Μενδώνη , την οποίαν -εάν θέσει υποψηφιότητα- να μην εκλέξουν οι Αθηναίοι-.
    Για τα υπόλοιπα περί των Βασιλέων και της Βασιλευομένης Δημοκρατίας ,-που είχαμε στα 140 χρόνια από τα 200 του νεότερου κράτους μας- , ο μεγάλος σας πρόλογος για τις ιστορικά αναπόδεικτες ευθύνες των ΑΝΕΥΘΥΝΩΝ κατά το Σύνταγμα Βασιλέων είναι και θα είναι τα κύρια επιχειρήματα των αντιμοναρχικών και κατ’επεκταση ”του μίσους ”- ναι του μίσους τους- για όλους του Βασιλείς της περασμένης 100ετίας, που εκφράζεται στην κάθε είδους απαξίωση των συμβόλων και των χώρων (Ανακτόρων, Τατοϊου κλπ) , λόγος για τον οποίον ”δεν δικαιούνται ” να ψέγουν -ΑΥΤΟΙ -την κυρία Μενδώνη.
    Θα μπορούσαν να την είχαν ”φέρει στην Βουλή” με ερώτησή και επερώτησή τους . οπότε θα είχαν ”χίλια δίκαια”.
    Υ.Γ Σίγουρα θα επανέλθουμε στο θέμα μετά την ταφή του Κωνσταντίνου, που φέρει το όνομα του Μεγάλου Κωνσταντίνου , που επέβαλε την ανεξιθρησκεία και τον την Ορθοδοξία στην δεύτερη μεγάλη Αυτοκρατορία μας.

  2. Ξεφτίλα της Ελλάδας, κατάντια του πολιτικού συστήματος. Θέλουμε πίσω και τα γλυπτά του Παρθενώνα.
    Το ερώτημα είναι αν είμαστε απολίτιστοι ή μας κάνει έτσι να συμπεριφερόμαστε το αδηφάγο πολιτικό σύστημα.
    Φταίει όμως και η οικογένεια που έπρεπε να έχουν χορηγήσει το Ελληνικό κράτος να διατηρούν με ευπρέπεια και αξιοπρέπεια τους τάφους.
    Αυτό όμως δεν απαλλάσσει το Ελληνικό κράτος από την ευθύνη ευπρεπισμού που έπρεπε να έχει το Τατόι.
    Ο λαλίστατος Άδωνις τρέχει τις μπουλντόζες στον Λάτση στο Ελληνικό. Το Τατόι δεν έχει πολιτικό ψωμί και το παράτησαν. Φυσικά μόλις το δώσουν σε ιδιώτη φίλο τους θα γίνει παλάτι!
    Αξίζει η διεθνής διαπόμπευση της Ελλάδας

  3. Χρειάζεται ὡριμότητα πού μόνο μέ τήν παιδεία, τόν σεβασμό, τά χρηστά ἤθη ἀποκτᾶται.
    ῾Ο Κωνσταντίνος Β´ φέρει τό ὄνομα τοῦ παπποῦ του καί πολλοί Κωνσταντίνοι τῆς ἱστορίας μας σηματοδοτοῦν τήν συνολική ἱστορική συνέχεια τοῦ ῾Ελληνισμοῦ.

    ῾Η παροιμία «Δρυὸς πεσούσης πᾶς ἀνὴρ ξυλεύεται» προέρχεται ἀπό τό ἔργο «Γνῶμαι μονόστιχοι» τοῦ ᾿Αθηναίου κωμωδιογράφου Μενάνδρου (344/3-292/1 π.Χ.), ἡ γλώσσα μας κυριολεκτεῖ.

  4. Δεν νομίζω να υπάρχει εχέφρων άνθρωπος που να διαφωνεί με το άρθρο. Και ασφαλώς δεν αναφέρομαι στην “Μεγάλη Ιδέα” και στο κατά πόσον αυτή ήταν εφικτή, διότι το θέμα τού άρθρου είναι άλλο.

    Τα φαντάσματα της Ιστορίας που μας στοιχειώνουν…

    Μία ακόμη γκάφα τής κυβέρνησης και μάλιστα ολκής. Το έγραψα ξανά και το επαναλαμβάνω: Μάς κυβερνούν ανθρωπάρια ανάξια να κρίνουν σωστά ακόμη και σε μία τέτοια περίσταση.-

  5. Κάτσε Παντελή γιατί τα μπουρδούκλωσες πάλι δίνοντας διαστάσεις στο θέμα τις οποίες δεν έχει. Τη συγκεκριμένη περιοχή την ξέρω καλά γιατί πάω εκεί και περπατάω. Αυτό που βλέπεις στις φωτογραφίες είναι η εικόνα του χώρου μετά την πυρκαγιά του ’19. Πριν απ’ αυτό το γεγονός το βασιλικό νεκροταφείο ήταν ένας πολύ όμορφος χώρος -σχεδόν ιδεαλιστικός- και αρκετά περιποιημένος για τα δεδομένα της Ελλάδας κάτι που ίσχυε και για την ευρύτερη περιοχή του Τατοίου. Μετά τη φωτιά ένα μεγάλο μέρος της βόρειας Πάρνηθας καταστράφηκε ολοσχερώς και στην περιοχή έχουν γίνει ελάχιστες παρεμβάσεις. Οι βασιλικοί τάφοι είναι μέρος αυτής της καταστροφής, δεν υπάρχει κανένα είδος ιδεολογικού ρεβανσισμού ή πολιτικών εμμονών. Στην περιοχή μάλιστα πηγαίνουν κυρίως πλούσιοι κάτοικοι των βορείων προαστίων για βόλτα ή για να αθληθούν και μου έχει κάνει εντύπωση το επίπεδο της εγκατάλειψης. Προφανώς αυτό οφείλεται στην ευρύτερη διάλυση και ανικανότητα του Ελληνικού κράτους που αδυνατεί να κινητοποιήσει δυνάμεις για να αντιμετωπίσει το πλήθος των προβλημάτων που διαρκώς προκύπτουν. Όσο για τους βασιλιάδες που θα έρθουν και την αρνητική δημοσιότητα, στα παπάρια μας. Οι δασικές πυρκαγιές, η απώλεια φυσικού πλούτου και πολιτισμικής κληρονομιάς μπορεί να εξελιχθούν σε σοβαρή απειλεί για εμάς κι έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται.

  6. Και έτσι που το βλέπεις έχει ενδιαφέρον. Και ο ωχαδερφισμός στοιχείο της αθηναϊκής ιδεολογίας είναι. Και λέω αθηναϊκής διότι οι αποικίες, όπως εμείς, δεν επιτρέπεται να έχουν ούτε ιδεολογία.

  7. Είμαι ωχαδερφιστής κατωελλαδίτης Παντελή, λέω την αμαρτία μου και ξαλαφρώνω. Το ’19 που κάηκε Αττική και Εύβοια λέγαμε με φίλους από τη δουλειά ότι θα πάμε να γραφτούμε σε συλλόγους, θα κάνουμε αναδασώσεις, θα κάνουμε καθαρισμούς θα θα θα… τελικά τίποτα δεν κάναμε. Οπότε καλά να πάθουμε και τα χειρότερα έπονται. Στην πρώτη μεγάλη φωτιά το 2008 είχε υπάρξει κάποια κινητοποίηση από τον κόσμο. Συμμετείχα κι εγώ σε δράσεις για αρκετά χρόνια, προφυλάξεις, καθαρισμούς κτλ. υπάρχει όμως μία απροσδιόριστη τάση διάλυσης που σιγά σιγά εσωτερικεύεται και σε ατομικό επίπεδο παίρνει τη μορφή αδράνειας ή τρομώδους αφασίας καλύτερα. Τουλάχιστον η αθηναική ιδεολογία σας έχει απαλλάξει από τέτοιου είδους κρίσεις.

    ΥΓ. Σέιχ Σου μόνο ρε.

    • Για τον ωχαδερφισμό του κράτους σας μίλησα. Εσείς μια χαρά ενεργοί πολίτες είστε. Και υπάκουοι.

  8. Χωρίς να θέλω να στηρίξω τις ”βορειοελλαδικές” φωνές ,πολλές από τις οποίες είναι και ”νοτιοελλαδικές” , θα σας θυμίσω ,κύριε Άφαντε την ρήση του αειμνήστου Θεσσαλονικιού Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη,
    ” Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΓΕΛΑΔΑ ,ΠΟΥ ΒΟΣΚΑΕΙ ΚΑΙ ΤΡΕΦΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ,ΑΛΛΑ ΑΡΜΕΓΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ”.
    Να μας υπολήπτεστε και να μας αγαπάτε περισσότερο και να ”πιέσετε” και τους πολιτικούς του Λεκανοπεδίου να την προσέξουν , όπως ”φώναζε” ο δολοφονηθείς αγρίως το 1920 στα 42 του χρόνια αείμνηστοι ίων Δραγούμης . Να είστε καλά.

  9. Συμφωνώ σχεδόν με όλα όσα γράφετε κ. Σαββίδη, πλην ενός. Υπερθεματίζω την τοποθέτησή σας περί Μεγάλης Ιδέας, μικροελλαδισμού και του ρόλου του Παλατιού της εποχής του Εθνικού διχασμού (καίτοι κατά βάση ο Κ/τίνος ήταν το πρόβλημα, ενώ ο πατέρας του Γεώργιος ο Α’ και ο γιος του Αλέξανδρος δεν έπαιξαν αρνητικό ρόλο – όσο για τις συνθήκες θανάτου αυτών των δύο ας μην αναφερθούμε). Πιστεύω επίσης ότι η βασιλεία στο ελληνικό κράτος αποτελεί εγγενές ανθελληνικό στοιχείο, γιατί εισήχθη από τους Δυτικούς μέσα από τους φράγκικους φεουδαρχικούς οίκους που σκόπευαν πάντα να υποκλέψουν την ρωμαϊκότητα από το Βυζάντιο και τελικά να μας στερήσουν το Οικουμενικό πολιτειακό μέγεθος που μας αναλογούσε, εγκλωβίζοντάς μας σε ένα ψοφοδεές κρατίδιο.
    Κατά τα άλλα σεβόμαστε τον θάνατο ενός ανθρώπου -και πραγματικά είναι συγκλονιστικό αυτό που γράφετε, ότι: “απο την στιγμή που συνειδητοποιούμε την ύπαρξή μας προσπαθούμε να διαχειριστούμε το τέλος μας.”

    Διαφωνώ όμως με την απόφανση ότι: “Γενετική σχέση με τους προγόνους του δεν έχει κανένας λαός. Ταυτίζεται με το παρελθόν του προσλαμβάνοντας τον πολιτισμό του.”

    Ταυτίζεσαι με το παρελθόν σου όχι εκ του πολιτισμού σου, αλλά εκ της μνήμης ότι και οι άμεσοι πρόγονοί σου αυτοπροσδιορίζονταν με τον ίδιο εθνικό τρόπο. Ο ακαδημαϊκός πολιτισμός είναι προνόμιο των λίγων, δυστυχώς. Ο λαϊκός πολιτισμός, τα ήθη και τα έθιμα έρχονται και παρέρχονται. Ακόμα και η γλώσσα αλλάζει ή χάνεται (βλέπε Ελληνοαμερικάνους που δεν μιλούν ελληνικά αλλά αισθάνονται Έλληνες ή τους Κουβανούς που μιλούν ισπανικά, αλλά μισούν την Ισπανία και την πολέμησαν). Και η θρησκεία σχετική θέση έχει στην διαμόρφωση εθνικότητας: οι πολυθεϊστές Έλληνες εκχριστιανίστηκαν, οι ζωροαστριστές Πέρσες εξισλαμίστηκαν, οι Κινέζοι ένεκα μαοϊσμού αποποιήθηκαν επί δεκαετίες τον Βούδα και τον Κομφούκιο. Μια γενιά διατηρεί την συνείδηση της ιστορικής διαχρονίας της όταν γνωρίζει ότι και η προηγούμενη γενιά ανήκε στο ίδιο έθνος. Με άλλα λόγια λέω ότι είμαι Έλληνας γιατί ξέρω ότι και οι παππούδες μου θεωρούσαν εαυτούς Έλληνες και πάει λέγοντας προς τα πίσω. Βεβαίως προσμίξεις πάντα υπάρχουν σε ένα εθνοτικό σύνολο, αλλά δεν μπορεί παρά να είναι αφομοιώσιμες (να ξεχνιούνται δηλαδή μετά από δύο ή τρεις γενιές). Αν ένα εθνοτικό σύνολο διακρίνει ότι βιολογικώς προέρχεται από ετερόκλητες εθνότητες, τότε παύει να ταυτίζεται με την αρχικό εθνοτικό πυρήνα και διαμορφώνει ένα νέο έθνος ή μία νέα εθνοτική ομάδα μέσα σε ένα κράτος (βλ. π.χ. τους μιγάδες πολλών λατινοαμερικανικών κρατών).

    Μπορούμε άραγε να θεωρήσουμε ότι οι Κινέζοι, οι Ιάπωνες, οι Σαουδάραβες, οι Πέρσες (όχι γενικώς οι Ιρανοί που περιλαμβάνουν Αζέρους και Κούρδους), οι Άρειοι Ινδοί, οι Δραβίδες και άλλοι πολλοί δεν έχουν σχέση γενετική, γονιδιακή με τους προγόνους τους; Και εξάλλου πώς γίνεται να θεωρείται κάποιος πρόγονος χωρίς να έχει γόνους; Αν για ένα πλήθος εθνών η βιολογική συνέχεια είναι κοινώς αποδεκτή, γιατί ειδικώς οι Έλληνες πρέπει να αμφισβητούν από μόνοι τους την γενετική τους συνέχεια; Νομίζω ότι η αμφισβήτηση της φυλετικής συνέχειας επήλθε αρχικώς ως πανσλαβιστική προπαγάνδα μέσω Γερμανίας, με τον Φαλμεράιερ, ενώ πλέον στις ημέρες μας έχει καταστεί δόγμα της πολιτικής ορθότητας, ώστε να παραδεχτούμε όλοι το πρότυπο του American citizen και να καταπίνουμε αμάσητα την ανεθνική κοινωνία που μας επιβάλλουν.
    Δεν μπορούμε να αρνηθούμε την φυλετική διάσταση του έθνους. Αυτό δεν συνιστά ρατσισμό, διότι δεν ενσωματώνει ιδέες ανωτερότητας και κατωτερότητας έναντι άλλων φυλών ή εθνών. Είναι θεμελιώδες στοιχείο ιστορικής αυτογνωσίας.

  10. Το κατάλαβα ότι αναφερόσουν στο κράτος μας όμως σαν καλός πολίτης και υπάκουος που είμαι προτίμησα να κάνω την αυτοκριτική μου γιατί καθώς περνούν τα χρόνια βλέπω καλύτερα ότι κι η δική μου ασημαντότητα έστω και δια παραλήψεως συνέβαλε στη σημερινή εικόνα καταστροφής.
    Εσένα από αυτοκριτική σου βρίσκεται τίποτα; Γιατί τόσα χρόνια σε ακούω να μιλάς να μιλάς να μιλάς αλλά μια υπόνοια αυτοκριτικής δεν έχει πέσει στην αντίληψη μου.
    Δοκίμασέ το, κάνει καλό. Αναρωτήσου για λίγο όταν αυτός ο περιβόητος Αθηναισμός ως ιδεολογία και πρακτική διογκωνόταν και μεγαλουργούσε εσύ που ήσουν, τι έκανες; Μπορεί να δώσει κάποιο βάθος στη θεωρεία σου μια τέτοια κατάθεση, έστω ψυχογραφικό, γιατί αυτή η μανιέρα έχει κουράσει πλέον, σου έχουν απαντήσει διάφοροι πολύ πειστικά ενώ εσύ σφύριζες αδιάφορα και το κυριότερο, έδιωξε τον κοινό μας φίλο που δεν άντεχε τις επαναλήψεις και το δικό σου άρθρο περί Αθηνοκεντρισμού έχει περισσότερο επαναλήψεις κι από το Κωνσταντίνου και Ελένης στον ΑΝΤ1.

    • Που βρήκε καταφύγιο ο φίλος μας; Η επανάληψη είναι αναγκαία μέχρι να συνειδητοποιηθούν τα χαρακτηριστικά της ιδεολογίας. Ουσιαστικά, εσάς βοηθάω περισσότερο με την πολιορκία της ιδεολογικής αντίληψης που συγκεντρώνει όλον τον πληθυσμό στο λεκανοπέδιο. Και άντε εγώ κόλλησα. Χθές διάβασα σε μια σελίδα στο fb πως ένα παιδάκι στη Δράμα που είχε πρόβλημα το μετέφεραν στη Θεσσαλονίκη για εντατική, δεν βρήκαν, διότι ελάχιστες υπάρχουν, και μετά το πήγαν στην Αθήνα. Δεν ξέρω την τύχη του. Αν αυτά που είναι καθημερινότητα τα βλέπεις φυσιολογικά, βγες καμιά βόλτα μαζί με τον φίλο σου στη Θησείο ή στην Πεντέλη, κοιτάξτε απο ψηλά πόσο ωραίοι είστε και βγάλτε έναν στεναγμό ανακούφισης και ικανοποίησης που, επι τέλους, βρίσκεστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας.

  11. Δεν είμαι σίγουρος αν τα πιστεύεις αυτά που γράφεις ή με τρολάρεις και γι’ αυτό δεν είμαι σίγουρος αν πρέπει να σου απαντήσω στα σοβαρά ή να το γυρίσω κι εγώ στην τρέλα.
    Θες να μου πεις δηλαδή ότι επειδή εγώ κι ο φίλος μου είμαστε κάτοικοι λεκανοπεδίου ανήκουμε αυτομάτως σε μια προνομιακή ομάδα. Ο άνθρωπος που επί δεκαετίες υπήρξε υπηρέτης του συστήματος που τώρα καταγγέλλει αποκομίζοντας οφέλη απ’ αυτή τη σχέση κατηγορεί το φουκαριάρη αποθηκάριο (εγώ είμαι αυτός) και τον κατά δήλωση του φτωχοδιάβολο φαναρτζή φίλο του (λέμε τώρα), ότι βρέθηκαν στη σωστή πλευρά της ιστορίας και απολαμβάνουν τα προνόμια της πρωτευούσης. Ήμαρτον δηλαδής.
    Εντωμεταξύ μ’ αυτήν την ύποπτα απλοϊκή ανάλυσή σου υπονομεύεις το όντως υπαρκτό και σημαντικό πρόβλημα της ανισόρροπης ανάπτυξης μεταξύ κέντρου και περιφέρειας. Αυτή η ανισορροπία η οποία συνεπάγεται και ανισότητες είναι μόνο μία κι ούτε καν η σημαντικότερη από τις παραμέτρους που ευθύνονται για τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζουμε. Ακριβώς επειδή αδυνατείς να ενσωματώσεις την αντιπαράθεση κέντρου περιφέρειας σε μία ευρύτερη κοινωνική ανάλυση έχεις καταντήσει -συγνώμη για την έκφραση- γραφικός και το κυριότερο δεν προσφέρεις καμία καλή υπηρεσία σ ”εμάς” όπως νομίζεις γιατί η πόλωση που δημιουργούν αυτές οι απλουστεύσεις τοποθετεί την αντιπαράθεση στο πεδίο και στο επίπεδο που θέλει το εγχώριο σύστημα.
    Αν θες πραγματικά κάτι ν’ αλλάξει στον τόπο σου πρέπει να αντιληφθείς συνολικά το πρόβλημα της Ελληνική κοινωνίας. Εγώ θα έλεγα ότι η καλύτερη αρχή για κάτι τέτοιο θα ήταν η ανάλυση του προβλήματος της Ελληνικής παιδείας που είναι κι ένα θέμα το οποίο μας ενώνει πέρα από αντιπαραθέσεις ταξικές, εθνοτικές, βορρά-νότου κα. Υπάρχει ανάγκη οι άνθρωποι που κατοικούν σε αυτήν τη χώρα να γίνουν πιο έξυπνοι, πιο ευαίσθητοι, να συνδεθούν με τη δημιουργικότητα, να ανακαλύψουν και να αναπτύξουν τα ταλέντα τους, να βρουν στόχους ζωής και τα μέσα να τους κυνηγήσουν. Ποιο σχολείο μπορεί να υπηρετήσει αυτόν το σκοπό; Αυτό το ζήτημα είναι πιο πρωταρχικό κι απ’ το δημογραφικό και πιο κρίσιμο για την εθνική άμυνα κι από του εξοπλισμούς ή τη διπλωματία, το λέω αυτό γιατί το σάιτ είναι και καλά γεωπολιτικό. Σχεδίασε και οργάνωσε μία σοβαρή εκπομπή γι’ αυτό το θέμα κι όταν λέω σοβαρή εννοώ όχι με την παλιοπαρέα που πίνετε καφέ αλλά ψάξε και βρες έναν εμπνευσμένο και καταρτισμένο άνθρωπο να αναπτύξει τα προβλήματα και να προτείνει λύσει πέρα απ’ τις γνωστές βαρετές γενικολογίες. Όλες οι αναπτυγμένες χώρες που αντιμετώπιζαν προβλήματα και κατάφεραν μια σοβαρή ανάταξη τις τελευταίες δεκαετίες το έκαναν με επίκεντρο την ανανέωση τη παιδείας τους.
    Αν η Θεσσαλονίκη μπορούσε να προχωρήσει έναν τέτοιο διάλογο (ή όποιον άλλον τέλος πάντων) και να ταυτιστεί με ένα τέτοιο πρόταγμα τότε μπορεί να κερδίσει όλη την Ελλάδα και θα αμφισβητήσει την όποια ιδεολογική ηγεμονία της Αθήνας με κάποιο περιεχόμενο. Είσαι που είσαι εμμονικός, ανέπτυξε τουλάχιστον εμμονή με κάτι σημαντικό. Αλλιώς αρκέσου να κλαίγεσαι γιατί δεν είσαστε χαλίφηδες στη θέση του Χαλίφη.
    Αλλά… αυτοί είστε.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,750ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
23,800ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -spot_img

Τελευταία Άρθρα