Είναι η σύγκρουση η μόνη δυνατή επιλογή με την Τουρκία;

Print Friendly, PDF & Email
spot_img

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ

Η Τουρκία είναι ιστορικός και στρατηγικός αντίπαλος της Ελλάδας. Δεν υπάρχει περίπτωση με τις ηγεμονικές αντιλήψεις που υπάρχουν στη γειτονική χώρα, και γενικότερα με αυτό που λέγεται πολιτική κουλτούρα ενός λαού, Ελλάδα και Τουρκία να συγκλίνουν.

Αν η ηγέτιδα τάξη της Τουρκίας αποδεχόταν τις αρχές τοy Διεθνούς Δικαίου για την επίλυση των διαφορών, η Ελλάδα με την Τουρκία, χωρίς διμερή προβλήματα, θα μπορούσαν να γίνουν ένα δίπολο στρατηγικής σημασίας. Με καθοριστικό ρόλο στην περιοχή. Ρόλο που θα ζήλευαν πολλοί.

Αυτό δεν το θέλουν –και είναι λογικό να μην το θέλουν– οι στρατηγιστές της Δύσης. Πάρτε τη θέση τους. Τι θα σας βόλευε; Ελλάδα και Τουρκία στρατηγικό δίπολο ή δύο χώρες διχασμένες που αναζητούν την υποστήριξη και προστασία της Δύσης;

Με δεδομένη αυτήν την ανάλυση, η Ελλάδα πρέπει να είναι έτοιμη για μια διαρκή αντιπαράθεση με την Τουρκία.

Ας έχουμε όμως υπόψη και τα εξής:

Οι κύριες εναλλακτικές επιλογές για την Τουρκία είναι ή Δυτικός προσανατολισμός ή ευρασιατική δύναμη. Δυνάμει, χωρίς πολλές πιθανότητες βεβαίως, δεν αποκλείεται και ένας τεμαχισμός της. Μια διάσπασή της.

Η καθημερινή σκέψη στην Ελλάδα που προκύπτει περισσότερο από την κυριαρχία του θυμικού εύχεται μια διασπασμένη Τουρκία. Έχουν αναλυθεί όμως οι επιπτώσεις μιας διάσπασης;

Διάλυση της Τουρκίας θα σήμανε αστάθεια και ρευστότητα στον μικρασιατικό χώρο. Ποιες δυνάμεις θα αναδυθούν, με τι συμφέροντα και ποιες επιρροές; Πόσο επικίνδυνες θα είναι για την Ελλάδα; Πώς θα οργανωθούν σε κρατική οντότητα; Βεβαίως, όλα αυτά δεν αφορούν το Κουρδικό, όπου τα δεδομένα είναι πολύ διαφορετικά· το Κουρδικό είναι χαμένη υπόθεση για την Τουρκία. Αφορούν ό,τι απομείνει.

Οι Έλληνες στρατηγιστές θα πρέπει να κάνουν αυτήν την ανάλυση.

Αν θεωρήσουμε πως μια διάλυση της Τουρκίας είναι ένα σενάριο περισσότερο επικίνδυνο από τα προβλήματα που δημιουργεί σήμερα στην Ελλάδα, τα άλλα δύο ενδεχόμενα είναι αν η Τουρκία θα στραφεί στη Δύση ή στην Ανατολή.

Είναι προτιμότερη μια αιχμαλωσία της Τουρκίας στη Δύση. Και λέω αιχμαλωσία διότι πλήρης ένταξη στις Δυτικές δομές είναι δύσκολη έως αδύνατη στο προσδόκιμο της ζωής μας.

Άρα, το ελληνικό δίλημμα είναι διττό: Από τη μια πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί στρατιωτικά η Τουρκία και από την άλλη να δεσμευθεί στις Δυτικές δομές χωρίς ελληνικά ανταλλάγματα.

Υπάρχει κέντρο μελέτης στην Ελλάδα που να ασχολείται με αυτά τα σενάρια;

Υπάρχει πολιτική τάση που να αναζητά διόδους επικοινωνίας με την απέναντι πλευρά στη λογική ενός στρατηγικού διπόλου με Δυτικό προσανατολισμό, βεβαίως, αλλά και με αυτοδύναμες δυνατότητες; Πάντα με δεδομένη την προσέγγιση στη βάση του Διεθνούς Δικαίου.

Υπάρχουν δυνάμεις στην Τουρκία που να σκέφτονται στην ίδια κατεύθυνση; Είναι δυνατή η επικοινωνία μαζί τους;

Ερωτήματα που μια διαδικτυακή τηλεοπτική προσπάθεια που γίνεται στη Θεσσαλονίκη γύρω από το anixnefseis web tv θα προσπαθήσει να θέσει στον δημόσιο διάλογο.

Η περαιτέρω εμβάθυνση όμως απαιτεί άλλες οργανωτικές δομές.

Στην περιοχή όπου ζούμε, ή θα εμβαθύνουμε στα προβλήματα που μας απασχολούν ή συνεχώς θα εκπλησσόμεθα. Το να εκπλησσόμεθα δεν είναι κακό. Αλλά αν την έκπληξη ακολουθήσει κάποια απώλεια, θα είναι τραγωδία.

pontos-news.gr

spot_img

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. “Ερωτήματα που μια διαδικτυακή τηλεοπτική προσπάθεια που γίνεται στη Θεσσαλονίκη γύρω από το anixnefseis web tv θα προσπαθήσει να θέσει στον δημόσιο διάλογο”

    Οι Έλληνες κάνομε διάλογο με το εαυτό μας, αναλύομε για τον εαυτό μας, αρθρογραφούμε για τον εαυτό μας.

    Οι Τούρκοι αναπτύσσουν συμμαχίες για τον εαυτόν των, προβαίνουν σε πράξεις, νόμιμες ή παράνομες, για τον εαυτόν των, δρουν κι έχουν σημαντικότατη θέση στην παγκόσμια σκακιέρα για τον εαυτόν των.

    Οι Έλληνες λόγια, λόγια και μόνο λόγια. Οι Τούρκοι πράξεις και μόνο πράξεις.

    Μαντέψτε ποιος θα κερδίσει στο τέλος

  2. Η δύση δεν αποτελεί επιλογή για την τουρκία, διότι συμβαδίζει με την διάλυσή της. Ο τουρκικός λαός δεν έχει πολιτισμό για να εμπεδώσει με πολιτικές, ειρηνικές μεθόδους την ύπαρξή του στην Μ. Α. Ο μόνος τρόπος για να το κάμει αυτό είναι πέρα και πάνω από τις επιταγές της δυτικής παράδοσης. Εξάλλου η αξία της τουρκίας για την δύση, όσο και παράδοξο να ακούγεται αυτό, βρίσκεται στις αυταπάτες της κεμαλικής “κοσμικής” ιδεολογίας για συνύπαρξη του ανατολίτικου με τον δυτικό ατομικισμό.
    Η χώρα μας και οι γείτονες δεν είναι απλά αντίπαλοι, αλλά ανταγωνιστές. Ο δρόμος του τουρκικού λαού περνάει πάνω (κυριολεκτικά) από την Ελλάδα, διότι και οι ίδιοι γνωρίζουν, ότι εάν και όταν αποκτήσουμε αστική τάξη, αργά ή γρήγορα, θα αντιληφθούμε, ότι οφείλουμε να επεκτείνουμε την επιρροή μας σε όλη την ανατολική Μεσόγειο. Οι τούρκοι το έχουν εμπεδώσει αυτό, ότι αποτελούμε την ίδια απειλή (παθητική και ενεργητική) για αυτούς, όπως τα σκόπια για εμάς.

  3. Ωραία ιδέα και καλή ανάλυση με μία ένσταση όμως. Ελλάδα και Τουρκία δε μπορούν ν’ αποτελέσουν στρατηγικό δίπολο γιατί δεν είναι χώρες ανάλογης ισχύος. Κατ’ αναλογία αυτό μου θυμίζει την έκφραση του Χότζα “εμείς και οι Κινέζοι είμαστε ένα δισεκατομμύριο”. Για να υπάρξει δίπολο στη βάση του διεθνούς δικαίου θα έπρεπε να υπάρχει ισορροπία δυνάμεων. Η Γερμανία και η Γαλλία είναι στρατηγικό δίπολο, όχι η Γερμανία και το Βέλγιο. Η Κίνα και η Ρωσία με διαφορές ίσως αλλά αλληλοσυμπληρούμενες. Τουρκία και Ελλάδα σε ποια βάση θα συγκροτήσουν στρατηγική συμμαχία; Τι να προσφέρει η Ελλάδα στην Τουρκία, τις προσβάσεις της; Ο ηγεμονισμός της Τουρκίας πέρα από ιδιοσυγκρασιακός έχει να κάνει με την ανισορροπία ισχύος στην περιοχή. Αν η Ελλάδα θέλει μία τέτοια σχέση -όχι με όρους υποτέλειας- πρέπει να καλύψει αυτό το κενό.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,701ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
19,600ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -spot_img

Τελευταία Άρθρα