ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

Print Friendly, PDF & Email
- Advertisement -

 

Του Παντελή Σαββίδη

Οι προϋποθέσεις υπάρχουν, οι συνθήκες διαμορφώνονται και μια νέα εξέγερση δεν αποκλείεται να συνταράξει τον δυτικό κόσμο.

Η παρακμή του είναι βαθιά, το καινούριο κυοφορείται αλλά δεν μπορεί να εκφραστεί. Χρειάζεται το επαναστατικό υποκείμενο.

Παλαιότερα ήταν οι εργάτες διότι «δεν είχαν να χάσουν παρά τις αλυσίδες τους» σύμφωνα με τον Μαρξ αλλά, τώρα, δεν έχουν ούτε αλυσίδες. Δεν υφίστανται. Οι νέες τεχνολογίες τελειώνουν τον κλασικό εργάτη της βιομηχανικής εποχής αλλά αποδομούν και το σύμπαν. Είναι οι νέες παραγωγικές δυνάμεις που δεν αλλάζουν, μόνο, τις παραγωγικές σχέσεις αλλά αμφισβητούν τα πάντα. Ένας νέος κόσμος αναδύεται που δεν έχει καμιά σχέση με τον, ακριβώς, προηγούμενό του. Το χάσμα μεγαλώνει, η εξουσία αποκτά ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά, η παιδεία αντικαθίσταται από την εξειδικευμένη εκπαίδευση, η αίσθηση της συνέχειας δεν πολυενδιαφέρει, τα φύλα θυμίζουν τις διαστάσεις των υπερχορδών, ο καθένας ζει στο δικό του σύμπαν και στο τέλος μια μαύρη οπή, η πανταχού παρούσα εξουσία, καταπίνει τα πάντα.

Χρειάζεται μια νέα αμφισβήτηση για να θέσει τέρμα στον κατήφορο. Και η δύναμη που θα δώσει την ώθηση γι αυτήν την αμφισβήτηση δεν είναι οι εργάτες αλλά οι νέοι και οι φοιτητές. Όχι, όλοι οι φοιτητές. Αλλά εκείνοι που δεν είναι όργανα της εξουσίας, όχι οι μπαχαλάκηδες, δηλαδή, που για μια τζούρα πουλάνε τη μάνα τους αλλά εκείνοι που έχουν συνείδηση του τι διακυβεύεται και γνωρίζουν τον ιστορικό τους ρόλο. Όχι το μακρύ χέρι της διεφθαρμένης εξουσίας.

Η μήτρα της εξέγερσης είναι και πάλι η Αμερική.

Στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια οι φοιτητές έστησαν σκηνές και διαδηλώνουν κατά του πολέμου στη Γάζα. Το αμερικανικό κατεστημένο δεν έχει νουθετηθεί από τις φοιτητικές εξεγέρσεις της δεκαετίας του 60 που ξεκίνησαν κατά του πολέμου στο Βιετνάμ και μετεξελίχθηκαν σε καθολική αμφισβήτηση, και ακολουθεί την ίδια τακτική.

Δεν θέλει να δει την ουσία της εξέγερσης αλλά τα επιφαινόμενά της. Τότε ήταν το Βιετνάμ, σήμερα είναι η Γάζα. Τότε οι ΗΠΑ διεξήγαγαν έναν ανήθικο πόλεμο και έστελναν τον ανθό της νεολαίας τους στην πολεμική κρεατομηχανή. Σήμερα ξοδεύουν δισεκατομμύρια στην Ουκρανία και υποστηρίζουν απόλυτα, και συνένοχα, το Ισραήλ στην γενοκτονία που διενεργεί στη Γάζα.

Δύο γέροντες στην Αμερική (Μπάϊντεν και Τράμπ) αντιμάχονται για την κεφαλή της εξουσίας την στιγμή που ο ένας παραπατάει στο περπάτημά του, δεν θυμάται τι είπε το προηγούμενο δευτερόλεπτο και νομίζει ότι η Ουκρανία βρίσκεται κάπου στη Μέση Ανατολή και ο άλλος αποτελεί ψυχιατρική περίπτωση. Ξεχνάει ακόμη και το όνομα της γυναίκας τους. Και, όμως, σε έναν από τους δύο θα δοθούν οι κωδικοί του πυρηνικού πολέμου.

Στα μέσα της δεκαετίας του 60 το κίνημα στο πανεπιστήμιο Μπέρκλεϋ ήταν το μαζικότερο και με τη μεγαλύτερη διάρκεια στην ιστορία του φοιτητικού κινήματος. Για πέντε χρόνια υπήρξε η καρδιά του παγκόσμιου φοιτητικού κινήματος και οι απόηχοί του έφθαναν μέχρι και την μακρινή και επαρχιακή, τότε, Ελλάδα. Αν τότε η Ελλάδα ήταν μια επαρχιακή χώρα σήμερα είναι ένα χωριουδάκι με νοοτροπία απόλυτης παρακμής.

‘Ισως αυτό που βλέπουμε να εξελίσσεται σήμερα στο Κολούμπια να είναι το προμήνυμα μιας νέας εποχής. Θα πρέπει να το ευχόμαστε. Η παρακμή έφθασε ώς το μεδούλι. Δεν πάει άλλο. Ούτε στις ΗΠΑ, την καρδιά του δυτικού κόσμου, ούτε στην τελειωμένη Ευρώπη της Φον Ντερ Λάϊνεν, του Μακρόν και του Σόλτς, ούτε στην Ελλάδα της οικογένειας Μητσοτάκη.

Το σύνολο των κοινωνικών συμβάσεων αμφισβητείται. Μια νέα κουλτούρα και μια νέα φιλοσοφία ζωής αναζητείται. Οι πάσχοντες από άνοια και ηθικό ξεπεσμό δεν μπορούν να καθορίζουν την ζωή των κοινωνιών. Τα Μέσα Ενημέρωσης έφθασαν στο κατώτατο στάδιο της παρακμής. Δεν είναι οι εκφραστές της κοινωνίας αλλά οι μηχανισμοί χειραγώγησής της. Το έγκλημα των ΗΠΑ στην Ουκρανία που εξαφάνισε μια ολόκληρη χώρα και του Ισραήλ στην Παλαιστίνη είναι το αποκορύφωμα της παγκόσμιας ανοχής. Αν οι δυνάμεις που διοικούν τον δυτικό κόσμο δεν αμφισβητηθούν και δεν καταρρεύσουν ένας πόλεμος με την Κίνα δεν είναι εκτός των σχεδίων τους. Η ανθρωπότητα οδηγείται, αν δεν έχει μπει, στον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Και, τώρα, στην επικαιρότητα.

Το Ισραήλ με την συνενοχή των ΗΠΑ βομβαρδίζει και σκοτώνει καθημερινά τους παλαιστίνιους στη Γάζα. Η ιρανική επίθεση επιχειρήθηκε να περιορισθεί σε σημασία από τα δυτικά Μέσα Ενημέρωσης αλλά έχει σημάνει μια νέα εποχή στην αναμέτρηση της Μέσης Ανατολής. Η αντιπαράθεση Ιράν- Ισραήλ δεν θα γίνεται, πια, μόνο με πληρεξουσίους αλλά από τις ίδιες τις αντιπαρατιθέμενες χώρες. Αυτό είναι ένα νέο κατώφλι στην μακροχρόνια μεσανατολική αντιπαράθεση. Το Ιράν απέδειξε πως μπορεί, αν θέλει, να πλήξει το Ισραήλ. Και το Ισραήλ απέδειξε πως μπορεί να χτυπήσει τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν. Τις εγκαταστάσεις παραγωγής πυρηνικής ενέργειας. Διότι το πιθανότερο είναι πως το Ιράν δεν διαθέτει πυρηνικά όπλα. Οι γνωρίζοντες λένε πως του το απαγορεύει η θρησκεία του. Και όσοι έχουν εμπλακεί με τον έλεγχό τους πιστεύουν πως βρίσκεται μια εβδομάδα πριν την κατοχή τους. Αυτήν την δυνατότητα είναι που αξιοποιεί ως αποτροπή το Ιράν. Δεν έχει πυρηνικά όπλα αλλά αν απειληθεί θα αποκτήσει. Σε μια εβδομάδα.

Το Ιράν δεν έστειλε drones και πυραύλους τυχαία. Εφάρμοσε συγκεκριμένο σχέδιο παραπλάνησης του Ισραήλ. Σχέδιο που εν πολλοίς πέτυχε.

Η τελευταία ιρανοισραηλινή αντιπαράθεση ανέδειξε και κάτι ακόμη. Πως υπάρχουν αραβικές χώρες (Ιορδανία, Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) που έχουν διαφορές σοβαρότερες με το Ιράν από ό,τι με το Ισραήλ. Και οι διαφορές αυτές δεν είναι, μόνο, οικονομικές. Είναι και θεολογικές. Το Ιράν, με έναν μακροχρόνιο δικό του πολιτισμό αποδέχθηκε το σιιτικό δόγμα του μωαμεθανισμού με δικές του τροποποιήσεις. ΄Η σκληρή εκδοχή του αραβικού σουνητικού Ισλάμ βρίσκεται απέναντί του.

Ο Ερντογάν στο νέο περιβάλλον ελίσσεται. Στη Μέση Ανατολή προσπαθεί να διαδραματίσει ρόλο περιφερειακής δύναμης που ερωτάται και μεσολαβεί. Που και που έχει επιτυχίες όπως με την διεφθαρμένη κουρδική οικογένεια των Μπαρζανί στο Ιράκ με την οποία συμφώνησε να δημιουργήσουν κοινό επιχειρησιακό κέντρο κατά των κούρδων ανταρτών.

Αλλά εκεί που έχει σίγουρες επιτυχίες είναι η επιρροή του στην ανύπαρκτη, καθόλα, Αθήνα. Με το που βήχει ο Ερντογάν στην Αθήνα νομίζουν ότι βρυχάται και ανησυχούν για το θηρία.

Τέλος στη βόρεια γειτονική χώρα έγιναν την εβδομάδα που πέρασε προεδρικές εκλογές. Η υποψήφια του αντιπολιτευόμενου κόμματος VMRO  Γκορντάνα Ντάβκοβα πήρε διπλάσιο αριθμό ψήφων από τον σημερινό πρόεδρο  Στέβο Πενταρόφσκι που υποστηρίζεται από το σοσιαλδημοκρατικό κυβερνητικό κόμμα SDSM. (41,2% έναντι 20,5%).  Θα γίνει επαναληπτικός γύρος στις 8 Μαϊου ημέρα που θα διεξαχθούν και βουλευτικές εκλογές αλλά όλοι οι παρατηρητές προεξοφλούν πως και η προεδρία και η κυβέρνηση θα αλλάξουν.

Στα Σκόπια το κόμμα που συγκεντρώνει την πλειοψηφία κυβερνά πάντα με ένα αλβανικό. Μέχρι σήμερα το μόνιμο, σχεδόν, κυβερνητικό αλβανικό κόμμα είναι το DUI (Κόμμα Δημοκρατικής Ευημερίας) του Αλί Αχμέτι. Η μακροχρόνια παραμονή του στην εξουσία το έχει διαφθείρει. Γι αυτό αναμένεται να αντικατασταθεί ως κυβερνητικός εταίρος.

Πολλοί στην Ελλάδα έχουν ανησυχήσει από την αναμενόμενη κυβερνητική αλλαγή. Ό,τι και να δήλωσε κατά την μακρά περίοδο της παραμονής του στην αντιπολίτευση το VMRO δεν είναι διατεθειμένο να αμφισβητήσει τη Συμφωνία των Πρεσπών. Δεν αμφισβητεί την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, απαιτεί, απλώς, από τους διαπραγματευτές μεγαλύτερη επιμονή στο εθνικό συμφέρον. Κυρίως, προς τις αιτιάσεις της Βουλγαρίας η οποία έθεσε θέμα γλώσσας, ιστορίας αλλά και αμφισβητεί την εθνικότητά τους.

Η Τουρκία δεν διαδραματίζει κανέναν σπουδαίο ρόλο στα Σκόπια όπως γράφεται αλλά ούτε οι Αλβανοί θέτουν αποσχιστικά ζητήματα. Οι Αλβανοί των Σκοπίων προσπαθούν να διατηρήσουν μια αυτονομία σε σχέση με τους Κοσοβάρους  και τους Αλβανούς της κυρίως Αλβανίας και αν εξαιρέσει κανείς ορισμένους ακραίους ονειροπόλους, όπως ο Άλμπεν Κούρτι, πρωθυπουργός του Κοσόβου, η Μεγάλη Αλβανία είναι μια Μεγάλη Αυταπάτη.

Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι ο Κούρτι και ο Ράμα που δεν έχουν καλές σχέσεις μεταξύ τους, δεν προσπαθούν να αποκτήσουν επιρροή στα Σκόπια. Αλλά δεν φαίνεται να τα καταφέρνουν παρά, μόνο, περιθωριακά.

Εκείνη που έχει επιρροή είναι η Γερμανία. Και τα δύο ιδρύματα, think tanks των δύο μεγαλύτερων γερμανικών κομμάτων, έχουν παραρτήματα στα Σκόπια και οι προοριζόμενοι για υπουργικούς θώκους περνούν, προηγουμένως, από το Βερολίνο.

Οι προϋποθέσεις για μια ελληνική πολιτισμική επιρροή στα Σκόπια υπάρχουν αρκεί να υπάρχουν κατάλληλοι διαχειριστές του θέματος. Αλλά δεν υπάρχουν.

Η μητσοτακική Αθήνα παρακολουθεί τον αφαλό της.

spot_img

6 ΣΧΟΛΙΑ

  1. να με πληροφορήσει κάποιος όταν αλλάξουν τις ταμπέλες στην εθνική από Σκόπια σε Μακεδονία

  2. Με φιλοπαλαιστινιακά συναισθήματα -αφού αυτοί είναι τα θύματα (παρ’ ότι η Παλαιστινιακή Χαμάς ”ήρξατο χειρών αδίκων” την 7ην Οκτωβρίου 2023 )-ξεκίνησαν την νεανική- και δικαιολογημένη ως τέτοια- αντίδρασή τους οι φοιτητές του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Ν. Υόρκης , το οποίο είναι Ιδιωτικό με αδρά δίδακτρα και με διαβασμένους και ικανούς φοιτητές και αρίστους αποφοίτους ,ένας των οποίων ο κ. Ομπάμα διετέλεσε για δυο 4ετίες και Πρόεδρος των ΗΠΑ. Έχει μάλιστα Πρόεδρο Αμερικανοαιγυπτία καθηγήτρια.
    Σίγουρα από κάπου ”τσοντάρεται” και ηθικώς και πολιτικώς και ενδεχομένως οικονομικώς μέσα στην σκληρή και απρόβλεπτη προεκλογικής περιόδου των ΗΠΑ ,αλλά λόγω του πνευματικού επιπέδου των φοιτητών και της ομόφωνης απόφασης των καθηγητών να αντιδράσουν στην ”ανταρσία” των φοιτητών -ό,που παρουσιάζεται -και να επιτρέψουν την νόμιμη εξουσία της Αστυνομίας να επιβληθεί με συνεχείς επεμβάσεις της -εκεί ουδέποτε είχαν την 40χρονη περίοδο των ανυπεράσπιστων Πανεπιστημίων όπως στην Ελλάδα από το 1982- δεν θα μακροημερεύσει και ούτε θα επεκταθεί στην Ευρώπη και αλλού και ιδίως στην Ελλάδα ,επειδή συν τοις άλλοις -μετά την κατάρρευση του Κομμουνισμού- δεν υπάρχουν πολιτικά κόμματα να στηρίξουν αυτήν την εξέγερση .
    Τι να σου κάνει ένα ΚΚΕ που νομίζω πως χαιρέτισε την ”εξέγερση” .
    Η άλλη εγχώρια Αριστερά -την οποίαν νομίζω πως συνειδητά την διασύρει και την διαλύει ο εξ Αμερικής ομογενής κ. Κασσελάκης -επειδή θέλει να κυβερνήσει και δεν έχει τους αγωνιστές της μετεμφυλιακής περιόδου- θα στηρίξει ”τον νόμο και την τάξη” .
    Καλοί μου άνθρωποι, σε χώρα του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε και με ”απλωμένο τραχανά ” από τον Έβρο, το Αιγαίο και την Κύπρο-όπως η Ελλάδα μας- ας μην ονειρευόμαστε εξεγέρσεις με ανατροπές.
    Τέτοια συνέβησαν μετά την ήττα μας στον πόλεμο του 1897 , μετά την ατιμωτική ήττα μας και την Μικρασιατική καταστροφή το 1922 και θα συνέβαιναν μετά την άνευ αγώνος ντροπιαστική ήττα μας στην Κύπρο , εάν δεν ερχόταν εγκαίρως το 1974 από το Παρίσι ο ”Παράκλητος” και σωτήρας τότε του Έθνους και της Πατρίδος πρώην πρωθυπουργός και ο εμπειρότερος όλων πολιτικός Μακεδόνας Κωνσταντίνος Καραμανλής .
    ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ 1974 ΑΥΤΑ ΕΓΡΑΨΕ Η ΙΣΤΟΡΙΑ .
    Στο παρόν που μας ανησυχεί .
    Να φύγει ο Μητσοτάκης και αναγκαστικά και η Ν.Δ -ΝΑΙ- .
    Με ποιους -κόμματα και αρχηγούς τους θα τους αντικαταστήσουμε και τι αντίκτυπο θα έχει αυτό και στο εσωτερικό και το εξωτερικό ;;;.Να μη τα υπολογίσαμε ως πατριώτες όλοι αυτά;;;.
    Ας περιμένουμε τις Ευρωεκλογές και ας υποχρεώσουμε την Ν.Δ, να αλλάξει αρχηγό και πρωθυπουργό μέχρι το 2027.
    Υπάρχει σχετική πρόβλεψη στο Σύνταγμα .
    ΤΕΛΙΚΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΜΑΣ Ή ΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΜΑΣ ΑΔΕΡΦΙΑ;;;.
    Καλή Μ. Εβδομάδα.

  3. Είμαστε σίγουροι, ότι οι διαδηλωτές είναι φοιτητές και το κίνημα έχει ομοιότητες με εκείνο του 68′;

    • Όχι βέβαια. Το αντιπολεμικό κίνημα της δεκαετίας του ’60 είχε και άλλα χαρακτηριστικά όπως χειραφέτηση των μαύρων, των γυναικών, συνδέθηκε με τη ροκ και φολκ μουσική και με την αμφισβήτηση του “συστήματος” γενικότερα.

      Ήταν original, ενώ για το τωρινό είναι πολύ πρώϊμο για να βγουν συμπεράσματα. Από τη γενιά του instagram και του snapchat, δύσκολο να προκύψει κάτι σημαντικό πάντως.

      • εγώ θα πήγαινα κάπως παραπέρα.
        Στην Γερμανία έχει σχηματιστεί εν μέρει η εντύπωση, ότι το AFD βρίσεκται υπό την άμεση επιρροή της Μόσχας.
        Η εντύπωση αυτή ενισχύθηκε σημαντικά τόσο από τους προσφάτως συλληφθέντες συνεργάτες του κόμματος ως ρώσους πράκτορες όσο και από το κολλοσιαίων διαστάσεων ατόπημα του AFD να προκαλέσει με σχετική επερώτηση στην βουλή, αναφερόμενη σε σύγκριση της ρωσικής επίθεσης στην Ουκρανία με την μή ιδεθνώς αναγνωρισμένη προσάρτηση από την Γαλλία κάποιων νησιών, την οργισμένη αντίδραση της Le Penn.
        Αποκλείεται να υπάρχει τέτοιου είδους παρέμβαση και στην δύση;

  4. “Τότε οι ΗΠΑ διεξήγαγαν έναν ανήθικο πόλεμο”

    Ανήθικο γιατί; Μήπως έπρεπε να αφήσει τους Κομμουνιστές να επικρατήσουν εκεί;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,767ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
31,000ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -

Τελευταία Άρθρα