Ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου και ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Γκβίρ την περασμένη εβδομάδα. Credit: Olivier Fitoussi
HAARETZ
24 Μαρτίου 2025
Ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου μας οδηγεί σε εμφύλιο πόλεμο. Αυτό θέλει. Θα εξυπηρετήσει τους σκοπούς του. Η φωτιά στους δρόμους θα τον ενισχύσει και θα αυξήσει το μέγεθος του «εθνικού στρατοπέδου», που θα συσπειρωθεί γύρω του.
Ένας εμφύλιος πόλεμος θα του επιτρέψει να κάνει τους ανθρώπους να ξεχάσουν όλες τις τρομερές του αποτυχίες: τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου , την εγκατάλειψη των ομήρων και το Qatargate . Η αναρχία στους δρόμους θα χρησιμεύσει επίσης ως καλή δικαιολογία για την ακύρωση των εκλογών το 2026 – εάν οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν ότι θα χάσει ο Νετανιάχου.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ενοχλήθηκε τόσο πολύ από όσα είπε ο πρώην πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Aharon Barak όταν προειδοποίησε για εμφύλιο πόλεμο. Γι’ αυτό ο Νετανιάχου έσπευσε να απαντήσει: «Δεν θα γίνει εμφύλιος πόλεμος». Ο ακροδεξιός υπουργός Οικονομικών Bezalel Smotrich έσπευσε επίσης να απαντήσει γιατί κι αυτός έχει λόγους να φοβάται. Άλλωστε, ο Smotrich είχε συλληφθεί στο παρελθόν από την υπηρεσία ασφαλείας Shin Bet ως ύποπτος για επικίνδυνες ενέργειες. Είπε ότι είναι πεπεισμένος ότι «πρόκειται για μια μικρή και μη αντιπροσωπευτική μειοψηφία» και η πλειοψηφία στο κεντροαριστερό στρατόπεδο. «δεν σκέφτεται καν έναν εμφύλιο πόλεμο, Θεός φυλάξει».
Ναι, είναι αλήθεια ότι η κεντροαριστερά δεν προετοιμάζεται για εμφύλιο, αλλά η δεξιά του Ισραήλ ετοιμάζεται γι αυτόν. Ταυτόχρονα θέλουν να αποκοιμίσουν το αντίπαλο στρατόπεδο.
Η τρελή βία προέρχεται πάντα από τη δεξιά πλευρά του πολιτικού φάσματος. Οι δολοφόνοι του Emil Grunzweig και του Yitzhak Rabin προέρχονταν και οι δύο από τα στρατόπεδα του Netanyahu και του Smotrich. Οι δεξιές ελίτ είναι αυτές που οργάνωσαν το εβραϊκό underground στη δεκαετία του 1980. Οι άποικοι είναι αυτοί που ξυλοκοπούν και τραυματίζουν στρατιώτες του Ισραηλινού Στρατού, πυρπολούν οχήματα του στρατού και επιτίθενται σε Εβραίους και Παλαιστίνιους στη Δυτική Όχθη.
Ο Aharon Barak είπε απλώς την τρομακτική αλήθεια:
«Είμαστε πολύ κοντά σε έναν εμφύλιο πόλεμο. Σήμερα, ένα αυτοκίνητο έπεσε πάνω σε έναν διαδηλωτή στην Ιερουσαλήμ, αύριο θα υπάρξουν πυροβολισμοί και σε δύο μέρες θα χυθεί αίμα. Η κυβέρνηση έχει ξεπεράσει πολλές κόκκινες γραμμές. Το πρόβλημα είναι το τεράστιο ρήγμα που προκάλεσε στην ισραηλινή κοινωνία, ένα ρήγμα που επιδεινώνεται διαρκώς και θα τελειώσει σαν ένα τρένο που εκτροχιάζεται και πέφτει στην άβυσσο: ένας εμφύλιος πόλεμος».
Ο πρώην πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Aharon Barak τον περασμένο μήνα. Πίστωση: Sraya Diamant
Ο Νετανιάχου δημιούργησε αυτή την τεράστια ρήξη στην κοινωνία καλλιεργώντας το μίσος ανάμεσα στα δύο μισά του ισραηλινού λαού. Πίσω το 1997, ψιθύρισε στον Ραβίνο Καντουρί: «Οι αριστεροί έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι Εβραίος». Από τότε, έγινε πιο εξελιγμένος, έφτιαξε μια δηλητηριώδη μηχανή και μετέτρεψε το μίσος στην κύρια στρατηγική του.
Μόλις πριν από μια εβδομάδα, σε μια συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου για την επιστροφή του ακροδεξιού Ιταμάρ Μπεν-Γκβίρ στη θέση του υπουργού Εθνικής Ασφάλειας, ο Νετανιάχου στράφηκε στη Γενική Εισαγγελέα Γκαλί Μπαχαράβ-Μιάρα και έσταξε περισσότερο δηλητήριο: «Εσείς οι διαφωτισμένοι, λέτε στον εαυτό σας, τι θα αφήσουμε τους μπαμπουίνους να ψηφίσουν;» Έτσι ρίχνεις περισσότερη βενζίνη στη φωτιά.
Αυτή η στρατηγική μίσους περιγράφηκε πριν από λίγα χρόνια από τον τότε επικεφαλής του προσωπικού του Νετανιάχου, Νέιθαν Έσελ: «Το μίσος είναι αυτό που ενώνει το στρατόπεδό μας… Καταφέραμε να πυροδοτήσουμε αυτό το μίσος, και αυτό είναι που ενώνει το στρατόπεδό μας». Πρόκειται για δηλώσεις ενός άνδρα που χρησιμοποίησε το τηλέφωνό του για να τραβήξει φωτογραφίες κάτω από τη φούστα μιας γυναίκας που εργαζόταν στο γραφείο του πρωθυπουργού – και αναγκάστηκε να παραιτηθεί.
Πριν από λίγες μέρες, ο Yoram Cohen, πρώην επικεφαλής της Shin Bet [Υπηρεσία Εσωτερικής Ασφάλειας], έδωσε μια συνέντευξη στην Ilana Dayan στο κανάλι 12 News του Ισραήλ, στην οποία είπε ότι «ο Νετανιάχου έχει προβλήματα ικανότητας». Είναι τρομακτικό. Σχετικά με τις επιθέσεις του Νετανιάχου στον πρώην αρχηγό του επιτελείου του Ισραηλινού Στρατού Χερζλ Χαλέβι και τον αρχηγό της Shin Bet, Ρόνεν Μπαρ , ο Cohen είπε ότι «θα οδηγήσουν σε μεγάλο διχασμό και βία μέσα στην κοινωνία». Σχόλια, πολύ παρόμοια με αυτά του Aharon Barak.
Πριν από λίγους μήνες, η αστυνομία συνέλαβε έναν 43χρονο από τη Χάιφα που είχε δημοσιεύσει ένα βίντεο στο οποίο έλεγε: «Πρέπει να εξαλείψουμε ολόκληρη την αριστερή κοινότητα, νόμιμα ή μη, με τσεκούρια στο κεφάλι και μαχαιρώματα… Κάθε διαδηλωτής θα καταστεί ανάπηρος… Θα τους κάψουμε αυτούς και τα παιδιά τους».
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αξίζει να είμαστε καχύποπτοι για την παράνομη μαζική διανομή όπλων που ενορχηστρώνει ο ακροδεξιός υπουργός αστυνομίας Ben-Gvir. Αυτά τα όπλα έχουν παραδοθεί σε περισσότερους από 100.000 πολίτες, πολλοί από τους οποίους είναι έποικοι. Το προσωπικό του γραφείου του Ben-Gvir, διέθεσε παρανόμως επιπλέον όπλα σε περίπου 13.000 άτομα, πολλά από τα οποία ήταν από το περιβάλλον του.
Η κεντροαριστερά πρέπει να προετοιμαστεί για να αντιμετωπίσει αυτήν την αληθινή απειλή, δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια μας σε αυτή. Κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί με γυμνά χέρια αν του επιτεθούν. Ο Aharon Barak και ο Yoram Cohen ξέρουν πολύ καλά για τι πράγμα μιλάνε.
Τα ΜΜΕ του Ισραήλ εξακολουθούν να έχουν το θράσος να κρύβουν τη φρίκη της Γάζας, δείχνοντας ότι δεν θα σταματήσει ο πόλεμος
20 Μαρτίου 2025
Παλαιστίνιοι μεταφέρουν ένα πτώμα που ανασύρθηκε από τα ερείπια του σπιτιού μιας οικογένειας, που καταστράφηκε από τα ισραηλινά πλήγματα τα ξημερώματα στην πόλη της Γάζας τη Δευτέρα, 17/3. Πίστωση: Omar al-Qattaa/AFP
Στη λίστα των εγκλημάτων, πρέπει τώρα να προστεθούν –περισσότερο από ποτέ– εκείνα των ισραηλινών ΜΜΕ. Το Ισραήλ συνειδητά και κακόβουλα παραβιάζει μια υπογεγραμμένη διεθνή συμφωνία και εξαπολύει μια ασυγκράτητη, άγρια επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας. Στην πρώτη του κίνηση, το Ισραήλ σκότωσε περισσότερους από 400 Παλαιστίνιους, συμπεριλαμβανομένων 174 παιδιών.
Το Ισραήλ αναγνωρίζει ότι αυτή τη φορά, οι στόχοι δεν είναι τρομοκράτες αλλά άμαχοι – ένα ρητό έγκλημα πολέμου. Σκοτώνει για χάρη της δολοφονίας, με στόχο την αναζωπύρωση του πολέμου και τη διατήρηση του συνασπισμού του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, πολύ μετά την εκπλήρωση της ποσόστωσης της εκδίκησης και της τιμωρίας για την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023.
Τίποτα από αυτά δεν θα καλυφθεί από τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης: ακρωτηριασμένα πτώματα φορτωμένα σε καροτσάκια που σέρνονται από γαϊδούρια, φορτηγά και ιδιωτικά αυτοκίνητα ή μεταφέρονται με γυμνά χέρια. Έφηβοι που σκάβουν ερείπια με σφυριά και γυμνά χέρια, χωρίς άλλο εξοπλισμό, προσπαθώντας απεγνωσμένα να διασώσουν επιζώντες και να περισυλλέξουν τα λείψανα των νεκρών. Τραυματίες που κείτονταν αιμορραγώντας στα βρώμικα πατώματα κτιρίων που ήταν κάποτε νοσοκομεία. Παιδιά με κουρελιασμένα ρούχα που αναζητούν τους γονείς τους. Γονείς με κουρελιασμένα κουρέλια που κουβαλούσαν τα σώματα των παιδιών τους.
Δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι ξεκινούν και πάλι το ταξίδι της ζωής τους – ανθρώπινες παλίρροιες σέρνουν τα απομεινάρια του κόσμου τους στις πλάτες τους, φεύγοντας στο πουθενά. Αυτοκίνητα και καροτσάκια που καταρρέουν στενάζουν κάτω από το βάρος των εκτοπισμένων και των λίγων υπαρχόντων τους. Δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες, που δραπετεύουν για δεύτερη, τρίτη φορά, χωρίς να έχουν να πάνε πουθενά.
Οι Παλαιστίνιοι εγκαταλείπουν το Beit Hanun στη βόρεια Λωρίδα της Γάζας με τα υπάρχοντά τους, κατευθυνόμενοι προς την πόλη της Γάζας μετά από ισραηλινές εντολές εκκένωσης την Τρίτη. Πηγή: Bashar Taleb/AFP
Ακρωτηριασμένοι σε αυτοσχέδια αναπηρικά καροτσάκια σέρνονται στην άμμο, ενώ ηλικιωμένοι κείτονται πάνω από κουκούλες αυτοκινήτων. Τα απομεινάρια των οικογενειών που έχασαν αγαπημένα τους πρόσωπα στον πρώτο γύρο των μαχών χάνουν τώρα όποιον απέμεινε. Ο τρόμος των βομβαρδισμών και ο φόβος του θανάτου κρέμεται πάνω από όλους.
Τίποτα από αυτά δεν εμφανίστηκε στο μεγαλύτερο μέρος της κάλυψης των ισραηλινών μέσων ενημέρωσης τις τελευταίες δύο ημέρες. Μόνο οι όμηροι και οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν στη Γάζα. Η ανησυχία για αυτούς είναι κατανοητή και δικαιολογημένη, αλλά πάνω από δύο εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι ζουν στη Γάζα. Τι γίνεται με αυτούς; Είναι αναλώσιμες οι ζωές τους απλώς και μόνο επειδή δεν είναι Ισραηλινοί; Είναι όλοι τρομοκράτες, ακόμα και τα αγέννητα παιδιά εγκύων γυναικών που φεύγουν για να σώσουν τη ζωή τους; Δεν πρέπει να αναφέρεται η ταλαιπωρία τους; Δεν πρέπει να γίνει γνωστή η τύχη τους;
Αυτή η παράλειψη καθήκοντος, αυτή η εγκληματική προδοσία από τα μέσα ενημέρωσης, δεν μπορεί πλέον να συγχωρεθεί. Μετά τις 7 Οκτωβρίου, όταν τα συναισθήματα ήταν ακατέργαστα, ίσως ήταν αναμενόμενο – αν και ακόμη και τότε, η πραγματική δημοσιογραφία είχε καθήκον να αναφέρει την πλήρη αλήθεια.
Παλαιστίνιοι μεταφέρουν θύματα μετά από ισραηλινό πλήγμα, στη βόρεια Λωρίδα της Γάζας την Τετάρτη. Πηγή: Abd Elhkeem Khaled/Reuters
Τι γίνεται όμως τώρα, όταν τα περισσότερα ΜΜΕ κινητοποιούνται στον αγώνα κατά της κυβέρνησης προκειμένου για την υποστήριξη των ομήρων, και όταν ακόμη και οι πιο καθιερωμένοι και συντηρητικοί σχολιαστές παραδέχονται ότι η ανανέωση του πολέμου θα είναι καταστροφική – γιατί δεν αναφέρονται τα εγκλήματα πολέμου στα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης; Πρέπει να σβήσει η Γάζα από τα μάτια; Πρέπει αυτό που συμβαίνει εκεί να το αποκρύπτουν, να το αρνούνται και να το καταπιέζουν; Όλα μόνο για να ικανοποιήσουν, ή να διασκεδάσουν, και να αποφύγουν την αναστάτωση του κοινού, Θεός φυλάξοι;
Αν τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης είχαν εκπληρώσει τον βασικό τους ρόλο και έδειχναν την πραγματικότητα στη Γάζα τις τελευταίες δύο ημέρες, είναι απίθανο ότι θα είχε πέσει ο ουρανός ή ότι θα είχαν αλλάξει οι απόψεις. Το παλαιστίνιο παιδί, το ορφανό, το ακρωτηριασμένο, αυτό που δεν έχει ακόμη γεννηθεί που θα μπορούσε να αγγίξει την καρδιά του ισραηλινού mainstream, που βρίσκει δικαιολόγηση και νομιμότητα για κάθε αδικία.
Οι Ισραηλινοί παρατηρούν τη Γάζα από μια θέση κοντά στα σύνορα Ισραήλ-Γάζας, καθώς ο Ισραηλινός Στρατός ξαναρχίζει τα χτυπήματα στη Γάζα. Πηγή: Amir Cohen/ Reuters
Πολλοί Ισραηλινοί πιστεύουν ότι η Γάζα τα αξίζει όλα αυτά, ότι κανείς εκεί δεν είναι πραγματικά αθώος, ότι οι κάτοικοι της Γάζας φταίνε για τη μοίρα τους. Αλλά το προνόμιο του να κοιτάω μακριά -και κυρίως να αρνούμαι να δείξω αυτό που βλέπω- δεν γίνεται πλέον ανεκτό. Σκότωσες, κατέστρεψες, εκδίωξες, ισοπέδωσες – τουλάχιστον, δείξε το. Από πού πηγάζει αυτό το θράσος της απόκρυψης; Αυτή η θρασύτατη άρνηση να κοιτάξουμε;
Προχωρήστε και γιορτάστε στο πρόσωπο κάθε τραυματισμένου ορφανού παιδιού από τη Γάζα, χαρείτε για κάθε κατεστραμμένο σπίτι, γελάστε με κάθε πατέρα που φιλάει το σώμα του νεκρού παιδιού του, απολαύστε κάθε ακρωτηριασμένο σε αναπηρικό καροτσάκι, τραγουδήστε τα τραγούδια της νίκης σας. Αλλά τουλάχιστον δείξτε – και δείτε – τι τους κάναμε και τι συνεχίζουμε να τους κάνουμε.
