του Παντελή Σαββίδη
Διαδικτυακοί ισχυρισμοί αποδίδουν στον Σέρβο πρόεδρο Αλεξάνταρ Βούτσιτς την δήλωση- η οποία δεν στάθηκε δυνατόν να επιβεβαιωθεί απο έγκυρες διεθνείς πηγές- ότι ο Τράμπ θα χτυπήσει το Ιράν μόλις πάρει διαστάσεις η υπόθεση Επστάιν για να τραβήξει αλλού το ενδιαφέρον.
Είναι ένας αληθοφανής ισχυρισμός, δεδομένης και της προσωπικότητας του Αμερικανού προέδρου.
Αλλά, όπως σημείωσα παραπάνω δεν επιβεβαιώνεται.
Όλες οι προετοιμασίες δείχνουν ότι οι ΗΠΑ θα χτυπήσουν το Ιράν. Αλλά απο πουθενά δεν διαφαίνεται τι θα επιδιώξουν με το χτύπημα.
Θα είναι αεροπορικά χτυπήματα ή θα συνοδεύονται και απο χερσαία επέμβαση;
Αν είναι αεροπορικά χτυπήματα τι θα επιδιώξουν να πετύχουν; Να καταστρέψουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν; Να δολοφονήσουν την ηγεσία του με την ελπίδα ότι θα καταρρεύσει το καθεστώς; Να καταστρέψουν τις υποδομές του ιρανικού στρατού και των Φρουρών της Επανάστασης;
Άγνωστον.
Ό,τι και να επιδιώξουν θα είναι επιλογή του βαθέως αμερικανικού κράτους. Ο Τράμπ δεν πολυκαταλαβαίνει απο αυτά. Είναι της λογικής πρώτα χτυπάμε, μετά βλέπουμε που χτυπήσαμε, για να διαπιστώουμε αν έχει παραλία, και στην συνέχεια κάνουμε προτάσεις να οικοδομήσουμε κάποιο ξενοδοχείο.
Καθώς, λοιπόν, δεν μπόρεσα να καταλάβω με τους κατασκοπευτικούς μου δορυφόρους τι θέλουν οι ΗΠΑ και πότε θα αρχίσουν να πυροβολούν, τους εστίασα στους καφενέδες της Βαγδάτης και της Δαμασκού.
Κάτι ενδιαφέρον συγκέντρωσα απο όσα έλεγαν απέξω απέξω.
(Παρένθεση: μου είχε αρέσει η ταινία Cafe Bagdad. Δεν έχει πολυπλοκότητες αλλά είναι μια ιστορία για τη μοναξιά και το πώς σπάνε οι τοίχοι μεταξύ αγνώστων, για τη φιλία ανάμεσα σε γυναίκες από τελείως διαφορετικούς κόσμους,, για το πώς η ευγένεια, η φαντασία και η φροντίδα μπορούν να ανατρέψουν τη μιζέρια. Δείτε την. Κλείνει η παρένθεση.)
Κατ αρχάς ορισμένες διευκρινήσεις: Οι Κούρδοι, όπως θα γνωρίζετε, βρίσκονται σε εδαφικές επικράτειες, τουλάχιστον, τεσσάρων χωρών. Και ονομάζουν τις περιοχές που ζουν με δικά τους ονόματα. Για την πληροφόρησή σας τις ονομάζουν ως εξής:
Bakur → Κουρδιστάν της Τουρκίας (Βόρειο)
Başûr → Κουρδιστάν του Ιράκ (Νότιο)Rojava → Κουρδιστάν της Συρίας (Δυτικό)
Rojhilat → Κουρδιστάν του Ιράν (Ανατολικό)
Και τώρα η αποκωδικοποίηση των πληροφοριών του μικρού μου δορυφόρου.
Δεν μπορώ να υπεισέλθω σε λεπτομέρειες αλλά η γενική συλλογιστική είναι η εξής:
Το καθεστώς του Ιράν ανησυχεί απο μια αμερικανική επίθεση και προσπαθεί να οργανώσει τις άμυνές του. Στο Ιράκ υπάρχει μια σιιτική οργάνωση (Λαϊκές Δυνάμεις Κινητοποίησης, στα αραβικά al-Hashd al-Shaabi) που την υποστηρίζει το Ιράν και ελπίζει να του συμπαρασταθεί.
Η σιιτική αυτή δύναμη του Ιράκ έχει εν ενεργεία 100 με 150 χιλιάδες πολεμιστές αλλά οπλα διαθέτουν 500.000 μέλη της. Αλλά δεν αρκεί.
Το Ιράν, προσπαθεί να ελέγξει και την επόμενη ιρακινή κυβέρνηση υποστηρίζοντας, ως πρωθυπουργό, τον σιίτη Μαλίκι. Έχει σημαντικές πιθανότητες να εκλεγεί.
Ένας γέροντας στο Καφέ Bagdad είπε πως τον Μαλίκι τον υποστηρίζει και ο Μπαρζανί, ο ηγέτης των Κούρδων του Βορείου Ιράκ.
Σε πολλούς προκάλεσε έκπληξη αυτή η υποστήριξη. Γιατί ο Μπαρζανί να θέλει τον Μαλίκι στην πρωθυπουργία του Ιράκ;
Ένας άλλος γηραιότερος είπε το εξής: Ο Μπαρζανί είναι αλεπού. Θέλει να εκλεγεί ο Μαλίκι ώστε αν οι αμερικανοί επιτεθούν στο Ιράν, ο Μαλίκι να υποστηρίξει το Ιράν, οι Αμερικανοί σε αντιπερισπασμό να στηρίξουν τους Κούρδους του Ιράκ και οι Κούρδοι του Ιράκ να κηρύξουν την ανεξαρτησία τους. Και έτσι να ιδρύσουν το πρώτο ανεξάρτητο κουρδικό κράτος.
Ένας αμερικανός στρατιωτικός που έπινε και αυτος τον καφέ του στη Cafe Bagdad είπε πως ο ισχυρισμός έχει βάση διότι η αμερικανική στρατιωτική αντίληψη για την περιοχή λέει πως θα στηριχθούν στις δυνάμεις που είναι σύμμαχοί τους. Άρα, γιατί όχι και στους Κούρδους.
Έλληνας αναλυτής που έτυχε, επίσης, να βρίσκεται στο Καφέ είπε πως τον ρόλο συνεργασίας με τους Αμερικανούς στην επίθεσή τους στο Ιράν τον ανέλαβε η Τουρκία. Κι η Τουρκία απέτισε οι Κούρδοι να μείνουν εκτός.
Παρενέβη κουρδοιρακινός και απάντησε. Ναι, η Τουρκία απαίτησε οι Κούρδοι να μείνουν εκτός. Αλλά αν το Ιράκ αποσταθεροποιηθεί μετά απο μια αμερικανική επίθεση στο ιράν, ποιός θα αναλάβει να ελέγξει τις εξελίξεις;
Στο σημείο αυτό απευθύνθηκαν στην Αθήνα, η οποία απο τα ελληνιστικά χρόνια έχει μια θετική εικόνα στην περιοχή την οποία, επιμόνως, προσπαθεί να καταστρέψει και έθεσαν στους διαμορφωτές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής αυτά τα ερωτήματα.
Η Αθήνα απάντησε: θα δούμε. Γενικώς, στην Αθήνα όποτε ζητάς μια απάντηση σου λένε θα δούμε.
Ας ελπίσουμε μέχρι να δούν να έχουν αντιληφθεί τι συμβαίνει.
Να υπενθυμίσω πως το 2017 οι Κούρδοι του Ιράκ πραγματοποίησαν δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία τους με ποσοστό 92,7%. Κάτω απο διεθνείς πιέσεις δεν υλοποίησαν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Αλλά δεν το ξέχασαν. Το κρατούν σε ένα συρτάρι.
Εν κατακλείδι και για όσους αντιλήφθηκαν την σημασία των παραπάνω, υπο ορισμένες προϋποθέσεις δεν αποκλείεται να δούμε ένα πρώτο κουρδικό κράτος. Το κουρδικό Πεδεμόντιο, για τους δυτικούς.
Οι συνέπειες απο μια τέτοια εξέλιξη θα είναι καταλυτικές.
