Ο Ηλίας Λεοντάρης για την 7η Σύνοδο των Αρχηγών Γενικών Επιτελείων Στρατού ή/και των Διοικητών Χερσαίων Δυνάμεων των χωρών της Ευρώπης.

Print Friendly, PDF & Email
spot_img

του Ηλία Λεοντάρη

Η 7η Σύνοδος των Αρχηγών Γενικών Επιτελείων Στρατού ή/και των Διοικητών Χερσαίων Δυνάμεων των χωρών της Ευρώπης,  οργανώθηκε από το ΓΕΣ και φιλοξενήθηκε στην Αθήνα  από  9-11 Νοεμβρίου. Σ’ αυτή  συμμετείχε επίσης και ο Διοικητής της Διοίκησης Χερσαίων Δυνάμεων των ΗΠΑ για την Ευρώπη & την Αφρική (USAREUR-AF).

Θέμα του συνεδρίου: «Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι Ευρωπαϊκοί Στρατοί και οι ευκαιρίες συνεργασίας σε θέματα ασφαλείας για την αντιμετώπιση τους».

Είχα την τιμή να προσκληθώ και τη χαρά να συμμετάσχω και να παρουσιάσω τις απόψεις μου σε ένα ιδιαίτερο  ακροατήριο.

Θέμα της ομιλίας μου “The Technological Capabilities in Modern Era”.

Μια σύνοψη της ομιλίας  

Όλοι ή τουλάχιστον πολλοί συμφωνούν ότι βιώνουμε τα προϊόντα-αποτελέσματα της 4ης  Βιομηχανικής Επανάστασης ή για κάποιους άλλους της 2ης  Τεχνολογικής Επανάστασης. Είναι κοινή λογική ότι η Τεχνολογία έχει επηρεάσει και θα συνεχίσει να ή επηρεάζει τις περισσότερες από τις καθημερινές μας δραστηριότητες.

Βρισκόμαστε στην εποχή του “Adapt or Die”,για τις Ένοπλες Δυνάμεις, όπως περιγράφει ο Στρατηγός Rick Lynch στο ομότιτλο βιβλίο του.

Θα μπορούσε ο στρατός να αποκλειστεί από αυτή την πραγματικότητα; Η προφανής απάντηση είναι όχι.

Είναι πλέον αδύνατον (σε κάποιο βαθμό ποτέ δεν ήταν) να μιλάμε για το ρόλο των χερσαίων δυνάμεων σε μια μελλοντική σύγκρουση χωρίς να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη τις αποστολές των άλλων κλάδων δηλαδή των Ναυτικών και Αεροπορικών δυνάμεων ή ακόμα καλύτερα και όλων των άλλων συναρμόδιων οργανισμών του κράτους.

Οι αποστολές, υπό τη στενή στρατιωτική έννοια, θα πρέπει μάλλον να ανατίθενται στη Διακλαδική Δύναμη(Joint Force), ή σε ορισμένες περιπτώσεις σε μια Ειδική Δύναμη(Task Force), η οποία αποτελεί μια ισορροπημένη σύνθεση  όλων των διατιθέμενων δυνάμεων και υπηρεσιών και ποικίλλει σε μέγεθος και σύνθεση σύμφωνα με το έργο που ανατίθεται κάθε φορά.

Ωστόσο, ο συνδυασμός των γεωπολιτικών συνθηκών και της τεχνολογικής καινοτομίας μας δίνει την ευκαιρία να επανεξετάσουμε, να κατανοήσουμε και να προσδιορίσουμε καλύτερα το ρόλο των Χερσαίων Δυνάμεων για τα επόμενα 30-50 χρόνια.

Οι Χερσαίες Δυνάμεις προσφέρουν στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής πολλαπλά εργαλεία χρήσιμα στην ειρήνη, την κρίση ή τον πόλεμο, καθώς μπορούν να αποτρέψουν, να υποχρεώσουν τον αντίπαλο σε αλλαγή στάσης, να καθησυχάσουν το λαό, να εμπλακούν σε επιχειρήσεις και να νικήσουν στο πλαίσιο της υποστήριξης των κυριαρχικών δικαιωμάτων, των στόχων και των εθνικών συμφερόντων της χώρας. Αναλαμβάνουν το ευρύτερο φάσμα στρατιωτικών επιχειρήσεων και διαθέτουν την ικανότητα απόκτησης, διατήρησης του ελέγχου και της εκμετάλλευσης του εδάφους, καθώς και των πόρων και των ανθρώπων επ’ αυτού(με απειλή, βία ή κατοχή).

Η παραπάνω επιτυχία ωστόσο απαιτεί ένα διαφορετικό είδος στρατού. Ένα στρατό συγκροτημένο από μεγάλο αριθμό μικρών, φθηνών, αναλώσιμων και εξαιρετικά αυτόνομων συστημάτων.

Όλοι καταλαβαίνουμε ότι αυτή η μεγάλη κλίμακα στρατιωτικού εκσυγχρονισμού δεν μπορεί να συμβεί αυτόματα ούτε ταυτόχρονα. Πρέπει να πραγματοποιηθεί με μια καλά σχεδιασμένη και συντονισμένη διαδικασία και θα απαιτήσει σημαντικές αλλαγές.

Πρέπει να αλλάξουμε. Ωστόσο είναι αλήθεια ότι οποιαδήποτε “μεγάλη ή / και ξαφνική” αλλαγή σε οποιονδήποτε οργανισμό ακολουθείται ή συνδέεται με ένα “Μεγάλο Σοκ”. Έτσι, είναι απαραίτητη η ύπαρξη μιας  “Anti-Shock” αγωγής για να απορροφήσει τις “αναταράξεις” που μπορεί να προκαλέσει αυτή η αλλαγή.

Η εμπειρία μου, όσον αφορά στις αλλαγές,  στον  Ελληνικό Στρατό, δεν είναι πολύ θετική και την έχω εκφράσει δημόσια. Στην πραγματικότητα, έχω πει ότι… Όλες οι σύνθετες λέξεις, με το πρώτο συνθετικό το «ανα-….» που σημαίνουν κάθε είδος  αλλαγής, έχουν χρησιμοποιηθεί ….. και απέτυχαν. Καμία από τις προγραμματισμένες αλλαγές δεν έχει ολοκληρωθεί….. για πολλούς και διαφορετικούς λόγους κάθε φορά. Ελπίζω να μην συμβεί και στην τρέχουσα περίοδο.

Προσωπικά αντί για ξαφνικές και ευρείες αλλαγές θα προτιμούσα τη διαδικασία “Μετασχηματισμού” (Transformation), με την οποία ένας οργανισμός μετατρέπεται σε έναν άλλο παρόμοιας αξίας όπου οι αλλαγές στη μορφή, στη φύση ή στην εμφάνισή του εφαρμόζονται σταδιακά.

Για μένα ο “Μετασχηματισμός” ταυτίζεται ή και οδηγεί στην “Προσαρμογή”. Είναι προφανές ότι και αυτή η προσαρμογή χρειάζεται αλλαγές. Ωστόσο, κάνοντας τις αλλαγές ως μέρος μιας διαδικασίας μπορούμε να αποφύγουμε το “Αιφνίδιο ή Μεγάλο Σοκ”. Αυτό όμως απαιτεί διάρκεια και συνέχεια, στοιχεία που δυστυχώς λείπουν από την κατεστημένη λειτουργία του κράτους μας στο σύνολό του.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη, τα αυτόνομα συστήματα, οι κάθε είδους αισθητήρες, οι προηγμένες τεχνολογικές κατασκευές καθώς και η Κβαντική Επιστήμη (σχεδόν παρούσα) έχουν εν μέρει μεταμορφώσει και θα συνεχίσουν να μετασχηματίζουν τον πόλεμο τόσο ριζικά όσο δεν μπορούσε να φανταστεί κάποιος μερικές δεκαετίες πριν. Αυτή είναι η επανάσταση που εκτυλίσσεται σήμερα. Η πραγματική επανάσταση στις στρατιωτικές υποθέσεις και ενώ συμβαίνει η βασική ιδέα έχει παραμείνει η ίδια.

Ο πόλεμος είναι εδώ και είναι πλέον «Πολυχωρικός/Multi Domain Warfare», αλλά και Υβριδικός και για να τον αποφύγεις θα πρέπει να είσαι έτοιμος να τον πολεμήσεις. Με άλλα λόγια, ο σκοπός της προετοιμασίας για πόλεμο θα παραμείνει ο ίδιος…. δηλαδή να μην χρειαστεί ποτέ να πολεμήσεις. Θα πρέπει δηλαδή να προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε αυτό που συνέστησε ο Sun-tzu, …… να “κερδίσουμε χωρίς μάχη”.

Το ζητούμενο, συνεπώς, δεν είναι πώς οι νέες τεχνολογίες μπορούν να βελτιώσουν την ικανότητα του στρατού να κάνει αυτό που ήδη κάνει, αλλά πώς μπορούν να του επιτρέψουν να λειτουργήσει με νέους τρόπους.

Ένας στρατός αποτελούμενος από μικρό αριθμό μεγάλων, ακριβών, με πολυμελή πληρώματα και δύσκολα αντικαθιστάμενων συστημάτων δεν θα επιβιώσει στο μελλοντικό πεδίο μάχης, όπου δεκάδες ευφυή συστήματα θα αναπτύσσουν  βία και φονικότητα σε μεγαλύτερο όγκο και μεγαλύτερη ταχύτητα από ποτέ. Η επιτυχία απαιτεί ένα διαφορετικό είδος στρατού. Ένας στρατό συγκροτημένο από μεγάλο αριθμό μικρών, φθηνών, αναλώσιμων και εξαιρετικά αυτόνομων συστημάτων.

Η κάθε κυβέρνηση θα πρέπει να διαθέσει τα χρήματα, να προετοιμάσει το ανθρώπινο δυναμικό και να ενισχύσει την ανάπτυξη της  τεχνολογίας. Είναι προφανές ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη και άλλες αναδυόμενες τεχνολογίες θα αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο θα διεξάγεται ο πόλεμος, αλλά δεν θα αλλάξουν τη φύση του.

Έτσι, αν υπήρξε ποτέ μια στιγμή για να πάρει κανείς σοβαρά την επανάσταση στις στρατιωτικές υποθέσεις, είναι τώρα. Αυτή η πραγματικότητα απαιτεί κάτι περισσότερο από μια επανάσταση στην τεχνολογία. Απαιτεί επανάσταση στη σκέψη. Και αυτή η σκέψη πρέπει να επικεντρωθεί περισσότερο στο πώς πολεμά ο στρατός παρά σε αυτό που πολεμάει.

Θα πρέπει λοιπόν να ενστερνιστούμε την ανάγκη για:

  • την αλλαγή στη νοοτροπία μας.
  • την αναθεώρηση των δογμάτων και της τακτικής για τη διεξαγωγή του «επόμενου» πολέμου
  • την προσαρμογή της εκπαίδευσης στον κανόνα «εκπαιδεύομαι όπως θα πολεμήσω με τα νέα δεδομένα» και στην ανάπτυξη του Μοντέλου «Διοίκησης δια της Αποστολής»
  • την κατάρτιση προγράμματος/συστήματος ανάπτυξης ηγετών και ηγεσίας
  • τη δημιουργία του καταλλήλου κλίματος εμπιστοσύνης και την παρότρυνση των υφισταμένων για την ανάληψη πρωτοβουλίας.
  • την εισαγωγή και εκμετάλλευση της τεχνολογίας στη βάση της λογικής που θα υποστηρίζονται οι στρατιωτικές απαιτήσεις και όχι το αντίστροφο, δηλαδή οι Ένοπλες Δυνάμεις να προηγούνται και όχι ν’ ακολουθούν ή να προσαρμόζονται στην εξέλιξη της τεχνολογίας.
  • την κατανόηση των αλλαγών που θα επιφέρει η εισαγωγή της τεχνολογίας:
  • στο σύστημα διοίκησης και ελέγχου
  • στον όγκο και την ταχύτητα μεταφοράς της πληροφορίας και των δεδομένων
  • στην εξέλιξη των Επιχειρήσεων Επηρεασμού της Διαδικασίας Στρατηγικής Επικοινωνίας(STRATCOM)
  • στους τομείς του κυβερνοχώρου και του διαστήματος
  • στη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού και στη συμπεριφορά προσωπικού, για να αναφέρω μερικές.

Κλείνοντας θα συνοψίσω λέγοντας, η τεχνολογία μας έφερε εδώ και θα μας οδηγήσει και στο μέλλον και το μέλλον θα προσδιορίζεται από την τεχνητή νοημοσύνη, τα αυτόνομα συστήματα και τις άλλες αναδυόμενες τεχνολογίες που φέρνουν επανάσταση στην παγκόσμια αμυντική βιομηχανία και όχι μόνο, ανατρέποντας το γνωστό έως τώρα μοντέλο λειτουργίας και διεξαγωγής στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Προς τούτο καθίσταται επιτακτική η ανάγκη για την κατανόηση της αρχής, «Το μέλλον είναι αβέβαιο και δεν προβλέπεται. Σχεδιάζεται στη βάση σεναρίων και θα ωφεληθούν ή θα πετύχουν  εκείνοι που θα είναι προετοιμασμένοι».

Τέλος επιθυμώ, για άλλη μια φορά και δημόσια, να εκφράσω τις θερμές ευχαριστίες μου προς τον Α/ΓΕΣ Στρατηγό Χαράλαμπο Λαλούση για την ευγενική του πρόσκληση να συμμετάσχω στη σύνοδο και να συνδράμω την  προσπάθεια για την προσαρμογή του Στρατού στη «Νέα ή στη Σύγχρονη Εποχή» και να συγχαρώ τους Δντες Δ’Κλάδου και ΔΑΣΠ του ΓΕΣ καθώς και των επιτελών τους για την άψογη οργάνωση και διεξαγωγή των εργασιών της συνόδου. Με τον τρόπο τους έδειξαν το υψηλό επίπεδο των δυνατοτήτων τους αλλά και το ισχυρό μήνυμα εξωστρέφειας το οποίο καλλιεργείται  και εκπέμπεται από το Στρατό Ξηράς  προς κάθε κατεύθυνση.

 *Το πλήρες κείμενο της ομιλίας, στα αγγλικά, του Στρατηγού Ηλία Λεοντάρη ΕΔΩ

 

 

 

 

 

spot_img

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Δεν μπορείς παρά να συγχαρείς τον στρατηγό κ.Λεοντάρη για την κατ’επιλογήν του νυν Αρχηγού ΓΕΣ συμμετοχή του -διακρίναμε στην φωτογραφία και τον τέως Α/ΓΕΕΘΑ ,στρατηγό κ.Κωσταράκο ,δίπλα από τον ΥΦΕΘΑ κ.Χαρδαλιά–, καθώς και για την ομιλία του -η οποία όπως όλες οι σχετικές με την επελαύνουσα τεχνολογία είναι αντίγραφα – και για τον στρατό, που εκπροσωπείται από το Γενικό Επιτελείο Στρατού, το οποίο οργάνωσε την Διεθνή συνάντηση.
    Δεν διαβάσαμε όμως τίποτε για την προετοιμασία του ηθικού των στρατιωτών, οι οποίοι δεν θα πολεμήσουν και ούτε θα καταλάβουν εχθρικό έδαφος ,ή, θα κρατήσουν με τα σύγχρονα κινητά τους τηλέφωνα το ελληνικό έδαφος ,γιατί σε όλους τους πολέμους η κατάληψη εδάφους ,ή, η άμυνα εδάφους ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ(,με νεκρούς και φέρετρα), επειδή ,τέλος, ΦΡΟΝΩ ότι τα όποια έξυπνα όπλα μόνα δεν θα αμυνθούν στην μεθόριο ούτε θα προελάσουν στην εχθρική επικράτεια .
    Μας εντυπωσίασε η φράση του ομιλητή στρατηγού ” το μέλλον είναι αβέβαιον και δεν προβλέπεται .(το είπε βεβαίως προ 2.500 χρόνων και ο Ηράκλειτος) Σχεδιάζεται στη βάση σεναρίων και θα ωφεληθούν ,ή, θα επιτύχουν εκείνοι που είναι προετοιμασμένοι” .
    Υ.Γ Σαυτήν την ομήγυριν θα ήθελα και καμιά αναφορά στο τουρκικό cazus beli και στην προετοιμασία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων γιαυτό, μια που δεν συμμετείχε εκπρόσωπος της Τουρκίας.

  2. Ευχαριστώ για το σχόλιό σας.
    Δεν ισχυρίστηκα ποτέ την ανακάλυψη του τροχού.
    Στη μελέτη και την ανάλυση των εξελίξεων προβαίνω και διατυπώνω τις δικές μου εκτιμήσεις.
    Σ’ ότι αφορά στην αναφορά σας στο προσωπικό, θεωρώ ότι:
    η επισήμανση της ανάγκης αλλαγής νοοτροπίας,
    η προσαρμογή της εκπαίδευσης στον κανόνα «εκπαιδεύομαι όπως θα πολεμήσω με τα νέα δεδομένα»,
    η ανάπτυξη του Μοντέλου «Διοίκησης δια της Αποστολής»,
    η κατάρτιση προγράμματος/συστήματος ανάπτυξης ηγετών και ηγεσίας
    η δημιουργία του καταλλήλου κλίματος εμπιστοσύνης και την παρότρυνση των υφισταμένων για την ανάληψη πρωτοβουλίας καθώς και
    η διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού και της συμπεριφορά προσωπικού στο περιβάλλον που η εισαγωγή της τεχνολογίας δημιουργεί…… είναι θέματα που άπτονται του προσωπικού και θα έπρεπε να σας καλύπτει.

  3. Ευχαριστώ και εγώ για την άμεση απάντησή σας ,στρατηγέ. αλλά εκείνη η επισήμανση της αλλαγής νοοτροπίας του προσωπικού ,πως εξειδικεύεται ,γιατί τα υπόλοιπα εμένα -και θαρρώ πολλούς Έλληνες-δεν με καλύπτου .
    Ορκίζονται και το εννοούν ,άραγε, οι στρατευμένοι -επαγγελματίες και μη- ”το μέχρι της τελευταίας ρανίδος του αίματός μου ”,ενστερνίζονται την σημασία του ”μητρός και πατρός και των άλλων προγόνων τιμιώτερον έστιν η Πατρίς”, ”για του Χριστού την Πίστιν την Αγία και της Πατρίδος την ελευθερίαν”, ”υπέρ την νίκην η δόξα ”και τόσα άλλα ,ή έχουν την νοοτροπία του μισθοφόρου ;;;.
    Εντάξει ,δεν ”θα πάνε με το χαμόγελο στα χείλη”, αλλά θα αμυνθούν του πατρίου εδάφους ,που -χωρίς αγάπη μέχρι αυτοθυσίας -δεν εξασφαλίζεται .
    Έχουν αυτήν την αγάπη και πόσοι στρατευμένοι και τονώνονται, με διδασκαλίες για να την διατηρήσουν ,ή, αναθέτουν σε συνδικαλιστές -”νταβατζήδες” τους μεταξύ της Διοικήσεως-για επίλυση των όποιων προβλημάτων τους;;;.
    Γνωρίζετε και εσείς ότι ούτε οι χαρές ,ούτε οι αγάπες αποθηκεύονται ,αλλά θέλουν καθημερινή βίωση και ζύμωση.
    ΚΑΙ τέλος γιατί δεν νομοθετείται η στράτευση για ένα έτος των επιτυχόντων στα ΑΕΙ ,ΙΕΚ κλπ προ της φοιτήσεώς τους ,-όπως συμβαίνει στην Κύπρο-, για αποφυγή πλήθους αναβολών προς μεταπτυχιακά ,διδακτορικά με τελική αποφυγή στρατεύσεως;;;.
    Θα αντιδράσει η πάσης αποχρώσεως Αριστερά, γιατί θα στερηθεί της ”πελατείας της” και γιατί θα μεγαλώσουν για ένα έτος με άλλες παραστάσεις οι φερέλπιδες νέοι , αλλά η συγκυρία με την επιθετική Τουρκία ”θα το περάσει” και σε όλους τους Έλληνες-πλην των Λακεδαιμονίων φυσικά , που πάντα υπάρχουν.
    Προτάθηκαν άραγε αυτά με επιμονή -επί παραιτήσει της ηγεσίας – και δεν έγινα αποδεκτά;;;.
    ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,656ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
18,100ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Advertisement -spot_img

Τελευταία Άρθρα