Το αμερικανικό “The Atlantic” δημοσιεύει ενδιαφέρον άρθρο του Adam Serwerμε τίτλο «Why Elon Musk Needs Dungeons & Dragons to Be Racist»
Το άρθρο εξετάζει πώς ο Elon Musk αντιδρά στην προσπάθεια του παιχνιδιού Dungeons & Dragons να απομακρυνθεί από σεξιστικά και ρατσιστικά στερεότυπα, και πώς αυτή η αντίδραση συνδέεται με μια ευρύτερη ιδεολογία.
Κύρια σημεία του άρθρου είναι τα εξής:
- Η διάρκεια και η δημοτικότητα του D&D έχουν αυξηθεί σημαντικά, αλλά η εξέλιξή του έφερε αλλαγές και εντάσεις στο εσωτερικό του παιχνιδιού: το παιχνίδι από περιθωριακό «nerd hobby» έγινε πιο mainstream — με διαφορετικά φύλα, εθνικότητες, προσεγγίσεις.
- Το αρχικό D&D και η φανταστική λογοτεχνία που το ενέπνευσε (όπως η δουλειά του J. R. R. Tolkien) περιείχαν παραδόσεις και στερεότυπα που μπορούν να ερμηνευθούν ως «φανταστικός ρατσισμός»: ιδέες ότι ορισμένες ομάδες-«φυλές» έχουν «λιγότερες δυνατότητες», ή ότι το καλό αντιπαρατίθεται στο «άλλο», το «βάρβαρο».
- Ο Musk αντέδρασε δημόσια όταν η εταιρεία Wizards of the Coast, που εκδίδει το D&D, δημοσίευσε βιβλίο το οποίο παραδεχόταν ότι προηγούμενες εκδόσεις του παιχνιδιού περιείχαν «κατάλογο από προσβλητική και υποτιμητική γλώσσα». Ο Musk έγραψε πως «κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μειώνει» τους «ιδιοφυείς» που δημιούργησαν το παιχνίδι — και φάνηκε να ρωτάει «πόσο κάνει η Hasbro;» υπονοώντας ενδεχόμενη εξαγορά.
- Η αλλαγή του παιχνιδιού προς μια πιο συμπεριληπτική κατεύθυνση (π.χ. να αλλάξουν όροι όπως “race” σε “species”, να μην περιορίζονται χαρακτήρες λόγω της «φυλής» τους) προκάλεσε αντίδραση από οπαδούς που θεωρούσαν ότι «χάνουν κάτι». Το άρθρο τονίζει ότι για μερικούς η αλλαγή αυτή ερμηνεύθηκε ως απώλεια της αυθεντικότητας ή της ιδιαιτερότητας της υποκουλτούρας.
- Ο συντάκτης υποστηρίζει ότι η αντίδραση του Musk δεν έχει να κάνει μόνο με το παιχνίδι — είναι μέρος μιας ευρύτερης πολιτιστικής και ιδεολογικής πάλης. Η «αναβίωση» του D&D και η επέκταση του σε πιο ευρύ κοινό είναι συμβολική της μεταβολής του «παραδοσιακού» geek-χώρου, και η αντίσταση στην αλλαγή αντικατοπτρίζει τις ανησυχίες των παλαιότερων μελών για την απώλεια της κυριαρχίας τους.
- Τέλος, το άρθρο σημειώνει ότι παρόλο που υπάρχει πραγματικό ιστορικό του παιχνιδιού με προβληματικές παραδόσεις, η ρητορική «όλα είναι τώρα woke» και η ιδέα ότι «αν αφαιρεθεί το ρατσιστικό στοιχείο, χάνεται η ουσία» αποτελεί ένα ιδεολογικό εργαλείο. Η αναφορά σε «φανταστικό ρατσισμό» (fantasy racism) περιγράφει το πώς οι ιδέες περί «κληρονομικότητας», «κατώτερων φυλών» ή «απόλυτης αρτιότητας» έχουν ρίζες στην παλαιότερη φανταστική λογοτεχνία και παιχνίδια.
