204 χρόνια μετά: ξέρουμε τι θέλουμε;

 

Του Παντελή Σαββίδη

Μέρες που έρχονται η αναπόληση της πορείας μας ως νέου ελληνισμού τα 204 χρόνια μετά την έναρξη της Επανάστασης είναι καταθλιπτική.

Τα οράματα πνίγηκαν στα νερά της Ιωνίας και η τελευταία αναλαμπή εμφανίστηκε στα βουνά της Αλβανίας το 1940. Έκτοτε, μια παρακμιακή πορεία διακρίνει την ελληνική κοινωνία. Μέρος της αμφισβητεί, ακόμη, και την ιστορική της συνέχεια. Και από το απόθεμα ιστορικού, πνευματικού και εδαφικού πλούτου που της προσέφεραν οι προηγούμενοι, οι σημερινοί είναι διατεθειμένοι να παραχωρήσουν δεξιά και αριστερά, αρκεί να μην τους χαλάσει η ησυχία. Ο απόλυτος εκμαυλισμός, ο ευνουχισμός μιας κοινωνίας που στο παρελθόν,, από την αρχαία εποχή ως τον δεύτερο πόλεμο του προηγούμενου αιώνα οι πρόγονοί της διακρίνονταν για την ανδρεία τους. Σήμερα, αναστενάζουν, μόνο, στα γήπεδα.

Κάτι άρχισε να ψελλίζεται το τελευταίο διάστημα στις πλατείες αλλά θα δούμε τι χαρακτηριστικά θα έχει.

Οι εξουσιαστές του, διαμόρφωσαν έναν λαό φοβισμένο με επίμονη καθοδήγηση από την, υποτίθεται, πνευματική του ελίτ, την πολιτική και οικονομική του τάξη και τα εξωνημένα ΜΜΕ και τον έχουν οδηγήσει στο χείλος της καταστροφής.

Οι δυνάμεις που είχαν συμφέρον να βοηθήσουν στην ανεξαρτησία της χώρας, ήταν παρούσες καθ όλη την διαδρομή της αυτά τα 200 τόσα χρόνια, όχι πάντα μαζί της, και σήμερα, επηρεάζουν, ακόμη καθοριστικά την ύπαρξή της.

Απέτυχε το κράτος να διασφαλίσει την ακεραιότητά του που σήμερα αμφισβητείται.

Απέκτησε μια συγκεντρωτική μορφή και μια πολιτική διοίκηση που θυμίζει περισσότερο τις γνωστές οικογένειες της κάτω Ιταλίας.

Η Ελληνική Επανάσταση πέτυχε επειδή προηγήθηκε ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός.

Σχολεία, βιβλία, διδασκαλία, συγκρούσεις ιδεών, ζητήματα της ελληνικής γλώσσας, κοινωνική κριτική, όλα αυτά συνέβαλαν να ενεργοποιηθεί η ελληνική συνείδηση και να πάρουν θάρρος οι υπόδουλοι Έλληνες.

Αυτά, ακριβώς, τα στοιχεία που κρατούν συνεκτική μια κοινωνία αποδόμησαν σήμερα οι κυβερνώντες για να στηρίξουν ένα κράτος το οποίο το καπηλεύεται μια πολιτικοοικονομική κλίκα. Και έχουν ενσπείρει στην κοινωνία την αμφιβολία του κατά πόσο είναι ακόμη και Έλληνες. Δεν τους βολεύει η αναπαραγωγή αυτής της συνείδησης διότι κρατά ζωντανό ένα δημιουργικό πνεύμα που μονίμως αμφισβητεί. Χειραγωγημένη κοινωνία θέλουν στη λογική «να κάνουμε καμιά δουλειά» και «πάμε και όπου βγει». Ως ένα βαθμό το έχουν πετύχει.

Το 1821 είχαμε την παλιγγενεσία των Ελλήνων (που σημαίνει ότι εξαφανίσθηκαν κάποια στιγμή και ξαναγεννήθηκαν) ή μια επαναστατική στιγμή σε μια συνεχή πορεία από την αρχαία εποχή;

Ο Ρήγας πίστευε πως όποιος μιλά ελληνικά και υποστηρίζει την Ελλάδα είναι Έλληνας. Οπότε ο ελληνισμός έχει συνέχεια. Και ο Κοραής αμφισβητούσε πως ακόμη και οι Μακεδόνες, πολύ περισσότερο το Βυζάντιο, ήταν ελληνικά.

Είναι η κοραϊκή αντίληψη που επικράτησε μετά την δημιουργία του ελληνικού κράτους και κυριάρχησε στις ημέρες μας. Θεωρεί τους Μακεδόνες κατακτητές του ελληνισμού και ολετήρες του ελληνικού πολιτισμού. Στη Χαιρώνεια τελείωσε ο ελληνικός πολιτισμός. Το, δε,  Βυζάντιο, χαρακτηρίζεται, επίσης, κατακτητής, σκοτεινό και ένοχο για την πνευματική κατάπτωση των Ελλήνων. Με αυτό το ιδεολογικό υπόβαθρο προσήλθαν εύκολα στις Πρέσπες για την γνωστή συμφωνία. Και ετοιμάζουν και νέα στο Αιγαίο αν δεν τους σταματήσουν οι εξελίξεις.

Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης οι δύο εμφύλιοι εισήγαγαν το στοιχείο της διχόνοιας. Και το δάνειο, νωρίς κατά την εξέλιξή της, το στοιχείο της εξάρτησης. Και τα δύο συνεχίζονται ως σήμερα.

Η συσπείρωση, περί τον Μαυροκορδάτο, των «εκσυγχρονιστών» και η αντίθεσή τους με τους παραδοσιακούς που εκφράζονταν από τον Κολοκοτρώνη, αποτέλεσε θανατηφόρα σύγκρουση και συνεχίζεται- και αυτή- ως σήμερα.

Χωρίς τον Κολοκοτρώνη, η Επανάσταση θα είχε εκπνεύσει. Χωρίς τον Μαυροκορδάτο δεν θα είχε λάβει την διεθνή της διάσταση.

Ο Μαυροκορδάτος επινόησε και έθεσε σε εφαρμογή ένα ιδιαίτερο κράμα δυτικού φιλελευθερισμού και κοτζαμπασισμού που θα σφραγίσει την ελληνική πολιτική επί πολλές δεκαετίες. Και κυριαρχεί και σήμερα.

Θα θέσει τα θεμέλια του «κράτους προστασίας» που θα επισφραγιστεί με τα δύο μεγάλα αγγλικά δάνεια.

Η Ελλάδα από τότε δεν ανέκαμψε. Δεν ολοκλήρωσε την Επανάσταση ούτε εδαφικά ούτε κυριαρχικά. Δεν απέκτησε ποτέ την ανεξαρτησία της. Η εθνική ανεξαρτησία δεν είναι κάτι που κατακτήθηκε με την Επανάσταση και στην πορεία απωλέσθηκε. Η εξάρτηση βρίσκεται στον γενετικό κώδικα του νέου ελληνισμού.

Η πρώτη διαιρετική γραμμή του νέου ελληνισμού εντοπίζεται  πριν, ακόμη, ξεσπάσει η Επανάσταση. Ήταν μεταξύ αυτών που ήθελαν μια οικουμενική Ελλάδα (Ρήγας Φερραίος) και εκείνων που επιθυμούσαν μια στενή, μικρή και “καθαρή” Ελλάδα (Κοραής).

Η “δεύτερη” μεταξύ αυτών που ήθελαν έλεγχο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εκ των έσω και ανάληψη της ηγεσίας της από τους Έλληνες και εκείνων που προέκριναν την Επανάσταση σε ένα μικρό, ελεγχόμενο μέρος, όπου θα εξαντλείτο η δυναμική της.

Η τρίτη, μετά την έναρξη της Επανάστασης, ήταν μεταξύ αυτών που ήθελαν μια αυτόνομη και αυτοδύναμη ανάπτυξη (Κολοκοτρώνης και οι συν αυτώ) και εκείνων που ήθελαν την ένταξη στις, τότε, δυτικές δομές και την εξέλιξή της υπο την δυτική επιρροή (Μαυροκορδάτος).

Η τέταρτη μεταξύ της ομάδας που συσπειρώθηκε περί τον Όθωνα και των συνταγματιστών.

Η πέμπτη μεταξύ αυτών που υποστήριζαν την Μεγάλη Ιδέα και την ένταξη του συνόλου του ελληνισμού στο νέο ελληνικό κράτος και των οπαδών της μικράς, εντίμου Ελλάδος.

Η έκτη μεταξύ Βενιζελικών και Βασιλικών.

Και μετά το 1936, η έβδομη μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς. Μια διαίρεση που ταλάνισε και ταλανίζει, ακόμη και σήμερα, τον ελληνικό λαό.

Σήμερα επαναφέρεται μια όγδοη διαίρεση, μεταξύ αυτών που υποστηρίζουν την εθνική συνέχεια των Ελλήνων, από την αρχαία εποχή και εκείνων που πιστεύουν πως ο ελληνισμός, ως εθνότητα, δημιουργήθηκε μετά την συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους.

Αυτή η- τελευταία- διαχωριστική γραμμή είναι οριζόντια. Διατρέχει όλα τα κόμματα. Είναι κυρίαρχη στο πολιτικό σύστημα αλλά μειοψηφική στην κοινωνία.

Η αντιπαράθεση συστήματος και κοινωνίας είναι το σημερινό διακύβευμα.

204 χρόνια μετά: ξέρουμε τι θέλουμε;

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Θεσσαλονίκη” 22.03.25

spot_img

17 ΣΧΟΛΙΑ

  1. “204 χρόνια μετά: ξέρουμε τι θέλουμε;”

    Ποιοι; Οι απλοί Έλληνες πολίτες, ή οι πολιτικοί; Οι τελευταίοι ναι, την καρέκλα και τα εξ αυτής προερχόμενα αγαθά. Οι πρώτοι όχι, γι αυτό δουλεύουν, ανέχονται και χειροκροτούν τούς πρώτους.

    “Ως οι Ινδοί εις φυλάς, ούτω και οι Έλληνες διαιρούνται εις τρεις τοιαύτας:

    α) Εις Συμπολιτευομένους, ήτοι έχοντες κοχλιάριον βυθίζωσιν τούτο εις την χύτραν τού προϋπολογισμού.

    β) Εις Αντιπολιτευομένους, ήτοι μη έχοντες κοχλιάριον ζητούν επί παντί τρόπω να λάβωσιν τοιούτον.

    γ) Εις Εργαζομένους, ήτοι ούτε έχουν κοχλιάριον ούτε ζητούν τοιούτον, αλλά είναι επιφορτισμένοι να γεμίζωσι την χύτραν διά τού ιδρώτος των.”

    (Εμμ. Ροΐδης)

  2. Σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς ο νέος ελληνισμός δημιουργήθηκε από τους ελληνόφωνους της πολυεθνικής βυζαντινής αυτοκρατορίας, μετά από την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους,
    Ως νεοέλληνες μετράμε περίπου οχτώ αιώνες ζωής.
    Τώρα που σχεδόν όλος ο ελληνισμός είναι συγκεντρωμένος στο ελληνικό κράτος(εκτός από τους αφομοιώσιμους έλληνες μετανάστες του 20ου αιώνα) θέλουμε Ευρώπη, Δύση, δικαιοσύνη, ευημερία και ησυχία.

    • @ Anonymous March 24, 2025 At 11:52 pm

      “Τώρα που σχεδόν όλος ο ελληνισμός είναι συγκεντρωμένος στο ελληνικό κράτος”

      Εντός Ελλάδος ζουν ~ 10.000.000 Έλληνες και ~ 5.000.000 εκτός αυτής.

      • Τότε και οι Ιταλοί είναι 150.000.000 και οι Ιρλανδοί 80.000.000 παγκοσμίως. Το θέμα είναι ότι όλοι αυτοί, όχι μόνο οι Έλληνες, αφομοιώνονται σταδιακά στις χώρες διαβίωσης.

        • Η απάντησή σου δεν ανασκευάζει το λάθος σου. Το πόσα εκατομμύρια Ιταλοί και Ιρλανδοί ζουν εκτός Ιρλανδίας και Ιταλίας δεν το γνωρίζω. Συνηθίζω να μιλώ/γράφω με στοιχεία κατά το δυνατόν.

  3. Η Ελλάδα είναι Έθνος κράτος και όχι κράτος έθνος.
    Επιβίωσε και επιβιώνει λόγω του έθνους από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
    Η επανάσταση του 1821 έφερε την κρατική επικράτεια και το κράτος στο οποίο ζουν οι Έλληνες. Υπάρχουν αρκετοί Έλληνες που ζουν εκτός του κράτους.
    Το δυνατό χαρακτηριστικό είναι το έθνος το αδύνατο χαρακτηριστικό είναι το κράτος και η διχόνοια των Ελλήνων που πηγάζει από την επιθυμία διάκρισης και εξουσίας όλων των Ελλήνων.
    Όλοι θέλουν να γίνουν πρόεδροι υπουργοί διευθυντές δήμαρχοι αφεντικά κλπ. για να έχουν εξουσία και να διακρίνονται από τους άλλους.
    Τα σκανδιναβικα κράτη προοδεύουν και ευημερούν γιατί η διάκριση και η εξουσία θεωρούνται ελαττώματα.
    Τα βαθύτερα αίτια της διάκρισης βρίσκονται στην αρχαιότητα και στην ατομική διεκδίκηση της γνώσης και της αλήθειας. Αυτό αναπαράγεται μέχρι σήμερα.
    Όταν ο Έλληνας αφήσει πίσω τις επιθυμίες διάκρισης και εξουσίας η Ελλάδα θα κάνει θαύματα. Αυτό όμως δεν θα γίνει ποτέ.

    • “Η Ελλάδα είναι Έθνος κράτος”

      Ο όρος αυτός είναι ξενόφερτος και δεν σημαίνει τίποτε στα ελληνικά. Τι πάει να πει “Έθνος κράτος”, δύο ουσιαστικά μαζί, που δεν βγάζουν νόημα; Η Ελλάδα είναι εθνικό κράτος, ήτοι άνω τού 75% τού πληθυσμού της ανήκουν σε ένα έθνος.

      Πριν 15 πρίπου χρόνια, μία ομάδα εθνομηδενιστών τής σχολής Hobsbawm, θέλησαν να γυρίσουν ένα ντοκυμαντέρ στον ΣΚΑΪ, με τον τίτλο (αν θυμούμαι καλά) “1821: Ένα έθνος γεννάται”. Συνάντησαν πολλές και σφοδρές αντιρρήσεις για τον τίτλο και τον μετέτρεψαν σε “”1821: Ένα έθνος-κράτος γεννάται” κι έκτοτε κόλλησε αυτός ο ανούσιος όρος.

      • Θαυμαστοί Γενναίοι Γάλλοι,
        Kατ’ εσάς δεν είναι άλλοι,
        Πλην Γραικών, ανδρειωμένοι,
        K’ εις τους κόπους γυμνασμένοι.
        Φίλους της ελευθερίας,
        Tων Γραικών της σωτηρίας,
        Όταν έχωμεν τους Γάλλους,
        Tίς η χρεία από άλλους;
        Γάλλοι και Γραικοί δεμένοι,
        Mε φιλίαν ενωμένοι,
        Δεν είναι Γραικοί ή Γάλλοι,
        Aλλ’ έν έθνος Γραικογάλλοι
        Αδαμάντιος Κοραής (από το Άσμα Πολεμιστήριον των εν Aιγύπτω περί ελευθερίας μαχομένων Γραικών, [Παρίσι] 1800, ανατ. Kέντρο Nεοελληνικών Eρευνών/E.I.E. 1983)

        Tην γέννηση αυτού του “ έθνους” των Γραικογάλλων δηλαδή των Γραικόφραγκων (επειδή αυτοί που ονομάζονται Γάλλοι από τον Κοραή αυτοαποκαλούνται και είναι Φράγκοι) εννοούν στο Σκάι.

        Σας θυμίζει κάτι ο όρος “ψευτορωμαίϊκο”;

        • Όχι, για την Επανάσταση τού ’21 μιλούσαν, απλώς αυτή δεν γέννησε ούτε έθνος, ούτε “έθνος-κράτος”, αλλά εθνικό κράτος. Αυτό εννοώ. Δες κι εδώ.

  4. Ο όρος νάσιον στέιτ (nation state), που στα ελληνικά μεταφέρεται ως έθνος-κράτος, ενώ πρέπει να αποδίδεται ως γενο-καθεστώς (nation=γένος, από το λατινικό natio=γεννώ και state=καθεστώς, από το λατινικό status-us=κατάσταση-υπόσταση) ή να παραμένει αμετάφραστος (για να δηλώνει την ξενική του προέλευση), εισήχθη στα καθ΄ ημάς τα τελευταία διακόσια χρόνια (του γραικοφραγκισμού).
    Ποτέ μέχρι τότε οι Έλληνες δεν είχαν πολιτειακά συγκροτηθεί ως γενοκαθεστώς.
    Επί χιλιετίες άλλες ήταν οι μορφές πολιτειακής συγκρότησης των Ελλήνων.
    Στα πρώτα εκατό χρόνια του γενοκαθεστώτος η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων συγκροτούνταν ως οντότητες και δραστηριοποιούνταν ως άτομα και ως κοινά εκτός του γενοκαθεστώτος .
    Αλλά και στα επόμενα εκατό χρόνια μέχρι και τις ημέρες μας, συνεπεία της συρρίκνωσης των Ελλήνων από τις ακτές της ανατολικής Μεσογείου, του Ευξείνου Πόντου (και όχι μόνον από την Τουρκία) και από τα Βαλκάνια, λόγω των διεθνών συνθηκών (το γράφω κομψά για να μην αρχίσουμε νέα διαμάχη) αλλά και λόγω των πολιτικών του γενοκαθεστώτος (βλ. ενδεικτικά την αλληλογραφία μεταξύ Ιωακείμ του Γ΄και Χαριλάου Τρικούπη ή την πολιτική του “εθνικού κέντρου” του Πιπινέλη), οι μισοί και πλέον Έλληνες ζουν και δραστηριοποιούνται ως άτομα και ως κοινότητες (βλ. την σφοδρή διαμάχη στην Εκκλησία της Αυστραλίας μεταξύ των κοινοτήτων και του αρχιεπισκόπου Στυλιανού) στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα (Αμερική βόρεια και νότια, δυτική και ανατολική Ευρώπη, Ασία, Αφρική, Αυστραλία), εκτός του γενοκαθεστώτος.
    Είναι τυχαίο το ότι οι Έλληνες ευημερούν σε όλη υφήλιο και δυστυχούν εντός του γενοκαθεστώτος;

  5. Χρόνια πολλά, χαίρε Μαρία κεχαριτωμενη!

    Είμαστε το μοναδικό έθνος στον κόσμο και γι αυτό πέφτουν όλοι πάνω μας να μας φάνε. Η συνέχεια μας είναι δεδομένη και υπάρχουμε από τότε που γεννηθήκαμε από τους Ελ. Ρωτήστε έναν γενετιστή για το dna μας. Κύριε Παντελή μην απογοητευεσαι, έρχεται η Αναλαμπή του ελληνισμού και του χριστιανισμου όπως λέει και η Αποκάλυψη… Καλή μας λευτεριά!!!

  6. Δεν είναι μια ευσύνοπτη ιστορική αναδρομή το άρθρο από την ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ μας -και όχι την ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ -και παραλείπει να αναφέρει το δεύτερο μεγάλο ΟΧΙ των Ελλήνων στον μονοκομματικό και άθεο κομουνισμό , που τον νικήσαμε το 1949 .
    Το τρίτο μέγα ΟΧΙ το ψελλίσαμε στο Βουκουρέστι το 2008 ,αλλά θα το πούμε άμποτε τολμήσουν να μας πάρουν τη Μακεδονία μας-τη γη που η Ελλάδα μας την έχει για καμάρι- (το λέει και το εμβατήριο που σήμερα ακούσαμε στις παρελάσεις), ή την Θράκη μας , ή τα νησιά μας .
    Δεν πρόλαβε να έλθει ο Διαφωτισμός στην Ελλάδα -το έθνος προετοιμαζόταν από το Πατριαρχείο , τις Μητροπόλεις του, το ψαλτήρι και τα μοναστήρια , που διέσωσαν έργα αρχαίων συγγραφέων .
    Ο Ρήγας Βελεστινλής οραματίσθηκε μια Παμβαλκανική Συνομοσπονδία χριστιανικών κρατών με κυρίαρχο το ελληνικό στοιχείο στην διοίκηση και στα γράμματα ,ως ανασύσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και βάσει αυτού του οράματός του σχεδίασε τον ξεσηκωμό η μοναδική στην οργάνωση -που δυστυχώς παραλείπεται- Φιλική Εταιρεία , η οποία είχε ”πλοκάμια” και σε όλες τις μεγάλες πρωτεύουσες της Ευρώπης.
    Την ιδέα της ανασύστασης της Αυτοκρατορίας εκάλυπτε ο Δικέφαλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που έβλεπε από τότε ότι άρχισε να ψυχορραγεί ο μεγάλος ασθενής , ο οποίος θα πέθαινε αν δεν τον ζωντανεύαμε με την ακηδία μας για τον υπόδουλο ελληνισμό της Ανατολής με τις αυτοκτονικές στρατιωτικές επιχειρήσεις μας από το 1919-1922 και τον οποίον έκτοτε ”βρίσκουμε μπροστά μας συνεχώς”΄ όχι ως Οθωμανό αλλά ως Τούρκο περισσότερο βάρβαρο .
    Η Ελλάδα μας ευρίσκεται σε χειρότερη παρακμή από ό,τι τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη, γιατί ”χορτάσαμε ” προοδευτισμό ,δημοκρατία -μόνο με δικαιώματα και χωρίς υποχρεώσεις- , χωρίς Χριστό και Παναγιά -Αυτήν που γέννησε τον Χριστό – και κυρίως γιατί ”ξεχυθήκαμε” στον υπερκαταναλωτισμό με αγορές από Ανατολή και Δύση , με γεμάτα τα σπίτια μας από αγαθά , τα οποία τώρα ”μας τα φέρνουν και στην πόρτα μας” και με πληροφορίες και γνώσεις που εξασφαλίζουμε με ένα κλικ στον υπολογιστή ή στο έξυπνοι κινητό .
    ΠΑΡ’ΌΛΑ ΟΜΩΣ ΑΥΤΑ , ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΥΠΕΡΤΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΣ ΖΩΗ ”ΟΙ ΜΑΝΙΑΤΙΣΣΕΣ ΜΟΙΡΟΛΟΓΙΣΤΡΕΣ” , ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΥΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΗ 45ΕΤΊΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΚΜΙΑΚΗΣ ΜΑΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΑΛΛΑΖΟΥΝ.
    Ελπίδα μας να παραμείνουν σε χειμερία νάρκη μέχρι το τέλος της παρούσης 10ετίας ,για να μην έχουμε νέο διχασμό και για να ελπίζουμε βασίμως σε συνεχή Άνοιξη του ελληνικού Έθνους.
    ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ
    Σταύρος Αθαν. Ναλμπάντης

  7. Ἀπὸ τὰ πολλά ποὺ βρῆκα γιὰ τὴν ἡμέρα αὐτή μέ τήν διπλή γιορτή γιά τό Γένος καί τόν ὑψηλό συμβολισμό « ᾿Ελευθερία ἤ Θάνατος»:

    «Σταμάτησα και είδα ένα εκκλησάκι , κατέβηκα από το άλογο μου, το έδεσα σε ένα δέντρο και πήγα και γονάτισα και είπα : ‘Παναγιά μου… και τα μάτια μου γιομίσανε δάκρυα….Παναγιά μου, βοήθα και πάλι τούς Έλληνες να ψυχωθούνε…Βοήθα τους να βρούνε το δρόμο για τη Λευτεριά…”»
    Στρατηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

    Ζοῦμε σὲ ἄλλες ἐποχές. Μπορεῖς πλέον νὰ ζητήσεις ἀπὸ τὴν τεχνητὴ νοημοσύνη νὰ σοῦ γράψει ἕνα κείμενο γιὰ μιὰ τέτοια ἐπέτειο, ἀλλὰ θὰ ἔχει ἀντλήσει ὑλικὸ ἀπὸ ἀληθινὰ συμβάντα, ἀπὸ ἀληθινοὺς ἥρωες. Ὅπως τὸ ἔγραψε ὁ Χωμενίδης
    «Ένα -πιστεύω- πρέπει να μας μένει.
    Πως μιά γενιά Ελλήνων στις αρχές του 19ου αιώνα γεννήθηκαν ραγιάδες και πέθαναν πολίτες ελεύθερης χώρας. Που την ίδρυσαν, έβαλαν τα θεμέλιά της, με το αίμα τους.
    Δεν είδαν το θαύμα να συμβαίνει. Το πραγματοποίησαν.
    Αυτή είναι η αιώνια παρακαταθήκη τους.»

    204 χρόνια χρειάσθηκαν γιά νά κατανοήσουμε τήν συνέχεια τῆς ἱστορίας μας ἀπό τά πανάρχαια χρόνια μέ τούς συνεχεῖς ἀγῶνες γι αὐτήν τή συνέχεια καί τελευταῖα ἐνάντια στήν ἀποδόμησή της παντοιοτρόπως. Στά 204 αὐτά καθόλου ἀνέμελα χρόνια, μέ πολέμους πιό πρόσφατα ἐνάντια στόν φασισμό καί τόν ναζισμό καί ἕναν ἐμφύλιο, ξανασυγκεντρώθηκαν μέ κόπους πολλῶν, στοιχεῖα, σπαράγματα, ἰστορικό ὑλικό, ἀναστηλώθηκαν ναοί, γίνονται παραστάσεις στά ἀρχαῖα θέατρα, λειτουργίες στίς ἐκκλησίες, ἔγιναν προσπάθειες συμφιλίωσης, τό ἀρχαῖο μέ τό βυζαντινό καί τό σύγχρονο συνομιλοῦν. ῾Ο λαός αἰσθανόταν πάντα στήν ψυχή του αὐτήν τήν συνέχεια, ἀκόμα καί σέ περιόδους χωρίς ἐλεύθερη χώρα, στήν Ἐπανάσταση χωρίς κάποιον συγκεκριμένο ἡγέτη. Τί εἶναι τό σημαῖνον αὐτῆς τῆς συνέχειας;

    Αὐτὸ ποὺ παρακάλεσε ὁ Κολοκοτρώνης στὸ ἐκκλησάκι τῆς Παναγίας στὸ Χρυσοβίτσι ἰσχύει καὶ σήμερα, γι αὐτὸ τὸ λαὸ ποὺ πάντα γιορτάζει τὴν ἀρχὴ τῶν ἀγώνων γιὰ ἐλευθερία.

  8. Στην παρέλαση σήμερα παρατήρησα το εξής: Οι ελληνικές σημαίες των τμημάτων του στρατού είχαν τον σταυρό στο κοντάρι, της πολιτείας στων επισήμων είχαν μια μπάλα από πάνω. Δε θέλω να χαρακτηρίσω την ενεργεια (η ίδια η σημαία έχει τον σταυρό, εμείς τον αφαιρούμε από το κοντάρι…). Αντ αυτού θα παραθέσω δύο αποσπάσματα ένα του Ζαμπέλιου κι ένα του Γάλλου διπλωμάτη και πολιτικού Victor Bernanrd (μάλιστα όπως το βλεπω το δεύτερο κάλλιστα παραπέμπει στο πρώτο. Λοιπόν 1.«Της νεοελληνικής εθνότητος αι πηγαί αναβλύζουσιν υπόγειοι και αδιόρατοι εξ αυτής της θείας ενανθρωπήσεως».Σ. Ζαμπέλιος. 2. «Ο ελληνισμός δεν είναι υλική κατασκευή, ούτε προϊόν της φύσης. Τα άλλα έθνη δημιουργήθηκαν σχεδόν παρά τη θέλησή τους από την τύχη, το κλίμα, την εξωτερική δύναμη ανθρώπων και πραγμάτων. Ο ελληνισμός πλάθεται μόνος του, είναι έργο του πνεύματος, είναι το λιγότερο υλικό από όλα τα ανθρώπινα έργα…» Victor Bernanrd Οδοιπορικό στη Μακεδονία. Για παλιότερα, που ήταν σίγουροι γι αυτό που ήθελαν. Μπορούμε να πάρουμε παράδειγμα για να ξαναμαθουμε τι θέλουμε ίσως.

  9. ” Χωρίς τον Μαυροκορδάτο δεν θα είχε λάβει την διεθνή της διάσταση”. Θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω κάθετα αγαπητέ κ.Σαββίδη. Ο Μαυροκορδάτος δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να έχει ρόλο στο υπό διαμόρφωση νεοελληνικό “εκσυγχρονιστικό” γίγνεσθαι που απολαμβάνουμε ως τις μέρες μας. Λειτούργησε ως το αντίδοτο στον Καποδίστρια από τις μεγάλες δυνάμεις. Όχι μόνο δεν διεθνοποίησε λοιπόν την Επανάσταση αλλά την καπηλεύτηκε στο έπακρο. Η ιστορία δεν γράφετε με τα ΕΑΝ αλλά δεν μπορώ να αποφύγω τη σκέψη πως θα εξελισσόταν η Επανάσταση αν δεν υπήρχε στην συγκεκριμένη ιστορική μοιραία στιγμή ο δαιμόνιος Μαυροκορδάτος…. αν και πάντα δυστυχώς βρίσκεται κάποιος για να καταστρέψει ότι καλό πάει να ανθήσει σπέρνοντας τη διχόνοια…τη δολερή. Αλάνθαστη μέθοδος και πιάνει πάντα καθώς ο ξενιστής καταλαμβάνει τα ηνία και οι πραγματικοί αγωνιστές συκοφαντούνται, απομονώνονται και (εξ)αφανίζονται.
    Η τρίτη διαιρετική γραμμή μεταξύ ελληνοκεντρικών και δυτικόφιλων κρατάει από το Βυζάντιο με τους ενωτικούς και τους ανθενωτικούς και αφορμή το εκκλησιαστικό ζήτημα. Αν είχαν επικρατήσει οι ενωτικοί και στην κοινωνία, όπως στις πολιτικές ελίτ θα μιλούσαμε λατινικά σήμερα. Και τώρα στο ίδιο σταυροδρόμι είμαστε μπροστά στην αφομοίωση ή την συνέχεια της ύπαρξής μας. Προς το παρόν όλοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν υπάρχουμε, δηλαδή δεν υπάρχει ελληνικός τρόπος. Κι όμως υπάρχει. Έστω όσοι νιώθουν Έλληνες στην ψυχή δεν χρειάζεται να πουν τίποτα περισσότερο από το να κοιταχτούν μεταξύ τους και να δακρύσουν μπροστά σε μία κατάφωρη αδικία ή στη βεβήλωση της Αγίας Σοφίας και το δάκρυ θα γίνει σπόρος, όταν επιτρέψουν οι συνθήκες, όπως έγινε και το ’21! Έστω κι έτσι έχουμε μια “φλούδα” πατρίδα, ακόμα! Πάνω στις πλάτες του Καποδίστρια και του Κολοκοτρώνη στεκόμαστε και πορευόμαστε ακόμα κι όχι του Μαυροκορδάτου,του Κοραή και των διαδόχων τους.
    Μετά το Έπος του ’40 υπήρξε και το ‘Έπος της ΕΟΚΑ του ’60 στην Κύπρο ανεξαρτήτως την εξέλιξή της αργότερα.

Comments are closed.

Διαβάστε ακόμα

Stay Connected

2,900ΥποστηρικτέςΚάντε Like
2,767ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
48,400ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής

Τελευταία Άρθρα