του Παντελή Σαββίδη
1.-Στις ΗΠΑ, και σε όλον τον κόσμο, διαμορφώθηκε ένα πολιτικοκοινωνικό ρεύμα που ήταν αντίθετο στην περιθωριοποίηση σημαντικών στρωμάτων της κοινωνίας κατά την προσπάθεια προσαρμογής του καπιταλισμού στην ψηφιακή εποχή. Η προσπάθεια αυτή ονομάστηκε παγκοσμιοποίηση και απαιτούσε οι πολίτες των κρατών να μετατραπούν σε καταναλωτικά υποκείμενα. Χωρίς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά εθνικά, φυλής ή φύλου, οικονομικά ή όποια άλλα.
2.-Το ρεύμα αυτό αναζήτησε-και αναζητεί- πολιτική έκφραση. Η ατυχία του στις ΗΠΑ είναι ότι εκφράστηκε απο τον Τράμπ. Έναν αλλοπρόσαλλο άνθρωπο απο τον οποίο κινδυνεύει η ανθρωπότητα.
3.-Οι Αμερικανοί στο Βιετνάμ δεν υπέστησαν, μόνο, μια στρατιωτική ήττα. Ηττήθηκαν και πολιτικά αλλά, κυρίως, κοινωνικά. Ο όρος Σύνδρομο του Βιετνάμ υπονοεί αυτό ακριβώς. Μετά το Βιετνάμ οι ΗΠΑ είχαν μια συλλογική αίσθηση του τύπου:
«Μην ξαναμπλέξουμε σε έναν ατελείωτο, αιματηρό και πολιτικά αμφίβολο πόλεμο.»
Δυστυχώς, μετά απο αρκετά χρόνια απο το Βιετνάμ και καθώς η πτώση του κομμουνισμού δημιούργησε μια αμερικανική αλαζονεία, οι ΗΠΑ ενεπλάκησαν αρκετές φορές σε πολέμους. Τις προηγούμενες, (Ιράκ, Αφγανιστάν), στο τέλος αποσύρθηκαν αλλά είχαν πετύχει την εδαφική κατάληψη των χωρών με τις οποίες πολέμησαν. Σήμερα, με το Ιράν και αυτό είναι αμφίβολο. Το Ιράν μπορεί να ισοπεδωθεί αλλά δεν θα παραδοθεί.
Πολλοί σοβαροί αναλυτές ανησυχούν ότι με τον Τράμπ το πρόβλημα δεν είναι, μόνο, η αλαζονεία. Επεκτείνεται και σε ψυχολογικό επίπεδο. Και αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό.
4.-Δυστυχώς οι ΗΠΑ και με τους Δημοκρατικούς αλλά πολύ περισσότερο, τώρα, με τους Ρεπουμπλικανούς και τον αλλοπρόσαλλο πρόεδρό τους έχουν απογοητεύσει τον κόσμο που πίστευε στην ηγεμονία τους. Δεν μπορούν να διαχειριστούν την ηγετική παγκόσμια παρουσία τους και αρκετοί απο τους πολέμους που έχουν συμβεί, καθώς και αστάθειες ή ρευστότητες, έχουν ως βασική αιτία την πολιτική τους. Ένας πολυπολικός κόσμος είναι αναγκαίο να διαμορφωθεί. Για να επέλθει μια παγκόσμια ισορροπία. Η κυριαρχία μιας δύναμης είναι επικίνδυνη. Όσο οι ΗΠΑ παραμένουν σημαντικά κυρίαρχη δύναμη ο κόσμος κινδυνεύει απο έναν, ακόμη, παγκόσμιο πόλεμο.
5.-Τα όσα συμβαίνουν αυτήν την στιγμή στον πόλεμο ΗΠΑ-Ιράν θα προκαλέσουν ένα νέο σύνδρομο στον αμερικανικό λαό. Το Σύνδρομο του Ιράν. Ακόμη και να ισοπεδώσει το Ιράν ο αμερικανικός στρατός δεν θα κερδίσει τον πόλεμο. Στο τέλος, το Ιράν θα προσέλθει σε ειρηνευτικές συνομιλίες ή θα συμφωνήσει σε τερματισμό του πολέμου, επιβάλλοντας τις θέσεις του.
Και το ερώτημα είναι: γιατί αυτός ο πόλεμος; Ή, γιατί και αυτός ο πόλεμος; Ο αμερικανός πρόεδρος στις δηλώσεις του δεν θεωρεί και σπουδαίο να σκοτωθούν μερικοί αμερικανοί (αλλά δεν στέλνει τον γιό του να πολεμήσει). Για τους Ιρανούς και όποιους άλλους στην περιοχή όχι, μόνο, δεν ενδιαφέρεται αλλά μπορεί να μην τους θεωρεί και ανθρώπους. Ούτε τον ανησυχεί η αύξηση της τιμής του πετρελαίου. Που σημαίνει ότι θα αυξηθούν οι τιμές όλων των αγαθών. Τα θεωρεί μικρές παράπλευρες απώλειες. Για τους λαούς, όμως, δεν είναι μικρές απώλειες. Είναι η ζωή τους.
Έφθασε στο σημείο, χωρίς ντροπή και χωρίς να σέβεται το αξίωμά του να ψεύδεται αγοραία ότι οι Ιρανοί προμηθεύτηκαν πύραυλο Τόμαχοκ και τον έριξαν στο σχολείο όπου σκοτώθηκαν μικροί μαθητές. 147 μικροί μαθητές.
Είναι αυτός ο αμερικανικός πολιτισμός; Είναι αυτό το αμερικανικό όνειρο;
Δυστυχώς, έχουν ξευτίσει.
