του Κωνσταντίνου Κούσαντα Αντιστρατήγου ε.α.
Κάθε Μεγάλη Πέμπτη αναφέρεται στα Ευαγγέλια η μορφή του Σίμωνα του Κυρηναίου, ως προσώπου που οι Ρωμαίοι στρατιώτες ανάγκασαν να βοηθήσει τον Ιησού Χριστό και να μεταφέρει Τον Βαρύ Σταυρό Του προς τον Γολγοθά.
Ο Σίμωνας ο Κυρηναίος θεωρείται ως ένα παράδειγμα ανθρώπου που συμμετέχει στα Θεία Πάθη του Χριστού ως μια συμβολική κίνηση βοήθειας και φιλανθρωπίας προς κάθε συνάνθρωπο που διακατέχεται από ανέχεια κάθε μορφής, με εξιδανικευμένα συναισθήματα και ενσυναίσθηση του πόνου Του Συνανθρώπου του και μοιράσθηκε την μοναδική – ξεχωριστή αυτή ευλογία.
Πράγματι, υπάρχουν πολλοί συνάνθρωποι μας που δεν δύνανται να σηκώσουν τον Σταυρό τους. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν προβλήματα υγείας και ασφαλώς χρειάζονται κάποιον άλλο να τους βοηθά καθημερινά.
Συγγενείς και φίλοι ανιδιοτελώς προσφέρονται να ικανοποιήσουν την βασική ανάγκη των ανθρώπων αυτών που η ζωή τους επιφύλαξε αυτήν την τεράστια δοκιμασία.
Η κάθε Μεγάλη Πέμπτη συμβολίζει όμως και τον κάθε απλό άνθρωπο, που καλείται να βοηθήσει οπουδήποτε στην καθημερινή μας ζωή και η κάθε μικρή μας βοήθεια να είναι καθοριστική και λυτρωτική για κάποιον συνάνθρωπο μας.
Κάθε πράξη αλληλεγγύης και φιλανθρωπίας μας φέρνει πιο κοντά στην ψυχική μας ανακούφιση, ξεφεύγοντας από τα καθημερινά προβλήματά μας.
Ο ανθρώπινος πόνος ψυχικός ή σωματικός μπορεί να αμβλυνθεί μόνο με την ανιδιοτελή βοήθεια και αγάπη, χωρίς ανακοινώσεις και χωρίς καυχησιολογία.
Ακόμα και ο δίσκος της Εκκλησίας πάντοτε έχει Ιερό σκοπό και έστω και η μικρή συνδρομή μας πάντοτε βοηθάει.
Ακόμη και η παραχώρηση του καθίσματος στην Εκκλησία ή στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς σε κάποιον μεγαλύτερο, μας κάνει να νιώθουμε καλύτερα.
Η ταπεινότητα του Σίμωνα του Κυρηναίου που ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της Ιερής Στιγμής αποτελεί για όλους μας το μεγάλο νόημα της Μεγάλης Πέμπτης
Χθὲς τὸ βράδυ σὲ μία Ἐκκλησία στὴν Ἀθήνα εἶδα πολλοὺς ἀνθρώπους νέους καὶ μεγαλύτερους, νὰ διαβάζουν καὶ νὰ ἀκοῦν τὰ ἱερὰ κείμενα γιὰ νὰ ἀφουγκραστοῦν καὶ νὰ προσεγγίσουν καὶ νά συμπαρασταθοῦν καί νὰ καταλάβουν αὐτὸ πού
«Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μωρίαν»
Ο Σταυρός του Κυρίου: «Σκάνδαλο και μωρία» ή «Θεού δύναμις και σοφία»;
«Τὸ χειρόγραφον ἡμῶν, ἐν τῷ Σταυρῷ διέρρηξας, Κύριε, καὶ λογισθεὶς ἐν τοῖς νεκροῖς, τὸν ἐκεῖσε τύραννον ἔδησας, ρυσάμενος ἅπαντας ἐκ δεσμῶν θανάτου τὴ ἀναστάσει σου»
Καὶ δίπλα στὴν Ἐκκλησία, κολλητά, στὸ μπαράκι ποὺ σφύζει ἀπὸ ζωή, νέοι συμπαραστέκονται ἀφουγκραζόμενοι τὰ δρώμενα, διεκδικώντας καὶ γιορτάζοντας τὸ παντοτινὸ ἔαρ.
Η «Μεγάλη Πέμπτη» της Κικής Δημουλά – Cat Is Art
Καλή Ἀνάσταση καί καλό Πάσχα.
Σίμων ο Κυρηναίος , ο πατέρας Αλεξάνδρου ( μόνο οι Έλληνες είχαν το όνομα του Μεγάλου Αλεξάνδρου) και Ρούφου.
Μήπως ο Ιουδαίος Σίμων είχε νυμφευθεί Ελληνίδα και αυτή έδωσε στον υιό της το όνομα του δικού μας Πανέλληνος Αλεξάνδρου και λόγω αυτού οι φανατικοί Ιουδαίοι τον ηγγάρευσαν ίνα άρη τον Σταυρόν του Χριστού;.
Πρόκληση για έρευνα.
Υ.Γ Δυστυχώς τα γεμάτα από αραγμένους νέους-και όχι μόνο – μπαράκια δίπλα από τις εκκλησίες και την διαδρομή των Επιταφίων δείχνουν προκλητικά την απαξίωσή τους στο πάθος του Χριστού και την Χριστιανοσύνη;.
ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΟΡΘΙΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΕΛΕΥΣΗ ΤΥΟ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ.
Είπαμε δεν ”χαϊδεύουμε” την ”χρυσή νεολαία, Καλή Ανάσταση.
Οι Ιουδαίοι τον “ηγγάρευσαν”; Μήπως να διάβαζες προσεκτικότερα και να σκεφτόσουν περισσότερο;
Το όνομα Αλέξανδρος απαντάται το πρώτον στην Ιλιάδα, ήτοι ~ 700 χρόνια πριν τον Μ.Α. Ερώτηση: Ποιον ονομάζει ο Όμηρος και Αλέξανδρο;
Μήπως το όνομα Αλέξανδρος υπήρχε και Στην Παλαιά Διαθήκη;.
Βοηθήστε μας ή αλλιώς αγαπήστε περισσότερο τον Μακεδόνα Αλέξανδρο και τους κληρονόμους του στην Μακεδονία.
Εξ άλλου υπόθεση έκανα και ευχαριστώ την κυρία Ελένη που δεν με αποπήρε για τα μπαράκια με τους ”αραχτούς” στις διαδρομές των Επιταφίων.
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.
Άντε πάλι πασχαλιάτικες μαλακίες, αντί να παραδεχτείς το λάθος σου.
”Ευκολάκι” είστε και εύκολα εκνευρίζεστε και εκ του περισσού βρίζετε αυτοχαρακτηριζόμενος ως παλαιοχαρακτήρας .
Η κάθε αντιπαράθεση θέλει γνώσεις και οπωσδήποτε ψυχραιμία ,αλλιώς ”δεν κατεβαίνουμε στον διαδικτυακό στίβο, ούτε και στις καφενειακές συζητήσεις”. Τελείωσε βλέπετε και ο Αυριανισμός και ο Πολακισμός.
Τελικώς , είχαμε όνομα Αλέξανδρο στην Παλαιά Διαθήκη, όνομα με το οποίο ονομάτιζαν οι Εβραίοι τα παιδιά τους ,προ της Αλεξανδρινής Αυτοκρατορίας;.
Για να έχουν νόημα αυτά που γράφεις, πρέπει να ανατήσεις στο πρώτο μου ερώτημα: <b<Οι Ιουδαίοι τον “ηγγάρευσαν”;
Μην κάνεις το κορόιδο. Ο Κυρηναίος ήτο Ιουδαίος εκ τής Κυρήνης (ή Κυρηναϊκής, Λιβύης δηλαδή), όπου το όνομα Αλέξανδρος ήταν διαδεδομένο. Λοιπόν , απάντησε στο ερώτημά μου και άσε τις πολυλογίες.
Ἡ ἱερότητα κάποιων γεγονότων δὲν σηκώνουν παραποίηση, ὅπως δὲν στέκει σὲ καμμία πραγματικότητα ἡ παραποίηση προσώπων ἢ γεγονότων, γιὰ ὁποιονδήποτε λόγο κι ἂν γίνεται. Δέν ἀναφέρομαι στόν ἀρθρογράφο.
᾿Αντιγράφω ἕνα σχόλιο τοῦ Μάνου Δανέζη.
« Είναι πραγματικά απογοητευτικό ν’ ακούς λαθεμένες πληροφορίες ενώ εσύ ξέρεις την αλήθεια. Κάποιοι απλά γνωρίζουν. Πολλοί όμως επιμένουν στο ψέμα …. Για να σωθούν από μιαν αλήθεια που δεν την αντέχουν».
Καί συνεχίζει τό σχόλιο τοῦ Μ.Δ. «Για το θέμα αυτό ο Αβραάμ Μάσλοου στο βιβλίο του «Ψυχολογία της Ύπαρξης») αναφέρει:
«Η πλέον δύσκολη υπέρβαση που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος είναι να ξεπεράσει το φόβο να γνωρίσει τον εαυτό του, τα συναισθήματα, τις παρορμήσεις, τις αναμνήσεις, τις ικανότητες, τις δυνατότητες, το πεπρωμένο του…. Προστατεύουμε τον εαυτό μας και την ιδανική εικόνα του εαυτού μας με διάφορες τεχνικές μέσω των οποίων αποφεύγουμε να συνειδητοποιήσουμε δυσάρεστες ή επικίνδυνες για εμάς αλήθειες»
Ἡ Ὀρθοδοξία δὲν παραποιεῖ καμμία ἀλήθεια, ὁδηγεῖ τὸν ἄνθρωπο στὴν εὐθύνη τοῦ ἑαυτοῦ του καὶ τῶν πράξεων του, καὶ στὴν συνέχεια τῆς πορείας του μὲ βοηθό τήν χάρη τοῦ Θεοῦ. Τακτοποιεῖ ὅμως καὶ τὰ θέματα ζωῆς καὶ ἀθανασίας. Ἡ ζωὴ ἀφορᾶ τὴν ζωὴ ὅπως τὴν βιώνει ὁ κάθε ἄνθρωπος, μὲ τὴν γέννησή του σὲ συγκεκριμένο τόπο καὶ χρόνο καὶ συνθῆκες. Τὰ βιώματα ὡς ἐμπειρίες παραμένουν στὴν ψυχή. Καὶ γνωρίζουμε ὅτι ὑπάρχει συνέχεια λόγῳ τῆς Ἀνάστασης. Δὲν διαλέγουμε τὸ τί θὰ θέλαμε νὰ εἴμαστε στὸ παρελθόν. Καὶ γνωρίζουμε ὅτι ὑπάρχει Θεία Κρίση, γιατί μόνο ἐκεῖ εἶναι γνωστὰ ὅλα. Δὲν εἶναι τυχαία καὶ εὐκαιριακὴ ἡ πίστη στοὺς Ἁγίους μας. Ἡ Παναγία δὲν ἐπιλέχθηκε τυχαῖα. Ὁ Μέγας καὶ Ἅγιος Κωνσταντῖνος ἔχει μόνο μητέρα τὴν Ἁγία Ἑλένη καὶ ὄχι σύζυγό του ἢ μητέρα τῶν παιδιῶν του. Αὐτὰ πρὸς ἀποκατάσταση.
Ὁ Χριστιανισμὸς ἀναφέρεται σὲ ἁμαρτίες, ἀλλὰ δὲν ζήτησε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους νὰ κρίνουν ἢ νὰ ἐνοχοποιήσουν ἄλλους, ἀλλὰ ὁ καθένας νὰ σκεφτεῖ τὶς δικές του πράξεις καὶ νὰ προχωράει μὲ ἐλπίδα στὴν χάρη καὶ στὴν ἀποκατάσταση.
Πρέπει νὰ σταματήσει ἡ ἐκμετάλλευση θεμάτων ποὺ ἀπὸ ἄγνοια στοχοποιοῦνται, ὅπως π.χ. δὲν εἶναι αἱμομιξία ὅταν μία γυναῖκα γεννήσει μὲ ἕναν ἄνδρα μεγαλύτερό της ἡλικιακά, γιατί ἀποκλείεται νὰ εἶναι ἡ βιολογική του μητέρα σ` αὐτὴ τὴ ζωή. Ἢ κάποια ζευγάρια ποὺ μοιάζουν δὲν εἶναι ἀδέλφια ποὺ κι αὐτὰ μπορεῖ νὰ μοιάζουν ἀλλὰ εἶναι ἄλλη σχέση. Ἂς ἐρευνηθοῦν τέτοια θέματα, ποὺ ἀπὸ ἄγνοια μπερδεύουν τοὺς ἀνθρώπους στὴν πορεία τῆς ζωῆς τους καί ἀπομαγεύεται ὁ βίος τοῦ ἀνθρώπου καί ἡ ζωή πού ἐκπλήσσει μέ τά θαύματά της.