του Αναστάσιου Λαυρέντζου.
Όσο εδραιώνεται στην αντίληψη της ελληνικής κοινής γνώμης ότι το δημογραφικό είναι το μείζον πρόβλημα της χώρας, τόσο διατυπώνεται από ορισμένους ο ισχυρισμός ότι τη λύση στο πρόβλημα αυτό θα δώσουν οι ροές παράνομων μεταναστών που τα επόμενα χρόνια θα καταφθάνουν από την Ασία και την Αφρική. Αυτή την άποψη προέβαλε ο Πρωθυπουργός και στην πρόσφατη συζήτηση που έγινε στην Ολομέλεια της Βουλής για το δημογραφικό. Είναι όμως η λύση του δημογραφικού μια τόσο απλή υπόθεση;
Για να συζητήσει κανείς σοβαρά αυτή την πρόταση, θα πρέπει προηγουμένως να είναι ενήμερος για τα δεδομένα του προβλήματος. Θα πρέπει ας πούμε να ξέρει ότι το δημογραφικό έλλειμμα της Ελλάδας έως το 2050 θα είναι τόσο μεγάλο, ώστε αν το αφήσουμε να καλυφθεί εξ ολοκλήρου από τις ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές, τότε σε μια μόλις γενιά η Ελλάδα θα είναι μια άλλη χώρα. Και είναι κακό αυτό; Θα ρωτούσε κάποιος που έχει αντιλήψεις παρόμοιες με εκείνες του Πρωθυπουργού;
Ακόμη και κάποιος που όπως ο Πρωθυπουργός θεωρεί ότι το μέλλον ανήκει στις «πολυπολιτισμικές» κοινωνίες, αν σκεφτεί για λίγο, θα πει: εξαρτάται από το πόσοι και από το ποιοι θα έλθουν. Αν για παράδειγμα έλθουν τόσοι πολλοί και τόσο διαφορετικοί πολιτισμικά που θα είναι αδύνατον να τους ενσωματώσουμε, πώς θα χειριστούμε τις εντάσεις που θα αναπόφευκτα θα προκύψουν; Τι γίνεται αν οι πληθυσμοί που έρχονται δεν έχουν καμία διάθεση να ενσωματωθούν; Αν έρχονται με σκοπό να παραμείνουν πολιτισμικά αναλλοίωτοι και μόλις συμπληρώσουν μια κρίσιμη μάζα να προσπαθήσουν να επιβάλλουν τις δικές τους αντιλήψεις;
Τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα ανακαλύπτουν σήμερα πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Βρετανία, η Γαλλία και αυτή ακόμη η απολύτως φιλελεύθερη Σουηδία. Ανακαλύπτουν ότι η «πολυπολιτισμικότητα», όπως την αντιλαμβάνονται οι Ευρωπαίοι δεν είναι κατ’ ανάγκη μια έννοια που την ασπάζονται και αυτοί που έρχονται να μας «εμπλουτίσουν» πολιτισμικά. Διαπιστώνουν ακόμη ότι όποια άποψη κι αν έχει κανείς για την παράνομη μετανάστευση, θα πρέπει να διασφαλίσει ότι αυτοί που έρχονται, θα πρέπει τουλάχιστον να ανέχονται εμάς και τον τρόπο ζωής μας. Επί πλέον, θα πρέπει να εγκαταλείψουν ορισμένες από τις αντιλήψεις τους, οι οποίες έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τις αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού.
Αντικατάσταση πληθυσμού
Τα παραπάνω ζητήματα τα προσπερνά ο Πρωθυπουργός, διότι στην πραγματικότητα θέλει απλώς να μετατρέψει το δημογραφικό σε πρόφαση για να προωθήσει την πολιτική των «ανοικτών συνόρων» που για αυτόν αποτελεί στρατηγική κομματική επιλογή. Άλλωστε, αν πραγματικά ενδιαφερόταν να λύσει το δημογραφικό μέσω της μετανάστευσης, θα φρόντιζε πρωτίστως να δημιουργήσει συνθήκες επιστροφής του μισού εκατομμυρίου Ελλήνων που στα χρόνια της οικονομικής κρίσης μετανάστευσαν στο εξωτερικό. Φαίνεται όμως ότι τέτοιους μετανάστες η κυβέρνηση δεν τους θέλει, διότι είναι πολιτικά επικίνδυνοι. Είναι εκτός κομματικού πλαισίου, διεθνώς ανταγωνιστικοί και εκ των πραγμάτων είναι φορείς νεωτερικών και αξιοκρατικών αντιλήψεων. Για αυτό ακριβώς όχι μόνο δεν είναι επιθυμητοί, αλλά δεν τους δίνεται ούτε και δικαίωμα ψήφου. Για την ακρίβεια, όπου είναι εφικτό τους αφαιρείται κιόλας. Σχετικά, χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των 70.000 Ελλήνων της Βρετανίας, των οποίων η ελληνική κυβέρνηση επιδιώκει με πρόσχημα το Brexit να τους αφαιρέσει την ψήφο – μόνη αυτή από όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις!
Είναι λοιπόν φανερό ότι η παρούσα κυβέρνηση αναζητά άλλους μετανάστες. Αυτούς που έρχονται στην Ευρώπη από τον τρίτο κόσμο και μπορούν να γίνουν εύκολα αντικείμενα εκμετάλλευσης. Συγκεκριμένα, με κατάλληλους χειρισμούς (π.χ. επιδόματα) και αφού «ελληνοποιηθούν», είναι μια εν δυνάμει κομματική πελατεία. Αυτός είναι άλλωστε και ο βασικός λόγος που η παρούσα κυβέρνηση τους προσεταιρίζεται προνομιακά. Δυστυχώς, όποιος το πιστεύει αυτό, σφάλλει οικτρά, διότι προωθεί την πολιτική της Τουρκίας. Μιας Τουρκίας, η οποία συστηματικά διοχετεύει στην Ελλάδα μεταναστευτικές ροές που φτάνουν από την Ασία και την Αφρική, δημιουργώντας ένα πληθυσμιακό και θρησκευτικό προγεφύρωμα. Κάποτε, όταν το προγεφύρωμα αυτό εδραιωθεί, ας μην έχει κανείς αμφιβολία ότι η Τουρκία θα το αξιοποιήσει κατάλληλα. Ίσως βέβαια το σημερινό κυβερνόν κόμμα να μην νοιάζεται για όλα αυτά, διότι βλέπει μόνο τις δικές του προτεραιότητες. Θα πρέπει όμως να τα σκεφτεί η κοινωνία. Διότι αυτή θα κληθεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που θα προκύψουν.
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ, ΟΠΩΣ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΡΩΤΥΠΟ ΤΗΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ, ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΠΡΟΣΛΗΨΗ/ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΗΔΗ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ (ΣΕ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΟΝΤΩΝ ΤΟΥΣ ΜΕ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΠΕΤΗΡΙΔΑ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ) ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΤΕΙ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΦΟΡΟΥ ΖΩΗΣ, ΩΣ ΑΝΑΓΝΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΤΩΝ ΓΕΝΕΩΝ. ΕΠΙΣΗΣ Η ΣΥΝΤΑΞΗ ΕΚΑΣΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΝΑΛΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΤΩΝ ΤΕΚΝΩΝ ΤΟΥ.
Χωρίς τον επαναπατρισμό των 6 εκατομμυρίων ομογενών, στο πρότυπο του Ισραήλ, δεν υπάρχει λύση. Ο επαναπατρισμος ομογενών, χρειάζονται κίνητρο “πρόσληψής τους” για να αφήσουν (κάποιοι) το εξωτερικό, ίσως με μια ειδική και κατά προτεραιότητα επετηρίδα ομογενών συνταγμένη από τον ΑΣΕΠ (ανάλογη του θεσμού των πανελληνίων των ομογενών που προσελκύει στην χώρα ομογενείς φοιτητές, και λειτουργεί επιτυχημένα).
Συμφωνώ με την πολιτική που προτείνετε, διαφωνώ με τον τρόπο κινητροδότησης δια του δημοσίου.
Εκτός των άλλων κίνητρα για να έχει κανείς πολλά τέκνα είναι να ζει αξιοπρεπώς.
Όχι να μπει στο δημόσιο.
Εκτός των άλλων λέτε για τον ΑΣΕΠ.
Η κομματοκρατία και η εκάστοτε ολιγαρχική νομενκλατούρα της κρατικής διοίκησης όταν δεν τους συμφέρει και θέλουν να εξοντώσουν κανέναν άξιο άνθρωπο, απαξιώνουν το ΑΣΕΠ και το γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια.
Αυτή η σπουδαία μεταρρύθμιση του Αναστάσιου Πεπονή δεν υπολογίζεται από τις κεντρικές κομματικές επιτροπές οι οποίες χώνουν δικούς τους μέσα στο κράτος και όταν μπουν άξιοι που δεν είναι ημέτεροι αναζητούν “ελαττώμματα” για να τους αποδομήσουν.
Και άντε μετά να βρει κανείς το δίκιο του στην μπανανία…
Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα έχει σοβαρό πρόβλημα δημογραφικής ανάταξης και αυτό θα λυθεί δια της αξιοποίησης του εθνικού πλούτου και την διασφάλιση ρήτρας ανάπτυξης για τους Έλληνες και εντός συνόρων και τους ομογενείς εκτός συνόρων.
Όχι πάντως μοιράζοντας ιθαγένειες σε εκπατρισμένους των διεθνών ολιγαρχικών σχεδιασμών, την στιγμή που Έλληνες άρα ομογενείς του οικουμενικού ελληνισμού δεν δικαιούνται να έχουν ψήφο.
ΥΓ
Μην παρεξηγηθώ, για το δημόσιο τα ίδια λέω και για εμάς εδώ όχι μόνο τους εκτός συνόρων ομογενείς.
Δεν μπορεί να είναι κριτήριο εισόδου στο δημόσιο η τεκνοποιία, πρέπει βέβαια να υπάρχουν θεσμοί όπως το ΑΣΕΠ για να ρυθμίζουν αυτά τα θέματα (υπό την προϋπόθεση να μην το καπελώνουν οι κομματάρχες, οι υπουργοί και οι κρατικοί μανδαρίνοι).
O πρώην καταληψίας και πρόεδρος 15μελών, που κάποιοι αφελείς, ή πουλημένοι εξακολουθούν να αποκαλούν “ταλαντούχο (sic) πολιτικό”, δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσει τον άνθρωπο από το ζώο. Δεν καταλαβαίνει ο ΚΝΙτης ότι οι κάτοικοι ενός εθνικού κράτους δεν είναι απλά νούμερα, όπως αυτός (η λέξη “νούμερο” εδώ με άλλη έννοια βέβαια), και ψήφοι. Δουλειά του είναι να αφανίσει τα όποια υπάρχοντα ίχνη Ελλήνων και να τα αντικαταστήσει με μία ανθρώπινη μάζα, χωρίς εθνική και πολιτισμική ταυτότητα.
Αυτοί οι κάποιοι, ήταν σχεδόν 2 εκατομμύρια τον Σεπ του ’15. Δε μιλάμε λοιπόν για κάποιους λίγους βλαμένους, όπως αυτοί του Σώρρα π.χ.
Το φιλαράκι του ο Παππάς πάντως, έχει κάνει διδακτορικό στο θέμα αυτό. Τίποτε δεν είναι τυχαίο.
Περισσότερη σημασία έχουν αυτοί που εξακολουθούν και σήμερα να τον αποκαλούν “ταλαντούχο”. Γι αυτούς γράφω, αν πρόσεξες.
Ποιο εθνικό κράτος;
Για τη συριζαία νομενκλατούρα και τον κόσμο των τρολ υπάρχει μόνο το κόμμα και η καμουφλαρισμένη με απαξία για την εθνική ταυτότητα “ιδεολογία”.
Δυστυχώς δεν έχουμε να αντιμετωίσουμε μόνο μια δράκα εγχωρίων ηλιθίων και ιδεοληπτικών, αλλά ένα ευρύτερο σχέδιο πολιτικής, παγκοσμίων διαστάσεων.
Αξίζει να μελετηθεί επισταμένως η δημοσιευμένη από το 2000 στον ιστότοπο των Ηνωμένων Εθνών εισήγηση για την “αναπληρωτική μετανάστευση” (δική μου απόδοση στα ελληνικά του όρου “replacement migration”).
Το επίσημο δελτίο τύπου:
https://www.un.org/press/en/2000/20000317.dev2234.doc.html
Ολόκληρη η μελέτη:
https://www.un.org/en/development/desa/population/publications/ageing/replacement-migration.asp
Το άκρως ανησυχητικό είναι ότι η μελέτη επικεντρώνεται αποκλειστικώς σε αριθμητικά/οικονομικά δεδομένα, αγνοώντας παράγοντες πολιτισμικής και κοινωνικής συνοχής.