Κλιμακώνεται η ένταση με τη Λιβύη. Βολές κατά της Ελλάδας για «παραβίαση κυριαρχίας» με αφορμή τη διεθνή πρόσκληση υποβολής προσφορών για έρευνα υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες περιοχές νότια της Κρήτης
Σε νέο γύρο εντάσεων εισέρχονται οι σχέσεις Ελλάδας – Λιβύης, με την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Τρίπολης – υπό τη σαφή επιρροή της Άγκυρας – να κατηγορεί την Αθήνα για παραβίαση κυριαρχικών δικαιωμάτων, με αφορμή τη διεθνή πρόσκληση υποβολής προσφορών για έρευνα υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες περιοχές νότια της Κρήτης (12/6/2025).
Το λιβυκό Υπουργείο Εξωτερικών υποστηρίζει ότι τμήμα των θαλάσσιων εκτάσεων εμπίπτει σε αμφισβητούμενες ζώνες, χαρακτηρίζοντας την ελληνική πρωτοβουλία «ξεκάθαρη παραβίαση». Τονίζει δε πως οποιαδήποτε δραστηριότητα απαιτεί συμφωνία βάσει του Διεθνούς Δικαίου.
Η ανακοίνωση έρχεται λίγο πριν από την προγραμματισμένη επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη σε Τρίπολη και Βεγγάζη (αρχές Ιουλίου), εν μέσω διεργασιών για πιθανή επανέναρξη διαλόγου για την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας. Αν δεν υπάρξει πρόοδος, εξετάζεται η νομική προσφυγή στη Χάγη, όπως είχε κάνει παλαιότερα η Λιβύη με Μάλτα και Τυνησία.
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, το πρόγραμμα της ελληνικής επίσκεψης είχε «κλειδώσει» μετά από επαφές στην Ανατολική Λιβύη με τον Πρόεδρο της Βουλής, Αγκίλα Σάλεχ, ενώ είχαν υπάρξει διαβεβαιώσεις από Τομπρούκ ότι η αντίθεση προς το τουρκολιβυκό μνημόνιο παραμένει σταθερή.
Το μήνυμα της Άγκυρας μέσω Τρίπολης
Την ίδια στιγμή, η Τρίπολη δείχνει να αναβαθμίζει τη συνεργασία με την Τουρκία. Την Τετάρτη, ο Λίβυος Υπουργός Ενέργειας συναντήθηκε με τον Τούρκο πρέσβη στη Λιβύη, με έμφαση στην ενίσχυση της συνεργασίας στους τομείς του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Συζητήθηκε η εμπλοκή της τουρκικής TPAO, ενώ είχε προηγηθεί αντίστοιχη συνάντηση με τον Τούρκο Υπουργό Ενέργειας στην Κωνσταντινούπολη.
Η στάση της Αθήνας
Η ελληνική κυβέρνηση απορρίπτει τις λιβυκές αιτιάσεις, επιμένοντας πως η Αθήνα ενεργεί με βάση το Διεθνές Δίκαιο και ασκεί νόμιμα κυριαρχικά της δικαιώματα.
Κυβερνητικές πηγές τονίζουν πως η Ελλάδα παραμένει ανοιχτή στον διάλογο, χωρίς να διαπραγματεύεται την εθνική της κυριαρχία.
Ωστόσο, στην Αθήνα υπάρχει ανησυχία για την κλιμάκωση και τις κινήσεις του Κοινοβουλίου της Λιβύης, το οποίο φαίνεται να επαναφέρει στο τραπέζι το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019 – παρακάμπτοντας τα ελληνικά νησιά και προκαλώντας νέα ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αντίδραση ΣΥΡΙΖΑ: «Διπλωματική αποτυχία»
Με ανακοίνωσή του, ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει λόγο για «διπλωματική αποτυχία» και «εξωτερική πολιτική χωρίς σχέδιο». Κατηγορεί την κυβέρνηση Μητσοτάκη ότι οδηγεί τη χώρα «από ήττα σε ήττα» και ζητά από τον Υπουργό Εξωτερικών να εξηγήσει πώς προέκυψε αυτή η εξέλιξη λίγες ημέρες πριν από το ταξίδι του στη Λιβύη. Παράλληλα, καλεί την κυβέρνηση να κινηθεί δυναμικά σε ευρωπαϊκό και διμερές επίπεδο για να διασφαλίσει το σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου από την Τρίπολη.
Το Βήμα



Όλα αυτά τα ολισθήματα της εξωτερικής πολιτικής αντανακλούν την μετριότητα των στελεχών της μητσοτακικής νέας δημοκρατίας. Θυμίζει ολυμπιακό του Κόκκαλη. Ένα σύστημα εγχώριας διαπλοκής επιχειρηματιών και καναλαρχών που σκοπίμως προβάλλει και αντιπαραβάλλει τον αριστεροδεξιο λαϊκισμό με την κυβερνητική πολιτική και εμφανίζει την τελευταία ως μονόδρομο.
Στην διεθνή πολιτική σκηνή όμως δεν έχουν ισχύ αυτοί οι παράγοντες ούτε το κομιτάτο της αλήθειας μπορεί να περάσει την προπαγάνδα του.
…ούτε φυσικά τον ΣΑΝ…
Ειλικρινά χάρηκα , που θα τα ξαναπούμε ,ασχέτως εάν δεν ”με κατακεραυνώνετε” μετά τις απαντήσεις μου.
Ας ξεκινήσουμε από την πηγή των πληροφοριών μας , το Βήμα του ”φιλοκυβερνητικού” κ. Μαρινάκη , διαδόχου στον Ολυμπιακό του Κόκκαλη της 10ετίας 1990 και των ”δημοκρατών” του Συγκροτήματος Λαμπράκη-Ψυχάρη . ”Πάρτους από μπροστά μας ”.
Στήριξαν-με μικρές εξαιρέσεις – διαχρονικά (και επί σκανδάλου Κοσκωτά) -από τον ”ολετήρα” της Μεγάλης του Έθνους Ιδέας -μια Παράταξη που για τις κυκλοφοριακές επιτυχίες του κατηγορούσε ογκόλιθους πατριώτες πρωθυπουργούς , που έσωσαν την Ελλάδα από τον κομμουνισμό το 1949 και δημιούργησαν την Ελλάδα -θαύμα- και σε 30 χρόνια μας την έκαναν το 10ο μέλος της χρυσοφόρας Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Κανένας -και πουθενά σε πολυκομματικές Δημοκρατίες- δεν απαιτεί απόλυτη εμπιστοσύνη σε καμιά κυβέρνηση , αλλά στις άλλες Δημοκρατίες-της Ευρώπης μας , ας πούμε- την κρίνουν καλόπιστα για να την βελτιώνουν και περιμένουν ”τα κομματικά φυντάνια τους” να πείσουν την πλειοψηφία των πολιτών για να έχουν κυβερνητική αλλαγή.
Στην σημερινή Ελλάδα έχουμε απελπισμένους -δημοκράτες στο όνομα- πολίτες που επειδή -λόγω ανικανότητας των ”δικών” τους- ”οσμίζονται” νίκη και στις επόμενες εκλογές της Νέας Δημοκρατίας -ακόμη και χωρίς τον Μητσοτάκη- ” βρίζουν ” τους πάντες και τα πάντα ,παρ’ότι ”την πατάνε” σαν την κ. Κωνσταντοπούλου .
Η αφεντιά μου και δεν γεννήθηκε για να μισεί και να βρίζει και ακόμη κρατάει τα λογικά της και την ελευθεροφροσύνη της .
Υ.Γ Δυστυχώς το μεν ΠΑΣΟΚ -με οποιονδήποτε Αρχηγό- είναι ξεπερασμένο , ο δε Σύριζα θα έχει το αργό ,αλλά βέβαιο πολιτικό του τέλος.
ΝΙΚΗΘΗΚΑΝ ΠΑΝΤΟΥ -γιατί-ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΤΟΥΣ και οι Έλληνες διατηρούν την μνήμη τους και μαθαίνουν πολλά -να είστε καλά -.