Ομιλία της στις 6.4.2025, μπροστά στο Γερμανικό Προξενείο, για το γερμανικό χρέος
Σήμερα συμπληρώνονται 84 χρόνια από την αποφράδα εκείνη ημέρα της 6ης Απριλίου του 1941. Ήταν Κυριακή, όπως σήμερα, όταν η υπέρβαρη ναζιστική μπότα εισέβαλε ξημερώματα εναντίον της πατρίδας μας. Και, στη συνέχεια, για 1625 μέρες οι Έλληνες μαρτύρησαν κάτω από ένα ιδιότυπο γενοκτονικό καθεστώς ασύλληπτης βαρβαρότητας.
Οι ανθρώπινες απώλειες, στο διάστημα της ναζιστικής κατοχής, υπολογίζονται σε 330.000 ή στο 4.8% του τότε ελληνικού πληθυσμού, που μαρτύρησαν, σφαγιάστηκαν, κάηκαν ζωντανοί ή και άφησαν, σκελετωμένοι από πείνα, την τελευταία τους πνοή στους παγωμένους δρόμους του χειμώνα του 1941/42. Η τραγωδία ολοκληρώθηκε με τη χορήγηση του κατοχικού δανείου στη Γερμανία το 1944. Η βασική τροφή των Ελλήνων, στην κατοχή, ήταν οι λαχανίδες, ενώ ο καλπάζων πληθωρισμός ολοκλήρωνε τη βιβλική καταστροφή.
100 χωριά ισοπεδώθηκαν και 640.000 άνθρωποι έμειναν άστεγοι. Τα περισσότερα παιδιά, μετά το τέλος της ναζιστικής κατοχής, είχαν αδενοπάθεια ή άλλες ασθένειες, από τις ανείπωτες κακουχίες.
Οι υποδομές της οικονομίας κυριολεκτικά καταστράφηκαν, το εμπόριο κατέρρευσε πλήρως εξαιτίας της κατάσχεσης του εμπορικού στόλου, και εγκαταλείποντας τη χώρα οι Ναζί ποδοπάτησαν ότι είχε παραμείνει, ακόμη, όρθιο, για να μην το βρουν οι αντίπαλοι.
Ο ναζιστικός εφιάλτης τελείωσε στις 12 Οκτωβρίου του 1944, με το ξέφρενα χαρμόσυνο χτύπημα των καμπάνων, και τους Έλληνες να ξεχύνονται στους δρόμους με δάκρυα χαράς στα μάτια. Η χώρα ήταν ερειπωμένη, αλλά με τη λευτεριά και, φυσικά, με τις αναμενόμενες γερμανικές επανορθώσεις, οι Έλληνες ανυπομονούσαν ναBb γιάνουν τις πληγές και να οδηγήσουν την πατρίδα τους στην ανάπτυξη.
Δυστυχώς, όμως, οι εξελίξεις δεν ήταν αυτές που περίμεναν, καθώς το γερμανικό χρέος δεν πληρώθηκε ποτέ. Αρχικά, μας είπαν ότι θα πρέπει να αναμείνουμε την ένωση των δύο Γερμανιών, και θεωρήσαμε εύλογο το αίτημα. Η ένωση αυτή συντελέστηκε τον Οκτώβριο του 1990, δηλαδή 35 χρόνια από σήμερα.
Και, λοιπόν, τι έγινε σε αυτά τα 35 χρόνια; Αυτά που συνέβησαν είναι, απίστευτα, και ανήκουν σε μυθιστορήματα αρρωστημένης φαντασίας και τρόμου.
Συγκεκριμένα, τα γερμανικά χρέη δεν πληρώθηκαν ποτέ, παρά την ενοποίηση των δύο Γερμανιών. Και το 2009, όταν η Ελλάδα αντιμετώπισε προβλήματα ρευστότητας, που τρομοκράτησαν τις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες, επειδή ήταν φορτωμένες με ελληνικά χαρτιά, η ΕΕ προσέτρεξε σε βοήθειά μας, ζητώντας και τη συνδρομή του ΔΝΤ.
Να δούμε, λοιπόν, σε τι συνίσταται αυτή η βοήθεια.
Το χρέος της Ελλάδας, το 2009, με το οποίο εισήλθε στο 1ο Μνημόνιο υπολογίστηκε σε 270 δισεκ. Ευρώ. Το κατοχικό χρέος της Γερμανίας προς την Ελλάδα, υπολογίζεται γύρω στο 1 τρισεκατομμύριο, με τους τόκους των δεκαετιών, δηλαδή πολλαπλάσιο του δικού μας. Όμως, αντί η Γερμανία, ως ουσιαστικά επικεφαλής της ΕΕ, να επιστρέψει επιτέλους το τεραστίων διαστάσεων χρέος της προς την Ελλάδα, αντ’ αυτού μας δόθηκε (άκουσον-άκουσον)δάνειο 300 δισεκ.Ε. Καταδικάζοντας, ταυτόχρονα, την Ελλάδα, σε πρόγραμμα λιτότητας, που απέκλειε παντελώς την ανάπτυξη. Δηλαδή, επρόκειτο για μια δεύτερη καταστροφή.
Η ΕΕ διαλαλεί, με υπερηφάνεια, ότι ουδέποτε στην οικονομική ιστορία, δόθηκε τόσο μεγάλο δάνειο σε χώρα που χρωστούσε, προκειμένου να βοηθηθεί. Αποσιωπά, ωστόσο, ότι στη χώρα αυτή, στην Ελλάδα, η Γερμανία χρωστούσε τεραστίων διαστάσεων χρέος, το οποίο, αν της το έδινε, η Ελλάδα δεν θα χρειαζόταν το δάνειο της ΕΕ, των 300 δισεκ, Ευρώ.
Υπάρχει και συνέχεια. Προκειμένου να εξασφαλιστεί πλήρως, προφανώς η Γερμανία, από τυχόν απαιτήσεις της Ελλάδας για αποπληρωμή του κατοχικού χρέους, άκουσον-άκουσον, μας υποχρέωσε να υπογράψουμε όρο, στο 2ο Μνημόνιο, περί μη συμψηφισμού χρεών. Ανήκουστο όντως. Και να προσθέσω ότι παρόμοιος όρος, δεν θα γινόταν σίγουρα δεκτός ούτε από την τελευταία και πλήρως εξαθλιωμένη χώρα της υφηλίου. Έγινε, ωστόσο, δεκτός από την Ελλάδα, ευρωπαϊκή χώρα του 21ου αιώνα και μέλος της Ευρωζώνης.
Έτσι, η Ελλάδα βυθίστηκε για δεύτερη φορά, σε μακρόχρονη και απόλυτη καταστροφή, από τη Γερμανία, που δεν ήθελε να πληρώσει τα χρέη της. Γιατί, υποθέτω ότι είναι ξεκάθαρο, ότι η Ελλάδα ουδέποτε θα έμπαινε στα τρία εγκληματικά Μνημόνια, αν η Γερμανία, η οποία επιπλέον ετοιμάζεται τώρα να επανεξοπλιστεί, της είχε καταβάλει, όπως όφειλε, τα χρέη της.
Η εξήγηση της μη καταβολής του γερμανικού χρέους, προς την Ελλάδα, βασίζεται σε δύο πυλώνες. Η Γερμανία, κάθε φορά που γίνεται συζήτηση για το χρέος της προς την Ελλάδα, είτε σιωπά, είτε υποστηρίζει ότι το ζήτημα έχει λήξει. Ενώ οι πάντες γνωρίζουν ότι πρόκειται για εγκλήματα πολέμου, και ότι οι αξιώσεις της Ελλάδας είναι νομικώς ενεργές και δικαστικώς απαιτητές. Και από την πλευρά της Ελλάδας, οι διεκδικήσεις της εκφράζονται, δυστυχώς, με χλιαρό και φοβικό τρόπο, προκειμένου να μη δυσαρεστήσουν τη Γερμανία, και προκειμένου να διατηρηθεί έτσι φιλικό κλίμα ανάμεσα στις δύο χώρες. Δηλαδή, φιλικό κλίμα, με αντίτιμο την καταστροφή της πατρίδας μας και την εξαθλίωση του λαού μας.
Είναι, ωστόσο, σαφές ότι η απαίτηση των γερμανικών επανορθώσεων δεν εμπίπτει στην κατηγορία φιλοφρονήσεων απέναντι στη Γερμανία. Αντιθέτως, τα χιλιάδες μαρτυρικά θύματα των Ναζί, και ο ελληνικός λαός που αιμορραγεί και λιμοκτονεί, για να καταβάλει τις δόσεις ενός δανείου, και ενός χρέους που ουσιαστικά δεν τον βαρύνουν, αλλά αντιθέτως του τα χρωστούν, ζητούν Δικαιοσύνη.
Να συνειδητοποιήσουμε, λοιπόν, το πόσο είμαστε ένα μεγάλο θύμα, για πολλές δεκαετίες. Να συσπειρωθούμε, και να στηρίξουμε τις ηγεσίες μας, στην απαίτηση των γερμανικών χρεών, με τρόπους που να αρμόζουν σε ανεξάρτητο και όχι σε υποτελές κράτος. Να αναστατώσουμε την υφήλιο με το απολύτως δίκαιο αίτημά μας. Και να υπενθυμίσουμε στους Γερμανούς, ότι οι καλοί λογαριασμοί είναι η προϋπόθεση της ισότιμης φιλίας.
Γιατί δεν προσφεύγομε δικαστικά για το υπόλοιπο του κατοχικού δανείου, το οποίο είναι απολύτως τεκμηριωμένο και αδιαπραγμάτευτο; Γιατί ζητούμε και συζητούμε 80 χρόνια τώρα, χωρίς ωστόσο να κάνομε κάτι χειροπιαστό; Η Ιταλία, που κι αυτή είχε πάρει δάνειο, το ξεπλήρωσε την δεκαετία τού ’60.
Η Πολωνία και η Γιουγκοσλαβία, από τις οποίες οι Γερμανοί είχαν πάρει επίσης αναγκαστικά δάνεια, τακτοποίησαν την εκκρεμότητα αυτή ήδη από τις δεκαετίες 50/60. Εμείς; Περιμένομε να φιλοτιμηθούν οι Γερμανοί και να μάς επιστρέψουν τα χρωστούμενα; Πώς, λέγοντας τα ίδια και τα ίδια επί 80 χρόνια;
Όσον αφορά στις πολεμικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις, χρειάζεται διαπραγμάτευση, την οποία η Γερμανία δεν έχει κάμει με κανένα κράτος που κατέκτησε. Όμως το κατοχικό δάνειο, το γράφω ξανά, ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ διαπραγματεύσεις. Είναι αυταπόδεικτο. Ας μάς εξηγήσουν, λοιπόν, γιατί δεν προσφεύγομε δικαστικά κατά τής Γερμανίας. Δεν άκουσα/διάβασα πουθενά τον λόγο.
Υποθέτω ότι αυτό είναι ξεκάθαρο και στην ομιλία μου, αλλά και διαχρονικά. Απλώς, επειδή οι κυβερνήσεις δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν τη Γερμανία. Θέλουν “καλές σχέσεις μαζί της”.
κ. Δελιβάνη
Δεν ξέρω από νομικά, αλλά για να μην έχει γίνει ποτέ από καμία κυβέρνηση προσφυγή σε διεθνές δικαστήριο, κάποιο κενό πρέπει να υπάρχει.
Εννοώ ότι αν ήταν από χέρι κερδισμένη η υπόθεση, σίγουρα η προσφυγή για το κατοχικό δάνειο θα είχε γίνει δεκαετίες πριν.
Με άλλα δε με πείθει η απάντηση, ότι δε θέλουν να δυσαρεστήσουν τη Γερμανία.
Βεβαίως είναι ξεκάθαρο κι ευχαριστώ για την απάντηση, κ. Πρύτανις. Ίσως ο λόγος να είναι ότι δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν την Γερμανία, ίσως είχε γίνει κάποια συμφωνία με την κυβέρνηση Καραμανλή(*), για να πάρει μεγαλύτερο ποσοστό εργατών (Gastarbeiter) από το αναλογούν. Ας μην λησμονούμε και την υπόθεση Μέρτεν, η οποία ουδέποτε διευκρινίσθη πλήρως, αν καθόλου.
(*) Ο πρώτος ισχυρισμός, που προέβαλλαν οι Γερμανοί, ήταν ότι ο Καραμανλής τούς είχε … χαρίσει τα χρέη. Αν αυτό είχε συμβεί προφορικώς, πράγμα εντελώς αδύνατον, δεν δεσμεύει την Ελλάδα. Ο Καραμανλής έστειλε στην Βόννη, πρωτεύουσα τότε τής Δ. Γερμανίας, τον αείμνηστο καθηγητή Άγγελο Αγγελόπουλο, με αίτημα προς τον τότε Γερμανό υπουργό εθνικής οικονομίας, καθηγητή Ludwig Erhard, να τού επιτραπεί να ερευνήσει τα αρχεία τού υπουργείου, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει υπογεγραμμένη επιστολή Καραμανλή, που και πάλι δεν θα δέσμευε κανέναν, αφού δεν είχε ληφθεί απόφαση από την Βουλή για παραγραφή χρεών. Μετά από αρκετόν χρόνο, ο καθηγητής Αγγελόπουλος δήλωσε ότι δεν υπάρχει τέτοιο έγγραφο και ο Erhard υπεσχέθη ότι θα μάς επιστραφεί το υπόλοιπον τού χρέους, όταν … ενωθούν οι Γερμανίες. Μιλούμε δηλαδή για φαιδρά πράγματα, αφού η Δ. Γερμανία, ως κληρονόμος τού Γ’ Ράιχ, είχε ήδη εξοφλήσει, όπως έγραψα, την Γιουγκοσλαβία και την Πολωνία.
Απ’ όσο γνωρίζω, δεν έχει γίνει ερώτηση στην Βουλή για τον λόγο που η Ελλάδα δεν προσφεύγει δικαστικώς, πράγμα κατ’ εμέ ανεξήγητο. Αν λοιπόν πρέπει να βγουν όλα στο φως, τότε πρέπει οι κυβερνώντες να μάς εξηγήσουν γιατί τηρούν σιγήν ιχθύος επί τού προκειμένου, άλλως εμπαιζόμεθα.
Είναι αρκετά μεγάλο το άρθρο σας σεβαστή κυρία Δεληβάνη και σε αυτό θα μπορούσατε να περιλάβετε την εξέλιξη της υποθέσεως των απαιτήσεων μας από την μεταπολεμική μέχρι το 1989 Δυτική Γερμανία μέχρι σήμερα ,γιατί γιαυτές τις αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο ”έκαναν καριέρα” πολλοί ”φιλογερμανοί” Έλληνες και μεταπολιτευτικά όλα τα υποψήφια για κυβέρνηση ελληνικά κόμματα και ιδίως το ΠΑΣΟΚ και ο Σύριζα οι Αρχηγοί των οποίων ”έτρωγαν σίδερα και χτυπούσαν νταούλια”” για να εξασφαλίσουν την επιστροφή αποζημιώσεων και δανείων.
Πάντως και ο κ. ΓΑΠ ,- που μας χρεωκόπησε και υπέγραψε το 1ο Μνημόνιο ,αλλά κυρίως ο κ. Τσίπρας το 2015 ,που στο δημοψήφισμα πήρε το 62% (και υπέγραψε το 3ο Μνημόνιο και τώρα μας στέλνει καρδούλες από το Χάρβαρντ)- θα μπορούσαν να ”ξαπλώσουν στο δρόμο” απαιτώντας από την κυρία Μέρκελ και τον μακαρίτη τον Σώϋμπλε τον συμψηφισμό του χρέους μας του 2009 με το κατοχικό δάνειο μας προς το Γερμανικό κράτος και φυσικά τότε θα είχαν μαζί τους το σύνολο των Ελλήνων και όποιος το κατάφερνε ακόμη θα ήταν πρωθυπουργός. ΠΑΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ .
Ρωτάει η Μηχανή του Χρόνου.” Γιατί η Ελλάδα χάρισε τα χρέη της Γερμανίας το 1953 και συνεχίζει ”το Γερμανικό θαύμα δεν θα υπήρχε χωρίς την ρύθμιση και το κούρεμα των οφειλών το 1953 με την από 8 Αυγούστου 1953 Απόφαση των Δυτικών Συμμάχων στο Λονδίνο , με την οποίαν απάλλασσαν την τότε Δυτική Γερμανία από την καταβολή των πολεμικών αποζημιώσεων προς όλα τα κατακτηθέντα στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο κράτη μέχρι την οριστική επίλυση του Γερμανικού ζητήματος .
Έκτοτε όλοι οι Καγκελάριοι της Δυτικής και της ενωμένης μετά το 1989 Γερμανίας απαντούν στην Ελλάδα-γιαυτήν μιλούμε -ότι το θέμα των αποζημιώσεων και του δανείου μας ”έκλεισε οριστικά ” , κάτι που ακούσαμε και πέρυσι στην Κρήτη από τον Γερμανό Πρόεδρο .
Τώρα είναι φανερό ότι το αναμασάμε για λόγους πολιτικούς-αντιπολιτευτικούς προς την σημερινή κυβέρνηση .
Πόσες κυβερνήσεις άλλαξαν από την υπόθεση Λαμπράκη και θα αλλάξουν από την υπόθεση της τραγωδίας των Τεμπών η οποία ”θα πλασάρεται ”προεκλογικώς για να μη κερδίσει τις εκλογές η Ν.Δ. στα χέρια της οποίας ”έσκασε η βόμβα”;. Ζούμε για να διχαζόμαστε από τον Τρωϊκό πόλεμο .
Υ.Γ. ”Να δοθεί άδεια από τον Σημιτικό Υπουργό Δικαιοσύνης ζητούσε ο μακαρίτης δικηγόρος και ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Σταμούλης ,για να εκτελεσθεί η 137/25-9-1997 αμετάκλητη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λειβαδιάς εις βάρος του Γερμανικού Δημοσίου για τα θύματα του Διστόμου και πέθανε με τον καημό του και εμείς τώρα πετάμε σαϊτιές στον αέρα και ακόμη ‘ζητιανεύουμε” από τους Γερμανούς ,αλλά και ψηφίζουμε κόμματα και πρωθυπουργούς , που γιαυτό το θέμα σιωπούσαν και σιωπούν -δικαίως , αγαπητή κυρία Μαρία Δεληβάνη.
ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΡΩΤΟΥΣΑΤΕ ΤΟΝ ΕΠΑΡΚΕΣΤΑΤΟ ΝΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΠΡΩΗΝ ΥΠΕΡΥΠΟΥΡΓΟ ΚΥΡΙΟ ΕΥΑΓΓΕΛΟ ΔΕΝΙΖΕΛΟ;
Σταύρος Αθαν.Ναλμπάντης
Τόσες και τόσες κυβερνήσεις πέρασαν. Αν ήταν υπόθεση που θα κερδίζαμε, σίγουρα κάποια κυβέρνηση θα έκανε αγωγή. Για μην έχει γίνει, κάποιο ρίσκο παίζει και προκειμένου να μη γίνουμε ρεζίλι, δεν το έχει τολμήσει κανείς. Αυτό λέει η κοινή λογική.
Ειδικά ο γίγαντας (!) ο Αντρέας, θα άφηνε τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη, για να γίνει ισόβιος πρωθυπουργός; Δεν υπήρχε περίπτωση. Τι να λέμε τώρα;
Είναι φανερό ότι δεν γνωρίζεις το θέμα, γι αυτό ρώτα καλύτερα προν γράψεις. Ο Α. Παπανδρέου είναι ο πρώτος πρωθυπουργός που επέδωσε ρηματική διακοίνωση στην Γερμανία και εντολή ν’ αρχίσουν οι διαδικασίες για δικαστική προσφυγή. Ο αείμνηστος φίλος μου Τάσος Μ. Ηλιαδάκης, ίσως ο καλύτερος γνώστης και μελετητής τής υποθέσεως, συμμετείχε στην επιτροπή. Το 1998, ο Σημίτης έδωσε εντολή να σταματήσει κάθε ενέργεια προς την κατεύθυνση αυτήν, χωρίς να δώσει καμμία εξήγηση.
Το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο και ο Ανδρέας Παπανδρέου
Ο Ανδρέας Παπανδρέου, η Εθνική Αντίσταση και οι γερμανικές αποζημιώσεις
ΟΙ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ (βιβλίο τού Τάσου Μ. Ηλιαδάκη). Νομίζω ότι είναι ό,τι πληρέστερο μπορείς να διαβάσεις για το θέμα.
Ποτέ δεν δήλωσα ότι γνωρίζω τα θέματα που αναπτύσσονται στο εν λόγω blog. Στην πραγματικότητα δεν έχω καμία σχέση με ιστορία, κοινωνιολογία, νομικά κλπ. Τυχαία ανέφερα τον Α.Π., διότι για την πλειονότητα των Ελλήνων, υπήρξε γίγας. Όχι για μένα πάντως.
Αλλά δεν είναι αυτό το ζήτημα. Πόσες κυβερνήσεις είχαμε από τη δεκαετία του ’50 όταν το θέμα ήταν ζεστό; Ακόμα και το 1981, θα μπορούσε να το θεωρεί παρωχημένο το θέμα η Γερμανία. Γιατί δεν έκανε κανένας τίποτε; Όλοι πουλημένοι ήταν; Δε νομίζω.
Εγώ πιστεύω ότι κάτι λείπει από την υπόθεση και υπάρχει ρίσκο. Όταν είσαι 100% σίγουρος, προχωράς με τα χίλια. Η πρώην βασιλική οικογένεια έκανε προσφυγή κατά του Ελληνικού κράτους και κέρδισε την υπόθεση. Δεν έχει σημασία το ύψος της αποζημίωσης. Από τη στιγμή που κέρδισε το δικαστήριο, έχει κερδίσει το ηθικό μέρος της υπόθεσης.
Εγώ προσωπικά μία φορά βρέθηκα σε δικαστήριο (ως ενάγων), διότι ήταν 100% κερδισμένη υπόθεση. Οπότε προχώρησα σε μήνυση, αλλά και αγωγή για αποζημίωση. Κέρδισα το 100% που ζήτησα + τόκους, έξοδα δικαστηρίου (τα πάντα όλα).
Τεσπα… η εντύπωση που αποκομίζω για το κατοχικό δάνειο είναι ότι δεν είναι “κλειδωμένη” η νίκη. Εξ ου και δεν έχει τολμήσει κανείς ως τώρα.
Δεν είπα ότι ισχυρίστηκες πως τα ξέρεις όλα. Σού διόρθωσα μόνο κάτι για τον Παπανδρέου, που δεν γνώριζες. Απ’ εκεί κι έπειτα, αν είναι γίγαντας ή νάνος είναι αδιάφορο, όπως αδιάφορο μού είναι τι λέει ο καθένας γι αυτόν, ή άλλους. Δεν συζητώ κομματικά/πολιτικά. Ιστορικό είναι το θέμα κι εσύ, όπως λες, δεν γνωρίζεις Ιστορία. Όπως τόνισα πλειστάκις, δεν γνωρίζω τι εμποδίζει την Ελλάδα να προσφύγει δικαστικά κατά τής Γερμανίας. Σίγουρα δεν το κάνει μόνο για να μην την δυσαρεστήσει. Κάτι βρωμά σ’ αυτήν την υπόθεση. Αρκούμαστε 80 χρόνια να επαναλαμβάνομε τα ίδια και τα ίδια, χωρίς να κάνομε τίποτε ουσιαστικό.
Ας μην εκπλησσόμαστε, όταν αναφερόμαστε στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα , του Σημίτη και του ΓΑΠ, που κυβέρνησαν με αυτοδύναμες κυβερνήσεις .
Και οι τρείς κατάφεραν επί 28 χρόνια (1981-2009) να κοροϊδέψουν συνεχώς και ασύστολα τους” σοφούς” αλλά με καμένα μυαλά Έλληνες , ”κλώνους” των οποίων έχουμε ακόμη γιαυτό και δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε ,ενώ μιλούμε την ίδια γλώσσα.
Τελευταία δεν τους κατονομάζουμε και λέμε το βαθύ κράτος του παρελθόντος, , το οποίοι ”φρενάρει ” κάθε προσπάθεια για ορθολογισμό και εξευρωπαϊσμό του κράτους μας , ακόμη και στα βασικά.
Ελπίζω να συμφωνείτε κύριε Banned Member. Τυχόν διαφωνία δική σας ή άλλου δεκτή για συζήτηση .
Υ.Γ Από το 1997-2004 οι υπουργοί της Δικαιοσύνης του όλου ΠΑΣΟΚ ”πρωτοκλασάτα μέλη του” Βαγγέλης Γιαννόπουλος, Μιχάλης Σταθόπουλος και Φίλιππος Πετσάλνικος αρνήθηκαν να υπογράψουν την εκτέλεση της αμετακλήτου αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λειβαδιάς, αντίγραφο της οποίας παρέδωσε στον Βαγγέλη ΓΙΑΝ ο δικηγόρος και δικός τους πρώην ευρωβουλευτής Σταμούλη;. Τι να λέμε τώρα σε λογικούς Έλληνες.
Να βρίζουμε τους επόμενους υπουργούς της Δικαιοσύνης;.
Το σχόλιο αυτό είναι εντελώς άσχετο με το θέμα τού άρθρου και θα ζητήσω την διαγραφή του. Μάθε να σέβεσαι αρθρογράφους και σχολιαστές. Αν θέλεις ν’ ανοίξεις συζήτηση για τα κόμματα, κάνε το αλλού και όχι εδώ, που συζητούμε για πολεμικές αποζημιώσεις και επανορθώσεις.
Δε συμφωνώ ότι δεν έχει πολιτική διάσταση η υπόθεση. Δεν είναι μόνο ιστορικό το θέμα.
Αν θυμάσαι, το 2015 η Ζωή Κωνσταντοπούλου ως Πρόεδρος της Βουλής πρωταγωνίστησε σε πολλά επεισόδια με το χρέος της χώρας (ότι είναι απεχθές, επονείδιστο, παράνομο κλπ). Για Δικαστικό Σοσιαλισμό την κατηγορούσε ο ίδιος ο Βούτσης!
Τεσπα… έχει σίγουρα πολιτικό έρεισμα η υπόθεση. Οποιαδήποτε κυβέρνηση κατάφερνε μια τέτοια νίκη κατά της Γερμανίας στα δικαστήρια, είχε σίγουρα 2 τετραετίες στο τσεπάκι.
Άλλο το χρέος εκείνο, που και ο Μαριάς και άλλοι χαρακτήρισαν επονείδιστο, παράνομο κλπ. ανοησίες και άλλο το κατοχικό δάνειο, περί τού οποίου ομιλούμε. Το τελευταίο έχει μόνον ιστορική πλευρά. Αν θέλεις να συζητήσεις για τέτοια θέματα, πρέπει να ασχοληθείς λίγο περισσότερο μαζί των.
Τι είναι επονείδιστο χρέος;
Τι είναι επαχθές χρέος;
Όπως βλέπεις, καμμία σχέση με το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, το υπόλοιπο τού οποίου οι Γερμανοί αρνούνται να εφοφλήσουν. Από το 1943, με διαταγή τού Βερολίνου, σταμάτησαν να “δανείζονται” κι επέστρεψαν 9 δόσεις, την τελευταία των οποίων κατέβαλαν στις 26/9/1944, δηλαδή 16 ημέρες πριν αποχωρήσουν από την Αθήνα. Έκτοτε έπαψαν να πληρώνουν και μπήκαν σε υπερημερίες. Το 2012/3, επί Σαμαρά/Βενιζέλου, απόφάσισαν να το ξαναζητήσπουν και το υπολόγισαν ατόκως σε € 11 δισ. κι εντόκως σε € 49 δισ. Τίποτε δεν έκαμαν ούτε αυτοί τελικά.
Το χρέος, για το οποίο μιλούσε η Κωνσταντοπούλου δεν ήταν παράνομο, αλλά προέκυψε από τον αχαλίνωτο δανεισμό τής Ελλάδας από το 1981 και μετά, ο οποίος συνεχίστηκε και κορυφώθηκε επί πενταετίας 2004-2009. Δεν ήταν ούτε παράνομο, ούτε επονείδιστο, διότι δόθηκε κυρίως για διορισμούς, άρα έφαγαν οι πολίτες απ’ αυτό, δημιουργήθηκε μία απίστευτη καταναλωτική κοινωνία και ζούσαμε πάνω από τις δυνάμεις μας. Θα μπορούσα να ανατρέξω και να σού εξηγήσω πώς πρέκυψε ο όρος “παράνομο και επονείδιστο χρέος” από τον καιρό τού αμερικανοϊσπανικού πολέμου, αλλά ούτε τον καιρό έχω, ούτε την διάθεση να κάνω τον δάσκαλο. Ίσως έχει δίκιο η κ. Δελιβάνη, ότι δεν προφεύγομε δικαστικά κατά τής Γερμανίας, για να μην δυσαρεστήσομε τον κυριότερο δανειστή μας, αλλά αυτό ισχύει για την περίοδο από το 1981 και μετά και ειδικά από το 2000 και μετά. Προηγουμένως όμως;
Μα αυτό δεν είπα κι εγώ; Τόσες και τόσες κυβερνήσεις από το ’50. Όλοι πουλητάρια ήταν; Δε νομίζω. Κάτι άλλο παίζει.
Όταν υπογράψαμε τα μνημόνια, οι Γερμανοί έβαλαν έναν όρο: Σε καμμία περίπτωση το χρέος μας δεν θα συμψηφιζόταν μ’ αυτό που εμείς θεωρούμε γερμανικό χρέος προς την Ελλάδα. Εμείς το υπογράψαμε, άρα αποκλείσαμε τον συμψηφισμό. Αυτό, όμως, έγινε το 2010; Δεν θυμούμαι πότε υπογράψαμε το πρώτο μνημόνιο. Από το 1945 μέχρι τότε δεν κάναμε καμμία ουσιαστική κίνηση. Σαφώς κάτι έχει παιχθεί, αν λάβεις υπ’ όχιν σου και την υποχώρηση τού Καραμνλή, να παραδώσει στούς Γερμανούς τον εγκληματία Μέρτεν, για να δικαστεί στην Γερμανία, ενώ άλλους εγκληματίες πολέμου τούς δικάσαμε εδώ, στην Ελλάδα. Προφανώς ήταν συμφωνία και με τον Μέρτεν, για να μην ανοίξει το στόμα του. Πολλή βρωμιά, φίλε, πάρα πολλή.
Εγώ νομίζω πως από το 1953 το θέμα το χειρίζονται αποκλειστικά οι πολιτικοί ( ένας και ο Καραμανλής, τον οποίον εγώ δεν τον μνημόνευσα) και οι υπουργοί Δικαιοσύνης-προφανώς σε συνεννόηση με τους πρωθυπουργούς τους δεν επιτρέπουν να εκτελεσθεί η απόφαση για τις αποζημιώσεις του Διστόμου, ειδικά οι τρεις του Σημιτικού ΠΑΣΟΚ από το 1997-2004, τότε που το θέμα ήταν ”ζεστό” και ζούσε και επέμενε ο δικηγόρος Σταμούλης.
Δεν θα- και δεν πρέπει- να κρύβουμε- ΟΛΟΙ μας – και τα πολιτικά γεγονότα ”σαν την γάτα κάτω από την άμμο της λήθης”.
Νομίζω πως συμφωνείτε εσείς κύριε Μ.Β (συγγνώμη για την συντομογραφία).
Για ποιο λόγο να μην εκτελεσθεί η απόφαση του Διστόμου; Ποιο είναι το πρόβλημα;
Αν δεν πληρωθούν τα ποσά που επιδίκασε το Δικαστήριο από την Γερμανική κυβέρνηση θα γίνει κατάσχεση Γερμανικής περιουσίας στην Ελλάδα ,μέχρι της αποπληρωμής του ποσού , αλλά τότε ”θα κάψουμε το πάπλωμα για ένα ψύλο” και από ότι διαπιστώνεται όλες οι μετά το 1997 κυβερνήσεις μας -με πρώτες τις κυβερνήσεις του Σημίτη -προτιμούν τις καλές σχέσεις μας με την Γερμανία , γιατί ως υπεύθυνοι οι πρωθυπουργοί μας υπολογίζουν κάθε μέρα την ζημιά και το όφελος της χώρας τους από κάθε ενέργεια τους και αφήνουν τους άλλους φοβερούς και δυνατούς αρχηγούς των κομμάτων και τους οπαδούς τους να φοβερίζουν από τον καναπέ τους μικρούς και μεγάλους ,γιατί σκέπτονται επιπλέον ότι αυτοί είναι ”έξω από το χορό” και ότι όταν και αυτοί θα μπουν στο χορό το ίδιο θα κάνουν.
Τρανό αλλά όχι μοναδικό , ο ”διευθυντή της λαϊκής ορχήστρας ” προ της πρωθυπουργίας του κ. Τσίπρας, που στα πενήντα του ανανήπτει στην χώρα του διαβολεμένου κ. Τραμπ και φυσικά ” δουλεύει” τους αριστερούς και άλλους -να είναι καλά-. Καληνύχτα σας .
@ Banned_Member April 9, 2025 At 8:35 pm
Χριστίνα Ι. Σταμούλη: Λύγισε, τελικά, η Ιταλική Δικαιοσύνη;
Διάβασε απ’ εδώ απ’ εκεί που γράφει Παρούσα η Ελλάδα στη Χάγη στην ιταλογερμανική διένεξη για το Δίστομο και θα καταλάβεις τι έγινε. Προσκολλήσαμε τις απαιτήσεις τού Διστόμου (ο μακαρίτης Σταμούλης) στις ιταλικές απαιτήσεις κατά των Γερμανών (είχαν υποτάξει και την Ιταλία για έναν χρόνο, 1943/44). Ιταλία-Γερμανία πήγαν στην Χάγη και … ω τού θαύματος (sic) κέρδισε η Γερμανία και χάθηκε και η δική μας υπόθεση μαζί.
Ελπίζω να διαφωτίσαμε και την αρθρογράφο κυρία Δεληβάνη για να μη ”ρίχνει άσφαιρα πυρά” μπροστά στο Γερμανικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης ,αφού και αυτή γνωρίζει ότι όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά το 1945 (και αυτές της Δικτατορίας ) ”θέλουν να τα έχουν καλά με την Γερμανία”.
Δυστυχώς στην Μεταπολίτευση ”βρίσκουν ψώνια” που πιστεύουν ασυναρτησίες.
Ξέρεις τι θα γίνει τώρα, ε;
Θα σου βάλει ο Επισκέπτης το βίντεο με την υπόκλιση του Γεραπετρίτη!
Και πώς θα το δει, αφού αυτός είναι πεσμένος στα τέσσερα μια ζωή;
Εσύ, ρε ανεκδιήγητε, έγραψες όταν ζητήσαμε τις αποζημιώσεις από τον Στάιμαϊερ, ότι “κλύτερα θα ήταν να μην επανερχόμαστε συνεχώς στο θέμα, διότι θα διαταράξουμε τις καλές σχέσεις μας με την Γερμανία, η οποία είναι εταίρος μας στην Ευρώπη μας”. Και όταν σού απάντησα και σε ρώτησα “δεν διταράσσονται οι σχέσεις μας, όταν αυτοί απαιτούν και το τελευταίο σεντ και μάς βάζουν να υπογράφομε εξευτελιστικά μνημόνια;”, έκανες στο ψόφιο κοριό.
Τώρα ειρωνεύεσαι και την Κυρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη. Φυσικό, για έναν πουλημένο γραικύλο, ευρωλιγούρη.
Είναι ”θανατερό” στην επικοινωνία να σου ακυρωθεί το ”θέατρο και το στόρυ σου” , όπως τώρα με την εξέλιξη της υποθέσεως των θυμάτων του Διστόμου που ”προδώσαμε ”, θύματα που είναι ”ευγνώμονα” στις προοδευτικές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ του ”γίγαντα” Σημίτη , γιαυτό και η κατανόηση μας προς τους υποκριτές και τους μονοθεματικούς ”λιθοβόλους”.
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους.