Το Freedom Of Press και ο Μπάμπης Πολυχρονιάδης παρουσιάζει ένα ξεχωριστό αφιέρωμα στη μνήμη της Αριστέας Μπουγάτσου, της ερευνητικής δημοσιογράφου που έφυγε από τη ζωή στις 9 Φεβρουαρίου 2013, αφήνοντας πίσω της μια βαριά σκιά για το τι σημαίνει «ρεπορτάζ» όταν δεν χωρά σε γραμμές, ισορροπίες και συμβιβασμούς.
Η Αριστέα δεν ξεχώρισε επειδή «έγραψε ωραία». Ξεχώρισε γιατί έσκαβε βαθιά και δούλευε με αποδείξεις. Αναζητούσε τη λεπτομέρεια που δεν φαίνεται, το έγγραφο που λείπει, τη διαδρομή που κάποιοι ήθελαν να μείνει θαμμένη. Αυτός ήταν ο λόγος που βρέθηκε στο επίκεντρο μεγάλων αποκαλύψεων που άγγιξαν τον πυρήνα της εξουσίας και των διαπλοκών.
Στο ντοκιμαντέρ αναδεικνύεται η συμβολή της σε έρευνες για τις σχέσεις του Σωκράτη Κόκκαλη με τη ΣΤΑΖΙ, για τις συμβάσεις του ΟΤΕ με την Ιντρακόμ και τη Siemens, για τα τεθωρακισμένα Leopard, αλλά και για τις μίζες της Siemens που – όπως καταγράφεται – άγγιξαν το πολιτικό σύστημα, καθώς και για το σκάνδαλο της Proton και άλλα μεγάλα μέτωπα της εποχής.
Ιδιαίτερο βάρος δίνεται και στο κομμάτι που σήμερα θα το λέγαμε «στοχοποίηση»: η Αριστέα οδηγήθηκε σε πολλά δικαστήρια σε μια περίοδο που ο όρος SLAPP δεν υπήρχε καν στη δημόσια συζήτηση. Κι όμως, η ουσία ήταν ίδια: να εξουθενωθεί ένας δημοσιογράφος οικονομικά και ψυχολογικά για να σταματήσει να ενοχλεί.
Στο αφιέρωμα φωτίζεται επίσης το κεφάλαιο της παραίτησής της από την “Καθημερινή” το 2007, μαζί με όσα κατήγγειλε τότε, σε μια περίοδο που οι πιέσεις, οι «κόκκινες γραμμές» και οι σιωπές στο μιντιακό σύστημα δεν λέγονταν πάντα φανερά – αλλά λειτουργούσαν κανονικά.
Η εκπομπή θέτει και το πιο δύσκολο, διαχρονικό ερώτημα: ποια είναι η «ρωγμή» που αναζητούν οι ερευνητές-ρεπόρτερ μέσα στο μιντιακό σύστημα για να περάσει η αλήθεια; Πού βρίσκει χώρο ένα ρεπορτάζ όταν απέναντί του δεν έχει μόνο έναν ισχυρό, αλλά μια αλυσίδα συμφερόντων που προστατεύει τον εαυτό της;
Με μαρτυρίες ανθρώπων που γνωρίζουν το πεδίο, μιλούν για την Αριστέα και το έργο της οι: Βαγγέλης Παναγόπουλος (πρώην διευθυντής της Ελευθεροτυπίας), Τάσος Τέλλογλου (Inside Story), Νικόλας Λεοντόπουλος (Reporters United) και Ελίζα Τριανταφύλλου (Inside Story). Παράλληλα, στο ρεπορτάζ παρουσιάζονται και τεκμήρια από σημαντικές έρευνές της, που εντοπίστηκαν στο Αρχείο Εφημερίδων της ΓΓΜΕ.
Τέλος, υπάρχει και μια σημείωση που δείχνει πολλά για τον χαρακτήρα της: η Αριστέα δεν ήθελε να δημοσιοποιούνται φωτογραφίες της. Ωστόσο, για τις ανάγκες της εκπομπής παραχωρήθηκε μία φωτογραφία από συγγενικό της πρόσωπο, με ρητή άδεια δημοσίευσης.
Το αφιέρωμα δεν επιχειρεί απλώς να τιμήσει μια σπουδαία δημοσιογράφο. Θυμίζει κάτι πιο ουσιαστικό: ότι η ερευνητική δημοσιογραφία δεν είναι «είδος». Είναι σύγκρουση. Και η Αριστέα Μπουγάτσου ήταν από εκείνους που δεν έκαναν πίσω.
