Του Δρα Δημ. Σταθακόπουλου
Η έναρξη του 2026 βρίσκει τη διεθνή σκηνή σε έντονη γεωπολιτική αναταραχή, με τις δηλώσεις ηγετών να υπογραμμίζουν στρατηγικές προτεραιότητες και ανοιχτά μηνύματα ισχύος.
Οι επόμενοι μήνες θα είναι καθοριστικοί για την ισορροπία δυνάμεων σε κρίσιμες περιοχές του πλανήτη.
Στην Ασία, η Κίνα ενισχύει την πίεση στην Ταϊβάν. Ο Πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ επανέλαβε τη δέσμευσή του για την «επανένωση της πατρίδας», επικαλούμενος δεσμούς αίματος που συνδέουν τις δύο πλευρές των Στενών. Η ρητορική αυτή, πέρα από συμβολική, στέλνει σαφές μήνυμα στρατιωτικής και οικονομικής επιρροής. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι η Κίνα θα συνεχίσει να αυξάνει την πίεση στην Ταϊβάν μέσω στρατιωτικών ασκήσεων, πολιτικών πιέσεων και οικονομικών μέτρων, εντείνοντας την αστάθεια στην περιοχή.
Στη Ρωσία, η πρωτοχρονιάτικη ομιλία του Βλαντιμίρ Πούτιν υπογραμμίζει την αποφασιστικότητα της Μόσχας να διατηρήσει την στρατιωτική της επιμονή στην Ουκρανία. Η δήλωση «πιστεύουμε στη νίκη μας» λειτουργεί ως εσωτερικό μήνυμα ενότητας αλλά και εξωτερικό σήμα ισχύος. Οι στρατηγικοί αναλυτές προβλέπουν σταδιακή κλιμάκωση σε περιοχές στρατηγικού ενδιαφέροντος, παρά τις διεθνείς κυρώσεις, με πιθανές σοβαρές επιπτώσεις για την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τις παγκόσμιες ενεργειακές ροές.
Στη Μέση Ανατολή, οι εντάσεις γύρω από το Ιράν παραμένουν υψηλές.
Οι συζητήσεις Τραμπ – Νετανιάχου για πιθανές στρατιωτικές δράσεις σε περίπτωση επανεξοπλισμού του Ιράν με πυρηνικά όπλα υπογραμμίζουν το μόνιμο γεωπολιτικό ρίσκο στην περιοχή. Παράλληλα, η πολιτική του Ισραήλ απέναντι σε ΜΚΟ στη Γάζα εγείρει ανησυχίες για ανθρωπιστικές κρίσεις και αυξημένη κοινωνική πίεση. Το γεωπολιτικό τρίγωνο ΗΠΑ – Ισραήλ – Ιράν παραμένει κρίσιμο για τις περιφερειακές ισορροπίες.
Στην Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία διαμηνύει σαφώς ότι δεν θα δεχθεί τετελεσμένα στην «Γαλάζια Πατρίδα». Η ρητορική του Ταγίπ Ερντογάν συνοδεύεται από αυξανόμενη στρατιωτική και ενεργειακή παρουσία στην περιοχή, επηρεάζοντας άμεσα τις σχέσεις με Ελλάδα, Κύπρο και τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ. Οι κινήσεις αυτές μπορεί να προκαλέσουν στρατηγικές ανακατατάξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, ιδιαίτερα στον ενεργειακό τομέα.
Στη Λατινική Αμερική, οι ΗΠΑ προχωρούν σε επιθετικές ενέργειες κατά της Βενεζουέλας, εστιάζοντας στον έλεγχο των ενεργειακών πόρων. Η κατάσχεση και ενδεχόμενη πώληση πετρελαίου στέλνει μήνυμα στρατηγικής ισχύος, αυξάνοντας την ένταση με το Καράκας και την περιοχή γενικότερα.
Συμπερασματικά, το 2026 ξεκινά με υψηλή γεωπολιτική αστάθεια. Η Κίνα και η Ρωσία ενισχύουν τη στρατιωτική και οικονομική πίεση, η Μέση Ανατολή παραμένει πυριτιδαποθήκη συγκρούσεων, ενώ ΗΠΑ και Τουρκία αναπτύσσουν στρατηγικές κινήσεις υψηλής έντασης.
Η διπλωματία, η στρατηγική ετοιμότητα και η διεθνής συνεργασία θα είναι κρίσιμα εργαλεία για την αποφυγή γενικευμένων συγκρούσεων.
Οι αποφάσεις που θα ληφθούν το πρώτο τρίμηνο του έτους θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό τη δυναμική των περιφερειακών και παγκόσμιων εξελίξεων.
https://www.militaire.gr/stratigiki-episkopisi-2026-geopolitikes-taseis-kai-pithanes-esties-entasis/
