του Στράτου Σιμιτζή
Η 29η Μαϊου 1453θεωρείται αποφράς ημέρα για το Βυζάντιο και τον Ελληνισμό. Έπεσε η Κωνσταντινούπολη ή Βασιλίδα των Πόλεων ή Βασιλεύουσα, η πιο όμορφη πόλη.
Πώς έπεσε; Πολλοί οι λόγοι, πολλές οι εκδοχές, πολλά τα αίτια. Έχοντας εσωτερικές έριδες, τρυφηλή ζωή, καλοζωία και καλοπέραση, κάποια από αυτά. Όμως, όποια κι αν είναι αυτά, η Κωνσταντινούπολη έπεσε στα χέρια των Οθωμανών και ο Ελληνισμός μας έχασε το στέμμα και την κορώνα του.
Συγχρόνως ο Χριστιανισμός και η Ορθοδοξία έχασαν το λίκνο τους , τον περικαλλή ναό της Αγίας Σοφίας, ο οποίος στα χέρια των Οθωμανών παρέμεινε μόνο μνημείο – σύμβολο, το οποίο βεβήλωσαν οι κατακτητές, αλλάζοντας μέχρι και την χρήση του.
Με την άλωση της Κωνσταντινούπολης αρχίζει και η φθορά του Ελληνισμού που κορυφώνεται με την Μικρασιατική Καταστροφή και αργότερα ολοκληρώνεται με τους βανδαλισμούς και τις λεηλασίες και τους διωγμούς των Ελλήνων της Πόλης το 1955.
Εάλω η Πόλη, όμως η Κωνσταντινούπολη στους αιώνες των αιώνων θα συμβολίζει το μεγαλείο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και θα αποτελεί το λίκνο του Χριστιανισμού και της Ορθοδοξίας. Η 29 Μαΐου 1453 πάντοτε θα είναι η αποφράδα ημέρα για τον Ελληνισμό.
Καταλαμβάνεις μια χώρα-κράτος όταν καταλαμβάνεις την πρωτεύουσά του.
Το γνωρίζουμε από τον Τρωϊκό πόλεμο και από τον Μ. Αλέξανδρο .
Γιαυτό και στην Μικρά Ασία θέλαμε να φτάσουμε στην πρωτεύουσα της Τουρκίας Άγκυρα ,γιατί τότε θα την καταλαμβάναμε και θα φτάναμε στην ”Κόκκινη μηλιά” με του Αετού τον γιο , τον εκ γενετής εξαδάκτυλο κατά τους θρύλους.
ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΑΕΙ ,αν και δεν ξέρουμε τι κρύβει ο Θεός για την Ελλάδα μας την παινεμένη .