Γράφει ο Στράβων ο εξ Αμασείας
– Πρωθυπουργός Ιταλίας: μετά την συνάντηση στην Κωνσταντινούπολη με τον
Τούρκο Πρόεδρο Ερντογάν, η κα Μελόνι ταξίδεψε στο Βελιγράδι και είχε
συνάντηση με τον Πρόεδρο της Σερβίας Αλέξανδρο Βούτσιτς (05 Αυγούστου 2025).
Η Ιταλία είναι ένα σημαντικό κράτος-μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, κι ένας
παραδοσιακός εταίρος της Ελλάδος, παρά την διαχρονικά απέναντί μας στάση της
Φαρνεζίνα (ΥΠΕΞ), ήδη από το 1911.
Στην Κωνσταντινούπολη, η ιταλική εξωτερική
πολιτική εκτέθηκε σοβαρά, καθώς η κα Μελόνι, καταπάτησε αυτά που είχε
συνυπογράψει για την Λιβύη και το άκυρο και παράνομο τουρκο-λιβυκό μνημόνιο
της 27ης Νοεμβρίου 2019.
Καθήκον των Αθηνών, είναι να επισημαίνει την
παρασπονδία αυτή, με διαβήματα και ρηματικές διακοινώσεις. Το έπραξε;
– Βελιγράδι: η Ιταλία έχει υπάρξει σταθερός υποστηρικτής του αλβανικού
παράγοντα, από τη γένεση του αλβανικού κράτους, του οποίου είναι συνιδρυτής.
Η επίσκεψη στη Σερβία, όποιο και αν είναι το ακριβές περιεχόμενο αυτής, έχει
σκοπό την προώθηση οικονομικών συμφερόντων και μάλλον δευτερευόντως τα
του Κοσσυφοπεδίου και της Ρεπούμπλικα Σρπσκα.
Ομως, διαπιστώνεται η
δραστηριότητα της ιταλικής διπλωματίας, την ώρα που το ελληνικό ΥΠΕΞ διάγει
περίοδο θερινής ραστώνης.
– Η ρηματική διακοίνωση της Αιγύπτου για τα όρια των θαλασσίων ζωνών με την
Ελλάδα, που έγινε γνωστή με αφορμή την επίσκεψη του ΥΠΕΞ Μπάντρ Αμπντελάτι
στην Αθήνα, ανήμερα της 5ης επετείου της μεταξύ μας συμφωνίας του Καΐρου
(06.08.2020), δεν είναι επιλήψιμη. Αντιθέτως μας δίνει βάση να
διαπραγματευτούμε την επέκταση της ως άνω ημιτελούς συμφωνίας, δυτικά και
ανατολικά.
– Γάζα: Η Ελλάς ως χώρα με ισχυρή σχέση με το Ισραήλ, έχει και καθήκον και
συμφέρον να κάνει σαφείς τις ενστάσεις της -με τους διπλωματικούς πρωτίστως
διαύλους- στην κυβέρνηση Νετανυάχου για την ακολουθούμενη αδιάκριτη
πολιτική απέναντι στον χειμαζόμενο και απειλούμενο με εθνική εκκαθάριση
πληθυσμό της Γάζας. Παράλληλα οφείλει να εμβαθύνει τον διάλογο και την
συνεργασία της με την παλαιστινιακή κυβέρνηση στη Ραμάλλα.
Σπουδαία παράμετρος της στρατηγικής σχέσης μας με την Αίγυπτο, είναι η όλη
τοποθέτησή μας στο ζήτημα εν γένει της Παλαιστίνης. Τέλος, υπάρχει το θέμα των
διαφορετικών κριτηρίων στα ζητήματα τήρησης και εφαρμογής του Διεθνούς
Δικαίου.
– Συρία: Η Αθήνα δεν μπορεί να μένει σιωπηλή απέναντι στα διαδραματιζόμενα
στη Συρία. Η Δύση, Ε.Ε. και ΗΠΑ, έχουν επιδείξει αδικαιολόγητη σπουδή στην
αναγνώριση της νομιμότητας της «προσωρινής» κυβερνήσεως υπό τον Αχμέντ
Σαράα (πρώην Τζολάνι). Η διοίκηση των μεταλλαγμένων τζιχαντιστών στη
Δαμασκό, κάθε μέρα που περνάει δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο έναντι
Αλαουιτών, Χριστιανών και δή Ορθοδόξων, Δρούζων και άλλων
εθνοθρησκευτικών κοινοτήτων. Μόνη ισχυρή αντίσταση προβάλλει εκείνη των
Κούρδων, ως Syrian Democratic Forces, στην ανατολικώς του Ευφράτη χώρα.
– Μολντόβα: Οι κοινοβουλευτικές εκλογές πρόκειται να γίνουν τον Νοέμβριο 2025.
Η προφυλάκιση της επικεφαλής της αυτονομίας των Γκαγκαούζων Γκουτσούλ
είναι κακό σημάδι για την πορεία της δημοκρατίας και του κράτους Δικαίου στην
Μολντόβα. Tο Γραφείο Δημοκρατικών Θεσμών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
(ODIHR) του ΟΑΣΕ έχει αρμοδιότητα και ευθύνη.
– Νότιος Καύκασος: Στην Ουάσιγκτων υπογράφηκε στις 08 Αυγούστου 2025 από
τους ηγέτες Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας υπό την αιγίδα του Προέδρου Trump
συμφωνία για την διάνοιξη οδικού και σιδηροδρομικού διαδρόμου που θα ενώνει
το κυρίως Αζερμπαϊτζάν με το δυτικό τμήμα του, το Ναχιτσεβάν, και θα διέρχεται
από το έδαφος της Δημοκρατίας της Αρμενίας (διάδρομος Ζανγκεζούρ), βορείως
και παραλλήλως του ποταμού, ο οποίος αποτελεί και σύνορο Ιράν – Αρμενίας. Η
συμφωνία, εφόσον επικυρωθεί, αποτελεί γεγονός μείζονος γεωπολιτικής
σημασίας, καθώς εισάγει για πρώτη φορά τις ΗΠΑ ως ρυθμιστικό παράγοντα στον
Καύκασο, απειλεί να αποκόψει τον άξονα βορρά – νότου Ρωσίας-Ιράν, μέσω
Γεωργίας και Αρμενίας, φράσσει την ανεμπόδιστη επικοινωνία Αρμενίας-Ιράν,
ενισχύει το βάρος του Αζερμπαϊτζάν, εμμέσως δε του φιλικού προς αυτό Ισραήλ.
Πρόκειται για επισφράγιση της αδυναμίας του Ερεβάν υπό τον πρωθυπουργό
Πασινυάν, ανοίγει δε τον δρόμο της Τουρκίας προς Κασπία και Κεντρική Ασία,
μέσω Αζερμπαϊτζάν.
Το Ιράν αντιδρά, καθώς αισθάνεται την ενίσχυση της
παρουσίας του Ισραήλ στο βορειοδυτικό σύνορό του. Η Ρωσία, η οποία κινδυνεύει
με έξωση από τον νότιο Καύκασο και την θέαση του Ινδικού Ωκεανού, τηρεί σιωπή,
πιθανώς εν αναμονή των εφ όλης της ύλης διαβουλεύσεων Πούτιν – Trump
στην Αλάσκα.
Η συμφωνία είναι οδυνηρή για το Ερεβάν, καθώς δεν
διαφαίνεται ένδειξη επιστροφής των προσφύγων του Ναγκόρνο Καραμπάγ στις
εστίες τους, υπό την απευθείας αζέρικη διοίκηση πλέον, αλλά προς το παρόν ούτε
απελευθέρωση της εικοσάδας κρατουμένων αξιωματούχων Καραμπαγινών από
το αζερικό καθεστώς.
Οι όροι της συμφωνίας της Ουάσιγκτων και τα συμφραζόμενα αυτής χρήζουν
προσεκτικής μελέτης και από το ελληνικό ΥΠΕΞ.
ΣΤΡΑΒΩΝ ο εξ Αμασείας,
Ανατολική Αττική,
Δεκαπενταύγουστος 2025
