του ΚΩΣΤΑ ΜΠΛΙΑΤΚΑ
“Κοιτάω την πάρτη μου, συνήθισα πια να βλέπω καθημερινά, μικρά εγκλήματα, μικρές δολοφονίες και πια δε δίνω μία για όλα αυτά. Πως γίναμε έτσι παιδιά; ” (ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ ΚΗΛΑΗΔΟΝΗΣ) *Σχεδόν λιποθύμησε ,πέφτοντας στα πόδια μου , μια κυρία ώριμης ηλικίας σε λεωφορείο του ΟΑΣΘ εκεί που ήμασταν σα σαρδέλες, μέσα στη “βράση” , σε αποπνικτική ατμόσφαιρα. Τη βάλαμε να καθίσει, μια κοπέλα ανέλαβε τη βεντάλια…. -“Αραίωσαν τα δρομολόγια, τα παράθυρα δεν ανοίγουν”, φωναζε κάποιος δίπλα μου. -“Τα λεωφορεία και οι ελεγκτές είναι υπό εξαφάνιση”, φώναζε ο διπλανός του. Κράτησα σφιχτά τη χειρολαβή , έκλεισα τα μάτια. Υπομονή άλλες τρεις στάσεις…
Καποτε-προ 35ετιας περιπου και στη συνεχεια- , αυτα που σημερα καταγγελλονται απο τον εγκριτο δημοσιογραφο κ. Μπλιατκα ”δινονταν” σε απ’ευθειας μεταδοσεις απο την ΕΡΤ3-στην οποιαν ειχε ποστο ο ιδιος -και ακουγονταν αμεσως απο τους κατοικους της Θεσ/νικης.
Ηταν τοτε που ο ΟΑΣΘ ως ιδιωτικη Επιχειρηση επρεπε να πληγει για να κρατικοποιηθει,- οπως προ ετους αυτο επεπτευχθη απο την σημερινη συγκυβερνηση- και τωρα ”γραφονται τα νεα” μετα 2ημερο -και αν , οπως αυτο.
Δυστυχως πολλα χρονια κοβονταν το σταθερο κλαρι , οπου καθομασταν ολοι οι Ελληνες μεχρι το 1981, με ”ακρα του ταφου σιωπη” απο τους λειτουργους της 4ης -και οχι μονο εξουσιας- , οι περισσοτεροι απο τους οποιους ηταν και ιδεολογικως συγγενεις με τους τοτε κρατουντες.
Τωρα ειδαν τα χειροτερα και ανενηψαν -και αυτο ειναι παρηγορο για το μελλον.