Μαζί με τον Αύγουστο, φεύγει και η ετήσια καλοκαιρινή saga με αθέλητο και αναίτιο πρωταγωνιστή τον μεγαλοεπιχειρηματία Ιβάν Σαββίδη. Μια saga που ξεκίνησε με τίτλους αρχής, όπως κάθε καλοκαίρι «Ο Ιβάν φεύγει» και ρίχνει αυλαία με πιο κατάλληλο τίτλο «Ο Ιβάν τίναξε τη μπάνκα στον αέρα». Αφού με 12 plus εκατ. έντυσε στα μαυρόασπρα το νέο golden boy του ελληνικού ποδοσφαίρου, τον Χρ. Ζαφείρη και δημιουργεί έναν ΠΑΟΚ με αγωνιστικό budget 35-40 εκατ. για την επόμενη χρονιά.
Αυτά είναι τα προφανή. Το πιο μυστηριώδες αφορά κάτι πιο βαθύ και σημαντικό. Ποιους ενοχλεί -και γιατί ο Ιβάν Σαββίδης. Mια ενόχληση που τους αναγκάζει να ανεβάζουν διαρκώς και μονότονα ένα «θέατρο σκιών» εναντίον του Έλληνα επιχειρηματία από τη Ρωσία. Ένα «θέατρο» που λίγο μετά ρίχνει αυλαία. Μέχρι το επόμενο…
Επενδύσεις πάνω από 1 δισ.
Με μια δια γυμνού οφθαλμού ματιά, ο Σαββίδης διαθέτει όλες τις προϋποθέσεις για να αποτελεί εξέχων μέλος της επιχειρηματικής ελίτ της χώρας. Με πρώτη προϋπόθεση, την πραγματικότητα του χρήματος και των αριθμών.
Show me the money, λοιπόν. Ο Ιβάν επένδυσε 250 εκατ. για την εξαγορά του Λιμένος της Θεσσαλονίκης και μάλιστα σε δύσκολους καιρούς μνημονιακής χρεοκοπίας της ελληνικής οικονομίας. Ξόδεψε ακόμη 250 εκατ. για την αγορά του «Πόρτο Καρράς», σε εποχές covid. Έριξε πάνω από 100 εκατ. μέχρι στιγμής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και πάνω από 200 εκατ. στην «τρέλα» του, τον ΠΑΟΚ. Μαζί με κάποιες ακόμη μικρότερες επενδύσεις (Σουρωτή, Μακεδονία Παλάς, Παλιούρι κλπ),το συνολικό χαρτοφυλάκιο των επενδύσεών του αγγίζει το 1 δισ. ευρώ. Αν προσθέσουμε και την Προβλήτα 6 του ΟΛΘ, ένα έργο προϋπολογισμού 190 εκατ. που ήδη ξεκίνησε σε συνεργασία με τον Όμιλο Μυτιληναίου, ο λογαριασμός υπερβαίνει σημαντικά το 1 δις.
Ετσι με μια πρόχειρη έρευνα δεν διακρίνουμε άλλον επιχειρηματία, ο οποίος να έχει ρίξει «ζεστό χρήμα» σε επενδύσεις πάνω από 1 δισ. στην ελληνική οικονομία ,σε χρονικό διάστημα μικρότερο από μια δεκαετία.
Γιατί λοιπόν αντιμετωπίζει τα συνεχόμενα «θέατρα σκιών» που φαίνεται ανοιχτά ότι τον προτιμούν «εξόριστο στο Ροστόφ»;
Το Dreyfus και ο Μυστακίδης
Πριν από ένα εξάμηνο, ένα μυστηριώδες και αμφιλεγόμενο ελβετορωσικό fund, το Dreyfus,έπεσε από τον ουρανό και προσγειώθηκε στον Λευκό Πύργο, με μια δημόσια προσφορά για τον ΟΛΘ,που «μύριζε» από μακριά πρόθεση επιθετικής εξαγοράς. Ηρθαν,είδαν και απήλθαν,προς το παρόν.
Από που κρατάει η σκούφιά τους και γιατί είδαν ξαφνικά το φως το αληθινό στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης? Απτές απαντήσεις δεν υπάρχουν,όμως ορισμένες συμπτώσεις βγάζουν μάτι. «Συνοδοιπόρος» στο εγχείρημα του Dreyfus ήταν οι συνεταίροι του Σαββίδη στον ΟΛΘ,ο γαλλικός όμιλος MCA.Eνας όμιλος που φέρεται να διαθέτει καλές σχέσεις με το περιβάλλον του Γάλλου Προέδρου Μακρόν ,από την εποχή που εργαζόταν στον ιδιωτικό τομέα.Σημειωτέον ότι ο «μικρός Ναπολέων» πρωτοστατεί στην «αντιρωσική υστερία» που έχει διαμορφωθεί πλέον ως η κυρίαρχη ιδεολογία στους κόλπους της ευρωπαϊκής ελίτ.Αυτό κάτι μπορεί να σημαίνει για όσους καταλαβαίνουν.Η «ιδεολογία» και οι μπίζνες άνετα μπορούν να συμβαδίσουν…
Δεύτερο «θέατρο σκιών», η Νέα Τούμπα. Από το πουθενά, ένας βαθύπλουτος και διακεκριμένος διεθνής επιχειρηματίας, ο Αριστοτέλης Μυστακίδης εμφανίζεται ως ευεργέτης – χορηγός της Νέας Τούμπας. Επιπλέον, στέλνει μέσα στη νύχτα, ένα κούριερ με μηχανάκι, ο οποίος μεταφέρει ένα proof of funfs 250 εκατ. από την UBS για τη χρηματοδότηση της Νέας Τούμπας. Το θέατρο εκφυλίζεται γρήγορα σε κωμωδία. Εμφανίζονται ως κομπάρσοι και κάποιοι μυστήριοι τύποι σε μια συνέντευξη τύπου που θύμιζε οντισιόν του Μάρκου Σεφερλή και πάμε γι’ άλλα. Όμως ο στόχος είναι πρόδηλος: να φύγει ο Σαββίδης από τον ΠΑΟΚ.
Ποιοι λοιπόν σκηνοθετούν αυτά τα ελάχιστα ευφάνταστα «θέατρα σκιών»; Εδώ και πάλι αποδείξεις δεν υπάρχουν, απλώς καταγραφές συμπτώσεων.
Ο Τζέφρι Πάϊατ
Όσοι παροικούν το κέντρο και τα «σαλόνια» των Αθηνών έχουν αντιληφθεί την ύπαρξη τα τελευταία χρόνια ενός ισχυρού αμερικανόστροφου «λόμπι». Προσοχή, σε μια κρίσιμη λεπτομέρεια: Καμιά σχέση με την επίσημη πολιτική των ΗΠΑ.
Στο «λόμπι» φέρεται να πρωταγωνιστεί ένας άνθρωπος με πολύ παρελθόν (και μάλλον με κανένα μέλλον) στο Στέητ Ντηπάρτμεντ, ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ελλάδα Τζέφρι Πάϊατ.
«Παιδί της Ουκρανίας» και ακόλουθος για χρόνια της Βικτώρια Νούλαντ, της πρώην υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ επί Δημοκρατικών, η οποία πρωτοστάτησε στην περίφημη «Επανάσταση του Μαϊντάν» το 2014. Για πολλούς, αυτή είναι η αρχή της «αντιρωσικής σταυροφορίας» της Δύσης, της «δαιμονοποίησης» της Ρωσίας και του Πούτιν και η πραγματική αιτία έναρξης του πολέμου της Ουκρανίας.
Λέτε λοιπόν αυτό το εμμονικά «αντιρωσικό λόμπι» να νιώθει βολικά με την επιχειρηματική παρουσία του Ιβάν Σαββίδη σε μια χώρα της Ευρωζώνης, όπως είναι η Ελλάδα; Διάφοροι Έλληνες «λομπίστες», δημοσιογράφοι και δημοσιολόγοι στα ελληνικά ΜΜΕ, επιχειρηματίες και «νταραβεριτζήδες» πολλές φορές έχουν «καρφωθεί» να στέλνουν μηνύματα «εξόδου» στην οικογένεια Σαββίδη. Και να στρατολογούν κατά καιρούς ακόμη και κυβερνητικά στελέχη στα ματαιόδοξα σχέδιά τους. Είπαμε προηγουμένως, η «ιδεολογία» άνετα συμβαδίζει με τις μπίζνες…
Η κυβέρνηση
Επειδή λοιπόν ο λάκκος έχει πολλά φίδια, αυτό που παραμένει ως ερώτημα έχει ως εξής: ποια είναι η επίσημη κυβερνητική πολιτική απέναντι σε όλες αυτές τις διεργασίες. Παρακολουθεί αδιάφορα, συμβάλλει στο παρασκήνιο σε διαδοχικές απόπειρες παρενόχλησης του Σαββίδη, δεν έχει κανένα πρόβλημα με τον Έλληνα επιχειρηματία από τη Ρωσία;
Άνθρωποι που παρακολουθούν το ζήτημα διαβλέπουν ένα στρατηγικό κενό στην κορυφή της κυβέρνησης, το Μέγαρο Μαξίμου. Ένα κενό που εύκολα δημιουργεί παρεξηγήσεις.
Δυστυχώς πολύ συχνά στην πολιτική, το κενό γρήγορα καλύπτεται από σύννεφα και καταιγίδες. Προς το παρόν, ο Ιβάν Σαββίδης φαίνεται ότι έκλεισε το θέμα Μυστακίδη, «τινάζοντας την μπάνκα στον αέρα» με τον ΠΑΟΚ. Δρομολογεί τη Νέα Τούμπα και την Προβλήτα 6 του ΟΛΘ. Δείχνει εμπράκτως με το χέρι στην τσέπη, όχι απλώς ότι ήρθε για να μείνει, αλλά εδραιώνει και ισχυροποιεί την παρουσία του στην κοινωνία της Βόρειας Ελλάδας. Και αναμένει την αναγνώριση (και) από την κυβέρνηση ότι τον αντιμετωπίζει ισότιμα με τους άλλους σημαντικούς Έλληνες επιχειρηματίες και επενδυτές και όχι καχύποπτα. Είτε μέσα από τα μυωπικά γυαλιά μιας «αντιρωσικής υστερίας», είτε μέσα από τα φίλτρα διάφορων «λόμπι». Το μπαλάκι λοιπόν βρίσκεται στην «αυλή του Μαξίμου».
https://www.ieidiseis.gr/epicheiriseis/563581/poioi-enochloyntai-apo-ton-ivan-savvidi-giati-ton-theloyn-exoristo-sto-rostof/
Υψηλή πολιτική πολιτική ,γεωπολιτικά παιχνίδια ας μη σχολιάζουμε.
Την Θεσσαλονίκη -που κατά τον Παλαμά είναι του Σλάβου το όνειρο -και τα μάτια μας .
(για την Μακεδονία μας Ελλάδα μας γενναία , ΜΑΖΙ θα πολεμήσουμε τον κάθε επιδρομέα).
Ποιες είναι οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του Σαββίδη που του επιτρέπουν να κάνει επενδύσεις 1 δις;
Που τα βρήκε τα λεφτά; Μήπως είναι Ρωσικά κρατικά χρήματα από τα μαύρα ταμεία για επιρροή και δημιουργία ζώνης συμφερόντων στην Ελλάδα;
Τόσα χρόνια αγοράζει αλλά ποτέ δεν είπε την πηγή των εσόδων.
“Υψηλή πολιτική πολιτική ,γεωπολιτικά παιχνίδια ας μη σχολιάζουμε.”
Γιατί δεν ακούς τον σοφό γέροντα, αφού είναι “πολιτική πολιτική”, παρά ξεσκαλίζεις; 🙂 🙂
Πως έκτισε την περιουσία του ο Ιβάν Σαββίδης;
Οι δύο ταυτότητες του Ιβάν Σαββίδη
γιατί ασχολείστε ακόμη με το οικόπεδο;
Αὐτὴ ἡ ὑψηλὴ πολιτικὴ πολιτική, πόσα μυστικὰ ἔχει. Μοῦ θύμισε τὸ τραγούδι
Εκεί ψηλά στον υμηττό υπάρχει κάποιο μυστικό
Και είναι πώς να σάς το πω πολύ μπλεγμένο ομολογώ
παρεμπιπτόντως ψάχνοντας βρῆκα κάποια ἱστορία δύο μεγάλων μας.
Κιθάρα: Ο Υμηττός (πολιτικός) – Θεοδωράκης Μίκης – Στίχοι, Συγχορδίες
Κιθάρα: Είμαι Ευρωπαίος – Ρωμαίος Λάμπρος – Στίχοι, Συγχορδίες, Video
Καί ἡ Θεσσαλονίκη ἕνα προπύργιο.
Έγινα και σοφός γέροντας. Παρακάμπτω τον ηλικιακό ρατσισμό, που υποκρύπτει και απαξίωση.
Ποια νιάτα να εμπιστευτείς;.
Καλό το άρθρο στο LIBERAL
Έχω εμπιστοσύνη στον Πόντιο και το πείσμα του.
Το γήπεδο θέλει και πείσμα αλλά θέλει και λεφτά ,που πρέπει μέχρι τέλους του έτους ο κ. Σαββίδης να τα παρουσιάσει και να είναι νόμιμα. Ο Δικέφαλος ήταν Βυζαντινός-Ελληνικός και όχι Ρωσικός .
Ὁ δικέφαλος εἶναι σύμβολο Ὀρθοδοξίας γιά ἐμᾶς, σύμβολο διπλό καὶ ἔχει τὴν σημασία τῶν δύο ποὺ ἔχουν κοινὴ ρίζα. Δύο πρόσωπα διακριτά.
Ο δικέφαλος αετός – Ενορία Μουρνιών Χανίων
¨Πρόσωπα δύο, πρόσωπα διαφορετικά, πρόσωπα αδιαπραγμάτευτης ετερότητας και συνεχούς ελευθερίας. ¨
Οἱ Ρῶσοι ὡς Ὀρθόδοξοι ἔχουν γνώση αὐτῶν τῶν συμβολισμῶν.
Αν δεν ήθελαν οι Ρώσοι -με τον Δικέφαλό τους -που τον αντικατέστησαν 72 χρόνια με το κομμουνιστικό σφυροδρέπανο (ΤΙ ΝΤΡΟΠΗ)-να γίνει η Μόσχα τους η Τρίτη Ρώμη και να πάρουν και το Οικουμενικό Πατριαρχείο από την Πόλη μας θα τους έστελνα -εσείς κάτι άλλο- μια μεγάλη γλάστρα με Αγιορείτικο βασιλικό.
Δεν είναι περιττή και πολύ διχαστική η επανίδρυση ΤΩΡΑ του Ρωσικού κόμματος του Κολοκοτρώνη , ο οποίος με την ίδρυση ΤΌΤΕ αυτού του κόμματος έγινε υποχείριο της Ρωσικής πολιτικής στην παλαιά Ελλάδα και ”κλώτσησε την καρδάρα με το γάλα” που είχε μαζέψει με τους ηρωϊσμούς του;;;.
ΤΟΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ -ΟΥΔΕΙΣ ΑΛΑΘΗΤΟΣ-ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ.
Σὰν τὴν Ἑλλάδα τίποτα ἄλλο. Ἀλλὰ καὶ σὰν τὸν κάθε ἄλλο λαὸ τίποτα ἄλλο. Ὁ κάθε λαὸς εἶναι ἀξιόλογος καὶ ποιός σχετίζεται μὲ τί καὶ γιατί εἶναι ἐκ Θεοῦ.
Ὑπάρχει ἕνα ποίημα χαρακτηριστικὸ ποὺ περιγράφει γιατί ἐπιλέγεται τὴν μία φορὰ ὁ πόλεμος καὶ τὴν ἄλλη ἡ εἰρήνη ἀνάλογα μὲ τὸ ποιός εἶναι ὁ ἐχθρὸς ἢ ὁ σκοπός.
Νίκος Εγγονόπουλος, «Το γλωσσάριο των ανθέων»
Δεν νομίζω πως με την απάντησή σας θέλετε να τονώσετε τον δεδομένο -όπως θα διαβάζετε κάθε φορά-πατριωτισμό μου.
Εσείς τις περισσότερες φορές επαμφοτερίζετε , παρ’ότι γνωρίζετε το ”δυοίν θάττερον”.
Α.. και στους πολέμους-που δεν είναι κεραυνοί εν αιθρία-δεν κυριαρχεί το ”κισμέτ” και ούτε γίνονται εκ Θεού, (ποιος ξέρει τι κρύβει ο Θεός για μας…) που είναι και ύβρις προς Αυτόν.
Δὲν ἐπαμφοτερίζω καθόλου.
Ἐγὼ ἐπαναλαμβάνω, ποιός σχετίζεται μὲ τί καὶ γιατί, εἶναι ἐκ Θεοῦ.
Ὁ πραγματικὰ πατριώτης Κολοκοτρώνης καὶ οἱ ὑπόδουλοι Ἕλληνες ἀγωνίσθηκαν «γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστη τὴν ἁγία καὶ τῆς πατρίδος τὴν ἐλευθερία».
Ἅμα θέλετε νὰ μάθετε ´τι κρύβει ο Θεός για μας ´ ρωτῆστε τὴν Παναγία την ἐπονομαζόμενη καὶ Ἁγιορείτισσα.