To τουρκικό drone ANKA I. Φωτογραφία ΤΑΙ
ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ HellasJournal.com APRIL 7, 2018
Τουρκικό αναγνωριστικό drone ΑΝΚΑ-B αναχαιτίσθηκε από δύο ελληνικά F-16 στην περιοχή της Ρόδου.
Στην πραγματικότητα τα ελληνικά μαχητικά απλώς παρακολουθούσαν την πτήση του μη επανδρωμένου αεροχήματος μέχρι να το αποσύρουν οι Τούρκοι, ξοδεύοντας πολύτιμα καύσιμα για μια απειλή εύκολα αντιμετωπίσημη, να φθείρει μηχανές και ανθρώπους που ΔΕΝ είναι αναλώσιμοι;
Την επόμενη φορά οι υπεύθυνοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν μπολτόζες για να καρφώσουν καρφιά για κάδρα. Το ίδιο είναι, και οι απέναντι παίρνουν το μήνυμα ότι οι από δω παίζουν άμυνα, παθητική, μέχρι τέλους, μέχρι εκεί που δεν πάει…
Το UAV (Unmanned Aerial Vehicle) ANKA-B το είχαν απογειώσει οι Τούρκοι από την αεροπορική βάση του Ντάλαμα.
Με την εμφάνιση των ελληνικών F-16, οι Τούρκοι το απέσυραν για λίγο στον εναέριο χώρο τους, αλλά γρήγορα το επανέφεραν στον ελληνικό.
Οι Τούρκοι χρησιμοποίησαν τα αντίστοιχα αεροχήματα και στην Συρία κατά των Κούρδων στην επιχείρηση κατά του Αφρίν, πρόσφατα.
Και τι θα γίνει αν οι Τούρκοι απογειώσουν drones από την Σαμοθράκη μέχρι το Καστελόριζο; Θα τρέχουμε από πίσω τους με F-16 παρακολουθώντας τα; Υπάρχει κάποια λογική πίσω από αυτό το νέο παιχνίδι της Άγκυρας; Και εντάξει τα τουρκικά μαχητικά δεν τα καταρρίπτουμε για ευνόητους λόγους. Τα drone; Θα παίζουμε κυνηγητό σαν τα μωρά παιδιά με τους Τούρκους να δοκιμάζουν να “τρελάνουν” την ελληνική αεράμυνα; Και αν το drone δεν αποσύρονταν;
Το εν λόγω επεισόδιο είναι ιδιαίτερα σημαντικό, σημαντικότερο από ότι φαντάζει και οι υπεύθυνοι πρέπει να το αντιμετωπίσουν με την ανάλογη σοβαρότητα και χωρίς “βαριά” λόγια, χωρίς αντίκρισμα, αλλά με “βαριές” πράξεις-μήνυμα.
Πηγή: Περί αναχαίτισης τουρκικού drone ANKA από F-16: H Άγκυρα παίζει, κυριολεκτικά, με την Ελλάδα http://hellasjournal.com/2018/04/peri-anachetisis-tourkikou-drone-anka-apo-f-16-h-agkyra-pezi-kyriolektika-me-tin-ellada/
Θα μου επιτρέψετε, να μπω στον πειρασμό να σχολιάσω τη θέση, πως θα έπρεπε να καταρρίψουμε το μη επανδρωμένο αεροσκάφος. Νομίζω πως η συγκεκριμένη πρόταση, με την οποία συμφωνεί πλήρως το θυμικό μου, δεν λαμβάνει υπόψη τρία τουλάχιστο θέματα:
Πρώτο, πως εξακολουθούν να βρίσκονται στις τουρκικές φυλακές, δύο Έλληνες αξιωματικοί. Το πολιτικό μας σύστημα, διαρκώς επισημαίνει, πως η απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών, συνιστά απόλυτη προτεραιότητα. Υπάρχει περίπτωση να απελευθερωθούν μετά από κατάρριψη; Η εθνική ασφάλεια είναι πάνω από τα συμφέροντα δύο οικογενειών; εάν η απάντηση είναι καταφατική, τότε ας προσδιορίσει η πολιτική ελίτ τις απόλυτες προτεραιότητες, αρκεί να υπάρχει σταθερότητα στις θέσεις και να εξηγηθεί από τους εισηγητές του νέου αμυντικού δόγματος, γιατί δεν πρέπει να προηγηθεί η απελευθέρωση, της κατάρριψης.
Δεύτερο, εάν η κατάρριψη γίνει πάνω από τη Ρόδο για παράδειγμα, πως θα αντιμετωπιστεί το ενδεχόμενο το αεροσκάφος να πέσει σε κατοικημένη περιοχή, σε ένα σχολείο ή και στο γενικό νοσοκομείο Ανδρέας Παπανδρέου; Πως θα αντιδράσει η τοπική κοινωνία σε αυτό το γεγονός; Η Τουρκία είχε μερικές δεκάδες νεκρούς στη μάχη για την κατάληψη του Αφρίν, η διαχείριση της κοινωνικής αντίδρασης στην Ανατολή είναι εφικτή, με δεδομένη την αξία της ανθρώπινης ζωής στη Δύση, πως διασφαλίζουμε τις ανθρώπινες ζωές, χωρίς να διολισθαίνουμε με διαρκείς υποχωρήσεις; Τι θα γίνει εάν η κατάρριψη γίνει μετά τη διέλευση της Ρόδου, αλλά στον ελληνικό εναέριο χώρο και το μη επανδρωμένο ανεμοπορώντας, καταπέσει σε διεθνή ύδατα; σε αυτή την περίπτωση θα πάμε στο ΝΑΤΟ, θα τους δείξουμε το ίχνος των αεροσκαφών στο ραντάρ και θα μας προτρέψουν να τα βρούμε. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα επισημάνει στην Τουρκία πως πρέπει να επιδιώκει καλές σχέσεις γειτονίας με την Ελλάδα…
Οι αμερικανοί από το Αφγανιστάν απογείωναν το κατασκοπευτικό, μη επανδρωμένο αεροσκάφος RQ-170, για να κατασκοπεύουν την Κίνα και την Ινδία. Ήταν 4 Δεκεμβρίου του 2011 όταν οι ιρανοί, με τη βοήθεια ρωσικού συστήματος παρεμβολής, κατάφεραν να το προσγειώσουν. Η περίπτωση της παρεμβολής, διαφέρει αρκετά από την περίπτωση της κατάρριψης. Ένα πρόβλημα που υπάρχει με αυτή την προσέγγιση είναι πως δεν διαθέτουμε τέτοιο σύστημα, αλλά δεν παράγεται από κανένα δυτικό κράτος, αλλά από τη Ρωσία, στο εμπάργκο κατά της οποίας συμμετέχουμε, μετά την κατοχή από την τελευταία, της Κριμαίας.
Τρίτο, πως η Τουρκία μπορεί να βρει αφορμή, μετά από την κατάρριψή ή την παρεμβολή και προσγείωση, για να κλιμακώσει. Θέλουμε να ρισκάρουμε μία κλιμάκωση, που θα μπορούσε να μας καταστρέψει οικονομικά, τη στιγμή που ετοιμαζόμαστε, μετά από οκτώ χρόνια, για να επιστρέψουμε στην «κανονικότητα», μέσα από την επιστροφή στις αγορές; Η κλιμάκωση συμφέρει την Ελλάδα, με δεδομένη την ανισορροπία σκληρής ισχύος, που δημιουργήθηκε εξαιτίας και των μνημονιακών υποχρεώσεων;
Ο πατέρας του πολιτικού ρεαλισμού, ο Θουκυδίδης, μας υπενθυμίζει, πως ο ασθενής υποχωρεί όσο του επιβάλει η αδυναμία του. Εάν δεν θέλουμε να υποχωρούμε, πρέπει να αλλάξουμε τον σε βάρος μας, συσχετισμό ισχύος. Μας συμφέρει να αποκτήσει η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση, χαρακτηριστικά αγώνα ταχύτητας ή μαραθωνίου; Νομίζω πως θα πρέπει να δώσουμε, τον αναγκαίο χρόνο στην Ευρώπη, για να ολοκληρωθεί. Σε δύο δεκαετίες, η Τουρκία θα έχει απέναντι της (πιθανώς) μία ομόσπονδη Ευρώπη, με κοινή άμυνα, θα απειλεί η Τουρκία τότε με Casus belli, όταν θα έχει απέναντι της Eurofighter, Rafale, F35; Ο μεγάλος στρατηγιστής της Ανατολής ο Σουν Τσου, μας επισημαίνει πως «ο έμπειρος ηγέτης υποτάσσει το στρατό του εχθρού, χωρίς μάχη»! Η Τουρκία απέναντι σε μία ομόσπονδη Ευρώπη, θα υποταχθεί στον σε βάρος της συσχετισμό ισχύος, χωρίς μάχη, επιβεβαιώνοντας το Θουκυδίδη και δικαιώνοντας τον Κωνσταντίνο Καραμανλή!
Τον Ιανουάριο του 2015 επιλέξαμε τη σύγκρουση, από τη συνεννόηση, με τους ισχυρούς και βγήκαμε ηττημένοι. Τώρα τι θα επιλέξουμε; Ο Κλαούζεβιτς μας ορίζει τον πόλεμο ως μία πράξη βίας, προορισμένη στο να καταναγκάσει τον αντίπαλο, να εκτελέσει τη θέληση μας. Η Τουρκία κάνει πόλεμο, χαμηλής έντασης, με την Ελλάδα για να την εξαναγκάσει να εκτελέσει τη θέληση της, μη επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, συνεκμετάλλευση σε Αιγαίο και Κύπρο. Πως δε θα υποταχθούμε στη θέληση της Τουρκίας, υποτάσσοντας το στρατό του εχθρού, χωρίς μάχη, αντιστρέφοντας τον σε βάρος μας συσχετισμό ισχύος, αναγκάζοντας τον εχθρό, να υποχωρήσει όσο θα του επιβάλλει, η μελλοντική αδυναμία του; Εάν αυτά είναι κατανοητά τότε τα ουσιαστικά ερωτήματα είναι θα ομοσπονδοποιηθεί τελικά η Ευρώπη; Εάν η ομοσπονδοποίηση πραγματοποιηθεί σε δύο δεκαετίες, πως θα περάσουμε το σκόπελο της μελλοντικής υπερισχύος της Τουρκίας με τα F-35 και S-400;
Θεωρώ ότι έπρεπε να είχε καταρριφθεί. Δεν φθάνουν οι μεγάλες κουβέντες αλλά πρέπει να ειπωθεί ένα φθάνει. Η κατάρριψη του θα ήταν ένα μήνυμα.
Μήπως ν’ αρχίζαμε με την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 νμ και την ανακήρυξη ΑΟΖ; Πολλά προβλήματα, των “γκρίζων ζωνών συμπεριλαμβανομένων” θα λυνόταν. Όμως, ….
Ο Μακιαβέλι έγραψε κάποτε ότι είναι καλύτερο να σε φοβούνται από το να σε αγαπούν. Καλύτερο όμως από το να σε φοβούνται, είναι να σε σέβονται.
Enough said.
Δεν έγραψε “κάποτε”, αλλά γράφει στο XVII κεφάλαιο τού βιβλίου του “Ο Ηγεμών”: “Γεννιέται λοιπόν ένα ζήτημα: «Αν συμφέρει καλύτερα τον ηγεμόνα να τον αγαπούν ή να τον φοβούνται»; Απαντώ: «Και το ένα και το άλλο· μα επειδή είναι δύσκολο να συνυπάρξουν, είναι πολύ πιο σίγουρο να σε φοβούνται παρά να σε αγαπούν, αν είναι να λείψει ένα από τα δύο. Γιατί οι άνθρωποι γενικά είναι αχάριστοι, ευμετάβολοι και άπληστοι. Όσο τους ευεργετείς, σου είναι όλοι αφοσιωμένοι, μα όταν ο κίνδυνος ζυγώσει, αλλάζουν. Κι ο ηγεμόνας που βασίστηκε μονάχα στα λόγια τους, γυμνωμένος από κάθε άλλη ετοιμασία, καταστρέφεται. Οι άνθρωποι ευκολότερα βλάπτουν έναν που αγαπούν παρά έναν που φοβούνται». (“Ο ΗΓΕΜΟΝΑΣ”, μετφρ. Ν. Καζαντάκης, εκδόσεις Γαλαξία, Οκτ. 1961).
Δεν βλέπω να γράφει πουθενά για σεβασμό. Αν δεν ξέρουμε κάτι, καλό είναι να μην γράφουμε ό,τι μάς κατέβει.
Εγώ το πρόσθεσα. Πειράζει;
Ναι.
Ναι, διότι το αποδίδεις στον Μακιαβέλλι. Δεν θα πείραζε, αν έλεγες ότι “εγώ λέω….” κλπ. Κατάλαβες;
Αν κατάλαβα;
Θα μας κάνεις και ντα, τύπε;
Η βλακεία δεν διορθώνεται με το ντα, άρα δεν έχει νόημα.
Είπε ο γιατρός να σου λένε πάντα ναι;
Πέφτει πολύ παντόφλα στο σπίτι;
Έχεις θέματα, τύπε. Να το κοιτάξεις όσο είναι νωρίς.
Και πού είναι γραμμένο ότι οι απόγονοι των ναζί με τους συενργάτες τους θέλουν όντως την ομοσπονδιοποίηση της Ευρώπης; Μήπως ζούμε το αντίθετο; Μήπως τα μέτρα που λαμβάνονται είναι όλα προς το συμφέρον των δύο ισχυρών (και των δορυφόρων τους) και αδιάφορα ή και εχθρικά ως προς το συμφέρον της Ελλάδος;