Της ΑΡΙΑΔΝΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΩΡΓΗ
Εικόνα: «Francis Bacon “Παραμορφώσεις”»
Στον κεντρικό δρόμο της πόλης πέφτω διαρκώς πάνω σε πρόσωπα άγνωστα που με αγριεύουν, όπως παλιά έπεφτα σε κάθε γωνία πάνω σε γνωστούς και φίλους. Αναγνωρίζω στα πρόσωπα αυτά κάθε είδους αισθητικές επεμβάσεις και μερικές φορές η πυκνότητα είναι τόσο μεγάλη, που νομίζω ότι μπλέχτηκα ανάμεσα στους καλλιτέχνες ενός περίεργου τσίρκου.
Ας πάρουμε το παράδειγμα αριθμός ένα. Γυναίκα άνω των 65, με προχωρημένη αρθρίτιδα, που περπατά ξερά και τα δάχτυλά της έχουν αρχίσει να στραβώνουν, λεπτή αλλά με παραπανίσια κιλά στη μέση και με κοιλιά που κρέμεται, ντυμένη με ρούχα νεανικά αταίριαστα με τις άκαμπτες κινήσεις της, με μαλλιά κομμωτηρίου ισιωμένα, βαμμένα στο χρώμα “ξανθό του αγγέλου” και πρόσωπο πρησμένο, άνω χείλος παραγεμισμένο και κάτω χείλος παραγεμισμένο που κρέμεται και γέρνει προς τη μία μεριά σαν να αναρρώνει από ήπιο εγκεφαλικό. Δεν με φοβίζει ακριβώς, αλλά με αγριεύει. Ανησυχώ μήπως κάπου την ήξερα, μήπως είναι παλιά γειτόνισσα, όταν έμοιαζε στον πραγματικό εαυτό της.
Παράδειγμα αριθμός δύο. Κοπέλα 25 χρονών με σορτσάκι και μπότες, μαύρα όλα από πάνω μέχρι κάτω, με ίσια μαύρα μαλλιά κομμωτηρίου, πρόσωπο φουσκωτό, λείο και παστωμένο, χωρίς κανένα χαρακτηριστικό, και χείλη Αφρικανής, ίδια κι απαράλλαχτη με εικόνες τεχνητής νοημοσύνης και τραγουδίστριες που διαφημίζονται στις αφίσες των λεωφορείων.
Παράδειγμα νούμερο τρία. Μεσήλικη γυναίκα με κολάν και μικροσκοπικό μπλουζάκι, κατάλληλο για δεκαοχτάχρονη, με μαλλί φτηνού κομμωτηρίου σε κακή απομίμηση χαλαρής μπούκλας, ξανθό κίτρινο, που το παράκανε στη δοσολογία. Τα φουσκώματα στο μέτωπο προβάλλουν σαν να έχουν τοποθετήσει μαξιλαράκια από κάτω, το φούσκωμα στα μάγουλα τεντώνει παλιά σημάδια ακμής και τους δίνει όψη συστάδας ηφαιστείων και πιο κάτω τα χείλη είναι πρησμένα σαν τον λαστιχένιο άνθρωπο της Μισελέν. Πρώτα βλέπεις αυτά και μετά το υπόλοιπο πρόσωπο ή την υπόλοιπη μάσκα. Πληροφορίες λένε πως η υπερβολική δόση σιλικόνης στα χείλη δημιουργεί το αποτέλεσμα “χείλη πάπιας”, που πολύ εκτιμάται σε κάποιους κύκλους για ασαφείς λόγους.
Παράδειγμα νούμερο τέσσερα. Κορίτσι 18 χρονών με γαλλική μύτη, αταίριαστα μικρή πάνω στο κανονικό πρόσωπο και τόσο ανασηκωμένη, που τα ρουθούνια φαίνονται σχεδόν κατ’ ενώπιον. Σύμφωνα με την ανεπίσημη ορολογία, καλό δείγμα “προσώπου-χελώνα”. Οι γαλάζιοι φακοί πάνω στα καστανά μάτια της δίνουν όψη απόκοσμη, σαν να είναι ξαδέρφη του Εξωγήινου.
Παράδειγμα νούμερο πέντε. Άνδρας 70 ετών, με μαλλί κομοδινί προσεκτικά χτενισμένο και κολλημένο προς τα πίσω αλά Μπερκουσκόνι και πρόσωπο τσιτωμένο και επιπλέον αποξυσμένο, με όψη ερυθρόδερμου. Οι ρυτίδες του λαιμού κρύβονται προσεκτικά με φουσκωτό φουλάρι, αλλά τα έρημα χέρια με γεροντικές κηλίδες δεν κρύβονται.
Παράδειγμα νούμερο έξι. Άνδρας 40 ετών, με κουστούμι ανθρώπου που δραστηριοποιείται ή παριστάνει ότι δραστηριοποιείται στον χώρο των επιχειρήσεων. Πρόσωπο προσεκτικά φουσκωμένο, αλλά άκαμπτο. Γελάει με το μέσο των χειλιών, αλλά τα άκρα δεν κουνιούνται, σαν να ντρέπεται. Εκφράζει τα συναισθήματά του με κινήσεις του κεφαλιού, γιατί το ίδιο το πρόσωπο παραμένει απαθές σαν παγόβουνο πριν αρχίσει το λυώσιμο των πάγων.
Παραδείγματα νούμερο εφτά έως δώδεκα. Νέοι και ολίγον νέοι από 15 έως 55 ετών, με μεγάλη ποικιλία τατουάζ, από ολόσωμο με όψη ερπετού, μόνο χέρια-πόδια, χέρι-πόδι-λαιμός, αστράγαλος-λαιμός-στήθος, έως συνδυασμό οποιουδήποτε άλλου μέλους με πωπό, που φαίνεται σε κάθε σκύψιμο με χαμηλοκάβαλο παντελόνι και στενό μπλουζάκι. Τζά! Έκπληξη! Όλα τα παραπάνω ενισχύουν την εικόνα σκληρότητας, ανεξαρτησίας, κοινωνικής αποστασιοποίησης και ερωτικής διαθεσιμότητας που επιθυμεί να εκπέμψει ο παθών.
Τείνω να πιστέψω ότι οι ανωτέρω συμπολίτες μου ανήκουν σε μια καινούρια κατηγορία. Δεν είναι ακριβώς οι άνθρωποι που ήταν κάποτε και δεν είναι ακόμα το υβριδικό είδος μεταξύ ανθρώπου και μηχανής, που μας προϊδεάζουν οι σοφοί ότι οδεύουμε. Είναι, ας πούμε, τροποποιημένοι άνθρωποι πρώτου σταδίου. Δυσκολεύομαι πολύ να επικοινωνήσω με το είδος αυτό. Δεν μπορώ να πάρω στα σοβαρά τα λόγια τους, γιατί το μάτι μου πέφτει στα μερεμέτια κι από τη μιά τους συμπονώ για τα μαρτύρια που υπέστησαν και την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει κι από την άλλη αγριεύομαι με την αυτοπεποίθηση με την οποία παρουσιάζουν τον πειραγμένο εαυτό τους. Πολλαπλασιάζονται. Ζηλεύουν ο ένας τον άλλον και τροποποιούνται κι άλλο. Παρασέρνουν κι άλλους για να μη νιώθουν μόνοι. Στο κοντινό μέλλον θα κυριαρχήσουν και θα ψάχνουμε το αρχικό είδος, το απείραχτο, με το φανάρι. Εφιάλτης.
Περπατώ στον κεντρικό δρόμο, άγνωστη μεταξύ αγνώστων κι αδιάγνωστων και θρηνώ για την απώλεια της ελληνικής μύτης, των ελληνικών χαρακτηριστικών και της ιδιαιτερότητας και μοναδικότητας των προσώπων. Μπορεί να μη φαίνεται σημαντικό, αλλά είναι. Δεν κρατιέται η άμυνα μ’ ένα χορό από μάσκες.
Πρῶτον, ἡ ἀποδοχὴ τοῦ ἑαυτοῦ εἶναι βασικὸ βῆμα ὄχι μόνο αὐτογνωσίας ἀλλὰ καὶ ὡριμότητας. Καὶ αὐτὸ εἶναι βασικὸ καὶ ὄχι μόνο ἐξωτερικά. Γιατί βάζουν ἕναν παραμορφωτικὸ καθρέφτη μπροστά τους ποὺ δείχνει ἄλλους καὶ ἐκεῖ `μετριῶνται ` ἀποφεύγοντας νὰ κοιταχτοῦν σωστά. Καὶ τὰ ἀποτελέσματα βέβαια φαίνονται, γιατί καὶ πάπα νὰ μποροῦν νὰ σὲ κάνουν, τὰ ἀνεπαρκῆ ἐφόδια ἀποκαλύπτονται ἀργὰ ἢ γρήγορα.
Ἐπίσης δὲν συναισθάνονται πόσο πολύτιμο εἶναι νὰ ἔχεις τὴν τύχη νὰ ζεῖς ἀρκετὰ χρόνια καὶ νὰ μεγαλώνεις. Ὅσοι εἶναι τῆς γενιᾶς μου ζήσαμε μὲ γονεῖς ποὺ δὲν εἶχαν τὸ ἄγχος νὰ μὴν μεγαλώνουν. Καὶ σὲ πολέμους πῆγαν καὶ ἀγωνίσθηκαν ἀδιάκοπα μὲ ἀρχὲς καὶ σεβασμὸ στὴν πλειοψηφία τους.
Στὴν κοινωνία μας τὴν ἐποχὴ αὐτὴ πολλοὶ παραμορφωτικοὶ φακοὶ εἶναι σὲ εὐρεῖα κυκλοφορία, δὲν ἀντιστοιχεῖ δηλαδὴ τὸ ἐσωτερικὸ στὸ ἐξωτερικό, κενὸ ἐσωτερικὸ μὲ ψεύτικη ἐξωτερικὴ λάμψη. Λείπει ἡ μόρφωση, ἡ εὐθυκρισία, ὑπάρχει μεγάλη ἀνοχὴ στὸ ψεύτικο, ποὺ μακροχρόνια δὲν ὁδηγεῖ πουθενὰ καὶ γιὰ κανέναν.
ΩΣΤΕ ”Λείπει η μόρφωση , η ευθυκρισία , υπάρχει μεγάλη ανοχή στο ψεύτικο , που μακροχρόνια δεν οδηγεί πουθενά και για κανέναν” . Ορθές αλλά συντηρητικές οι απόψεις σας καθώς και της κυρίας αρθρογράφου ,
που φαίνεται ότι δεν υπήρξατε μέλη της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας (Ε.Γ.Ε) ,ή της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (Ο.Γ.Ε), ούτε χορέψατε στα τραπέζια στην γιορτή της γυναίκας-γυναικοκρατίας κάθε 8 του Μάρτη και ούτε διεκδικήσατε με ποσόστωση την συμμετοχή των γυναικών παντού- ήθελαν ,δεν ήθελαν, ή άξιζαν ή δεν άξιζαν .
Πόσο αλήθεια ενοχοποιούνται τα γυμναστήρια , ο σεξισμός και οι ελεύθερες σχέσεις ;;;.
Τώρα οι γυναίκες -πάσης ηλικίας -”απέκτησαν φτερά” και θα πάθουν κοινωνικά αυτά που παθαίνουν τα μυρμήγκια όταν αποκτούν φτερά.
Και τις αγαπάμε οι άνδρες αλλά ως πότε ,όταν μας μοιάζουν και μας σνομπάρουν ;;;.
Υ.Γ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ , ΑΦΟΥ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΟΛΟΕΝΑ ΘΑ ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΤΙΚΤΕΙ;;;.
Τὸ ἄρθρο δὲν ἀναφέρεται μόνο στὶς γυναῖκες, οὔτε ἀναφέρεται σὲ γυναῖκες ποὺ προσπαθοῦν νὰ μοιάσουν μὲ ἄνδρες. Οὔτε καὶ τὸ σχόλιό μου ποὺ ἀναφέρατε. Πῶς συνδέσατε στὴν σκέψη σας τὰ μυρμήγκια μὲ τὶς γυναῖκες, αἰσθάνεστε τὶς γυναῖκες σὲ σχέση μὲ ἐσᾶς σὰν μυρμήγκια; Τόσο τὶς ἀγαπᾶτε τὶς γυναῖκες;
Τώρα οἱ γυναῖκες ¨ἀπέκτησαν φτερὰ ¨ κατὰ τὴν γνώμη σας. Τώρα οἱ συνθῆκες ἐπέτρεψαν στὶς γυναῖκες νὰ μὴν ἀσχολοῦνται μόνο μὲ τὴν οἰκιακὴ διαχείρηση, ποὺ ἄλλοτε ἦταν ἡ οἰκονομὶα τοῦ οἴκου καὶ ἡ ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν. Τώρα ὑπάρχουν εὐκολίες καὶ σχολεῖα. Καὶ οἱ γυναῖκες ἔχουν ἐπωμισθεῖ πολλά, ἀλλὰ ἀποδεικνύονται ἱκανότατες σὲ ὅλα. Δὲν γίνονται παιδιὰ μόνο ἀπὸ τὶς γυναῖκες. Εἶναι ἀπαραίτητοι καὶ οἱ ἄνδρες. Τὸ ἰδιαίτερο δέσιμο τῆς μάνας μὲ τὰ παιδιὰ ποὺ τίκτει εἶναι δεσμὸς ἀκατάλυτος.
8 Μαρτίου γεννήθηκε καὶ ὁ Κ. Καραμανλῆς.
Καλημέρα σας .Ευχαριστώ που θυμίσατε σε μένα και στους άλλους αναγνώστες την ημέρα και τον μήνα γέννησης του αειμνήστου Καραμανλή- για τον οποίον εγώ δεν έγραψα -και του οποίου μάλλον πολιτική φίλη υπήρξατε ,αλλά σας πλάνεψε το 1981 ο Ανδρέας ,όπως και άλλες γυναίκες ο λαοπλάνος Αλέξης το 2015.
Δεν έγραψε μόνο για τις γυναίκες η γυναίκα κυρία αρθρογράφος ,αλλά τις ”επιτυχίες” του γυναικείου φεμινιστικού κινήματος ήθελε και αυτή -και εγώ – να υπογραμμίσουμε ,γιατί θεωρώ πως από τις γυναίκες εξαρτάται αν θα υπάρχουν άνθρωποι στη γη και για την Πατρίδα μας -που μας ενδιαφέρει -Έλληνες ”καλοί κ’αγαθοί ”ΚΑΙ χριστιανοί.
Οι άνδρες-όσοι -είναι αθύρματα στα χέρια των γυναικών ,όπως όλα τα αρσενικά της φύσης , ιδίως τα παγόνια και όχι μόνον .
Αν μας πονάει -που μας πονάει πολύ μάλιστα -το δημογραφικό θα θέλαμε μια γενιά γυναικών να στέρξουν να ”υπανδρευθούν ” ,να γίνουν μόνο μάνες και να μεγαλώσουν στα σπίτια τους τα παιδιά τους (τρία κατά το δυνατόν) και ας πληρώνουμε -πέραν των επιδομάτων-όλοι τις ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις .
Ουτοπικό ,αλλά αποτελεσματικό για να σταματήσουν να μεγαλώνουν παιδιά σε Ιδρύματα .
Υ.Γ Γνωρίζω πως γίνονται τα παιδιά και προτιμώ να γεννιούνται από γονείς σε γάμο διαρκείας .
Μπά, δὲν πλάνευε μόνο ὁ Ἀνδρέας, πολλὲς γυναῖκες ἐρωτεύθηκαν πιὸ πρὶν τὸν Κωνσταντῖνο Καραμανλῆ.
Ἡ κυρία ἀρθρογράφος δὲν ἔγραψε γιὰ φεμιστικὸ κίνημα.
Ἐσεῖς τὸ ἑρμηνεύσατε ὅπως θέλετε καὶ ὅπως νομίζετε.
¨ἀπὸ τὶς γυναῖκες ἐξαρτᾶται ¨ ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν ἄνδρα ἐξαρτᾶται γιατί ὁ καλὸς Θεούλης περιμένει συνεννόηση τῶν δύο. Ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα περιμένουμε ἀπό τό κράτος καὶ μέτρα σοβαρὰ γιὰ τοὺς νέους καὶ τὶς νέες ποὺ ὀνειρεύονται καὶ παιδιὰ καὶ καριέρες καὶ τὰ πάντα.
Ὕπανδρες δὲν σημαίνει ὑπὸ τὸν ἄνδρα ἀλλὰ ὑπὸ τοῦ ἀνδρός.
Γάμοι διαρκείας ὑπῆρχαν παλιότερα ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σήμαινε ἰδανικὲς συνθῆκες καὶ σχέσεις. Τώρα ἡ ὡριμότητα τῶν περισσοτέρων ἀνθρώπων ὁδηγεῖ σὲ ἀναζήτηση σχέσεων ἁρμονικῶν καὶ ὄχι σὲ γάμους γιὰ τεκνοποιΐα.
«Οἱ βλᾶκες μὲ κατηγοροῦν πὼς τοὺς ξεγέλασα ὅλους ἐδῶ πέρα, λέγοντας πὼς ὑπάρχει κεντρικὴ ἐπιτροπὴ καί ‘ἀμέτρητες διακλαδώσεις’. Ἡ κεντρικὴ ἐπιτροπὴ εἶστε ἐσεῖς καὶ ἐγώ. Ὅσο γιὰ διακλαδώσεις, θὰ ὑπάρξουν ὅσες θέλετε ἡ κυριότερη δύναμη- τὸ τσιμέντο ποὺ τὰ δένει ὅλα- εἶναι ποὺ ντρέπονται νὰ’ ἔχον προσωπικὲς γνῶμες. Αὐτὸ μάλιστα! Καὶ ποιός δούλεψε, ποιός κοπίασε γιὰ νὰ μὴν τοὺς μένει οὔτε μία προσωπικὴ γνώμη στὸ κεφάλι;»
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι – Δαιμονισμένοι Τόμος Β Ἐκδόσεις Γκοβόστη