Παναγιώτης Μπάρκας: ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ ΚΑΙ Ο ΒΑΛΤΟΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ.

Μολονότι δεν έχει πέσει τελειωτικά η αυλαία των εκλογών της 11ης Μαΐου στην Αλβανία (δεν έχουν καταμετρηθεί, ή δεν έχουν ενταχτεί στο τελικό αποτέλεσμα οι ψήφοι της διασποράς, από τα οποία θα κριθεί οριστικά και η νίκη του Βασίλη Λάγιου, εφόσον η διαφορά από τον επόμενο είναι μόλις 200 ψήφοι, όπως επίσης θα συνεχιστούν οι καταγγελίες για εκλογονοθεία), το σκάνερ διάγνωσης των βαριών ασθενειών της δικής μας κοινότητας, μπορεί να γίνει με οξυδέρκεια.

ΤΟ ΣΠΑΝΙΟ ΕΙΔΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ

Για στοχευμένη ανάλυση, θυμίζουμε ότι στις πρώτες πλουραλιστικές εκλογές στην Αλβανία, 1991, τον Ελληνισμό εκπροσωπούσαν στη Βουλή, συν τους 5 βουλευτές της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και άλλοι 13-15 στα αλβανικά κόμματα.

Οι πρόσφατες εκλογές δείχνουν ότι πρόκειται για τη χειρότερη ιστορικά περίπτωση απουσίας των Ελλήνων από την Αλβανική Βουλή. Που σημαίνει ότι όχι μόνο έχει εξοστρακιστεί το βάρος και η σημασία του Ελληνισμού στην Αλβανία, αλλά και της Ελλάδας.

ΝΤΟΥΛΕΣ Μέχρι τώρα μετρούμε την εκλογή Ντούλε, όμως πλέον ως την πιο ανούσια. Εκλέγει βουλευτής από ασφαλισμένη εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο του Δημοκρατικού Κόμματος του Σαλί Μπερίσια. Συνεπώς, δεν χρειάστηκε να συγκεντρώσει ούτε ένα σταυρό. Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι «η θυσία» στην επιλογή Ντούλε, ως ικανοποίηση αιτημάτων εξ΄ Αθηνών (όπως πάντα) και ο ελάχιστος αριθμός εδρών που πέτυχε ο Μπερίσια στην Αυλώνα, θα οδηγήσουν στην ενίσχυση των εσωκομματικών κοντραρισμάτων με επίκεντρο τον Ντούλε. Άρα περισσότερο μειωμένο ο πολιτικός του ρόλος σε όφελος του Ελληνισμού. (Και πότε έπαιξε ρόλο, θα πει κανείς!)

ΛΑΓΙΟΣ. Ευχόμαστε την εκλογή και του Βασίλη Λάγιου με το ψηφοδέλτιο του Σ. Κόμματος. Καλός στις μπίζνες του, όμως άσχετος με τα εθνικά και τα πολιτικά δρόμενα στον Ελληνισμό. Άρα συγκέντρωσε των ψήφων των Ελλήνων, πρώτο λόγω κομματικού μηχανισμού και δεύτερο με τη σωστή λογική, καλύτερος ένας δικός μας και άσχετος, παρά ένας αλλοεθνής και μάχιμος εναντίον μας.

Οι ελληνικοί μειονοτικοί δήμοι συμπεριλαμβανομένου και της Χιμάρας, έχουν στη χώρα το χαμηλότερο ποσοστό προσέλευσης των ψηφοφόρων στις κάλπες. Δρόπολη 19%, Φοινίκη 18.6%, Χιμάρα, μαζί με το Αλβανικό στοιχείο, 33.8%.

Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗΣ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ ΛΕΕΙ: Δεν υπάρχει άμεση, αυτοδύναμη εκπροσώπηση μέσα από δικούς μας εκλογικούς φορείς. Η εκπροσώπηση μέσω αλβανικών κομμάτων, έχει επιβεβαιωθεί πολλαπλώς ότι εξυπηρετεί τα αλβανικά κόμματα και συμφέροντα και τα προσωπικά συμφέροντα των υποψηφίων, ή βουλευτών. Δεν υπάρχει ένα πρόγραμμα που να εκφράζει τα δικαιώματα της εθνικής ελληνικής μειονότητας και τους εθνικούς στόχους της, την επιβίωση και προοπτική της. Δοκιμάστηκαν αρνητικά και οι πιο αναντικατάστατοι, όπως ο Ντούλες. Οι εκλογές δεν συνδέουν , όπως θα έπρεπε, την τύχη του τόπου μας με την ψήφο και την εκλογή οποιουδήποτε πολιτικού στα αλβανικά σχήματα.

Δεδομένη, ενισχυμένη και ανεπηρέαστη η διάσπαση με ιδεολογικά κριτήρια των ελληνικών κομμάτων, σε βάρος της εθνικής υπόστασης. Από την άλλη, ποτέ στην ιστορία του αλβανικού κράτους δεν υπήρξε τέτοιος φανατισμός σε όφελος των πολιτικών συμφερόντων των αλβανικών κομμάτων. Απαράμιλλος ο αγώνας για επίδειξη ισχύς των Ελλήνων, εναντίον των Ελλήνων.

Ωστόσο όμως καταδικαστέα η επαναφορά του ελληνόμετρου από ελληνικά κέντρα. Λέει λοιπόν οι αρχή λειτουργίας και εφαρμογής του ελληνόμετρου. Όποιος δεν στηρίζει την αλβανική παράταξη του Μπερίσια, μέσω της οποίας εκπροσωπούνται Ντούλες-Μπελέρης και έχουν τη στήριξη κυβερνητικών στελεχών και βουλευτών στην Ελλάδα, αλλά και πολλών ελληνικών και ομογενειακών ΜΜΕ, είναι μειοδότης, ανθέλληνας, προδότης. Δεν έχει σημασία αν στηρίζει ή όχι το αντίπαλο δέος του Μπερίσια, το Ράμα. (Δυσχεραίνει η θέση για όποιον δηλώνει τη στήριξη του Ράμα!)

Ασφαλώς έχει δείξει θέσεις και πραχτικές κατά του Ελληνισμού, κυρίως κατά της Ελλάδας. Η εχθρότητά του αυτή όμως, ταυτίστηκε με τη στάση του στον πρώην φίλο και συνεργάτη του, τον Μπελέρη. Η συγκεκριμένη εξέλιξη παρουσιάστηκε ευρέος και με τυμπανοκρουσίες, ως εχθρική στάση κατά των συμφερόντων και δικαιωμάτων του Ελληνισμού στην Αλβανία. (Η αποσιώπηση των τυμπάνων αυτών δήθεν υπέρ της υπεράσπισης του Ελληνισμού, μόλις ο Μπελέρης έγινε ευρωβουλευτής της Ν. Δημοκρατίας, μαρτυρεί ότι πρόκειται για εκστρατεία φάρσα).

Το θέμα έχει και μια βαρύτερη δραματική συνιστώσα, αν λάβουμε υπόψη ότι ο Μπερίσια, στον οποίο στηρίζονται τώρα οι κρατούντες του ελληνόμετρου, είναι ο βασικός υπεύθυνος και αυτουργός των χειρότερων διωγμών που υπέστη ο Ελληνισμός της Αλβανίας. Τα γεγονότα 1993 -1997 με αιχμή του δόρατος το επεισόδιο της Επισκοπής 1994, δεν αποτελούν απλώς μια περίοδο διωγμών, αλλά και στραπατσαρίσματος των ιστορικών διεκδικήσεων του Ελληνισμού της Αλβανίας με ότι αυτό συνεπάγεται. Επίσης, ο Μπερίσια είναι ο πατέρας των μηχανισμών ευρείας και μαζικής υφαρπαγής των ιδιοκτησιών των Ελλήνων, πραχτική την οποία ακολούθησε και προώθησε ο Ράμα. Η εύκολη σύμπραξη με το Μπερίσια μετά από αυτή την εθνική οργή, έστω και με στόχο να πολεμήσουμε έναν άλλο εχθρό του Ελληνισμού, επιβεβαιώνει τις ενδείξεις και μαρτυρίες ότι κάποιοι απ’ αυτούς ήταν συνεργάσιμοι και τότες με τον Μπερίσια.

Ασφαλώς και μου είναι δύσκολο να συμμεριστώ την πολιτική κατάσταση που αναγκάζει τους Έλληνες να ψηφίσουν αλβανικά κόμματα. Το κάνω όμως υπέρ της ανάλυσης. Τα στοιχεία μαρτυρούν ότι οι Έλληνες ψηφοφόροι αντιτάσσονται στη γραμμή αυτών που κρατούνε το ελληνόμετρο. Υπερψηφίζουν το Κόμμα του Ράμα, δείχνοντας, γιατί όχι, ότι είναι ένας τρόπος να δηλώσουν την εναντίωσή τους κατά των προσανατολισμών και οδηγιών της Αθήνας. (Συνήθισαν πλέον με τις απειλές. Από το 1997 οι Έλληνες καταψηφίζουν την αναντικατάστατη επιλογή της Αθήνας, το Ντούλε και την παρέα του, αλλά και η Αθήνα αδιαφορεί για την καταψήφιση των Ελλήνων των επιλογών της, εφόσον οι της Αθήνας, μέσω των μηχανισμών των αλβανικών κομμάτων πετυχαίνουν το σκοπό τους).

Ο εξ΄αμερικής εκπρόσωπος της γραμμής Ντούλε Μπελέρη υποψήφιος βουλευτής στο ψηφοδέλτιο του Μπερίσια, ο Πέτρος Γκικουρίας, πήρε στο δήμο της Χιμάρας μόλις 1690 ψήφους. Απ΄αυτούς 1241 ψήφους στην πόλη της Χιμάρας. Άρα οι 3 800 ψήφοι του Μπελέρη στις δημοτικές εκλογές του 2023, μειώθηκαν κατά 52 τοις εκατό, ενώ η λογική και η στήριξη απαιτούσε την αύξηση του ποσοστού. Ο Γκικουρίας δεν πήρε τις ψήφους του Μπελέρη σε όλη την περιφέρεια Αυλώνας. Ταυτόχρονα έκανε βήματα πίσω και σε σχέση με την εκλογική του αναμέτρηση με τον Τάβο για το δήμο Χιμάρας.

Ωστόσο, η παράταξη Μπερίσια πήρε στο δήμο Φοινίκης 1166 ψήφους και η παράταξη Μπελέρη Ντούλε στο πρόσωπο του Γκικουρία μόλις 841 ψήφους.

Την πόλωση μαρτυρεί το γεγονός ότι στη Χιμάρα ως εστία του Μπελέρη Ντούλε ο Έλληνικής καταγωγής υποψήφιος με το Κόμμα του Ράμα, Βασίλης Λάγιος πήρε μόλις 160 ψήφους, ενώ συνολικά συγκέντρωσε 4892, μέσα βέβαια σε ένα σκληρό ανταγωνισμό. Στο δήμο Φοινίκης ο Λάγιος συγκέντρωσε 2047 ψήφους, ή 2.5 φορές περισσότερες από τον Γκικουρία.

Εντούτοις, τα συγκεκριμένα αποτελέσματα διέψευσαν πανηγυρικά και την «ένωση» των τριών φορέων «Νέο ΜΕΓΑ», ΟΜΟΝΟΙΑ και ΚΕΑΔ, λίγες μέρες πριν τις κάλπες για δήθεν νέους αγώνες.

Μήπως, πρώτη η Αθήνα θα πρέπει να ενσκήψει, έστω και αργά και να διαβάσει ορθά και όχι με τον μέχρι τώρα ενισχυμένο φανατισμό της στήριξης των δικών μας κομματόσκυλων, αν πράγματι σέβεται τον εαυτόν της όταν δηλώνει πως αγωνιά για τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό;!!

Στις πρόσφατες εκλογές κάποια μικρά και νέο-ιδρυθέντα κόμματα, κατάφεραν και πήραν βουλευτικές έδρες. Που σημαίνει ότι κατάφεραν να σπάσουν τις απαγορευτικές μπάρες του εκλογικού νόμου. Ωστόσο, χρόνια στη σειρά οι δικοί μας «αυθεντικοί» φορείς εκπροσώπησης του Ελληνισμού στην Αλβανία, επικαλούνται ακριβώς τις περιοριστικές γραμμές του εκλογικού νόμου για να δικαιολογήσουν την προσχώρησή τους στα μεγάλα αλβανικά κόμματα. (Κάποτε η προσχώρηση μεμονωμένων στελεχών στα αλβανικά κόμματα, αποτελούσε αιτία εθνικού αποκεφαλισμού τους από τους «μόνιμους» και «νόμιμους» εκπροσώπους του Ελληνισμού, ΟΜΟΝΟΙΑ-ΚΕΑΔ-Αθήνα)

Τώρα, και το επιχείρημα αυτό απορρίφθηκε. Μάλιστα, από ένα μικρό άθροισμα προκύπτει ότι η πραγματική συμμαχία των ελληνικών πολιτικών φορέων μπορεί άνετα να συγκεντρώσει αντίστοιχα 40 χιλιάδες ψήφους στην περιφέρεια Αυλώνας και 20 στου Αργυροκάστρου. Που σημαίνει τουλάχιστον 5 βουλευτές.

Τι εμποδίζει τότε το στόχο αυτό. Η έλλειψη πολιτικής συνεννόησης, τα προσωπικά συμφέροντα στη λογική να είμαι μόνο εγώ βουλευτής, οι δεσμεύσεις στα αλβανικά πολιτικά κόμματα, οι λερωμένες φωλιές, η αδυναμία κατάρτισης εθνικού προγράμματος, η βούληση της Αθήνας, το γεγονός ότι οι Έλληνες τους έχουν διαγράψει, ο φόβος μήπως παρέμβει η Αθήνα επειδή δε θέλει να φύγει το κατεστημένο (προτιμώντας να χαθεί ο Ελληνισμός), ο φόβος παρέμβασης του αλβανικού κατεστημένου;! Ή όλα μαζί;! ΤΕΛΟΣ