Ο STRAVON βρισκόταν σε άδεια αναψυχής δεκαπέντε ημερών γύρω από το Μαντείο των Δελφών, στις χαράδρες ανάμεσα στα βουνά του Παρνασσού και του Ελικώνα. Έτσι, για ένα διάστημα κράτησε σιωπή, ενόψει της συνεχιζόμενης παγκόσμιας αναταραχής, της απομάκρυνσης από τους καθιερωμένους κανόνες συμπεριφοράς μεταξύ των κρατών, των θεατρινισμών στο Μόναχο, της τελευταίας συνάντησης στην Άγκυρα του Πρωθυπουργού Μητσοτάκη και του Προέδρου Ερντογάν, των ατελέσφορων τριμερών διαπραγματευτικών γύρων για την Ουκρανία, του οικονομικού εξαναγκασμού της Κούβας, της επερχόμενης καταιγίδας στους ουρανούς του Ιράν, και, τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, του ταξιδιού του Γερμανού Bundeskanzler στο Πεκίνο και της ιδιαίτερα τιμητικής υποδοχής του Πρωθυπουργού της Ινδίας Ναρέντρα Μόντι από τον Ισραηλινό ομόλογό του Μπινιαμίν Νετανιάχου στην Ιερουσαλήμ.
Το πολυαναμενόμενο, συντονισμένο —και ενώ είχε αποτραπεί— πλήγμα του Ισραήλ και των ΗΠΑ κατά του Ιράν βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και θα συνεχιστεί αμείωτο μέχρι το πικρό τέλος.
Ο STRAVON, μέσω εκπροσώπων του στα ΜΜΕ, είχε εκφράσει την ανησυχία του ότι η συγκέντρωση μιας τεράστιας αμερικανικής αρμάδας στον Ινδικό Ωκεανό και στην ανατολική Μεσόγειο, με επικεφαλής δύο ομάδες μάχης αεροπλανοφόρων, θέτει την Ουάσιγκτον μπροστά σε ένα τεράστιο δίλημμα: είτε να επιστρέψει με άδεια χέρια απέναντι στην ιρανική ακαμψία, είτε να ανοίξει εχθροπραξίες και να βιώσει μια αποτυχία συγκρίσιμη με το φιάσκο στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν.
Ο STRAVON, ανεξάρτητα από την ιδέα που έχουμε ως Ευρωπαίοι για την πρωτοκαθεδρία του Διεθνούς Δικαίου, θεωρεί ότι η εν εξελίξει στρατιωτική επιχείρηση έχει όλα τα συστατικά που κάνουν τη σταθερότητα όχι μόνο στη Μέση Ανατολή αλλά ακόμη και στην παγκόσμια «σκακιέρα» πιο επισφαλή. Ο STRAVON ανησυχεί ότι καθώς η Ουάσιγκτον δεν θα επιτυγχάνει τα αποτελέσματα που επιδιώκει, όπως τα περιέγραψε χθες το πρωί ο Πρόεδρος Τραμπ, θα ακολουθήσει κλιμάκωση.
Ο θάνατος του Μεγάλου Αγιατολάχ Χαμενεΐ ανοίγει ένα παράθυρο για τον Πρόεδρο Τραμπ ώστε να κηρύξει νίκη και να σταματήσει τις επιχειρήσεις. Ωστόσο, αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.
Ο STRAVON είχε σημειώσει την προσοχή που επέδειξαν εκ των προτέρων περιφερειακοί δρώντες όπως το Πακιστάν, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία (η επικράτεια του Βασιλείου είναι απαραίτητη αν ο φιλόδοξος μεταφορικός διάδρομος IMEEEC πρόκειται να γίνει πραγματικότητα) και τη διστακτικότητα σταθερών συμμάχων των ΗΠΑ, με το Ηνωμένο Βασίλειο να είναι ένας από αυτούς. Οι ιρανικές στοχεύσεις σε σημεία/τοποθεσίες εντός των αραβικών κρατών του Κόλπου θα αλλάξουν αυτό το δεδομένο.
Παραδόξως, ο STRAVON σκέφτεται αυτό το σοβαρό ζήτημα με όρους Α’ Παγκοσμίου Πολέμου: η Αυστροουγγαρία επιτίθεται στη Σερβία και κλιμακώνει, καθώς οι Σέρβοι υπερασπίζονται επιτυχώς την πατρίδα τους. Είναι επιτακτικό τώρα, για χάρη της παγκόσμιας τάξης, οι ΗΠΑ να βγουν από αυτό χωρίς απώλεια κύρους.
Η μόνη λύση, κατά τη γνώμη μας, φαίνεται να είναι η επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Το Ιράν θα πρέπει να αναστείλει το πυρηνικό του πρόγραμμα και να περιορίσει το οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων του, σε αντάλλαγμα για εγγυήσεις ασφάλειας από τα μόνιμα μέλη (P5) του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η αλλαγή καθεστώτος, παρότι πιο πιθανή από ό,τι πριν από δύο μήνες, δεν είναι βιώσιμη λύση βραχυπρόθεσμα· ακόμη πιο απίθανη και ανεπιθύμητη είναι οποιαδήποτε κρυφή επιδίωξη να διαιρεθεί αυτή η τεράστια χώρα, υποδαυλίζοντας εμφύλιες συγκρούσεις.
STRAVON ο Αμασειεύς,
1η Μαρτίου 2026
Αττική
