του Πάολο Βαλεντίνο
Ντμίτρι Σούσλοφ: «Τώρα ο Πούτιν έχει λιγότερες απαιτήσεις, αλλά το Κίεβο θα μείνει εκτός ΝΑΤΟ»
10 Αυγ 2025
Ντμίτρι Σούσλοφ,
«Πιστεύω ότι ο Πούτιν προσφέρει στον Τραμπ μια συμφέρουσα διέξοδο», λέει ο Ντμίτρι Σούσλοφ, αναπληρωτής διευθυντής του Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Σπουδών στη Ανώτατη Σχολή Οικονομίας και έμπιστος σύμβουλος του Κρεμλίνου για την εξωτερική πολιτική.
Τι περιμένει ο Πούτιν από τη σύνοδο στην Αλάσκα;
«Υπάρχουν δύο πιθανές επιλογές. Η πρώτη είναι οι δύο πρόεδροι να υιοθετήσουν ένα διμερές ρωσοαμερικανικό σχέδιο για την επίτευξη ανακωχής στην Ουκρανία. Αυτό είναι θεμελιώδες από την οπτική του Κρεμλίνου: η συμφωνία είναι ανάμεσα σε εμάς και τις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρίς την Ουκρανία και την Ευρώπη. Αυτό το σχέδιο θα μπορούσε να περιλαμβάνει την απόσυρση των ουκρανικών δυνάμεων από τις περιοχές του Ντονμπάς όπου εξακολουθούν να βρίσκονται, και την απόσυρση της Ρωσίας από τις περιφέρειες Σούμι, Ντνιπροπετρόφσκ και Χάρκοβο, με τη γραμμή του μετώπου να παραμένει αμετάβλητη στις άλλες περιοχές. Υπενθυμίζω ότι πριν από έναν χρόνο η Μόσχα είχε ζητήσει από τους Ουκρανούς την πλήρη αποχώρηση από όλες και τις τέσσερις προσαρτημένες επαρχίες, ενώ τώρα ζητά μόνο την αποχώρηση από το Ντονμπάς. Ένα κρίσιμο μέρος της συμφωνίας είναι η δέσμευση της Ουκρανίας να μην ενταχθεί στο ΝΑΤΟ».
Άρα δεν πρόκειται μόνο για ανταλλαγή εδαφών.
«Φυσικά και όχι. Η δέσμευση να μην μπει στη Βορειοατλαντική Συμμαχία είναι η απαράκαμπτη προϋπόθεση κάθε ανακωχής. Έπειτα, οι τελικές συμφωνίες θα πρέπει φυσικά να περιλαμβάνουν και την αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας και τη συνταγματική μεταρρύθμιση προς ομοσπονδιακή κατεύθυνση».
Αλλά αυτό στη θέση σας ήταν ήδη γνωστό. Ποιες είναι οι πραγματικές καινοτομίες;
«Πρώτον, ότι η Ρωσία τώρα είναι διατεθειμένη να μιλήσει για κατάπαυση του πυρός, όχι μόνο για την τελική συμφωνία. Δεύτερον, ότι ο Πούτιν ζητά λίγο λιγότερα για την ανακωχή σε σχέση με έναν χρόνο πριν».
Έχετε μιλήσει για δύο επιλογές. Ποια είναι η δεύτερη;
«Ότι ο Ζελένσκι, με την υποστήριξη των Ευρωπαίων, απορρίπτει αυτή τη λύση και τότε ο Τραμπ θα έκοβε όλη τη στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο και θα σταματούσε ακόμη και να πουλά όπλα στους Ευρωπαίους, ώστε να τα παραχωρήσουν στην Ουκρανία. Αλλά αυτό θα επιτάχυνε την ήττα της και την πλήρη κατάρρευση».
Και γιατί σε αυτή την περίπτωση ο Τραμπ θα ενεργούσε κατά του Κιέβου, χωρίς να λάβει κανένα τιμωρητικό μέτρο κατά της Μόσχας όπως είχε υποσχεθεί;
«Αν ο Τραμπ υποστηρίζει τόσο έντονα και σχεδόν με ενθουσιασμό την επιλογή της συμφωνίας, είναι και επειδή έχει βρεθεί σε μια δύσκολη θέση, τη στιγμή που ζήτησε από την Κίνα, την Ινδία και τη Βραζιλία να μην εισάγουν πλέον ρωσικό πετρέλαιο, απειλώντας τους με δευτερογενείς κυρώσεις. Η Κίνα φυσικά λέει όχι, αλλά και το Νέο Δελχί και η Μπραζίλια δεν θα το έκαναν ποτέ, και μια άρνησή τους θα ήταν πρόβλημα για την Αμερική: σε εκείνο το σημείο ή ο Τραμπ υποχωρεί εμφανιζόμενος αδύναμος, ή παρασύρεται σε μια σοβαρή πολιτική και εμπορική σύγκρουση με την Κίνα και δύο κεντρικές χώρες των BRICS, με απρόβλεπτες συνέπειες. Αν, αντίθετα, η σύνοδος στην Αλάσκα ήταν επιτυχής, με την έγκριση ενός κοινού σχεδίου για την ανακωχή στην Ουκρανία, η θρυαλλίδα που άναψε απερίσκεπτα με την Κίνα, την Ινδία και τη Βραζιλία θα απενεργοποιούνταν και ο Αμερικανός πρόεδρος θα μπορούσε ακόμη και να διεκδικήσει μια ιστορική επιτυχία. Γι’ αυτό αναμένουμε ότι ο Τραμπ θα αποδεχθεί την πρόταση του Πούτιν. Για εκείνον είναι μια διέξοδος, ακριβώς».
Γιατί η Αλάσκα; Ο συμβολισμός του τόπου έχει σχολιαστεί πολύ.
«Έτσι είναι, είναι μια επιλογή με μεγάλη σημασία σε ιστορικό και πολιτικό επίπεδο. Πρώτον, η Αλάσκα υπογραμμίζει τον διμερή χαρακτήρα της συνόδου. Δεν υπάρχει μέρος στον κόσμο πιο αποκλειστικά ρωσοαμερικανικό από την Αλάσκα: μακριά από την Ευρώπη και την Ουκρανία, πολύ κοντά στη Ρωσία. Υπογραμμίζει το γεγονός ότι ο Πούτιν και ο Τραμπ βρίσκουν μόνοι τους μια λύση στον πόλεμο της Ουκρανίας. Δεύτερον, αυτή στην Αλάσκα θα είναι η πρώτη σύνοδος πλήρους κλίμακας μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ σε αμερικανικό έδαφος εδώ και 15 χρόνια· η τελευταία ήταν το 2010, όταν ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ επισκέφθηκε τον Μπαράκ Ομπάμα στην Ουάσιγκτον. Αυτό σηματοδοτεί την ισχυρή αμοιβαία βούληση να γυρίσουμε σελίδα από την αντιπαράθεση και να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας. Τρίτον, η ημερήσια διάταξη προδιέγραψε την επιλογή του τόπου: πέρα από την Ουκρανία, θα συζητηθεί η Αρκτική, ένα κρίσιμο σημείο των διμερών σχέσεων. Υπάρχει έντονη αντιπαράθεση στην περιοχή, που θα μπορούσε να αποτελέσει πιθανό θέατρο ένοπλης σύγκρουσης. Οι στρατιωτικές δραστηριότητες τόσο της Ρωσίας όσο και των ΗΠΑ αυξάνονται. Αλλά με το λιώσιμο των πάγων και την αυξημένη προσβασιμότητά της, η Αρκτική είναι επίσης η πιο ελπιδοφόρα περιοχή για την ανάπτυξη νέων σχέσεων οικονομικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών μας: κοινή έρευνα, εξερεύνηση και εκμετάλλευση των πρώτων υλών, εμπόριο».
