του Παντελή Σαββίδη
ΑΠΟ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
(Αυτά που σας λέμε τόσον καιρό)
Το ότι τα πράγματα είναι έτσι και χειρότερα όπως επισημαίνται σε έρευνα του “Πρώτου Θέματος” για την Αθήνα, το υπογραμμίζω εδω και καιρό. Εισπράττοντας την οργισμένη, μερικές φορές, αντίδραση των ανθρώπων που κατοικούν στο λεκανοπέδιο. Η αίσθηση ότι ζουν σε μια πρωτεύουσα 5 εκατομμυρίων κατοίκων τους προσδίδει την ψευδαίσθηση μεγαλείου. Δεν τους ενδιαφέρει το πως ζουν, αρκεί να ζουν εκεί. Το πρόβλημά τους είναι ψυχολογικό.
Ο ελληνικός διαχρονικός συμπλεγματισμός, η προσπάθεια ανάδειξης έστω και στο περιθώριο των εξελίξεων.
Ταυτίζονται με το ελληνικό κράτος. Όταν επισημαίνουμε τις λανθασμένες κρατικές στρατηγικές επιλογές του, αντιδρούν λες και το κράτος είναι αυτοί. Και ας μην έχουν, μερικοί, καν εργασία.
Το κακό είναι πως αυτή η υπερσυγκέντρωση έχει συνέπειες και σε όλους τους Έλληνες εκτός Αθηνών και, μάλιστα, πολλαπλές.
Απο την ερήμωση των περιοχών τους μέχρι την ανεργία και το υποβαθμισμένο επίπεδο ζωής.
Αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν τους.
Οι επιλογές των αθηναϊκών κυβερνήσεων παρά τα προβλήματα που επισημαίνονται είναι αυτοκαταστροφικές. Τα θέλουν όλα στα πόδια τους. Έστω και αν δυσκολεύουν ή, ακόμη, και απειλούν την ζωή τους. Εάν κάποια επένδυση ή κάτι θετικό συμβεί στην ελληνική περιφέρεια πέφτουν σε κατάθλιψη. Λες και τους παίρνεις την μπουκιά απο το στόμα.
Υπάρχει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των τελευταίων ημερών.
Μετά τις δηλώσεις της αμερικανίδας πρέσβεως για εκδίωξη των κινέζων απο τον Πειραιά και την συνειδητοποίηση απο την κυβέρνηση ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς σοβαρές επιπτώσεις για την χώρα, αντί να επιλέξουν ένα άλλο λιμάνι, εκτός Αθηνών, το οποίο να χρησιμοποιήσουν οι Αμερικανοί, επέλεξαν την Ελευσίνα. Επιδεινώνοντας την ήδη άσχημη κατάσταση στην πρωτεύουσα. Είναι αδιανόητο για την αθηναϊκή σκέψη να αποφασίσουν να κάνουν κάτι εκτός Αθηνών. Ό,τι έχει γίνει εκτός Αθηνών ήταν επιλογή άλλων. Την Αλεξανδρούπολη οι Αμερικανοί επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν. Αν ερωτάτο η τότε κυβέρνηση θα πρότεινε την Αθήνα!
Το 2004 η τότε δήμαρχος Αθηνών, Ντόρα Μπακογιάννη, ανέλαβε να μεταφράσει τις δηλώσεις του Ότο Ρεχαγκελ στο Παναθηναϊκό Στάδιο μετά την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου.
Ο Ρεχάγκελ εξέφρασε την χαρά του που έφερε το κύπελλο στην Ελλάδα. Και η Μπακογιάννη μετέφρασε παραποιημένη τη δήλωση Ρεχάγκελ: “εκφράζω την χαρά μου-μετέφρασε- που έφερα το κύπελλο στην Αθήνα”!!! Ο Ρεχάγκελ είπε Ελλάδα, η Μπακογιάννη μετέφρασε Αθήνα.
Οι άνθρωποι έχουν σοβαρό ψυχολογικό πρόβλημα μεγαλείου.
Επειδή δεν λαμβάνονται υπόψη εκτός των ελληνικών συνόρων θέλουν να εκτονωθούν ψυχολογικά στο εσωτερικό της χώρας.
Θέλουμε να ελπίζουμε πως η έρευνα του Πρώτου Θέματος δεν θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πρέπει να επενδυθούν αμέτρητα δισεκατομμύρια όπως στους Ολυμπιακούς αγώνες τα οποία συνέβαλαν στην χρεοκοπία της χώρας. Αλλά ότι θα αρχίσει ένας προβληματισμός για την πειστιτκή μετεγκατάσταση ανθρώπων και υποδομών απο την Αθήνα σε άλλες πόλεις ή κωμοπόλεις της ελληνικής περιφέρειας.
Για να μπορέσει να λειτουργήσει η περιφέρεια χρειάζεται κάτι ακόμη: την επιστροφή απο τον Καλλικράτη στον Καποδίστρια.
Κύριε Σαββίδη τα είπατε όλα στο σημερινό άρθρο σας. Είστε ο μόνος από τους σοβαρούς δημοσιογράφους που επιμένει να αναδεικνύει το πρόβλημα του υδροκεφαλισμού του ελληνικού κράτους που έχει φθάσει στο μή παρέκει. Όσοι αντιδρούν στον προβληματισμό σας ας μας πούν ΜΙΑ (1) χώρα στον πλανήτη (των πλέον τριτοκοσμικών συμπεριλαμβανομένων) που ο μισός πληθυσμός της να κατοικεί στην πρωτεύουσα.
Όσο για το ψυχολογικό πρόβλημα των περισσότερων κατοίκων της Αθήνας έχετε απόλυτο δίκιο: Ρωτήστε ένα κάτοικο των Αθηνών που βρίσκεται σε διακοπές εκτός Αθηνών από που είναι και ο τρόπος που θα σας απαντήσει “Αθήνα” δείχνει να φαντασιώνεται ότι κατοικεί στο Μπάκινχαμ ή στο Μπαλμόραλ. Yπάρχει βέβαια και η μειοψηφία των Αθηναίων που σκέπτονται λογικά και καταλαβαίνουν ότι η πολιτική του Αθηνοκεντρικού κράτους οδηγεί σε αδιέξοδο τόσο τους ιδίους όσο και τους κατοίκους της περιφέρειας.
Ας ξεκινήσουμε -από το περίπου δεδομένο του πληθυσμού των Αθηνών και των Προαστίων τους-ότι ούτε το 1/10 των κατοίκων τους έχουν γεννηθεί προ του 1950 εκεί .
Το καταλαβαίνουμε καλύτερα στις Χριστουγεννιάτικες και ιδίως στις Πασχαλινές εξόδους των ”πολιορκημένων” Αθηναίων .
Οι πρωτευουσιάνοι επαρχιώτες ούτε σκέψη να οργώσουν χωράφια και να βοσκήσουν ζωντανά .
Τα ευρωπαϊκά κεκτημένα απαγορεύουν να επιβάλεις υποχρεωτική μετεγκατάσταση , κυβερνήσεις ”βγάζουν” οι πολλοί , οπότε ας τα να πάνε.
ΑΛΛΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΡΧΊΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ”ΑΘΗΝΑΙΟΙ” .
Υ.Γ Πόσα ”βλαστάρια ”της επαρχίας τα έστειλαν οι γονείς τους και αυτά μετά χαράς ”πολιτογραφήθηκαν” Αθηναίοι;;;;
Τα 5 εκατομμύρια κατοίκων της Αθήνας παλεύουν για το μεροκάματο και συνεισφέρουν το 70% του ΑΕΠ για να πίνουν φραπέ κάποιοι κομπλεξικοί.
Άλλο ένα άρθρο κατά της εργασίας με την σφραγίδα της σοβιετικής και γερμανικής πολτοποίησης. Ο κοινωνικός και γεωγραφικός διαχωρισμός στο μεγαλείο του.