Η κυρία Θεανώ ερμηνεύει για το κοινό της την άρια «Addio, del passato…». Φυσικά από την «Τραβιάτα» του Τζουζέπε Βέρντι.
Τι σύμπτωση! Μόλις το προηγούμενο βράδυ μού έλεγε ένας φίλος, που η γυναίκα του είναι από την Ολλανδία, πως πριν από 25 χρόνια, στο πρώτο καλοκαίρι τους, επισκέφθηκαν το μοναστήρι της Αμοργού. Ο μοναχός που τους υποδέχθηκε εκεί –φιλόξενα, κατά τα λοιπά– σούφρωσε το πρόσωπο μόλις κατάλαβε ότι η κοπέλα ήταν ξένη και του είπε: «Μα δεν μπορούσες να βρεις Ελληνίδα;». Γελούσαμε στην παρέα – καγχάζαμε, για να είμαι ειλικρινής. Πού να φανταζόμουν ότι, την επομένη κιόλας, θα κυκλοφορούσε η είδηση ότι ο υπουργός Κώστας Γαβρόγλου (που νομίζω ότι είναι και Θρησκευμάτων, εκτός από Παιδείας) θα απαγόρευε τις εκπαιδευτικές εκδρομές των σχολείων στο εξωτερικό, εφόσον μάλιστα έχουν σκοπούς πολιτιστικούς και περιβαλλοντικούς.
Απολύτως αναμενόμενο από άνθρωπο των αντιλήψεών του. (Αυτός δεν ήταν που καλούσε τον πρύτανη του Μακεδονίας να αναλογισθεί σε τι έσφαλλε ώστε το πανεπιστήμιο του να έχει γίνει στόχος των αναρχικών;) Φαντάσου τι επίδραση μπορεί να έχει σε ένα παιδί να δει πώς είναι τα σχολεία στις πολιτισμένες χώρες της Δύσης, πώς η ελευθερία της προσωπικότητας συμβαδίζει με τον σεβασμό στους κανόνες, πώς δεν γίνονται εκεί καταλήψεις! Ποιος ξέρει πού μπορεί να καταλήξει ένα παιδί που θα υποστεί παρόμοιο τραύμα; Μπορεί σαν τον φίλο μου, αυτόν που παντρεύτηκε την ξένη!
Εξόχως αποκαλυπτική και η αιτιολόγηση της απόφασης: Επειδή δεν μπορούσαν μερικά παιδιά να μετάσχουν, απαγορεύεται σε όλα. Ο κομμουνισμός στην πράξη – ευτυχώς βέβαια, σε καρτουνίστικη εκδοχή, λόγω υπουργού. Εχω στον νου μια εξήγηση και θα τη θέσω με τον δέοντα σεβασμό. Υποθέτω ότι, έπειτα από τόσα χρόνια ευδόκιμης και καλοπληρωμένης υπηρεσίας στο Ιδρυμα Λάτση, ο Κ. Γαβρόγλου έχει κάποια θέματα –δικά του, εσωτερικά– και προσπαθεί να τα τακτοποιήσει με παρόμοιες γελοιότητες στο υπουργείο Παιδείας. Το δυστύχημα είναι ότι έχουν κόστος εθνικό: Κρατάνε τη χώρα πίσω. Ως προς το προσωπικό του, βεβαίως, συμπονώ… Είναι καημός, δε λέω…
“Καθημερινή”



Σεις,
1. έχετε δει πολλά σχολεία από την Ευρώπη να επισκέπτονται την Ελλάδα;;;
2. γράφετε: “…Φαντάσου τι επίδραση μπορεί να έχει σε ένα παιδί να δει πώς είναι τα σχολεία στις πολιτισμένες χώρες της Δύσης, πώς η ελευθερία της προσωπικότητας συμβαδίζει με τον σεβασμό στους κανόνες, πώς δεν γίνονται εκεί καταλήψεις! Ποιος ξέρει πού μπορεί να καταλήξει ένα παιδί που θα υποστεί παρόμοιο τραύμα; Μπορεί σαν τον φίλο μου, αυτόν που παντρεύτηκε την ξένη…”!
πολιτισμένη, λοιπόν, η Δύση με ελευθερία της προσωπικότητας και σεβασμό στους κανόνες, και με… μη καταληψίες!!!
Ακριβώς τις ίδιες αξίες που απαιτεί κάθε ολοκληρωτικό καθεστώς από τα νιάτα του με μία κατάληξη, την ΥΠΟΤΑΓΗ της νεότητας Σ’ ΑΥΤΟ!!!
Και που είστε…δάσκαλε
πολιτισμένη χώρα δεν είναι εκείνη που συσσωρεύει πλούτο εις βάρος άλλων χωρών.
Θα έλεγα δε, ότι είναι ακριβώς το αντίθετο.
ελευθερία της προσωπικότητας, δε νοείται ότι υπάρχει σε χώρες που το καθεστώς ορίζει τις πηγές και τα όρια της!
μαθητής με σεβασμό στους κανόνες, δεν είναι ο μαθητής που ως αμνός αποδέχεται τους κανόνες, αλλά εκείνος που αποκτά κριτική σκέψη έναντι αυτών γιατί ο κόσμος και της Δύσης δεν υπάρχει για να μένει ο ίδιος, αλλά για να αλλάζει!
Με ωθείτε να ομολογήσω ότι είστε κατώτερος του κ. Γαβρόγλου