Politico
Η φετινή Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου ήταν πιο ήπια από την περσινή, αλλά ο Donald Trump έχει αλλάξει θεμελιωδώς τις διατλαντικές σχέσεις.
62η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου
Το Μόναχο έδειξε ότι, ενώ η συμμαχία συνεχίζει να λειτουργεί, η παλιά τάξη που ένωνε τις δύο πλευρές του Ατλαντικού για δεκαετίες έχει διαρραγεί. | Sven Hoppe/picture alliance μέσω Getty Images
15 Φεβρουαρίου 2026, 5:22 μ.μ. CET
Των Paul McLeary και Laura Kayali
ΜΟΝΑΧΟ — Ευρωπαίοι και Αμερικανοί ηγέτες πέρασαν τρεις ημέρες υποσχόμενοι συνεργασία και προσφέροντας ένα «φρέσκο βάψιμο» στην πρόσοψη της διατλαντικής σχέσης. Όμως οι ρωγμές εξακολουθούν να φαίνονται.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίστηκαν λιγότερο συγκρουσιακές από ό,τι πριν από έναν χρόνο στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, όταν ο αντιπρόεδρος JD Vance είχε εξαπολύσει σφοδρή επίθεση κατά της Ευρώπης.
Ωστόσο, η φετινή συνάντηση έδειξε ότι, παρότι η συμμαχία συνεχίζει να λειτουργεί, η παλιά τάξη που ένωνε τις δύο πλευρές του Ατλαντικού για δεκαετίες έχει καταρρεύσει. Δεν υπάρχει συναίνεση για το πώς μπορεί να προχωρήσει η σχέση, δεδομένων των τακτικών «σεισμικών δονήσεων» που η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να απολαμβάνει να προκαλεί στο σύστημα.
Ο κατάλογος των «τραυμάτων» είναι μακρύς. Ο Donald Trump έχει ζητήσει την προσάρτηση της Γροιλανδίας, ενώ επέβαλε δασμούς σε Ευρωπαίους συμμάχους που αντέδρασαν· η ήπειρος έχει υποβιβαστεί στην τρίτη θέση, μετά το Δυτικό Ημισφαίριο και την Κίνα, στη λίστα προτεραιοτήτων της κυβέρνησης· η νέα αμερικανική βοήθεια προς την Ουκρανία έχει σχεδόν μηδενιστεί· και η Ευρώπη έχει βρεθεί στο στόχαστρο διαρκών επιθέσεων σχετικά με την ελευθερία του λόγου και τη ρύθμιση των ψηφιακών πλατφορμών.
Ταυτόχρονα, η ήπειρος αντιμετωπίζει την άνοδο ακροδεξιών κομμάτων με στήριξη από το MAGA στο εσωτερικό της και μια τραυματισμένη αλλά επικίνδυνη Ρωσία στα σύνορά της, την οποία ο Τραμπ επιμένει να επανεντάξει στη διεθνή τάξη.
«Δεν νομίζω ότι θα συνεχίσουμε να λειτουργούμε όπως πριν», δήλωσε στο POLITICO η Evika Siliņa, πρωθυπουργός της Λετονίας — μιας χώρας στην πρώτη γραμμή ενδεχόμενης ρωσικής επίθεσης, που εξαρτάται από τους συμμάχους της για την ασφάλειά της.
Ένας Ευρωπαίος διευθύνων σύμβουλος εκτίμησε ότι θα χρειαστεί «μια γενιά» για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη που χάθηκε τον τελευταίο χρόνο.
Ομαλοί τόνοι
Όλα αυτά, παρά την εμφανή προσπάθεια κορυφαίων Αμερικανών αξιωματούχων που μίλησαν στο επιβλητικό ξενοδοχείο του 18ου αιώνα στο κέντρο του Μονάχου να μετριάσουν τις πρόσφατες επιθέσεις και να δεσμευθούν για συνεχή αμερικανική παρουσία στο ΝΑΤΟ.
«Για τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, ανήκουμε μαζί», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio — που αντικατέστησε τον Vance στη φετινή διάσκεψη — προκαλώντας ανακουφισμένα χειροκροτήματα από τους παρευρισκόμενους ηγέτες.
Ωστόσο, διατύπωσε την έκκλησή του με όρους «αίματος και γης», οικείους στους υποστηρικτές του Make America Great Again, βασισμένους σε κοινά (συχνά οικονομικά) συμφέροντα και όχι στις κοινές αξίες της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου που είχαν συγκρατήσει τη συμμαχία τις προηγούμενες δεκαετίες.
«Είμαστε δεμένοι ο ένας με τον άλλον με τους βαθύτερους δεσμούς που μπορούν να μοιραστούν τα έθνη, σφυρηλατημένους από αιώνες κοινής ιστορίας, χριστιανικής πίστης, πολιτισμού, κληρονομιάς, γλώσσας, καταγωγής και από τις θυσίες που έκαναν οι πρόγονοί μας για τον κοινό πολιτισμό του οποίου είμαστε κληρονόμοι», δήλωσε ο Rubio.
Η απάντηση των Ευρωπαίων ηγετών ήταν ευγενική — κανείς δεν επιθυμεί να διαρρήξει τους εναπομείναντες δεσμούς με μια ολοένα και πιο απρόβλεπτη Αμερική, της οποίας τα στρατεύματα, τα πυρηνικά όπλα και οι στρατιωτικές δυνατότητες εξακολουθούν να παρέχουν στην ήπειρο κρίσιμη ασφάλεια έναντι της Ρωσίας.
Ωστόσο, στο περιθώριο της εκδήλωσης, πολλοί αξιωματούχοι παρομοίαζαν την τρέχουσα κατάσταση με μια κακοποιητική σχέση, στην οποία ο θύτης κατηγορεί το θύμα, εναλλάσσοντας επιθετικότητα και «γλυκά λόγια».
Ο Αμερικανός γερουσιαστής Ruben Gallego, Δημοκρατικός από την Αριζόνα, δήλωσε ότι ο τελευταίος χρόνος ήταν ένα «συναισθηματικό τρενάκι του τρόμου» για τους Ευρωπαίους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής. «Αισθάνομαι σαν την τοξική φίλη ή τον τοξικό φίλο αυτή τη στιγμή… και η Ευρώπη απλώς θέλει να γίνουμε καλύτεροι.»
Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen δήλωσε ότι ένιωσε «πολύ καθησυχασμένη από την ομιλία του υπουργού Εξωτερικών», αποκαλώντας τον «καλό φίλο» και «ισχυρό σύμμαχο».
Ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Keir Starmer τόνισε ότι οι δεσμοί με την Ουάσιγκτον παραμένουν πολύ ισχυροί, καθώς «εργαζόμαστε με τις ΗΠΑ σε άμυνα, ασφάλεια και πληροφορίες 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα».
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Mark Rutte επανέλαβε σε συνέντευξή του στο POLITICO Pub: «Θα υποστήριζα ότι το ΝΑΤΟ είναι πιο ισχυρό από οποιαδήποτε στιγμή μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου.»
Απομάκρυνση
Ωστόσο, οι Ευρωπαίοι ηγέτες στρέφονται ολοένα και περισσότερο στους εαυτούς τους για τη μακροπρόθεσμη άμυνά τους.
«Η διεθνής τάξη που βασίζεται σε δικαιώματα και κανόνες… δεν υπάρχει πλέον με τον τρόπο που υπήρχε κάποτε», δήλωσε στο Μόναχο ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz, αν και — όπως και άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες — δεν κάλεσε σε ρήξη με τις ΗΠΑ.
Ο Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron — ο οποίος δεν ανέφερε ούτε μία φορά το ΝΑΤΟ στην ομιλία του — δήλωσε στο ακροατήριο ότι «η Ευρώπη πρέπει να γίνει γεωπολιτική δύναμη. Πρέπει να επιταχύνουμε και να παραδώσουμε όλα τα στοιχεία μιας γεωπολιτικής δύναμης: άμυνα, τεχνολογίες και μείωση της εξάρτησης από όλες τις μεγάλες δυνάμεις».
Η Γαλλία, η Γερμανία και η Σουηδία σπάνε ένα ταμπού και ξεκινούν δειλές συνομιλίες για το πώς το γαλλικό πυρηνικό οπλοστάσιο θα μπορούσε να συμβάλει στην ασφάλεια της ηπείρου — μια κίνηση που τροφοδοτείται από ανησυχίες για την αξιοπιστία της αμερικανικής «πυρηνικής ομπρέλας».
Άλλοι ηγέτες σκέφτονται με παρόμοιο τρόπο. Ο φιλο-MAGA πρόεδρος της Πολωνίας Karol Nawrocki — που δεν βρέθηκε στο Μόναχο — δήλωσε την Κυριακή ότι η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από τη Βαρσοβία «είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε» για να αποτραπεί μια «επιθετική, ιμπεριαλιστική Ρωσική Ομοσπονδία».
Ακόμη και ο Starmer, ο πιο φιλοαμερικανός από τους μεγάλους Ευρωπαίους ηγέτες, στρέφεται προς την ήπειρο. «Δεν υπάρχει βρετανική ασφάλεια χωρίς την Ευρώπη, και δεν υπάρχει ευρωπαϊκή ασφάλεια χωρίς τη Βρετανία», δήλωσε.
Και άλλοι φιλοαμερικανοί ηγέτες εμφανίζονται εξίσου αποπροσανατολισμένοι από όσα συμβαίνουν στην Ουάσιγκτον.
«Η αμερικανική εξωτερική πολιτική έχει αλλάξει», δήλωσε στο POLITICO ο πρόεδρος της Φινλανδίας Alexander Stubb — περιστασιακός παρτενέρ του προέδρου Donald Trump στο γκολφ — χαρακτηρίζοντας τη νέα προσέγγιση ως ένα μείγμα MAGA και «America First».
Η Γροιλανδία είναι πρόβλημα
Παρότι ο τελευταίος χρόνος έφερε σειρά προκλήσεων από τον Trump στη μέχρι πρότινος εδραιωμένη σχέση ασφάλειας, η πιο βαθιά ρήξη προκλήθηκε από τις επανειλημμένες εκκλήσεις του Αμερικανού προέδρου για προσάρτηση της Γροιλανδίας, εδάφους της Δανίας.
Αμερικανοί αξιωματούχοι στο Μόναχο προσπάθησαν να ξεπεράσουν την αναταραχή που προκάλεσε ο Trump, με τον Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή και σύμμαχό του Lindsey Graham να δηλώνει: «Ποιος στο διάολο νοιάζεται ποιος κατέχει τη Γροιλανδία;»
Στο Μόναχο, πάντως, ήταν σαφές ότι οι Ευρωπαίοι εξακολουθούν να νοιάζονται — και μάλιστα πολύ.
«Όλοι είναι αρκετά μπερδεμένοι» από τα μηνύματα της κυβέρνησης Trump σχετικά με τον έλεγχο του νησιού, δήλωσε η Σουηδή υπουργός Εξωτερικών Maria Malmer Stenergard στο περιθώριο της συνόδου.
Η Δανή πρωθυπουργός Mette Frederiksen χαρακτήρισε τη συνεχιζόμενη αμερικανική πίεση «απαράδεκτη» και προειδοποίησε:
«Να το πω έτσι: Αν μια χώρα του ΝΑΤΟ επιτεθεί σε άλλη χώρα του ΝΑΤΟ, τότε το ΝΑΤΟ τελειώνει. Τότε το παιχνίδι έχει χαθεί.»
Η Natalia Pouzyreff, Γαλλίδα βουλευτής και μέλος της επιτροπής άμυνας της Εθνοσυνέλευσης, μίλησε για «κρίση εμπιστοσύνης» στην ήπειρο, μέσα σε μια σχεδόν μοιρολατρική αποδοχή ότι ενδέχεται να ακολουθήσουν κι άλλες αμερικανικές προκλήσεις.
«Ξέρουμε ότι το ζήτημα της Γροιλανδίας θα επανέλθει, όπως και οι πιέσεις προς τον Καναδά. Οι Ευρωπαίοι δεν είναι έτοιμοι να αντικαταστήσουν τις ΗΠΑ τώρα: οι αισιόδοξοι πιστεύουν ότι θα είναι εύκολο, αλλά οι ρεαλιστές ξέρουν ότι θα χρειαστούν μερικά χρόνια.»
Αυτό έχει οδηγήσει τους Ευρωπαίους σε αύξηση των αμυντικών δαπανών σε επίπεδα που δεν έχουν παρατηρηθεί από τον Ψυχρό Πόλεμο — ικανοποιώντας ένα πάγιο αμερικανικό αίτημα.
Αυτή τη φορά, ωστόσο, μεγάλο μέρος αυτών των κονδυλίων συνοδεύεται από περιορισμούς που στοχεύουν στο να κατευθυνθεί η χρηματοδότηση κυρίως προς το ίδιο το ευρωπαϊκό στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα, ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από εξωτερικούς προμηθευτές, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ.
Η von der Leyen πρότεινε την επανενεργοποίηση του ίδιου του κοινού αμυντικού συμφώνου της ΕΕ παράλληλα με το ΝΑΤΟ, ενώ ο επίτροπος Άμυνας της ΕΕ Andrius Kubilius επανέλαβε την ιδέα του για τη δημιουργία ευρωπαϊκής δύναμης ταχείας αντίδρασης έως και 100.000 στρατιωτών, που θα μπορούσε να αντικαταστήσει αμερικανικά στρατεύματα εάν αυτά αποσυρθούν από την ήπειρο.
Παρά τους πιο ήπιους τόνους από πλευράς Αμερικανών αξιωματούχων, δεν υπάρχει στην Ευρώπη συναίνεση για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστούν οι ΗΠΑ και προς ποια κατεύθυνση κινούνται — ακόμη κι αν μελλοντικές εκλογές φέρουν πιο φιλική ηγεσία στην Ουάσιγκτον. Ένα πράγμα, όμως, είναι ευρέως αποδεκτό: η μεταπολεμική συμμαχία, όπως τη γνωρίζαμε, έχει τελειώσει.
Οι αυταπάτες είναι πλέον ελάχιστες, όπως φάνηκε και από το γεγονός ότι ο Rubio αναχώρησε από το Μόναχο με προορισμό τη φιλορωσική Ουγγαρία και τη Σλοβακία. Δεν πέρασε επίσης απαρατήρητο στους Ευρωπαίους ότι ο Rubio αναφέρθηκε ελάχιστα στη Ρωσία και την Ουκρανία κατά την ομιλία του, σύμφωνα με αρκετούς αξιωματούχους που μίλησαν στο POLITICO.
«Γνωρίζουμε ότι θα υπάρξει περισσότερη αστάθεια στη διατλαντική σχέση», δήλωσε σε δημοσιογράφους η Γαλλίδα υφυπουργός Άμυνας Alice Rufo. Οι δεσμοί «δεν θα είναι ποτέ όπως πριν. Η μετατόπιση ξεκίνησε εδώ και καιρό.»
Στο ρεπορτάζ συνέβαλαν επίσης οι Jack Detsch, Joe Gould, Felicia Schwartz, Chris Lunday, Victor Jack, Esther Webber και Jacopo Barigazzi.
Βραβεία Munich 2026: Το ανέκφραστο “poker face” της Kaja Kallas, ο Lindsey Graham που βρίζει και ο Mark Rutte που μιλάει σε έναν σκύλο
Από τις αξέχαστες έως τις… meme-άξιες στιγμές, ιδού εννέα στιγμές που αξίζει να θυμόμαστε από το κορυφαίο παγκόσμιο φόρουμ στρατιωτικής ασφάλειας.
62η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου
16 Φεβρουαρίου 2026, 4:01 π.μ. CET
Του Sebastian Starcevic
ΜΟΝΑΧΟ — Μετά από τρεις ημέρες σοβαρής πολιτικής, το POLITICO είναι εδώ για να ελαφρύνει λίγο το κλίμα.
Η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου 2026 είδε τους Ευρωπαίους να αναγκάζονται να παραδεχτούν ότι η σχέση με την Ουάσιγκτον βρίσκεται σε κρίση και ότι ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος είναι πιο κοντά από ποτέ.
Τα «έμμεσα» βραβεία μας αποτίουν φόρο τιμής σε πολιτικούς, ισχυρούς παράγοντες και δημόσια πρόσωπα που ξεχώρισαν με τρόπους λιγότερο… υπαρξιακούς.
Ιδού τα εννέα βραβεία του POLITICO για τις πιο αξέχαστες (και meme-άξιες) στιγμές.
Πιο τολμηρή ενδυματολογική στιγμή — Wolfgang Ischinger
Σε αυτό το παγωμένο σαββατοκύριακο του Φεβρουαρίου, ο πρόεδρος της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, Wolfgang Ischinger, ξεκίνησε την ομιλία του φορώντας γυαλιά ηλίου — πλέον και επισήμως το πιο «καυτό» αξεσουάρ συνόδων για το 2026.
Ήταν μια εύθυμη αναφορά στον Γάλλο πρόεδρο Emmanuel Macron, ο οποίος προκάλεσε σχόλια στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ τον περασμένο μήνα όταν φόρεσε ένα κομψό ζευγάρι γυαλιά στη σκηνή για να κρύψει ένα σπασμένο αγγείο στο μάτι. Στη γλώσσα του διαδικτύου, ο Ischinger «mogged» τον Macron (τον επισκίασε στιλιστικά).
Εύφημη μνεία στην κατηγορία της μόδας αξίζει και στον Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή των ΗΠΑ Thom Tillis από τη Βόρεια Καρολίνα, ο οποίος — κατά τη διάρκεια συζήτησης στη σκηνή του POLITICO Pub — συνειδητοποίησε ότι φορούσε κάλτσες με τον Abraham Lincoln. Βγάλτε τα συμπεράσματά σας.
«Δεν έδωσα προσοχή στις κάλτσες που φόρεσα το πρωί, αλλά τώρα συνειδητοποιώ ότι απεικονίζουν τον Πρόεδρο Abraham Lincoln, ο οποίος προήδρευσε κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο μας», είπε, προσθέτοντας ότι η επιλογή ήταν ακούσια.
Πιο… πολύχρωμη γλώσσα — Lindsey Graham
«Ποιος στο διάολο νοιάζεται ποιος κατέχει τη Γροιλανδία;» αναρωτήθηκε ο Αμερικανός γερουσιαστής Lindsey Graham, καθώς καθόταν δίπλα στον Tillis σε συζήτηση στο POLITICO Pub, πριν απαντήσει ο ίδιος στο ερώτημά του: «Εγώ πάντως όχι».
Μόλις πριν από λίγα χρόνια, μια τέτοια γλώσσα από ανώτερο Αμερικανό νομοθέτη θα ήταν αδιανόητη. Δεν ήταν μόνο η ωμή διατύπωση που μας τράβηξε την προσοχή· ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής εξαπέλυσε και αρκετές αιχμηρές ατάκες.
«Αν είστε νευρικοί — πιείτε μια μπύρα, πηγαίνετε σε έναν γιατρό», είπε, αναφερόμενος στο ευρωπαϊκό άγχος για τη ρητορική του Τραμπ σχετικά με το ΝΑΤΟ και τη Γροιλανδία.
«Κάθε τόσο εμφανίζεται στην ιστορία κάποιος που είναι ΤΡΕΛΟΣ», δήλωσε ο σύμμαχος του Τραμπ για τον Ιρανό Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.
Και αυτό το διαμάντι:
«Κανείς δεν πλένει ένα νοικιασμένο αυτοκίνητο» — μια προσπάθεια να εξηγήσει γιατί ο Τραμπ θεωρεί τόσο σημαντικό οι ΗΠΑ να κατέχουν τη Γροιλανδία.
Χειρότερο poker face — Kaja Kallas
Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Kaja Kallas, δεν μπόρεσε να κρύψει τον σκεπτικισμό της όταν ο πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, Mike Waltz, άρχισε να καυχιέται ότι η Ουάσιγκτον έχει τερματίσει πολλούς πολέμους.
Σφίγγοντας τα χείλη και φουσκώνοντας τα μάγουλά της, η αντίδραση της Kallas έγινε γρήγορα viral και κατέληξε να συμβολίζει την ευρωπαϊκή αγανάκτηση απέναντι στους Αμερικανούς.
Μεγαλύτερη σύγκρουση Νο 1 — Kaja Kallas εναντίον Mike Waltz
Σε εκείνο το τεταμένο πάνελ, η Kallas ήρθε σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Waltz για τα πάντα — από το αμφιλεγόμενο «Board of Peace» του Τραμπ για τη Γάζα μέχρι τη στάση της Ουάσιγκτον απέναντι στους συμμάχους της.
«Όταν, για παράδειγμα, η Ρωσία πηγαίνει σε πόλεμο, πηγαίνει μόνη της, επειδή δεν έχει συμμάχους· όταν η Αμερική πηγαίνει σε πολέμους, τότε, ξέρετε, πολλοί από εμάς πηγαίνουμε μαζί σας και χάνουμε τους ανθρώπους μας στην πορεία», του είπε, ενώ το ακροατήριο ξέσπασε σε χειροκροτήματα. «Αυτό σημαίνει ότι μας χρειάζεστε κι εσείς για να είστε αυτή η υπερδύναμη.»
Επέκρινε επίσης το «Board of Peace» του Τραμπ για την άνιση δομή ισχύος του, υποστηρίζοντας ότι δεν αντιμετωπίζει τα κράτη ως ισότιμα. «Αυτή είναι, νομίζω, η διαφορά στον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο», είπε, απευθυνόμενη ξανά με έμφαση στον Waltz.
Σε μια ακόμη στιγμή που σήκωσε φρύδια, ο Waltz χάρισε στο πάνελ ένα μπλε καπέλο του μπέιζμπολ με το σύνθημα «Make the UN Great Again», το οποίο η Kallas πήρε και ακούμπησε δίπλα της χωρίς ούτε ένα «ευχαριστώ».
Μεγαλύτερη σύγκρουση Νο 2 — Radosław Sikorski εναντίον Petr Macinka
Ο Πολωνός υπουργός Εξωτερικών Radosław Sikorski έκανε μάθημα στον Τσέχο αναπληρωτή πρωθυπουργό Petr Macinka για τον τρόπο λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Macinka, που εκπροσωπεί το λαϊκιστικό Κόμμα των Αυτοκινητιστών, κατηγόρησε την ΕΕ ότι δεν είναι δημοκρατική, ισχυριζόμενος ότι δεν υπάρχει σύνδεση μεταξύ ψηφοφόρων και θεσμών των Βρυξελλών. Ο Sikorski αντέτεινε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκλέγεται δημοκρατικά και ότι οι επίτροποι επιλέγονται από «δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις».
Το «τελειωτικό χτύπημα» ήρθε όταν ο Sikorski υπενθύμισε στον Macinka ότι, όπως και οι επίτροποι της ΕΕ, έτσι και οι Τσέχοι υπουργοί δεν εκλέγονται άμεσα. «Δεν λέω ότι δεν είναι δημοκρατικό σύστημα», μουρμούρισε ο Macinka, ενώ μια διασκεδασμένη Hillary Clinton παρακολουθούσε.
Πιο παράξενες ιστορίες — Mark Rutte
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Mark Rutte, είχε κάνει πέρυσι τον κόσμο να αισθανθεί αμήχανα, χρησιμοποιώντας τον όρο «daddy» (μπαμπάς) για να αναφερθεί στον Donald Trump.
Ο πρώην πρωθυπουργός της Ολλανδίας έδωσε επιτέλους εξηγήσεις, καθώς κάθισε για συνέντευξη με το POLITICO στο Μόναχο. «Πρέπει να ρωτήσω: από πού προέκυψε το “daddy”; Έχετε μήπως… daddy issues, κύριε Rutte;» αστειεύτηκε η Dasha Burns του POLITICO στο τέλος της ζωντανής συνέντευξης.
Ο Rutte είπε ότι το ολίσθημα ήταν ακούσιο και το απέδωσε στο γεγονός ότι τα αγγλικά είναι η δεύτερη γλώσσα του. «Είπα ότι μερικές φορές πρέπει να είναι σκληρός. Και φυσικά αργότερα συνειδητοποίησα ότι το “daddy” έχει πολλές συνδηλώσεις», δήλωσε με αμήχανο χαμόγελο.
Μια ακόμη αλλόκοτη στιγμή — Mark Rutte
Σε ένα ακόμη παράδοξο περιστατικό, ο Mark Rutte θυμήθηκε ότι συνάντησε έναν σκύλο στην Ουκρανία και περιέγραψε με αρκετή λεπτομέρεια πώς το ζώο — το οποίο βοηθούσε τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης να ανασύρουν σορούς από τα ερείπια — τον κοίταξε στα μάτια και του «είπε» ότι δεν θα τα παρατούσε ποτέ.
Η ιστορία είχε σκοπό να εξυμνήσει το σθένος των Ουκρανών που αντέχουν τον πόλεμο της Ρωσίας, όμως αυτή η… ζωόφιλη τηλεπάθεια του Rutte (είτε μιλούσε σοβαρά είτε όχι) απλώς ακούστηκε παράξενη.
Μεγαλύτερη τόνωση εγωισμού — Alexander Stubb
Η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου διαθέτει το δικό της μικρό βιβλιοπωλείο, τοποθετημένο δίπλα στον λεγόμενο «διάδρομο καπνιστών», έναν διάδρομο που συνδέει τα ξενοδοχεία της συνόδου, το Bayerischer Hof και το Rosewood.
Το βιβλίο που εξαφανιζόταν από τα ράφια ήταν το Triangle of Power του Φινλανδού προέδρου Alexander Stubb. (Οιωνός ίσως το γεγονός ότι το μοναδικό κλασικό έργο που πωλούνταν ήταν το 1984 του George Orwell.)
Ο Stubb — περιστασιακός παρτενέρ του Αμερικανού προέδρου στο γκολφ και ένας από τους Ευρωπαίους «ψιθυριστές» του Τραμπ — φρόντισε να αξιοποιήσει τον χρόνο του στη σκηνή για να τονίσει ότι η αμερικανική εξωτερική πολιτική έχει αλλάξει.
«Νομίζω ότι ρίξαμε τη θερμοκρασία στις διατλαντικές σχέσεις», δήλωσε, σημειώνοντας ότι είχε συνομιλήσει με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Marco Rubio για περίπου μισή ώρα μετά την κεντρική του ομιλία.
Ωστόσο, ο Stubb είπε στο POLITICO ότι οι Ευρωπαίοι πρέπει να έχουν καθαρή εικόνα της μετατόπισης υπό την ηγεσία του Τραμπ, συμπεριλαμβανομένης της νέας ιεράρχησης των προτεραιοτήτων της Ουάσιγκτον:
«Νο 1 είναι το Δυτικό Ημισφαίριο, Νο 2 ο Ινδο-Ειρηνικός και μετά, Νο 3, η Ευρώπη.»
Πιο ηχηρή αποστασιοποίηση — Giorgia Meloni
Η Ιταλίδα πρωθυπουργός δεν παρευρέθηκε στη φετινή σύνοδο, επιλέγοντας αντ’ αυτού μια διπλωματική περιοδεία στην Αφρική — μια αξιοσημείωτη απουσία, δεδομένων των προσπαθειών της να εδραιώσει τη θέση της στη διεθνή διπλωματική σκηνή.
Αυτό δεν την εμπόδισε, ωστόσο, από το να παραδεχθεί ότι δεν συμφωνεί με ορισμένους Ευρωπαίους ηγέτες που ήταν παρόντες — δηλώνοντας σε ιταλικά μέσα ότι δεν συμφωνεί με τον Γερμανό καγκελάριο Friedrich Merz, ο οποίος είχε πει πως «ο πολιτισμικός πόλεμος του κινήματος MAGA» δεν είναι ευρωπαϊκός.
Η απουσία της Meloni υπενθύμισε επίσης πού βρίσκεται η πραγματική ισχύς στην ευρωπαϊκή άμυνα. Παρότι ο Πολωνός πρωθυπουργός Donald Tusk και ο Τσέχος υπουργός Εξωτερικών Petr Macinka ανέβηκαν στη σκηνή, μεγάλο μέρος της προσοχής στράφηκε στις παραδοσιακές στρατιωτικές δυνάμεις: το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και τη Γερμανία.
Μεγαλύτερο χειροκρότημα όρθιων — Marco Rubio
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio αξιοποίησε την κεντρική του ομιλία στο Μόναχο για να μιλήσει με θέρμη για την κοινή ιστορία Αμερικής και Ευρώπης. «Ανήκουμε μαζί», είπε.
Το γεγονός ότι ο τόνος του ήταν πιο συμφιλιωτικός από εκείνον του Αμερικανού αντιπροέδρου JD Vance στην περσινή ομιλία στον ίδιο χώρο του χάρισε παρατεταμένο χειροκρότημα όρθιων.
Ωστόσο, αυτή η αποθέωση άρχισε να φαίνεται κάπως άβολη λιγότερο από 24 ώρες αργότερα, όταν οι Ευρωπαίοι ηγέτες επεξεργάστηκαν προσεκτικότερα τα λόγια του — καθώς ο Rubio είχε επαναλάβει αρκετές θέσεις του MAGA επικριτικές απέναντι στην παγκοσμιοποίηση και τη μετανάστευση.
Σε ένδειξη του πόσο τεταμένες έχουν γίνει οι διατλαντικές σχέσεις, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen επέμεινε ότι αισθάνθηκε «πολύ καθησυχασμένη» από την ομιλία του Rubio, αποκαλώντας τον «καλό φίλο» και «ισχυρό σύμμαχο».
