-Η Νέα Δημοκρατία κέρδισε τις χθεσινές εκλογές με ένα ποσοστό αναμενόμενο. Κοντά στο 40%. Πέτυχε ό,τι ζητούσε. Μια, σχετικά, άνετη αυτοδυναμία που μαζί με το ΚΙΝΑΛ μπορεί να δώσει και τον αναγκαίο αριθμό ψήφων για τη διαχείριση μεγάλων θεσμικών ζητημάτων (180). Εντελώς οριακά, τουλάχιστον μέχρι στιγμής.
-Ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν υπέστη στρατηγική ήττα αλλά στην ουσία το ποσοστό του δεν είναι καν ήττα. Με όσα συνέβησαν κατά την τετραετία διακυβέρνησής του απώλεσε μόνο ένα 5%. Την στιγμή, μάλιστα, που του έφυγαν διάφορες αριστερές σέχτες οι οποίες, όλες μαζί, του έδιναν ένα ποσοστό με το οποίο θα κάλυπτε τις απώλειες. Αν αριθμήσει κανείς τα ποσοστά των κομμάτων που στις προηγούμενες εκλογές οι επικεφαλής τους ήταν με το Συριζα, το κόμμα του κ. Τσίπρα, φθάνει και ξεπερνά το ποσοστό των προηγούμενων εκλογών.
Επι της ουσίας, δεν ηττήθηκε η πολιτική του Συριζα (μνημόνια, Μακεδονικό, εθνομηδενισμός, μεταναστευτικό, τρόπος διαχείρισης της εξουσίας) αλλά ένα ποσοστό παραδοσιακών δεξιών που στις προηγούμενες εκλογές τον ψήφισαν, ανακατανεμήθηκε αυτήν τη φορά και ορισμένες αριστερές συνιστώσες του έφυγαν.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει πάρει το συντριπτικό ποσοστό των κοινωνικών δυνάμεων που διαχρονικά συγκροτεί αυτό που συνηθίζουμε να λέμε “Δημοκρατική Παράταξη” και στο μεγαλύτερο μέρος του προέρχεται απο το πρώην ΠΑΣΟΚ. Δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί η παρουσία του στον πολιτικό χώρο που προσδιορίζεται ως μη δεξιός.
Θα μπορούσε να αμφισβητηθεί ο καταλυτικός ρόλος του Συριζα αν στο ΚΙΝΑΛ υπήρχε μια ισχυρή ηγετική πολιτική φυσιογνωμία. Αυτό και δεν υπάρχει και δεν διαφαίνεται να υπάρξει.
Τι υπάρχει στο ΚΙΝΑΛ; Μια νέα γενιά που δεν βαρύνεται με τις αμαρτίες του παρελθόντος (τις οποίες επισείουν οι άνθρωποι που έφυγαν απο τον πολιτικό αυτό χώρο), η οποία συλλογικά θα μπορούσε να αντιστρέψει τις αρνητικές εντυπώσεις που άφησε το Κίνημα απο την πολυετή διαχείριση της εξουσίας.
Με λίγα λόγια στο ΚΙΝΑΛ πρέπει να υπάρξει αλλαγή φρουράς και προσκλητήριο ενότητας του παραδοσιακού χώρου που στο παρελθόν κάλυψε το ΠΑΣΟΚ.
Η ανταπόκριση στο προσκλητήριο θα είναι δύσκολη αλλά δεν υπάρχει άλλη οδός.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, όντας στην αντιπολίτευση, δεν αναμένεται να υποστεί φθορές που θα αμφισβητήσουν το ποσοστό του. Ούτε ο Τσίπρας θα αμφισβητηθεί και λόγω του ποσοστού που συγκέντρωσε και λόγω του ότι δεν υπάρχει ηγετική προσωπικότητα που θα μπορούσε να τον αντικαταστήσει αυτήν τη στιγμή.
Το μόνο που θα μπορούσε να φέρει σε δύσκολη θέση τη συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ και την ηγετική του ομάδα είναι η αποκάλυψη- ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ- σκανδάλων κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής εξουσίας του.
Γενικώς, στην πολιτική ζωή παγιώνεται μια- προ κρίσεως- κανονικότητα, με το ρόλο του ΠΑΣΟΚ να καταλαμβάνει ο Συριζα και το ρόλο μιας περιφερόμενης “ανανεωτικής” αριστεράς να αναλαμβάνει το ΚΙΝΑΛ.
Το πολιτικό δέμας των “παικτών” είναι μικρό για να περιμένουμε μεγάλες ανατροπές.
Αξιοσημείωτη είναι και η μη κοινοβουλευτική παρουσία της “Χρυσής Αυγής”, με την οποία δεν ασχολήθηκα ποτέ επειδή πίστευα πως είναι ένα συγκυριακό φαινόμενο της κρίσης το οποίο θα παρέλθει. Όπως και έγινε.
Ενδιαφέρουσες εκτιμήσεις. Περιμένουμε και κάποια σχόλια για Βελόπουλο και Βαρουφάκη.
Νίκη του Σύριζα ήταν οι εκλογές. Το 23.75% έγινε 31.5% μέσα σε 1μιση μήνα.
Σχόλιο Έλληνα πατριώτη από την Κύπρο: Ως ανεμένετο, έφυγεν ο Τσίπρας και ήλθεν ο Μητσοτάκης, δηλαδή πάλιν ο Τσίπρας
Μία μικρή μόνο ένσταση επί της (μη) αποδοκιμασίας της πολιτικής ΣυΡιζΑ στο “μακεδονικό”.
Η ΝΔ δεν είχε εξ αρχής σαφή θέση επί του θέματος, σύρθηκε σε αυτό, λόγω της κοσμοσυρροής στα συλλαλητήρια, ώστε να εκμεταλλευθεί αυτήν την μεγάλη εν δυνάμει δεξαμενή ψηφοφόρων. Οι ενστάσεις της ήταν περισσότερο επί της διαδκασίας, παρά επί της ουσίας. Δεν ανέδειξε επίσης το θέμα ως μείζον στην προεκλογική αντιπαράθεση.
Συν τοις άλλοις, φαίνεται να υπήρξε επιτυχημένη η προπαγάνδα Βαξεβάνη, των τελευταίων ημερών, με τις επιστολές Καραμανλή.
Καλλιεργήθηκε έτσι ένα έντονο αίσθημα στην κοινή γνώμη ότι τα διεκδικούντα την εξουσία κόμματα δεν διαφέρουν ως προς την αντιμετώπιση του “μακεδονικού” και συνακολούθως δημιουργήθηκε το κατάλληλο άλλοθι στους απογοητευμένους εξ αυτού ψηφοφόρους του ΣυΡιζΑ να παραμείνουν στις τάξεις του.
Απ’ εναντίας, στις περιφερειακές εκλογές, όπου είχαμε ανάμειξη προσώπων που ταυτίστηκαν με την υπεράσπιση της συμφωνίας των Πρεσπών (π.χ. Γιαννούλης στην Κ. Μακεδονία, Καρυπίδης στην Δ. Μακεδονία) παρατηρήθηκε εκλογικός καταποντισμός τους.
Δεν εκτιμώ, λοιπόν, ότι το εντυπωσιακά υψηλό ποσοστό του ΣυΡιζΑ αντικατοπτρίζει κάποιου είδους αποδοχή/επιδοκιμασία των χειρισμών του στο “μακεδονικό”.
Δεν αποκλείεται για αυτό το απίθανο ποσοστό του Σύριζα, να επηρέασε και η συνέντευξη στο Σκάϊ. Προσωπικά τον ακατανόμαστο τον βάζω πάντα στο mute, οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να τον ανεχτώ για 2ωρο και βάλε. Συνάδελφοι εδώ στη δουλειά όμως, την επόμενη ημέρα της συνέντευξης επέμεναν ότι έσκισε Κοσιώνη & Παπαχελά και ότι μόνο από τη συγκεκριμένη εμφάνιση, κέρδισε 2 μονάδες. Εκ του αποτελέσματος, δεν αποκλείεται να έχουν δίκιο.
Αυτό που πιστεύω προσωπικά είαι ότι υπάρχει μια τεράστια δεξαμενή πασόκων η οποία κουβαλάει τα κλασσικά αντι-δεξιά ανακλαστικά και η οποία είναι παγιωμένη Σύριζα τώρα πια. Ανεξάρτητα από όλα αυτά που ζήσαμε με τις αθλιότητες 4.5 χρόνων… ακόμα και οι 120+ νεκροί σε Μάτι και Μάνδρα, δε φαίνεται να λένε τίποτα σε αυτή τη συγκεκριμένη μάζα.
Εντυπωσιακό ότι ο ξένος τύπος σήμερα μιλάει για “σάρωσε” & “συνέτριψε” ο Μητσοτάκης τον Τσίπρα κλπ. Εγώ έχω την εντελώς ανάποδη ανάγνωση. Ακόμα και με μια μέτρια διακυβέρνηση και αν δεν ελεγχθούν τα μπάχαλα, η ΕΡΤ κλπ, ο ακατανόμαστος είναι καβάλα στο άλογο και έτοιμος να μας κατσικωθεί για καμιά 12-16 χρόνια ακόμα.
Επειδή πολλές φορές απορούμε με δυσερμνήνευτες συμπεριφορές του εκλογικού σώματος, νομίζω περιττεύει κάθε άλλη απόπειρα εξήγησης, εμπρός στην διαχρονική σοφία του Θουκυδίδη:
“… ούτως αταλαίπωρος τοις πολλοίς η ζήτησις της αληθείας και επί τα έτοιμα μάλλον τρέπονται.”
(Βιβλίο Α, 20-2)
Έχω μεγάλη δυσκολία στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων των εκλογών, είναι αλήθεια.
Όπως για παράδειγμα όταν ψήφισαν Σύριζα με κλειστές τράπεζες τον Σεπ του ’15 και ενώ είχαν κοντέψει να ανατινάξουν τη χώρα στον αέρα.
Είναι ο φόβος της παθητικότητας(δεν ελέγχω τη ζωή μου)επομένως χρειάζομαι κάποιον πατερουλη να με προστατέψει η και να με φοβερισει.
Μια ήπια διακυβέρνηση ΝΔ χωρις ιδεοληψίες θα αποσυσπειρωσει τον ΣΥΡΙΖΑ σε βάθος χρονου καθώς θα υποχωρήσει ο φόβος σε κάποια στρώματα του πληθυσμού.
Το αποτελεσμα απεδειξε πληρως οτι υπαρχει απο το ΑνδρεοΚουτσογεωργικοΑυριανικο ΠΑΣΟΚ ενα αντιδεξιο μενος , που οιστρηλατηθηκε απο τα συνθηματα που επανελαβε προεκλογικως και ο κ. Τσιπρας, ενας homous pasokous που θελει να τον κοροιδευουν οι ηγετες της καλουμενης Δημοκρατικης Παραταξης -οι Αμερικανικες Βασεις φευγουν , δημοψηφισμα για εξοδο απο ΝΑΤΟ και ΕΟΚ, λεφτα υπαρχουν , θα σχισουμε τα Μνημονια , θα απολυσουν υπαλληλους , με τα Σκοπια καναμε την καλυτερη Συμφωνια (τωρα που την υποστηριζουν και τα τεκνα του Ανδρεα)-γενικα ενας Πασοκανθρωπος , που ”παθιαζεται” χωρις λογο -ακομη και με την λεξη ΔΕΞΙΑ-, που τωρα θα την ζησει με τον Δημοκρατη Πασοκανθρωπο κ. Χρυσοχοίδη , που θα υλοποιησει την πολιτικη της Ν.Δημοκρατιας στο Υπουργειο Δημοσιας Ταξεως, για να γινουμε κρατος Ευρωπαικο και στα θεματα προστασιας του Πολιτευματος και της ασφαλειας των διαβιουντων στην Ελλαδα.
Εξυπνη κινηση απο τον ”δαιμονιο” κ. Κυριακο Μητσοτακη , οπως η κινηση του Αρχηγου του Λαικου κομματος αειμνηστου Κων/νου Τσαλδαρη να κανει πρωτα πρωθυπουργο για την αντιμετωπιση του ανταρτοπολεμου του 1946-49 τον αντιπαλο του Βενιζελικο αειμνηστο Θεμιστοκλη Σοφουλη.
Οσο για το μελλον του κ. Τσιπρα και του ΚΙΝΑΛ και λοιπων παραφυαδων θα ειναι απροσδιοριστο μεχρι να φανει η νεαρα προσωπικοτητα του πρωην ΠΑΣΟΚ γιατι ο αριστερος κ. Τσιπρας δεν μπορει να ηγηθει τηε Δημοκρατικης αλλα και Πατριωτικης Παραταξεως ,που με την πρωτη ευκαιρια θα τον ”εμμεσει”.
Προς το παρον ”καμωνεται” ως ηγετης της Πραταξεως αυτης , οντας νεαρος , εμπειρος και ευπροσαρμοστος ως αμοιβαδα ,οπως προανηγγειλε μετα την ηττα του.