Τι θα συμβεί αν σκοτωθεί ο Χαμενεΐ; αναρωτιόταν πριν γίνει γνωστός ο θάνατός του το αμερικανικό GZERO.
Και απαντούσε:
“Ο θάνατος του 86χρονου θα αποτελούσε ένα τεράστιο σοκ για το πολιτικό σύστημα της χώρας, μας είπε νωρίτερα αυτόν τον μήνα ο Γκρεγκ Μπρου (Greg Brew), ειδικός για το Ιράν στην Eurasia Group. Ωστόσο, δεν θα οδηγούσε κατ’ ανάγκην σε μια μακροπρόθεσμη μετατόπιση του καθεστώτος.
«Σε γενικές γραμμές, όμως, μπορεί να μην αλλάξει και πολλά — τουλάχιστον όχι στην αρχή», δήλωσε ο Μπρου. «Η υπόλοιπη ηγεσία θα διαχειριζόταν μια μετάβαση σε νέο Ανώτατο Ηγέτη και μεγάλο μέρος της Ισλαμικής Δημοκρατίας πιθανότατα θα συνέχιζε να λειτουργεί όπως λειτουργεί εδώ και χρόνια. Σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, ωστόσο, η εξαφάνιση του Χαμενεΐ θα πυροδοτούσε αλλαγές στο εσωτερικό του συστήματος, καθώς ο στρατός και το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) θα αναλάμβαναν μεγαλύτερο ρόλο στη λήψη αποφάσεων, ενώ οι κληρικοί —συμπεριλαμβανομένου και του διαδόχου του Χαμενεΐ— θα περνούσαν σε δεύτερο πλάνο».
Ο Ρεζά Παχλαβί, ο εξόριστος γιος του πρώην σάχη του Ιράν, λέει εδώ και μήνες ότι ο ιρανικός λαός θέλει να επιστρέψει στη χώρα και να ηγηθεί. Το κατά πόσον αυτό αποτελεί ρεαλιστική επιλογή παραμένει ασαφές.
Μια υπενθύμιση: Γιατί το κάνει αυτό ο Τραμπ; Πάντα κατά το GZERO:
Στο βίντεό του, ο Τραμπ περιέγραψε το Ιράν, καθώς και τους συμμάχους/πληρεξούσιούς του στη Μέση Ανατολή, ως μείζονα απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες, λέγοντας ότι είναι «ο υπ’ αριθμόν ένα κρατικός χορηγός της τρομοκρατίας». Επανέλαβε ότι δεν μπορεί να επιτρέψει στην Ισλαμική Δημοκρατία να αποκτήσει πυρηνικό όπλο. Ο Αμερικανός ηγέτης πρόσθεσε ότι ανταποκρίνεται σε εκκλήσεις Ιρανών που θέλουν να δουν το καθεστώς του Χαμενεΐ να καταρρέει.
Ο Τραμπ, ο οποίος απειλούσε με πλήγματα κατά του Ιράν και παράλληλα ενίσχυε ραγδαία την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή, ενδέχεται επίσης να αξιοποιεί μια ευνοϊκή συγκυρία για να πλήξει έναν από τους μεγαλύτερους αντιπάλους των ΗΠΑ. Η Ισλαμική Δημοκρατία είναι πιο αδύναμη από ποτέ: η οικονομία της έχει αποδεκατιστεί από κυρώσεις και κακοδιαχείριση, η αεράμυνά της έχει αποδυναμωθεί μετά τον περσινό 12ήμερο πόλεμο με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, ο ίδιος της ο λαός βρίσκεται σε ανοιχτή εξέγερση κατά του καθεστώτος και οι περιφερειακοί της σύμμαχοι/πληρεξούσιοι —όπως η Χαμάς και η Χεζμπολάχ— είναι καταπονημένοι και αποδυναμωμένοι.
Μία ανησυχία για τον Τραμπ είναι κατά πόσον αυτά τα πλήγματα θα αποξενώσουν το απομονωτικό (isolationist) τμήμα του συνασπισμού MAGA. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ αναγνώρισε ότι «ενδέχεται να χαθούν οι ζωές γενναίων Αμερικανών ηρώων», αλλά προσπάθησε να κατευνάσει τυχόν αντιδράσεις λέγοντας: «Δεν το κάνουμε αυτό για το τώρα, το κάνουμε για το μέλλον». Παρ’ όλα αυτά, ήδη εμφανίζεται αντίθεση: ο γερουσιαστής Ραντ Πολ, Ρεπουμπλικανός από το Κεντάκι, επέκρινε τα σημερινά πλήγματα, λέγοντας ότι ο Τραμπ δεν είχε την απαιτούμενη έγκριση από το Κογκρέσο για να ξεκινήσει πόλεμο.
Ποια ήταν η αντίδραση στη Μέση Ανατολή;
Αρκετοί σύμμαχοι των ΗΠΑ στον Κόλπο, μεταξύ των οποίων η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και το Ομάν, προέτρεπαν την Ουάσιγκτον να μην πλήξει το Ιράν, φοβούμενοι ότι θα πυροδοτηθεί περιφερειακός πόλεμος. Τα αποθέματα της Τεχεράνης σε βαλλιστικούς πυραύλους μικρού βεληνεκούς, οι οποίοι δεν μπορούν να πλήξουν το Ισραήλ αλλά μπορούν να φτάσουν στις αμερικανικές βάσεις στον Κόλπο, προσθέτουν ένα ακόμη επίπεδο ανησυχίας για τις χώρες της περιοχής.
Μετά το γεγονός ότι η Ισλαμική Δημοκρατία έπληξε σήμερα κάποιες από αυτές τις βάσεις, τίθενται ερωτήματα σχετικά με το αν αυτές οι χώρες θα εμπλακούν πλέον στη σύγκρουση. Μέχρι στιγμής, η έμφαση των κρατών του Κόλπου ήταν στην κατάρριψη πυραύλων που κατευθύνονταν προς αυτά, και όχι σε οποιεσδήποτε επιθετικές ενέργειες.
πηγή: GZERO
