Εικόνα ταπείνωσης και εξευτελισμού εξέπεμψαν οι πέτσινοι ηγέτες της Ευρώπης με την θλιβερή παρουσία τους στην Ουάσιγκτον και με την συμμετοχή τους, ως κομπάρσοι, στο προσωπικό σόου που έστησε ο Αμερικανός πρόεδρος, προκειμένου να ικανοποιήσει πρωτίστως την προσωπική του ματαιοδοξία…
Και η ειρωνεία, είναι ότι στοιχήθηκαν ωσάν σαστισμένα σχολιαρόπαιδα σε αυτόν τον ιδιότυπο επικοινωνιακό μπερντέ, με μοναδικό σκοπό να αποφύγουν τον απόλυτο προσωπικό και συλλογικό τους εξευτελισμό.
Η αιτία αυτής της κατάντιας, εδράζεται στην κυρίαρχη στρατηγική επιλογή δεκαετιών, που στα μυαλά αφρόνων χαρτογιακάδων του νεοφιλελευθερισμού, η δύναμη της αγοράς εξελήφθη ως έννοια ταυτόσημη της γεωπολιτικής ισχύος. Αυτή η μονοδιάστατη αντίληψη, συντήρησε μια επίπλαστη ευμάρεια στον γεωπολιτικό βάλτο της Ευρώπης και μόλις οι εξελίξεις τάραξαν τα λιμνάζοντα ύδατα, αυτό που αναδύθηκε ήταν ζόφος, ανικανότητα και απόλυτη γεωπολιτική γύμνια…
Το συγκεκριμένο ταξίδι στο οποίο κατέφυγαν ως δασκαλεμένα προσκοπάκια, εδώ που έχουν οδηγηθεί τα πράγματα προφανώς και ΔΕΝ θα μπορούσε να αποφευχθεί. Θα τους ξεφώνιζαν άπαντες και η επιλογή τους να μεταθέσουν αυτό το ξεφώνημα σε δεύτερο χρόνο και με σβηστά τα φώτα της δημοσιότητας, θα ήταν μια ακόμη «στρατηγική» του ποδαριού, υπαγορευμένη πλήρως από το ένστικτο της προσωπικής πολιτικής τους επιβίωσης…
Η επόμενη μέρα, είναι σημαντική, για τις εξαιρετικά επώδυνες διαπιστώσεις που την συνοδεύουν…
Πρώτον: Η Ευρώπη ΔΕΝ αναβαθμίστηκε με την συμμετοχή της στο ιδιότυπο casting της Ουάσιγκτον. Κομπάρσος πήγε… Ως κομπάρσος επέστρεψε… Και φυσικά παραμένει ένας χρεοκοπημένος πολιτικά κομπάρσος που αναζητεί εναγωνίως την δική του περπατησιά, εν μέσω προκλήσεων, κλιμακούμενης περιφερειακής αβεβαιότητας και γενικευμένης συστημικής αστάθειας…
Δεύτερον: Η εμμονή στην κατασκευή ενός μπαμπούλα που δήθεν απειλεί να καθυποτάξει την Ευρώπη, επιστρατεύεται πρωτίστως ως προσχηματικό καταφύγιο της χρεοκοπημένης ηγεσίας της, που επιχειρεί να αποκοιμίσει το πόπολο, αγοράζοντας χρόνο που θα της επιτρέψει να δραπετεύσει από τα πολλαπλά αδιέξοδα των δικών επιλογών. Η Ρωσία του Πούτιν, κατέδειξε την επιχειρησιακή της ανεπάρκεια έως και χρεοκοπία, καθηλωμένη στο Ουκρανικό και προφανώς αυτή η Ρωσία, ΔΕΝ συνιστά πραγματική απειλή για την Ευρώπη, όσο και αν αναγορεύεται ως τέτοια, από την χρεοκοπημένη Ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία…
Αυτή η εμμονή, σε συνδυασμό με το επικοινωνιακό αποτέλεσμα της Αλάσκας, διασφαλίζει ένα πρώτης τάξεως διαχειριστικό εργαλείο για τον Πούτιν, ο οποίος επιχειρεί την ολική του επαναφορά στο συστημικό διπλωματικό τραπέζι, με τακτικισμούς που εναλλάσσονται μεταξύ θράσους και φτηνής πυρηνικής ρητορικής…
Τρίτον: Το χειρότερο όμως όλων, είναι το γεγονός ότι αυτή η εμμονή και η προσχηματική επίκληση του μπαμπούλα ως εργαλείο ικανό να τους εξασφαλίσει στους Ευρωπαίους ηγέτες πολιτικό χρόνο αλλά και την πολυπόθητη πολιτική διέξοδο που αναζητούν, τους οδήγησε σε μια στρατηγικού χαρακτήρα αυτοπαγίδευση, που επιδεινώνει έτι περαιτέρω την ήδη προβληματική θέση της Ευρώπης εν συνόλω, στο περιβάλλον της παραπαίουσας δυτικής συμμαχίας.
Η καθ’ όλα ετεροβαρής εμπορική συμφωνία που είχε προηγηθεί, δέσμευσε για λογαριασμό και προς όφελος των Αμερικανών πάνω από 600 δις δολάρια ευρωπαϊκού χρήματος, που θα ενισχύσουν το βιομηχανικό επενδυτικό πρόγραμμα της Αμερικής, επιτείνοντας την ραγδαία αποβιομηχάνιση της Ευρώπης.
Ενώ την ίδια στιγμή και κατά την διάρκεια του σόου της Ουάσιγκτον, ο Αμερικανός πρόεδρος έβαλε στο χέρι άλλα 100 δις για να αποπληρωθεί από τα κορόιδα της τράπουλας, ο εξοπλισμός της Ουκρανίας.
Το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες, συνεχίζουν να κοιμούνται όρθιοι και δεν έχουν πάρει ακόμη με τις πέτρες τους «ηγέτες» τους, από την στιγμή που πάτησαν στα αεροδρόμια της επιστροφής, μόνο ως επιβεβαίωση της συλλογικής μας κατάντιας μπορεί να εκλαμβάνεται…
Επίλογος…
Αυτή η Ευρώπη των χρεοκοπημένων πολιτικών ηγετών, προφανώς ΔΕΝ πήρε το μάθημά της, αφού ακόμη και τρόπος που δείχνει να κατανοεί, με εξαιρετική όμως καθυστέρηση, το γεγονός ότι δεν υπάρχει ρόλος στην συστημική σκακιέρα, χωρίς σκληρή και εξωστρεφώς προσανατολισμένη ισχύ, αποδυναμώνεται εν τη γενέσει του.
Η ανυπαρξία στρατηγικής σκέψης και η παντελής έλλειψη αποφασιστικότητας, οδήγησε την «ομάδα των σωματοφυλάκων» να παραδοθούν άνευ αντίστασης στην επιχειρηματική ντρίπλα του Τράμπ και τώρα αναζητούν τρόπους ικανούς να πειθαναγκάσουν τα εθνικά τους κοινοβούλια να επικυρώσουν αυτό το αίσχος…
Γενικευμένη εκτίμηση καθόσον Γαλλία και Γερμανία δεν συντάχθηκαν με τον Τραμπ και αμφισβήτησαν τα λεγόμενα του.
Συγγνώμη. Εκείνο που δεν καταλαβαίνω επακριβώς, είναι το τι προσπαθείτε να μας πείτε.
Η Ευρώπη (η δυτική) προφανώς μετά τον ΒΠπ θεώρησε τον εαυτό της ως αναπόσπαστο κομμάτι της αγγλοαμερικανικής υπερδύναμης. Δεν είχε κανέναν λόγο άλλωστε να μην λειτουργήσει ως τέτοια. Και ακολούθησε. Έκτισε τις οικονομίες της, τις αγορές και τα δικαιώματα της με βάση τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Ο,τι και να λέει ο Τραμπ η Ευρώπη έχει πληρώσει πολλαπλάσια την συμμετοχή των ΗΠΑ στα πάντα της. Μη πω μόνο για το ανθρώπινο κεφάλαιο, όλα τα μυαλά της Ευρώπης πήγαν εκεί και ενίσχυσαν όλη την αμερικανική οικονομία στο έπακρο, από επιστήμονες μέχρι καλλιτέχνες, τα πάντα όλα, αλλά και όλες οι επενδύσεις, οι παρεμβάσεις της Αμερικής στον τρίτο κόσμο, οι πόλεμοι και οι γεωπολιτικοί της σχεδιασμοί, όχι μόνο υποστηρίχθηκαν, στηρίχθηκαν πάνω στους «συμμάχους» της. Τώρα έχει βρεθεί στην θέση να γίνει αποικία η ίδια στην θέση των αποικιών. Αφού έχουν μπει κι άλλοι παίκτες στο παιχνίδι. Δέχονται λοιπόν απευθείας επίθεση ολοκληρωτικού καθεστώτος, αφού ήδη υποκλίνονται όπως ο Γεραπετριτης στον ερντογαν. Θα ήθελα να πω κι άλλα αλλά πάει μακρυά η βαλίτσα. Καλή η υποβάθμιση των υπολοίπων δρώντων, Ρωσία και Κίνα, σοβαρή η κριτική, αλλά καμία κριτική στο εγγενές πρόβλημα των ΗΠΑ;;; Πόσο μπορούν οι άνθρωποι να αντέξουν την έλλειψη της ελευθερίας και της ισονομίας;;;
Κατά πόσον μας επιτρέπεται να παρακολουθούμε αδρανείς την εδραίωση ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος που επιδιώκει χωρίς καμία ηθική να επιβάλλει την άποψη του σε όλο τον κόσμο;;; Με βία και εκβιασμούς;;; Και εκβιάζει γιατί οι υπόλοιποι θεωρούν ότι η μεγάλη Αμερική, η ψευτοεικονα της ελευθερίας, δεν θα τολμούσε να το κάνει αυτό. Εμπλεοι λοιπόν παρακολουθούν την άβυσσο. Θεωρείτε ότι δεν θα ανακάμψουν κατά κάποιο τρόπο;;;; Τότε για 500 χρόνια θα βυθιστούμε σε απέραντα σκοτάδια.
Δεν ξέρω τι είναι ορθολογικό ή όχι. Εκείνο που ξέρω είναι ότι αν δεν υπάρχει ηθική στα πολιτικά πράγματα, απλά ευδοκιμεί το χάος.
E
Είδαμε άλλωστε. Είπε ότι θα κάνει Ριβιέρα την παλαιστινη και ήδη το Ισραήλ προγραμματίζει την μετακόμιση 1.000.000 ανθρώπων στα βάθη της Αφρικής. ΟΛΟΙ οι υπόλοιποι;;; Μούγκα.