ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ: Ο Αμερικανός πρέσβης παίζει το ρόλο της μαριονέτας του Ερντογάν… Ο φοβερός Ρούμπιν τον «εκτελεί» με συνοπτικές διαδικασίες και καλεί τον Πρόεδρο Τράμπ να τον ανακαλέσει…

Η ΝΕΑ ΣΤΗΛΗ ΤΗΣ HELLAS JOURNAL – Ουάσιγκτον

Ένας απολαυστικός Μάικλ Ρούμπιν… Για μία ακόμη φορά γράφει με απόλυτο τρόπο για το αντικείμενο του. Αυτή τη φορά εξαπολύει άνευ προηγουμένου δικαιολογημένη επίθεση εναντίον του πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών, Τομ Μπάρακ, τον οποίο αυτή η ιστοσελίδα χαρακτήρισε πρώτη ατζέντη της Τουρκίας.

Κυριολεκτικά τον εξευτελίζει και όσα του γράφει του αξίζουν 100%. Και ζητά την άμεση ανάκληση του καθώς έχει προκαλέσει ήδη τεράστια ζημιά στα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα.

Εκτός της υποστήριξης του προς την κυβέρνηση του ισλαμιστή Ταγίπ Ερντογάν, ο Μπάρακ έχει την απόλυτη ευθύνη για την παράδοση της Συρίας στους τζιχαντιστές.

• Το Ισραήλ τον έχει εκθέσει πάρα πολλές φορές και απορρίπτει όλες τις …συμβουλές του, που στην πραγματικότητα είναι οι τουρκικές θέσεις τις οποίες παρουσιάζει ως …αμερικανικές.

Για τους ελάχιστους, που δεν γνωρίζουν, ο Μάικλ Ρούμπιν είναι συνεργάτης στο Beltway Confidential του Washington Examiner. Είναι επίσης ο διευθυντής ανάλυσης στο Middle East Forum και ανώτερος συνεργάτης στο American Enterprise Institute.

Τι γράφει στο τελευταίο του άρθρο στον ιστότοπο Washington Examiner (ΕΔΩ); Ας τον απολαύσουμε…

Πως χάθηκε η κατοχική Τουρκία;

Οι πολιτικοί και οι διπλωμάτες σπεύδουν να ισχυριστούν ότι έχουν πετύχει, αλλά λίγοι αναγνωρίζουν τον ρόλο τους στις αποτυχίες.

• Μέχρι σήμερα, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν έχει εκδώσει καμία έκθεση για το πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες έχασαν την Τουρκία, η οποία κάποτε ήταν ένας από τους πιο έμπιστους εταίρους τους στο ΝΑΤΟ.

Υπάρχουν πολλές ευθύνες που πρέπει να επιρρίψουμε όσον αφορά τη μετάβαση της Τουρκίας από σύμμαχο σε αντίπαλο. Τόσο οι ρεπουμπλικανικές όσο και οι δημοκρατικές κυβερνήσεις επέτρεψαν στους ευσεβείς πόθους να υπερισχύσουν της πραγματικότητας στην αξιολόγησή τους για τον Τούρκο ηγέτη Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Μιλώντας δίπλα στον Ερντογάν στην Άγκυρα, ο τότε πρόεδρος Τζορτζ Μπους είπε στον τότε πρωθυπουργό:

«Εκτιμώ πάρα πολύ το παράδειγμα που έχει δώσει η χώρα σας για το πώς να είσαι μια μουσουλμανική χώρα και, ταυτόχρονα, μια χώρα που αγκαλιάζει τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και την ελευθερία».

Ο πρώην πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα κατέταξε τον Ερντογάν μεταξύ των κορυφαίων ξένων φίλων του και είπε ότι εμπιστεύεται τόσο πολύ τον Τούρκο ηγέτη που ζήτησε ακόμη και τη συμβουλή του για το πώς να μεγαλώσει τις κόρες του.

Ο Ομπάμα παρέλειψε, ωστόσο, την αύξηση κατά 1.400% στις δολοφονίες γυναικών υπό το καθεστώς του Ερντογάν.

Για να μην μείνει πίσω, κατά τη διάρκεια της πρώτης του θητείας, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είπε στον Ερντογάν κατά τη διάρκεια επίσκεψης στον Λευκό Οίκο: «Κάνετε φανταστική δουλειά για τον λαό της Τουρκίας».

Το πραγματικό λάθος στην Ουάσιγκτον

Ο τουρκικός λαός να διαφωνεί: Ο πληθωρισμός ήταν εκτός ελέγχου, το τουρκικό νόμισμα σε ελεύθερη πτώση και οι τουρκικές πολιτικές φυλακές έσκαγαν στις …ραφές.

• Ενώ οι διαδοχικές κυβερνήσεις αντιμετώπισαν τον Ερντογάν με υπευθυνότητα, κανείς δεν φέρει τόση ευθύνη για την πτώση της Τουρκίας σε μια δικτατορία που χρηματοδοτεί την τρομοκρατία όσο ο ίδιος ο Ερντογάν.

Το πραγματικό λάθος στην Ουάσιγκτον ήταν τόσο η τύφλωση της στην αντιδυτική, φιλομουσουλμανική ατζέντα του Ερντογάν όσο και η τάση ορισμένων πρεσβευτών των ΗΠΑ να βολεύονται από τον δικτάτορα της Τουρκίας υπονομεύοντας αδικαιολόγητα την αντιπολίτευση.

Το 2006, καθώς τα κοσμικά κόμματα της αντιπολίτευσης και ο στρατός της Τουρκίας άρχισαν να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τον αυξανόμενο ισλαμισμό του Ερντογάν και την «απειλή των θρησκευτικών αντιδραστικών», ο πρέσβης των ΗΠΑ Ρος Γουίλσον απέρριψε τις προειδοποιήσεις της αντιπολίτευσης ως μέρος της «κακοφωνίας» της αντιπολίτευσης.

Τα άτονα σχόλια του Γουίλσον προκάλεσαν οργή εκείνη την εποχή, καθώς ο Ερντογάν τα ερμήνευσε ως πράσινο φως για να συνεχίσει την προσπάθειά του να υπονομεύσει τους ήδη αδύναμους δημοκρατικούς κανόνες της Τουρκίας.

Η απαράδεκτη σύλληψη του Ιμάμογλου

Τώρα έχουμε ξανά déjà vu. Λίγο πριν από έξι μήνες, η τουρκική αστυνομία συνέλαβε τον Εκρέμ Ιμάμογλου, δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης και κύριο αντίπαλο του Ερντογάν.

Οι Τούρκοι κατανοούν ότι ο Ερντογάν βλέπει τις διαδηλώσεις ως ευκαιρία να κάνει περαιτέρω συλλήψεις καθώς οι αντίπαλοι συγκεντρώνονται σε ένα μόνο μέρος. Αντί να κάνουν πορείες, τότε, οι διαδηλωτές άρχισαν να μποϊκοτάρουν καταστήματα και μάρκες που σχετίζονται με τον Ερντογάν και τους κορυφαίους υποστηρικτές του.

• Καθώς τα μποϊκοτάζ συνεχίζονται, ο Ερντογάν παραπονιέται, αλλά είναι ανίσχυρος να τα σταματήσει. Είναι σημαντικά καθώς σηματοδοτούν ότι ο τουρκικός λαός δεν συναινεί στην καταστολή του Ερντογάν ή στις θεωρίες συνωμοσίας που κατακλύζουν τον πρόεδρο.

Δυστυχώς, ο πρέσβης των ΗΠΑ Τομ Μπαράκ, μακροχρόνιος επιχειρηματικός συνεργάτης και φίλος του Ντόναλντ Τράμπ, επαναλαμβάνει τα λάθη των προκατόχων του, συγχέοντας την εύνοια με την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ.

Στο καφέ του φιλο-ερντογανικού καφετζή…

Τη Δυτέρα, επισκέφθηκε ένα καφέ που μποϊκοτάρεται από Τούρκους και πόζαρε με τον ιδιοκτήτη του, τον οποίο οι Τούρκοι πιστεύουν ότι είναι οπαδός του Ερντογάν και της ισλαμιστικής διακυβέρνησής του.

Η αδικαιολόγητη υπονόμευση της αντιπολίτευσης της Τουρκίας είναι μη σοφή τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα. Ο Τράμπ θεωρεί τον εαυτό του ως έναν που διαπραγματεύεται συμφωνίες και το δόγμα του είναι συναλλακτικό. Το να σηματοδοτεί ότι πετυχαίνει την υποστήριξη των ΗΠΑ χωρίς να προσφέρει παραχωρήσεις δεν είναι ο τρόπος μεγιστοποίησης του κέρδους για την Αμερική.

• Μακροπρόθεσμα, μια πιο φιλελεύθερη, φιλοδυτική Τουρκία θα πρέπει να είναι το σαφές συμφέρον των ΗΠΑ. Η ανατολική Μεσόγειος δεν θα είναι σταθερή μέχρι η Τουρκία να βρει ειρήνη με τον εαυτό της και τους γείτονές της.

Αυτό δεν μπορεί ποτέ να συμβεί όσο ο Ερντογάν καταπολεμά την κοσμική αντιπολίτευση και αντ’ αυτού υποστηρίζει τη Χαμάς και υποκινεί βία κατά του Ισραήλ, των Εβραίων και των Αμερικανών.

Είναι καιρός να φέρουμε τον Μπαράκ σπίτι (εννοεί πίσω στις ΗΠΑ) πριν προκαλέσει μεγαλύτερη ζημιά με το τυφλό του σημείο, αν όχι τον ενθουσιασμό του, για τα πιο ριζοσπαστικά ισλαμιστικά κινήματα της περιοχής.

Τα «βασανιστήρια» στον Τσίπρα… Πώς η προοπτική του Brexit συνδυάστηκε με την ελληνική κρίση οδηγώντας στο annus horribilis (φρικτό έτος) της Ευρώπης

Το άρθρο του βρετανικού περιοδικού Economist επιχειρεί να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους οι Βρετανοί ψήφισαν υπέρ του Brexit το 2016.

Επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, ότι το Brexit ήταν θέμα ακατάλληλου χρονισμού. Ήταν μια εποχή στην οποία η προοπτική του Brexit συνδυάστηκε με την κρίση χρέους της ευρωζώνης, την κρίση των μεταναστών και την ισλαμική τρομοκρατία, απειλώντας τα θεμέλια της Ευρώπης.

Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αλέξης Τσίπρας, προκήρυξε δημοψήφισμα για να αψηφήσει τους αυστηρούς όρους της διάσωσης από τους πιστωτές της χρεοκοπημένης χώρας του. Καθώς τα ΑΤΜ εξαντλούνταν, η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη (Grexit) φαινόταν αναπόφευκτη -μέχρι που, σε μια ολονύκτια σύνοδο κορυφής, ο κ. Τσίπρας υπέκυψε, «υποβαλλόμενος σε βασανιστήρια» από τους ομολόγους του, όπως το έθεσε ένας διπλωμάτης.

• Για την βρετανική αριστερά, η διάσπαση του κόμματός του, του ΣΥΡΙΖΑ, άφησε μια πικρή γεύση. Η Ελλάδα ήταν επίσης το σημείο εισόδου για πολλούς από το 1 εκατομμύριο μετανάστες που έφτασαν στην Ευρώπη το 2015, συχνά με φουσκωτά σκάφη στο Αιγαίο.

Η μεγαλύτερη ομάδα ήταν Σύροι που εκδιώχθηκαν από τον πόλεμο. «Wir schaffen das!» («το φτιάχνουμε») είπε η Angela Merkel τον Αύγουστο, δηλώνοντας ότι η Γερμανία είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει την πρόκληση.

Οι Ευρωπαίοι συνάδελφοί της δεν ήταν. Η ανοιχτή στάση της Ευρώπης έμοιαζε με αφέλεια και αδυναμία, είπε τότε ο Τούσκα. Οι ευρωσκεπτικιστές πανηγύρισαν: ο Nigel Farage παρουσίασε μια αφίσα με κατατρεγμένους μετανάστες, με τίτλο «Breaking point».

Τα υπόλοιπα είναι …ιστορία!