Από τα νομίσματα που βρέθηκαν στην «Αλεξάνδρεια»της Μέσης Ανατολής. Διαβάζουμε: «Βασιλέως Υσπαοσίνη»
από τον Lucas Déprez-Rose
Έρευνες που διεξήχθησαν σε έκταση άνω των 500 τετραγωνικών χιλιομέτρων επιβεβαίωσαν την τοποθεσία μιας πόλης που αναφέρεται σε αρχαίες πηγές, αλλά δεν έχει ανασκαφεί ποτέ μέχρι τώρα.
Η ιρακινή έρημος μόλις αποκάλυψε ένα από τα πιο όμορφα μυστικά της. Όπως αναφέρει το περιοδικό Popular Mechanics , οι αρχαιολόγοι έφεραν επιτέλους στο φως τα ερείπια της Χαράξ Σπασίνου*, μιας αρχαίας μητρόπολης που πιστεύεται ότι χάθηκε για πάντα στη φθορά του χρόνου, των στοιχείων της φύσης και της ιστορίας. Αυτή η «Αλεξάνδρεια του Ιράκ», η απόλυτη απόδειξη της απεριόριστης φιλοδοξίας του Μακεδόνα κατακτητή, δεν είναι πλέον απλώς ένα όνομα σε αρχαία κείμενα.
Ιδρύθηκε το 324 π.Χ., μόλις ένα χρόνο πριν από τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Βαβυλώνα, και αρχικά προοριζόταν να στεγάσει αποίκους και ανάπηρους βετεράνους του τεράστιου στρατού του. Αλλά η μοίρα της πόλης ήταν τόσο ταραχώδης όσο ο ποταμός Τίγρης που την όριοζε.
Ο Ρωμαίος συγγραφέας Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρει στο έργο του ” Naturalis Historia “: ” Η αρχική πόλη ιδρύθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο με αποίκους που έφεραν από τη βασιλική πόλη Ντούριν, η οποία αργότερα καταστράφηκε, και με τους ανάπηρους στρατιώτες του στρατού του που είχαν μείνει εκεί. Είχε δώσει εντολή να ονομαστεί Αλεξάνδρεια .”
Μετά από καταστροφικές πλημμύρες, ο Άραβας βασιλιάς Σπασίνης ήταν αυτός που την αναβίωσε, ανεγείροντας τεράστια τείχη και ανυψώνοντας το επίπεδο του εδάφους σε μια έκταση σχεδόν 10.000 μέτρων σε περιφέρεια. Από αυτή την περίοδο η πόλη πήρε το όνομά της, αυτό που έχει μείνει στην ιστορία: Χαράξ Σπασίνου.
Διακρίνεται η Αλεξάνδρεια κοντά στον Περσικό κόλπο και τη Βασόρα (Basra)
Ο κρίσιμος ρόλος της τεχνολογίας
Ωστόσο, για δεκαετίες, η τοποθεσία αυτού του μέρους ήταν καθαρή εικασία. Ενώ οι αεροφωτογραφίες της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας μπορούσαν να δείξουν θαμμένες κατασκευές ήδη από τη δεκαετία του 1960, η γεωπολιτική αστάθεια της περιοχής εμπόδισε οποιαδήποτε ανασκαφή για μισό αιώνα.
Μόλις το 2014 οι ερευνητές μπόρεσαν τελικά να εξερευνήσουν μια περιοχή άνω των 500 τετραγωνικών χιλιομέτρων για να διεξάγουν επιφανειακές έρευνες. Τα αποτελέσματα αυτής της εκστρατείας, η οποία βασίστηκε σε τεχνολογίες αιχμής , ξεπέρασαν κάθε προσδοκία.
Η χρήση drones για την κατασκευή ενός λεπτομερούς μοντέλου εδάφους, σε συνδυασμό με τη χρήση μαγνητόμετρων, επέτρεψε στους γεωφυσικούς να «δουν» μέσα από το έδαφος για να αποκαλύψουν θαμμένες δομές. Αυτό οδήγησε στην ανακάλυψη χιλιάδων θραυσμάτων κεραμικής, βιομηχανικών υπολειμμάτων και τούβλων διάσπαρτων σε όλο το χώρο.
Ο μαγνητικός χάρτης αποκαλύπτει ένα αστικό κέντρο στο απόγειο των υλικοτεχνικών του δυνατοτήτων: ευρείς δρόμοι, πυκνά οικοδομικά τετράγωνα, συγκροτήματα ναών και κατοικίες τεχνιτών με καμίνια τούβλων. Η πόλη δεν ήταν απλώς μια συνοριακή φρουρά. Ήταν μια πραγματική οικονομική δύναμη, ιδανικά τοποθετημένη ανάμεσα στους ποταμούς Τίγρη και Ευλαίου (σήμερα Καρούν) για τον έλεγχο των εμπορικών δρόμων της Μεσοποταμίας . Έρευνες έχουν εντοπίσει ακόμη και λιμενικές αποβάθρες και κανάλια, στοιχεία που αποδεικνύουν αξιοσημείωτη υδραυλική μηχανική.
Οι ερευνητές ελπίζουν τώρα ότι η πολιτική σταθεροποίηση στην περιοχή θα επιτρέψει την έναρξη πραγματικών ανασκαφών για την αποκάλυψη όλων των θησαυρών αυτής της πόλης των 2.300 ετών. Αυτό το κολοσσιαίο εγχείρημα υπόσχεται να ξαναγράψει ολόκληρα κεφάλαια της ελληνιστικής ιστορίας και να αποδώσει δικαιοσύνη σε ένα από τα τελευταία έργα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
* Χάραξ Σπασίνου (Αλεξάνδρεια εν Σουσιανή ή Αντιόχεια) ήταν μια σημαντική αρχαία ελληνιστική λιμναία πόλη, η οποία αποτέλεσε πρωτεύουσα του βασιλείου της Χαρακηνής στον Περσικό Κόλπο.
Πηγή: Slate via France-Irak-Actualité
