Το κοινοβούλιο της ανατολικής Λιβύης ετοιμάζεται να ψηφίσει για την επικύρωση μιας θαλάσσιας συμφωνίας που υπέγραψαν οι αντίπαλοί του στη δυτική Λιβύη με την Τουρκία το 2019. Νομικές προκλήσεις τόσο στην ανατολική όσο και στη δυτική Λιβύη αρχικά μπλόκαραν τη συμφωνία, ενώ η Ελλάδα και η Αίγυπτος αντέδρασαν το 2020 με τη δική τους συμφωνία. Η Κύπρος, η Αίγυπτος και η Ελλάδα απορρίπτουν τη συμφωνία, λέγοντας ότι αγνοεί τα ελληνικά νησιά. Ωστόσο, οι νομοθέτες της ανατολικής Λιβύης επανεξετάζουν τώρα τη στάση τους, επαναφέροντας τη συμφωνία στο προσκήνιο.
Η έγκριση θα ενίσχυε την προσπάθεια της Τουρκίας να σπάσει αυτό που αποκαλεί ελληνικό αποκλεισμό των νησιών, θα έδινε στην Άγκυρα πολιτική κάλυψη για έρευνες και γεωτρήσεις φυσικού αερίου σε αμφισβητούμενο θαλάσσιο διάδρομο και θα δικαιολογούσε μακροπρόθεσμη τουρκική ναυτική παρουσία στην κεντρική Μεσόγειο. Για την ανατολική Λιβύη, η συμφωνία υπόσχεται επενδύσεις και πολιτική επιρροή.
Εάν εγκριθεί, η συμφωνία θα επέτρεπε στην Τουρκία να διεκδικήσει δικαιώματα σε ύδατα νότια της Κρήτης, που επικαλύπτονται με τη συμφωνία ΑΟΖ Ελλάδας–Αιγύπτου του 2020. Δεδομένου ότι η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, δεν υπάρχει ουδέτερος μηχανισμός διαιτησίας. Η διαμάχη θα εξελιχθεί αντ’ αυτού μέσω ναυτικών περιπολιών και διπλωματικών πιέσεων. Η επικύρωση δεν θα επιλύσει τα θαλάσσια όρια, αλλά θα τα παγιώσει, ενισχύοντας το προφίλ της Τουρκίας στην ενεργειακή πολιτική της Ανατολικής Μεσογείου ενώ θα αυξήσει τον κίνδυνο αντιπαράθεσης.


