Ο Γιάννης Βασίλης Γιαϊλαλί, γεννημένος ως Ιμπραήμ Γιαϊλαλί σε τουρκική μουσουλμανική οικογένεια, αλλά ο οποίος ανακάλυψε τις ποντιακές, χριστιανικές ελληνικές του ρίζες, έλαβε ΔΕΥΤΕΡΗ απόφαση απέλασης από το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου.
Το Υπουργείο, υπό την ηγεσία του
@thanosplevris,
αναφέρει ότι η αίτησή του για άσυλο απορρίφθηκε λόγω κατηγοριών ότι διέπραξε εγκλήματα πολέμου και —παραδόξως— ότι δεν αντιμετωπίζει δίωξη στην Τουρκία, παρότι υπάρχουν ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ ενεργές υποθέσεις εις βάρος του, στις οποίες έχουν εκδοθεί εντάλματα σύλληψης. Οι υποθέσεις αυτές σχετίζονται με:
- την αναγνώριση της Γενοκτονίας,
- την «προσβολή» του Ατατούρκ,
- και κατηγορίες ότι είναι μέλος του αποσχιστικού Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK).
Ο @yannisvyaylali, κατά τη διάρκεια της υποχρεωτικής στρατιωτικής του θητείας, πολέμησε το PKK το 1994. Τραυματίστηκε στο πόδι και συνελήφθη. Όταν η οικογένειά του ζήτησε κρατική βοήθεια για την απελευθέρωσή του, το αίτημα απορρίφθηκε, καθώς θεωρήθηκε προδότης λόγω της ελληνικής του καταγωγής. Έτσι αποκαλύφθηκε ότι η οικογένεια ήταν στην πραγματικότητα εξισλαμισμένοι και εκτουρκισμένοι Έλληνες, αφού μόνο ο στρατός διέθετε τέτοια αρχεία.
Σε συνέντευξή του στο Siyasi Haber δήλωσε:
«Μάθαμε ότι ο πατέρας του παππού μου λεγόταν Κωνσταντίν. Το χωριό τους βρίσκεται στη Μπάφρα. Τα κρατικά αρχεία αναφέρουν επίσης ότι το κράτος επιτέθηκε και σκότωσε τον ελληνικό πληθυσμό εκεί. Ο Κωνσταντίνος δολοφονήθηκε και ο παππούς μου, που τότε ήταν τριών ετών, δόθηκε σε τουρκική οικογένεια αντί να μεταφερθεί σε ελληνικό ορφανοτροφείο».
Ο ίδιος καταθέτει ότι ο τουρκικός στρατός έκαψε κουρδικά χωριά και βασάνισε πολλούς που αρνήθηκαν να ενταχθούν σε αντικουρδικές πολιτοφυλακές. Ανακαλεί επίσης ακρωτηριασμούς νεκρών ανταρτών του PKK. Η μονάδα του είχε ειδικά αναλάβει εκκαθαριστικές επιχειρήσεις σε κουρδικά χωριά, ενώ τους εμπρησμούς πραγματοποιούσαν κυρίως επαγγελματίες στρατιώτες. Ο ίδιος δεν συμμετείχε σε καμία από αυτές τις πράξεις.
Ωστόσο, το @migrationgovgr χρησιμοποίησε τη μαρτυρία του ως αυτόπτη μάρτυρα των εγκλημάτων του τουρκικού στρατού για να τον κατηγορήσει ως εγκληματία πολέμου και να απορρίψει το αίτημά του για άσυλο.
Μετά από έξι μήνες στρατιωτικής θητείας, πυροβολήθηκε στο πόδι και έπεσε από ύψος 30 μέτρων κατά τη διάρκεια μάχης στην περιοχή Σιρνάκ. Συνελήφθη από το PKK, το οποίο τον περιέθαλψε μέχρι να αναρρώσει. Αφέθηκε ελεύθερος μετά από περίπου δυόμισι χρόνια κράτησης, ως εγγονός επιζώντα της Γενοκτονίας των Ελλήνων (1913–1923).
Αμέσως μετά την απελευθέρωσή του, συνελήφθη από τη Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών της Χωροφυλακής και υποβλήθηκε σε ανακρίσεις, ψυχολογική πίεση και βασανιστήρια. Κατηγορήθηκε για συμμετοχή στο PKK, λιποταξία και, αργότερα, για ένταξη σε «τρομοκρατική οργάνωση», εξαιτίας των καταγγελιών του στον διεθνή Τύπο για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τον τουρκικό στρατό, όπως οι εμπρησμοί κουρδικών χωριών. Αν και τελικά αθωώθηκε, οι δικαστικές διαδικασίες διήρκεσαν έως το 2001.
Όταν η Ελλάδα παραβιάζει όσα υποτίθεται ότι υπερασπίζεται
Η υπόθεση του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί δεν είναι μια «τεχνική εκκρεμότητα» του ασύλου. Είναι ένα ηθικό και πολιτικό σκάνδαλο που φέρει ξεκάθαρη υπογραφή: αυτή της κυβέρνησης του Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ένας άνθρωπος με δεκαετίες διώξεων από το τουρκικό κράτος, με φυλακίσεις, βασανιστήρια, καταδίκες για τη μνήμη των γενοκτονιών και με ενεργά εντάλματα σύλληψης εις βάρος του, αντιμετωπίζεται από το ελληνικό κράτος όχι ως πολιτικός πρόσφυγας αλλά ως… «εν δυνάμει εγκληματίας πολέμου». Όχι επειδή υπάρχουν στοιχεία —δεν υπάρχουν— αλλά επειδή τόλμησε να μιλήσει. Να καταθέσει. Να εκθέσει εγκλήματα.
Η κυβέρνηση, μέσω του Υπουργείου Μετανάστευσης, υιοθετεί αυτούσια τη ρητορική της Άγκυρας. Εκεί όπου το τουρκικό καθεστώς βαφτίζει «τρομοκρατία» τη μνήμη, την αλήθεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελληνική πολιτεία απαντά με γραφειοκρατική συνέργεια. Αυτό δεν είναι «ουδετερότητα». Είναι συνενοχή.
Αν η Ελλάδα του 2026 θεωρεί ότι ένας άνθρωπος δεν διώκεται, ενώ διώκεται επί δεκαετίες·
αν θεωρεί ότι ένας μάρτυρας εγκλημάτων είναι «επικίνδυνος», ενώ οι θύτες μένουν στο απυρόβλητο·
αν παραδίδει πολιτικούς πρόσφυγες σε καθεστώτα που φυλακίζουν για αναρτήσεις και μνημόσυνα,
τότε δεν μιλάμε για κράτος δικαίου. Μιλάμε για κράτος φόβου.Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιλέξει:
να είναι «αξιόπιστη» προς τα έξω και αναξιόπιστη απέναντι στις ίδιες της τις αξίες.
Να επικαλείται το διεθνές δίκαιο στα λόγια και να το παραβιάζει στην πράξη.Η Ελλάδα όμως δεν είναι απλώς σύνορα και υπουργικές αποφάσεις. Είναι ιστορική μνήμη. Είναι προσφυγιά. Είναι άνθρωποι που σώθηκαν επειδή κάποτε κάποιος άλλος άνοιξε μια πόρτα. Αν αυτή η χώρα αρχίσει να την κλείνει, τότε χάνει κάτι πολύ περισσότερο από μια υπόθεση ασύλου: χάνει το ηθικό της έρεισμα.
Η απέλαση του Γιαϊλαλί δεν θα είναι απλώς μια διοικητική πράξη.
Θα είναι πολιτική επιλογή.
Και θα βαραίνει εκείνους που την υπογράφουν.
Το 2005 μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, έγινε αντιρρησίας συνείδησης, εντάχθηκε στην Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και συμμετείχε σε κινητοποιήσεις αλληλεγγύης προς τους Κούρδους. Το 2010 φυλακίστηκε για έναν χρόνο με την κατηγορία της διάδοσης «τρομοκρατικής προπαγάνδας». Η υπόθεση έφτασε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το οποίο δικαίωσε τον Γιαϊλαλί και επιδίκασε αποζημίωση υπέρ του.
Στις 22 Απριλίου 2017 συνελήφθη εκ νέου, αυτή τη φορά επειδή τίμησε διαδικτυακά τις γενοκτονίες των Ελλήνων και των Αρμενίων. Του απαγγέλθηκαν τρεις κατηγορίες και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης ενός έτους και τριών μηνών.
Τελικά, αναγκάστηκε να διαφύγει από την Τουρκία στις 28 Ιανουαρίου 2019, όταν κατηγορήθηκε για «διεθνή κατασκοπεία». Οι τουρκικές αρχές τον θεωρούν Έλληνα κατάσκοπο. Ο ίδιος πιστεύει ότι η κατηγορία βασίστηκε στις δηλώσεις του στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης και στις δημόσιες αναρτήσεις του υπέρ της Ελλάδας — χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρότασή του να κλείσει το σπίτι του Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη, ως απάντηση στην ισλαμοποίηση της Αγίας Σοφίας.
Κατέληξε τελικά στην Ελλάδα — μια χώρα που θα έπρεπε να αποτελεί πατρίδα και καταφύγιο για όλους τους Έλληνες, ακόμη και για εκείνους που γεννήθηκαν πιστεύοντας λανθασμένα ότι ήταν Τούρκοι. Ο Γιάννης ζει ειρηνικά στην Ελλάδα από το 2019. Υπηρέτησε μόλις έξι μήνες στον τουρκικό στρατό στα μέσα της δεκαετίας του 1990 και έκτοτε έχει αφιερώσει δεκαετίες στην ειρηνική δράση και τον ανθρωπισμό.
Οφείλει να είναι ασφαλής στην Ελλάδα — όχι να παραδοθεί ξανά στην Τουρκία, όπου είναι βέβαιο ότι θα φυλακιστεί.
Επιλύστε το ζήτημα, κύριε Πλεύρη.
Yannis Vasilis Yaylali, born İbrahim Yaylalı in a Turkish Muslim family but discovered his Pontian Christian Greek roots, has received his SECOND deportation order from the Ministry of Immigration and Asylum.
The Ministry led by @thanosplevris says that his asylum application… pic.twitter.com/d9YI5LsaGZ
— Paul Antonopoulos 🇬🇷🇨🇾 (@oulosP) February 10, 2026
Yannis Vasilis Yaylali, born İbrahim Yaylalı in a Turkish Muslim family but discovered his Pontian Christian Greek roots, has received his SECOND deportation order from the Ministry of Immigration and Asylum. The Ministry led by
says that his asylum application was rejected due to accusations that he committed war crimes and, ludicrously, that he does NOT face persecution in Turkey even though there are THIRTEEN active cases in which arrest warrants have been issued against him – relating to genocide recognition, insulting Ataturk, and accusations he is a member of the separatist Kurdistan Workers’ Party (PKK).
, during his mandatory military service, fought the PKK in 1994. He was wounded in the leg and captured. When his family requested government help for his release, it was denied because they believed he had become a traitor due to his Greek heritage, which is how they actually learned they were Turkified Greeks, as only the military had such archives! In an interview with Siyasi Haber, he said, “We learned that my grandfather’s father’s name was Konstantin. Their village is in Bafra. The state archives also say that the state attacked and killed the Greek people there. Konstantin was also murdered, and my grandfather, who was 3 back then, was given to a Turkish family instead of a Greek orphanage.” He testifies about how the Turkish military burned Kurdish villages and tortured many who refused to join anti-PKK militias. He also recalls dismemberments of dead PKK rebels. His team was specifically responsible for sweeping through Kurdish villages, while it was mostly professional soldiers who torched them. He did not commit any of these acts. The
instead used his effort to expose the Turkish military’s atrocities as an eyewitness to accuse him of being a war criminal and reject his asylum. After 6 months of military service, he was shot in the leg and fell 30 metres during a battle in the Sirnak region. The PKK captured Yannis and nursed him back to health. They released the grandson of a Greek Genocide (1913-23) survivor after being held for approximately two and a half years. However, immediately after his release, Yannis was taken to the Military Gendarmerie Intelligence Service and subjected to interrogations, psychological pressure, and torture. He was charged with membership in the PKK, desertion, and later joining a “terrorist organization” due to his denunciation of human rights violations by the Turkish military, such as the burning of Kurdish villages, to the international press. He was eventually acquitted of the charges, but the court proceedings lasted until 2001. In 2005, he moved to Istanbul and became a conscientious objector, joining the Human Rights Union and participating in solidarity demonstrations with the Kurds. Then in 2010, he was imprisoned for one year for disseminating “terrorist propaganda.” The case was also brought before the European Court of Human Rights, which ruled in favor of Yannis and ordered compensation. Yannis was again arrested on April 22, 2017, this time for commemorating online the genocides of Greeks and Armenians, with three charges brought against him. He was sentenced to 1 year and 3 months in prison. Yannis was eventually forced to flee Turkey on January 28, 2019, after being charged with “international espionage.” Turkey believes he is a Greek spy. Yannis believes that this charge was based on his statements in Greek media and his public posts supporting Greece. An example was his proposal to close Ataturk’s house in Thessaloniki, in response to the Islamization of Hagia Sophia. Nonetheless, he ended up in Greece, a country that should be home and welcoming to all Greeks, even those born falsely believing they were Turkish. Yannis has been living in Greece peacefully since 2019. He spent only 6 months in the Turkish military in the mid-1990’s and has since devoted decades to peace activism and humanitarianism. He should be safe in Greece, not thrown back to the wolves in Turkey, who will undoubtedly throw him in a dungeon. Resolve this issue, Mr. Plevris.
