Υπάρχει ένα άρθρο του Ρούντι Ρινάλντι, διαπρεπούς αριστερού αστέρος, με μεγάλη συμβολή στην ανάδειξη του Συριζα σε κυβερνητική εξουσία. Βεβαίως, είδε φως κάποια στιγμή και απεχώρησε. Μπορείτε να το δείτε σε διπλανές στήλες.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι δεν γράφηκε απο έναν αποδομιστή αριστερό αλλά απο ένα εθνίκι.
Αφού πειραματίστηκαν τα παιδιά, αρχίζουν και αντιλαμβάνονται πως υπάρχουν θέματα με τα οποία δεν παίζεις. Κάνουν τζιζ. Εκείνος που δεν το καταλαβαίνει είναι ο Τσίπρας που τα μόνα πουλιά που πιάνει στον αέρα είναι οι Περιστέρες, τυφλωμένος απο τη δόξα της εξουσίας. Είναι, επίσης, τα στελέχη που τον ακολουθούν, τα οποία δεν βάζουν το νου να σκέπτεται, φτάνει να πέφτει ο μισθός και, φυσικά, όσοι επιμένουν να τους στηρίζουν παρά το τρομερό κακό που κάνουν στη χώρα και το λαό της.
Όσοι δεν ενδιαφέρονται για το ποιός θα κυβερνήσει αλλά για τη σωτηρία της χώρας και της ελληνικής κοινωνίας πρέπει να ξεπεράσουν τις αγκυλώσεις περί αριστεράς και δεξιάς. Δεν υπάρχουν, πια, τέτοιοι διαχωρισμοί.
Ο διαχωρισμός είναι ένας: μεταξύ αυτών που πιστεύουν πως η σημερινή κρατική και εθνική υπόσταση χρειάζεται για να επιβιώσουμε ως κοινωνία και των άλλων που πιστεύουν πως τα κράτη είναι ξεπερασμένος θεσμός. Οι εθνομηδενιστές.
Είναι απόλυτη ανάγκη η πατριωτική αριστερά, όπως εκφράζεται και απο το άρθρο του Ρούντι Ρινάλντι, να συσπειρωθεί. Και η αντιπαράθεση με τους αποδομιστές, να γίνει και με τη συνδρομή και αυτού του πολιτικού χώρου.
Το δίλημμα της ελληνικής κοινωνίας είναι: ιδεολογικοί δούλοι του Τσίπρα και του Συριζα έναντι πινακίου φακής και γεωπολιτικοί δορυφόροι της Τουρκίας ή ανεξάρτητη και ελεύθερη Ελλάδα που θα διαδραματίσει στην περιοχή έναν φιλειρηνικό και αφυπνιστικό ρόλο; Διαλέξτε με ποιόν είστε.
