του Παντελή Σαββίδη
Μεταλλάξεις, σαν της κ. Δαμανάκη, δεν μπορεί να περνούν απαρατήρητες. Οι
μεταλλασσόμενοι συκοφαντούν και ανθρώπους που τους πίστεψαν.
Η Αριστερα μετά τον Εμφύλιο είχε έντονη παρουσία στον δημόσιο βίο με τις εκλογές του 1958 και το 24,42% που συγκέντρωσε χάρις, εν πολλοίς, στην παρουσία του προέδρου της Ιωάννη Πασσαλίδη και του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Ηλία Ηλιού.
Ανησύχησε το σύστημα το οποίο στις εκλογές του 1961 προέβη στην γνωστή βία και νοθεία για να τις κερδίσει και για την οποία κατηγορείται και σήμερα ο Καραμανλής (ο γενάρχης).
Μεσολάβησε δικτατορία και μεταπολιτευτικά, η Αριστερά διεκδίκησε την πολιτική εξουσία σε αγαστή συνεργασία με την Νέα Δημοκρατία το 1989. Την πήρε με άθλιες , μεθοδεύσεις υπο συνεργατική μορφή μέχρι που έφερε αυτοδύναμο στην εξουσία τον πατέρα Μητσοτάκη. Αυτός ήταν και ο στόχος της.
μεταλλασσόμενοι συκοφαντούν και ανθρώπους που τους πίστεψαν.
Η Αριστερα μετά τον Εμφύλιο είχε έντονη παρουσία στον δημόσιο βίο με τις εκλογές του 1958 και το 24,42% που συγκέντρωσε χάρις, εν πολλοίς, στην παρουσία του προέδρου της Ιωάννη Πασσαλίδη και του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Ηλία Ηλιού.
Ανησύχησε το σύστημα το οποίο στις εκλογές του 1961 προέβη στην γνωστή βία και νοθεία για να τις κερδίσει και για την οποία κατηγορείται και σήμερα ο Καραμανλής (ο γενάρχης).
Μεσολάβησε δικτατορία και μεταπολιτευτικά, η Αριστερά διεκδίκησε την πολιτική εξουσία σε αγαστή συνεργασία με την Νέα Δημοκρατία το 1989. Την πήρε με άθλιες , μεθοδεύσεις υπο συνεργατική μορφή μέχρι που έφερε αυτοδύναμο στην εξουσία τον πατέρα Μητσοτάκη. Αυτός ήταν και ο στόχος της.
Η Αριστερά απαξιώθηκε αλλά χάρη στο σύστημα το οποίο πάντοτε υπηρετούσε, επανήλθε. Ακολουθεί η παρουσία της Δαμανάκη στην ηγεσία της και στελέχη της ερωτοτροπούσαν με το σύστημα Σημίτη, με την όμάδα, δηλαδή, του κόμματος εναντίον του οποίου ανέπτυξε την πολιτική της-σε συνεργασία πάντοτε με την δεξιά- και του οποίου κόμματος τον αρχηγό ήθελε να κλείσει στη φυλακή.
Η λαϊκή απήχηση Αριστεράς και Δεξιάς δεν έδινε την δυνατότητα να ικανοποιήσουν την εξουσιαστική βουλημία τους.
Η Αριστερά μετά τον Μητσοτάκη (1993) επανήλθε με την τραγική εμφάνιση του Τσίπρα και του Συριζα. Το καθεστώς, εσωτερικό και εξωτερικό, την στήριξε και είχαμε τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα.
Κανένα κόμμα δεν θα μπορούσε να περάσει τα σκληρότερα μνημονιακά μέτρα που πέρασε ο Τσίπρας με το τρίτο μνημόνιο. Με λαϊκή, μάλιστα, υποστήριξη. Μην ξεχνάμε, ο λαός τον χειροκροτούσε
Επανέρχεται και σήμερα ο Τσίπρας και ό,τι απέμεινε απο περιπλανώμενα αριστερά στελέχη τα οποία περιφέρουν σε όλο το πολιτικό φάσμα την εξουσιαστική βουλημία τους. Δεν θέλουν ,απλώς, την εξουσία. Θέλουν και όλα τα παράγωγά της. Και τα απολαμβάμουν εις υγείαν των Αριστερών που τους εμπιστεύονται.
Γι αυτό σήμερα πολλοί ακούν Αριστερά και αλλάζουν πεζοδρόμιο.
Η μαρξιστική εκδοχή της εστίαζε στο ταξικό οικονομικό στοιχείο. Η άλλη, μεταμορφωμένη εκδοχή της, εστιάζει στην διάλυση ό,τι συγκροτεί την ανθρώπινη προσωπικότητα και αξιοπρέπεια. Κοινότητα, ταυτότητα, ευθύνη, αλληλεγγύη.
Περιπτώσεις σαν και της απολύτως καθεστωτικής κ. Δαμανάκη υπάρχουν για να μας θυμίζουν την πορεία και την πολιτική των ηγετικών προσωπικοτήτων της αριστεράς. Και την πραγματική ιδεολογία τους. Το προσωπικό συμφέρον με την χρησιμοποίηση ενός πλήθους για την επιβολή του. Και λέω ηγετικών προσωπικοτήτων διότι η βάση της Αριστεράς έχει και ανθρώπους με αξιοπρέπεια και ιδεολογία.
Έχουμε να κάνουμε, λοιπόν, με έναν εισοδισμό της μητσοταικής δεξιάς στα στελέχη της Αριστεράς.
Περιπτώσεις σαν και της απολύτως καθεστωτικής κ. Δαμανάκη υπάρχουν για να μας θυμίζουν την πορεία και την πολιτική των ηγετικών προσωπικοτήτων της αριστεράς. Και την πραγματική ιδεολογία τους. Το προσωπικό συμφέρον με την χρησιμοποίηση ενός πλήθους για την επιβολή του. Και λέω ηγετικών προσωπικοτήτων διότι η βάση της Αριστεράς έχει και ανθρώπους με αξιοπρέπεια και ιδεολογία.
Έχουμε να κάνουμε, λοιπόν, με έναν εισοδισμό της μητσοταικής δεξιάς στα στελέχη της Αριστεράς.
ΥΓ1: το άλλο εντυπωσιακό στοιχείο με την Αριστερά είναι το εκλογικό ποσοστό 8% περίπου που παίρνει το ΚΚΕ. Στις περισσότερες χώρες τα κομμουνιστικά κόμματα στυλ του ΚΚΕ έχουν εκλείψει. Η Ελλάδα είναι η μόνη, αν όχι μια απο τις ελάχιστες χώρες, όπου ένα κόμμα-θρησκεία που ουσιαστικά φροντίζει μόνο τα μέλη του με μεθόδους όχι πάντοτε πολιτικές, αυξάνεις τις δυνάμεις του.
ΥΓ2: Υπάρχει και μια άλλη Αριστερά που μετα την αυτοκριτική της εγκατέλειψε την διάσταση του διεθνισμού που αποδομούσε κάθε τι που συγκροτεί εθνική κοινότητα και ταυτότητα. Είναι συμπαθής στις νέες θέσεις της αλλά ολιγάριθμη.
Τό ὄνομα δέν φτιάχνει τό dna, τό dna φτιάχνει τό ὄνομα.
«Δεν πολεμάγει τ’όνομα ποτέ, πολεμάγει η αντρεία, ο πατριωτισμός η αρετή» δέν τό εἶπε τυχαῖα ὁ Μακρυγιάννης.
Χωρίς ἰδεολογία, χωρίς ἦθος, χωρίς ἀρχές, οἰκοδομήματα δέν στέκονται.
Καμιά ιδεολογία ,χωρίς την χριστιανική διδασκαλία .δεν παράγει ήθος .
Είναι η όποια ιδεολογία σαν την ”επιστήμη χωριζομένη αρετής ….”
Δυστυχώς οι ιδεολογίες με καταλήξεις σε -ισμός είναι το πρόβλημα .
Δὲν παράγεται τὸ ἦθος οὔτε ἀπὸ τὸν Χριστιανισμό. Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ ἐπιλέξει νὰ φέρεται μὲ ἦθος συνειδητά. Ὁ Χριστιανισμὸς στοχεύει στὴν ἀγάπη. Ὅλα τὰ ἀρχαῖα κείμενα τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ μιλᾶνε γιὰ ἦθος. Ἡ ρήση “πᾶσα τε ἐπιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς πανουργία, οὐ σοφία φαίνεται” εἶναι τοῦ Πλάτωνα.
Δὲν εἶναι ὅλες οἱ ἰδεολογίες πρόβλημα. Ὁ κομμουνισμὸς καὶ ὁ σοσιαλισμὸς ἔχουν στὴν βάση τῆς σκέψης τους τὸ ἦθος. Καὶ στὸν καπιταλισμό, ἕνας ἄνθρωπος μὲ ἦθος θὰ φερθεῖ ἀνάλογα. Τὸ ἦθος διδάσκεται ἀλλὰ πρέπει οἱ σύγχρονες κοινωνίες νὰ συνειδητοποιήσουν γιατί χρειάζεται τὸ ἦθος. Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ δὲν ἀρκεῖ πλέον καὶ ἡ τιμωρία ἢ ἡ ἀνταμοιβὴ στὸ ἐπέκεινα, φαντάζει σὲ πολλοὺς σὰν παραμύθι γιὰ μικρὰ παιδιά. Δέν πιστεύουν ὅτι ἰσχύει.
Και τι είναι ήθος-ας το περιγράψουμε πρώτα-και στη συνέχεια ας αναφέρουμε παραδείγματα καλών χριστιανών χωρίς ήθος και παραδείγματα καλών μη χριστιανών με ήθος .
Εντάξει να είμαστε ό,τι θέλουμε και να ζούμε όπως θέλουμε ,αλλά να μη θέλουμε να είμαστε παραδείγματα προς μίμηση όταν -ας πούμε οι Έλληνες -”δεν παραδεχόμαστε” ως πρωτοπόρους ανθρωπιάς και ήθους Σωκράτη και Χριστό .
ΤΙ ΕΣΤΙΝ ΟΥΝ ΗΘΟΣ;;;
Ἂν ψάξετε θὰ βρεῖτε τί σημαίνει ἦθος ἐγκυκλοπαιδικά. Ἀλλὰ τὸ ἦθος δὲν εἶναι προνόμιο μόνο τῶν Χριστιανῶν. Τὸ ἦθος δὲν συνιστᾶ ἀθανασία. Ὁ Χριστιανισμὸς μιλάει γιὰ ἀθανασία. Τό ἦθος καί ἡ ἀγάπη δέν εἶναι ταυτόσημα. Μελετεῖστε τόν Ὕμνο τῆς Ἀγάπης καί μετρηθεῖτε.
Ύμνος της αγάπης – Βικιπαίδεια
Θα συμφωνήσω με την ΕΛενη Π.
Αριστερά. Δεν σημαίνει απαραίτητα, ότι αυτοί που θεωρούνται ο,τι την υπηρετούν, είναι αριστερά.
Και μην ονομάζουμε αριστερά αυτό που αυτό ονομάζεται αριστερά.
Εμείς ξέρουμε στο πετσί μας τι είναι αριστερά.
Ο Βέγγος, ο Αλεξανδράκης, οι μύριοι όσοι, οι μύριοι, μικρό τέτοιοι…. Μέσα στον φόβο και στην απαξίωση. Αυτοί είναι αριστερά.
Οι πουλημένοι, δεν λέγονται αριστερά. Πουλημένοι είναι έτσι κι αλλιώς.
Και μα την Παναγία, υπάρχουν πάρα πολλοί αριστεροί.
Αλλά γιατί να ψηφίζεις τύπου Τσιπραιους, όταν είναι ίδιοι, (σχεδόν- δεν έβαλαν το χέρι στο μέλι, αλλά και δεν έκαναν τίποτε για να ευδοκιμήσουμε) όταν αυτοί όλοι υπακούουν τα αφεντικά;;;;;
Ας ξεκινήσουμε από την βεβαιότητα.
Δεν υπάρχει ηθική στην πολιτική και στις πολυκομματικές Δημοκρατίες -σαν την δική μας μετά το 1974 -τα πολιτικά κόμματα δημιουργούνται για να κυβερνήσουν κάποτε, πλην του ΚΚΕ .που μετά το 1989 ”γηροκομείται” στο Σπίτι του Λαού” στον Περισσό-.
Οι Αρχηγοί όλων των άλλων πολιτικών κομμάτων και των υπό δημιουργίαν (και η κυρία Καρυστιανού ,ας πούμε) δηλώνουν ότι επιδιώκουν και προετοιμάζονται να ”διώξουν τον Μητσοτάκη” και να γίνουν αυτοί πρωθυπουργοί.
Η κυρία Δαμανάκη ,, θετικών επιστημών (χημικός μηχανικός με άριστη επίδοση) ”διέθεσε” την καλή φωνή της στο πολιορκούμενο από την αναποτελεσματική ΠαπαδοπουλοΜαρκεζινική ”δικτατορία” από 15-17 Νοεμβρίου 1973 , έγινε έκτοτε θρυλική με την φράση ”εδώ πολυτεχνείο” και από το 1975 εστράφη στην πολιτική και στα 29 της και για δύο χρόνια έγινε Πρόεδρος του Συνασπισμού και με αυ5τήν την ιδιότρητα συμμεςτείχε και στο ΄τυπο Συμβούλιο των Αρχηγών τον Απρίλιο του 1992 υπό την Προεδρία τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Κων/νου Καραμανλή, το οποίο συναποφάσισε -πλην του ΚΚΕ -ότι Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ , τότε που 0 18ετής κ. Τσίπρας -ο οποίος ως Αρχηγός του Σύριζα το 2018 υπέγραψε και κύρωσε την Συμφωνία τις Συμφωνία των Πρεσπών , που αν αναγνώρισε και την Μακεδονία των Σκοπίων -ήταν ”αρχηγός των καταλήψεων” των Σχολικών Συγκροτημάτων στην Αθήνα .
Έκτοτε η κυρία Δαμανάκη καθιερώθηκε ως άξια και σώφρων πολιτικός -έκανε και οικογένεια- και το 2009 ο νικητής των εκλογών του 2009 Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και πρωθυπουργός κ. Γεώργιος Ανδρέα .Παπανδρέου την έστειλε ως Επίτροπο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή , με την εξής δήλωση ” έχω επιλέξει ένα πρόσωπο , που έχει μεγάλη προσφορά στην ελληνική πολιτική ζωή ,με πολλούς αγώνες για τη Δημοκρατία και είμαι σίγουρος ότι θα προσφέρει ιδιαίτερα στην Ευρώπη και σε οποιαδήποτε θέση και αν αναλάβει στη”συγχωρεί ” τους πολιτικούς της αντιπάλους της διαιρεμένης ελληνικής Αριστεράς(που ομοθυμαδόν το 1985 προσπάθησαν να την ”βάλουν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας ”) ουδέποτε ”προμόταρε” την κυρία Δαμανάκη ως σπουδαία πολιτικό και τώρα που εκφράσθηκε πολιτικά υπέρ της τωρινής κυβερνήσεώς της ”δεν την ευχαρίστησε” , ούτε την κάλεσε ο συντοπίτης της πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης στο Μαξίμου ή αλλού.
Φυσικά δεν της συνέστησε -για την αριστερή προέλευση της και υστεροφημία της -να μη επαινεί την κυβέρνησή του .
Υ.Γ Ας προετοιμασθούμε -τώρα που όλοι θέλουν να διώξουν την Ν.Δ και τον Μητσοτάκη – ότι ΟΛΟΙ τους μετεκλογικά θα ”σφιχταγκαλιασθούν” για να κυβερνήσουν και μάλιστα χωρίς σχέδιο για το μέλλον, γιατί μέχρι τότς-2027-θα είναι εγκλωβισμένοι σε αντιπαραθέσεις προσωπικές κόντρες , που ξανανοίγουν και παλαιά μέτωπα , με αποτέλεσμα να έχουμε ένα δημόσιο διάλογο , που ανακυκλώνει το παρελθόν ( Σαμαράς-Τσίπρας και όχι μόνον )
ΠΡΟΣΘΕΣΗ για την ολοκλήρωση της φράσεως μετά την δήλωση του κ. ΓΑΠ για την Επίτροπο κυρία Δαμανάκη -απολογούμενος για το λάθος-
Η Ν.Δ συγχωρεί τους πολιτικούς της αντιπάλους της διαιρεμένης ελληνικής Αριστεράς …
Η Μαρία Δαμανάκη έγινε πρόεδρος του Συνασπισμού της Αριστεράς το 1991 σε ηλικία 39 ετών και όχι 29 όπως εσφαλμένα γράφετε.
Λανθασμένου πλήκτρου ένεκεν ,ευχαριστώ, καληνύχτα.
“χημικός μηχανικός με άριστη επίδοση”
Από πού ξέρεις τη επίδοσή της, αφού ουδέποτε εργάστηκε;
Δεν θα εκφραστώ για την απουσία σας .
Για την κ. Δαμανάκη που γεννήθηκε το 1952 στον άγιο Νικόλαο -Λασιθίου -Κρήτης (φυσικά) και τη μάνα της την είχε βαφτίσει ο Ελευθέριος Βενιζέλος- οι Κρητικοί πολιτικοί έχουν πολλές κουμπαριές και ”κολλητούς” , (που πάντα βάζουν το χέρι στο μέλι ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΓΕΝΙΚΑ ) , την περίοδο 1975-1976 ήταν διοικητικός υπάλληλος στο Τμήμα Σχεδιασμού Εισαγωγών και Εξαγωγών του Υπουργείου Συντονισμού , με υπουργό τον αείμνηστο Παναγή Παπαληγούρα.
Περισσότερα -για όλους -στον ιστότοπο MAX-MAG (και όχι μόνον).
Και κρίμα για την Δαμανακη.
Τίποτε δεν ήταν τότε. Ένα νέο παιδί που έκανε αντίσταση.
Έπρεπε να μείνει εκεί και τέλος.
Όπως τόσοι άλλοι.
Έγινε ένα καθήκι. Μια αποβολή.
Τα στερνά τιμούν τα πρώτα.
Έτσι λέμε.
Κι έτσι είναι.
Ντροπή της. Να πάει σπίτι της.
Δαμανακη και Διαμαντοπουλου. Τα δύο φαρμακερά πλάσματα της Ελλάδας.
Ντροπή τους και αίσχος μας που ακόμη επιτρέπουμε να υπάρχουν.
Ντροπή σε εσένα κομπλεξικέ αλήτη.
Πρόκειται για μια καταξιωμένη πολιτικό της αριστεράς με μια άκρως επιτυχημένη πορεία εδώ και δεκαετίες μέσα στα ευρωπαϊκά φόρα. Η εμπειρία και η συμβολή της στα ελληνικά πεπραγμένα μπορεί να αποβεί πάρα πολύ χρήσιμη. Στο νέο διεθνές σκηνικό, εξορύξεις, ανακατανομή ρόλων κλπ, αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι προπαντός σταθερότητα και όχι επαναστατικούς πειραματισμούς, αριστερούς ή οτιδήποτε άλλο. Δεν πρόκειται για προσωπικό συμφέρον αλλά για γείωση με την πραγματικότητα, δεν είναι δυνατόν να μιλάμε ακόμη με όρους περασμένων δεκαετιών και αυτό να θεωρείται κάτι επιλήψιμο.
Μακάρι να ακολουθήσουν κι άλλοι το παράδειγμα της, εκτός αν προτιμούν το περιθώριο και την πολιτική ανυπαρξία.
“Γεωπολιτική και Σύγχρονη Τέχνη” του Ιωάννη Μάζη νομίζω εκεί υπάρχει η εξήγηση και η τεκμηρίωση!
Η διαφορά είναι ότι τα ευρωπαικά κράτη ήταν αποικιοκρατικά κράτη και σήμερα συνεχίζουν να εξασφαλίζουν την ευημερία τους με τις άνισες ανταλλαγές, με τον νεοαπαοικισμό. Ακόμη και τα δήθεν αριστερά κόμματα της Ευρώπης διακατέχονταν από τον σοσιαλιμπεριαλισμό για να δικαιολογήσουν την αποικιοκρατία. Υπάρχουν και αποφάσεις της Διεθνούς που στήριξαν την αποικιοκρατία στις αρχές του 20ου αιώνα. Γιαυτό εκεί αναπτύχθηκε η σοσιαδημοκρατία, που καμία σχέση δεν έχει με τον Μαρξισμό ως αντίπαλος του κομμουνισμού. Η Ελλάδα ποτέ δεν ήταν αποικιοκρατική δύναμη. Γιαυτό το ΚΚΕ λαμβάνει το 8%. Αν δεν υπήρχαν οι πελατειακές σχέσεις που καθορίζουν τη ζωή των Ελλήνων θα ελάμβανε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό
Πολύ ωραία ανάλυση θα συμφωνήσω μαζί σας….Η κ Δαμανακη είναι κλασικό παράδειγμα του ήθους που που έχουν πολλοί συμπατριώτες μας ….οι περισσότεροι εχουν την τιμή τους…
Η κ. Δαμανάκη έκανε στο Πολυτεχνείο ότι θα έκανε και ένας φιλελεύθερος απέναντι στη χούντα άσχετο αν ενδύθηκε τον μανδύα της κομμουνίστριας. Εξ άλλου οι οικογενειακές καταβολές της ήταν διαφορετικές. Και όπως λέει ο Γουσταύος Λε Μπον η ζωή των ζωντανών είναι καμωμένη από το πνεύμα των πεθαμένων