Πριν απο λίγες μέρες παρακάλεσε τον παλιό φίλο Θόδωρο Τσιτσεκίδη να με γνωρίσει τον υπεραιωνόβιο θείο του που είναι ίσως ο μοναδικός επιζών απο την εποχή της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Εδώ και χρόνια συγκενρώνω μαρτυρίες επιζώντων για να κάνω ένα ντοκιμαντέρ ή να βγάλω ένα βιβλίο-ντοκουμέντο που θα βοηθήσει πιθανόν να σωπάσουν
επιτέλους οι αρνητές της Γενοκτονίας.
Ο Κυριάκος Τσιτσεκίδης, 104 ετών, ζούσε στην Κατερίνη με τη γυναίκα και την κόρη του και είχε πλήρη διάυγεια. Καταγόταν απο τον ´Αγιο Αντώνιο της ´Επασας, το χωριό της θεία Χάλο. Πατέρα δεν γνώρισε γιατί οι Τούρκοι τον δολοφόνησαν λίγες μέρες πριν τη γέννηση του. Σε ηλικία 6 ετών γνώρισε την εξορία και τις “πορείες του λευκού θανάτου”.
Μου διηγήθηκε με λεπτομέρειες πως έγινε η Γενοκτονία,
τα δικά του βάσανα και πως κατάφερε να γλιτώσει ως εκ θαύματος…
Ζούσε σε μια περιοχή όπου υπήρχαν 19 χωριά Ποντιακά με συνολικό πληθυσμό πάνω απο 5000 άτομα. Απο αυτούς το 90% άφησαν τα κόκκαλα τους στο δρόμο προς τα σύνορα της Συρίας…
Φεύγοντας κάλεσε τον Θόδωρο και του είπε: ” Νομίζω ότι δεν θα σε ξαναδώ…”
Πριν απο λίγο με τηλεφώνησε ο Θόδωρος και μ’ ενημέρωσε ότι το προαίσθημα του θείου του βγήκε αληθινό… Ο τελευταίος επιζών έπεσε να κοιμηθεί χτες βράδυ και δεν ξύπνησε. Μαζί του φεύγει μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων που ήταν οι αυτόπτες μάρτυρες της Γενοκτονίας… Δυστυχώς οι περισσότεροι πήραν μαζί τους την τραγική τους ιστορία και δεν θα την μάθουμε ποτέ.
Νίκος Ασλανίδης
