ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ: ΦΩΤΗΣ ΚΑΓΓΕΛΑΡΗΣ AICA INTERNATIONAL
Η Ευγενία Αραβαντινού, στον δρόμο των μεγάλων δασκάλων Witkin, Arbus, Molinier, Nebreda και, κυρίως, Serrano, μας παρουσιάζει εικόνες στην κυριολεξία Νεκρής Φύσης για την διάνοιξη της θέασης της ετερότητας, της ματιάς επί του άλλου κόσμου, επί του κάτω κόσμου ο οποίος, όμως, είναι αυτός που υποστηρίζει τον ορατό και μας δείχνει την καταγωγή της δικής μας ταυτότητας.
Η φωτογράφος μας προτείνει να δούμε την ανθρώπινη κατάσταση ως χρεωμένη στον θάνατο, σαν την απόλυτη ετερότητα (με την τρέλα), τόσο ξένη, τόσο οικεία που συνιστά δομικό στοιχείο της ανθρώπινης συνθήκης, σαν το «αλλού» να είναι ήδη «εδώ».
Η Ευγενία Αραβαντινού γεννήθηκε στην Πάτρα.
Δουλειά της έχει παρουσιαστεί από το 1995 έως σήμερα σε ομαδικές εκθέσεις,
στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, καθώς και σε άλλους χώρους τέχνης. Το έργο της επικεντρώνεται στην εξερεύνηση θεμάτων ταυτότητας & ανθρώπινης αλληλεπίδρασης
Βραβεύτηκε από τον Ελληνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων, τη Roche Hellas SA. και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών.
Τα τελευταία χρόνια, διοργανώνει εργαστήρια αυτογνωσίας και δημιουργικής φωτογραφίας
Εγκαίνια: Παρασκευή 6.03.26 στις 19:00
Διάρκεια Έκθεσης: 6.03-17.3.26
Ωράριο Λειτουργίας: Δευτέρα με Παρασκευή 10:00-18:00
esp+ gallery (συστεγάζεται με το ΣΑΕΚ ESP)
Ναυμαχίας Έλλης 3-5, Λαδάδικα 54625, Θεσσαλονίκη
Google Maps: https://g.co/kgs/2dN97u
Τ. 2310 541 148
Ε. info@esp.gr
Social Media: @iek_esp
STILL LIFE
του Δρ. Φώτη Καγγελάρη
Η Ευγενία Αραβαντινού, στον δρόμο των μεγάλων δασκάλων Witkin, Arbus, Molinier, Nebreda και, κυρίως, Serrano, μας παρουσιάζει εικόνες στην κυριολεξία Νεκρής Φύσης για την διάνοιξη της θέασης της ετερότητας, της ματιάς επί του άλλου κόσμου, επί του κάτω κόσμου ο οποίος, όμως, είναι αυτός που υποστηρίζει τον ορατό και μας δείχνει την καταγωγή της δικής μας ταυτότητας.
Η φωτογράφος μας προτείνει να δούμε την ανθρώπινη κατάσταση ως χρεωμένη στον θάνατο, σαν την απόλυτη ετερότητα (με την τρέλα), τόσο ξένη, τόσο οικεία που συνιστά δομικό στοιχείο της ανθρώπινης συνθήκης, σαν το «αλλού» να είναι ήδη «εδώ».
Όπως ο Caravaggio με το «Πανέρι με τα φρούτα» (1599), η Ε. Α. προτείνει ένα still life στη θέση μιας natura morta, ως το περίγραμμα της ανθρώπινης ύπαρξης που μάχεται με τον χρόνο: ένα memento mori, όπως, άλλωστε, είναι η φύση κάθε φωτογραφίας, μια «Aνώδυνη διαχείριση πτωμάτων» που προσδιορίζει την ταυτότητα των ζώντων.
Η Ε. Α. φιλοσοφεί με τις εικόνες της –κάλλιστα η σειρά των εικόνων θα μπορούσε να ονομαστεί «Το ερώτημα του Άμλετ» ή να είναι ένα απόσπασμα από τον Εκκλησιαστή- ενώ ταυτόχρονα κάθε εικόνα θεμελιώνει μια ψυχαναλυτική συνεδρία. Όπως σε ένα όνειρο, μια λεπτομέρεια μπορεί να μας αποκαλύψει το λανθάνον νόημα του ονείρου, κατά τον ίδιο τρόπο η Ε.Α. κάνει χρήση λεπτομερειών του ανθρώπινου σαρκίου για να προσδιορίσει το λανθάνον νόημα της ανθρώπινης συνθήκης.
Ταυτόχρονα, οι εικόνες αυτές συνιστούν ένα ράπισμα στον ναρκισσισμό του δυτικού ανθρώπου ο οποίος θέλει να αγνοεί το τελικό σημείο του θανάτου, έχοντας πειστεί για την ψευδαίσθηση μιας αιώνιας αθανασίας και νεότητας. Έτσι, οι εικόνες αυτές είναι, επίσης, το ισοδύναμο μιας υπαρξιακής αφύπνισης και μιας πολιτικής κραυγής ενάντια στην σύμβαση και την έτοιμη επιθυμία.
Δρ Φώτης Καγγελάρης
AICA INTERNATIONAL
