του Δημήτρη Μακροδημόπουλου
Η κυβέρνηση της Λιβύης κατήγγειλε τη χώρα μας με ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ σχετικά με παραβίαση κυριαρχικών δικαιωμάτων της. Επικαλείται τις θαλάσσιες περιοχές “Νοτίως της Κρήτης 1” και “Νοτίως της Κρήτης 2” που βρίσκονται σε διαδικασία παραχώρησης από την Αθήνα. Η Τρίπολη εκφράζει στη ρηματική της διακοίνωση την ανησυχία της θεωρώντας ότι η ελληνική κυβέρνηση δρα παράνομα παραχωρώντας προς έρευνα και εκμετάλλευση περιοχές νοτίως της Κρήτης που παραμένουν ανεπίλυτη διαφορά μεταξύ Ελλάδος και Λιβύης.
Από την άλλη πλευρά, η Λιβύη προκήρυξε διαγωνισμό για την παραχώρηση 22 υποθαλάσσιων οικοπέδων, κάποια από αυτά γειτνιάζουν με τις δύο παραχωρήσεις της Κρήτης και εφάπτονται της μέσης γραμμής με την Ελλάδα που όρισε ο νόμος Μανιάτη το 2011 ως δυνητικό όριο των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, προφανώς για να μην εμπλακούν οικονομικά συμφέροντα με γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις. Δηλαδή δεν ορίστηκαν με βάση το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών δεν έχει γίνει μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης και η οριοθέτηση δεν μπορεί να είναι μονομερής. Η χώρα μας επικαλείται την αδυναμία διαπραγματεύσεων με τη Λιβύη λόγω της διαίρεσης της Λιβύης. Πώς όμως κατόρθωσε η Τουρκία σε αυτές τις συνθήκες να διαπραγματευθεί και να προκύψει το τουρκολιβυκό μνημόνιο;
Γιατί επί δεκαετίες Ελλάδα και Λιβύη δεν προέβησαν στην οριοθέτηση της ΑΟΖ, καίτοι η γεωγραφική τους θέση διευκόλυνε σε αυτό; Διότι η οριοθέτηση της ΑΟΖ Ελλάδας – Λιβύης δεν θα επέτρεπε στην Τουρκία να συνομολογήσει με την αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση της Τρίπολης το 2019 το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Σε τι βάθος χρόνου θα πρέπει να αναζητηθεί η ευθύνη των κυβερνήσεων της χώρας να ρυθμίσουν το θέμα της ΑΟΖ με τη Λιβύη προτρέχοντας της Τουρκίας;
Ο Ελμαχντί Ελμαρτζ, μόνιμος αντιπρόσωπος της κυβέρνησης Σάραζ της Λιβύης στον ΟΗΕ, δηλαδή της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Λιβύης,. σε επιστολή του προς τον ΟΗΕ το 2020 κατηγορούσε την Ελλάδα ότι προσπάθησε στο παρελθόν να διεκδικήσει επήρεια που δεν της ανήκει. «Από το 2004, έγραφε, η Λιβύη διεξήγαγε τέσσερις γύρους διαπραγματεύσεων με την Ελλάδα με τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων και από τις δύο χώρες. Οι διαπραγματεύσεις αυτές δεν επέφεραν κανένα αποτέλεσμα, διότι η Ελλάδα επέμενε να καθορίσει τη θαλάσσια δικαιοδοσία της έναντι της Λιβύης με βάση τα εξαιρετικά μικρά ακατοίκητα νησιά χωρίς νομική σημασία. Η Ελλάδα επέμενε να σχεδιάσει μια διάμεση γραμμή βασιζόμενη σε αυτές τις υπερβολές των νησιών και αρνήθηκε να εφαρμόσει την αρχή της αναλογικότητας (ευθυδικία) που χρησιμοποιείται διεθνώς σε τέτοιες καταστάσεις. Η αλληλογραφία μεταξύ των δύο πλευρών συνεχίστηκε μέχρι το 2014. Δυστυχώς η Ελλάδα αγνόησε εντελώς τα δικαιώματα της Λιβύης και έσπευσε με τους συμμάχους της στο Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου να συνάψει συμφωνίες και να εκμεταλλευτεί τις περιφερειακές εντάσεις για να επιβάλει de facto μονοπώλιο στην παραγωγή, υγροποίηση και μεταφορά αερίου (προφανώς εννοεί τον East Med)» (Καθημερινή 10/1/2020). Τα ανωτέρω επιβεβαιώνει ο Χρήστος Ροζάκης στο βιβλίο «Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και το Διεθνές Δίκαιο», εκδ. Παπαζήση, 2013, σελ. 47: «Η αδυναμία προσέγγισης των δύο μερών (Ελλάδας – Λιβύης) στο θέμα της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών στην περιοχή πρέπει να οφείλεται στις διαμετρικά διαφορετικές απόψεις τους σε σχέση με τη μέθοδο οριοθέτησης: η Λιβύη υποστηρίζει ότι η μέθοδος οριοθέτησης πρέπει να είναι η ευθυδικία – τη στιγμή που η Ελλάδα υποστηρίζει σταθερά τη μέση γραμμή – και αντιτίθεται σε απόδοση πλήρους επήρειας των ελληνικών νησιών νοτίως της Κρήτης και των ακτών της Πελοποννήσου». Να σημειώσουμε ότι το 2020 στα πλαίσια της οριοθέτησης της ελληνοιταλικής ΑΟΖ, στις νήσους Στροφάδες αποδεχθήκαμε επήρεια μόνον 32%. Γιατί όχι τότε;
Εκείνο όμως που εντυπωσιάζει διαβάζοντας άρθρο του Χρήστου Ροζάκη πάλι, με τίτλο «Το μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης και τα ελληνικά νησιά» (Καθημερινή 8/12/2019) είναι ότι η Λιβύη προσέφυγε δύο φορές στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, τη μια με την Τυνησία (1982) και την άλλη με τη Μάλτα (1985) επί Καντάφι για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, δηλαδή η Τρίπολη ακολουθούσε τον δρόμο της διεθνούς Δικαιοσύνης για την επίλυση των θαλάσσιων διαφορών με τα γειτονικά κράτη. Στην Αθήνα λοιπόν εναπόκειτο επί τόσες δεκαετίες να συμφωνήσει και να πορευτεί με την Τρίπολη στη Χάγη. Ο Καντάφι το έπραξε, η Αθήνα όχι, διότι οι ελληνικές κυβερνήσεις προτάσσουν το πολιτικό κόστος και την επανεκλογή τους. Όμως οι εξελίξεις τρέχουν και ανατρέπουν το γεωπολιτικό σκηνικό.
Ποιά ήταν η τελευταία ευκαιρία αποτροπής του τουρκολιβυκού συμφώνου; Τον Ιούλιο του 2019 ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί κοινοποίησε στον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας επιστολή του προς στον Γ.Γ. του ΟΗΕ με την οποία πρότεινε τη συγκρότηση κοινής επιτροπής υδρογονανθράκων, για τον διαμοιρασμό των κερδών και τις υφιστάμενες αδειοδοτήσεις. Η πρόταση του Τουρκοκύπριου ηγέτη απορρίφθηκε Όμως, η πρόταση Ακιντζί είχε την έγκριση της Άγκυρας. Διότι παράλληλα με τη δημοσιοποίηση της συγκεκριμένης κίνησης του κ. Ακιντζί, ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου σε άρθρο του στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα Kibris Postasi ανέφερε ότι σε περίπτωση απόρριψης της πρότασης Ακιντζί η Τουρκία θα συνεχίσει τις έρευνες και τις γεωτρήσεις, όπως και έγινε, ενώ αργότερα καυτηρίασε επανειλημμένα την απόρριψή της.
Ποιές ήταν οι συνέπειες της απόρριψης της πρότασης Ακιντζί; Η αποδοχή της πρότασης, η οποία προηγήθηκε μήνες του συμφώνου Ερντογάν – Σάραζ, θα αποστερούσε από την Άγκυρα, κατά τη διάρκεια των συζητήσεων των δύο κοινοτήτων για την κατανομή των ενεργειακών πηγών, κάθε επιχείρημα ώστε να προβεί στη συνομολόγηση του συμφώνου με τη Λιβύη. Διότι θα ήταν αδιανόητο να συζητούν οι δύο κοινότητες με τη συναίνεση της Άγκυρας για την κατανομή των ενεργειακών πηγών εντός της κυπριακής ΑΟΖ και ταυτόχρονα ο Ερντογάν να συνυπογράφει με τον Σάρατζ το σύμφωνο που αγνοούσε (μηδένιζε) την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Μακροδημόπουλος Δημήτρης
Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412
14/7/2025
Μόνο που ,αγαπητέ κ. Μακροδημόπουλε , η αποδοχή της προτάσεως του κ. Ακιντζί (με υποβολέα την πονηρή Τουρκία ) θα εσήμαινε και αναγνώριση του ψευδοκράτους και της ηγεσίας του , του ψευδοκράτους που ούτε ο ΟΗΕ το αναγνωρίζει.
Να πεισθούμε όλοι ότι, οι αρνητικές ειδικά απαντήσεις -ιδίως σε εθνικά θέματα επανεξετάζονται πολλές φορές πριν δοθούν και φυσικά να έχουμε εμπιστοσύνη -πλην εξαιρέσεων-στους εκλεγμένους ηγέτες μας .
Ούτε το ΑΚΕΛ δεν επέμενε στην αποδοχή της πρότασης του κ. Ακιντζί και δεν αντιτίθεται σε εθνικά θέματα , ειδικά μετά την Προεδρία του μακαρίτη Δημήτρη Χριστόφια , που σοβαρεύτηκε.
Η Άγκυρα θα έχει λόγο στις θαλάσσιες ζώνες της Ανατολικής Μεσογείου ΜΟΝΟ αν νομιμοποιηθεί το ψευδοκράτος που δημιούργησε το 1983 .
Η δημιουργία Ομοσπονδιακού Κυπριακού κράτους ”την βγάζει απ’εξω από τις εξελίξεις”.
ΓΙΑΤΙ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΟΙ ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΜΕ ΤΑ ΔΙΕΘΝΗ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑΡΡΩΝΤΑΙ ΤΟΝ ΤΑΞΙΑΡΧΟ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ , ΠΟΥ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΙΝ 52 ΧΡΟΝΙΑ ΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΑΦΟΡΜΗ ΝΑ ΕΠΕΜΒΗ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ και έκτοτε ”μας βγάζει την γλώσσα της” στην Ανατολική Μεσόγειο;;;. ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ .
Διορθώνω -για να προλάβω τον φίλο ”ιεροξεταστή” μου κ. Επισκέπτη -ΠΡΙΝ 51 (15 Ιουλίου 1974) ΚΑΙ ΟΧΙ 52 ΧΡΟΝΙΑ -η ζημιά του Ιωαννίδη στην Κύπρο .
Αγαπητέ ΣΑΝ
Σήμερα ο Κωνσταντίνος Φίλης, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Δ/ντής του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων, μόνιμος αρθρογράφος της Καθημερινής, έγραφε στον επίλογο του άρθρου του “Σκληρά μαθήματα για τη διπλωματία”: “Πάντως, το σκληρό μάθημα για την ελληνική διπλωματία είναι πως αν πριν το 2019 είχαμε συμφωνήσει είτε με τη Λιβύη είτε/και με την Αίγυπτο, θα είχαμε αποτρέψει την οριοθέτηση ΑΟΖ Τουρκίας – Λιβύης”. Το πουλάκι όμως πέταξε! Γιατί;; Διότι πάνω από όλα οι κυβερνήσεις βάζουν την επανεκλογή τους. Ο Καντάφι που ειρωνευόμασταν έβλεπε πολύ πιο καθαρά διότι δεν υπήρχε πολιτικό κόστος στις αποφάσεις του. Δείχνει όμως και τη γύμνια των δικών μας πολιτικών.
Αν γίνονταν αποδεκτή η πρόταση Ακιντζί, επειδή είχε τη συναίνεση της Άγκυρας, θα δημιουργούσε θετικό κλίμα για την επίλυση του κυπριακού και την άμβλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και την επίλυση διμερών διαφορών. Όμως η ελίτ της Λευκωσίας θέλει αποκλειστικά για την ίδια τα προσδοκώμενα οφέλη από τον ενεργειακό πλούτο. Κατά σύμπτωση και ο πρώην ΥΠΕΞ της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Ρολάνδης και ο Κύπριος νομπελίστας Χριστόφορος Πισσαρίδης θεωρούν αυτονόητο τον διαμοιρασμό των εσόδων από τους υδρογονάνθρακες ανάμεσα στις δύο κοινότητες αναλογικά ως προϋπόθεση επίλυσης του κυπριακού.
Το Κυπριακό είναι απόρροια του δήθεν υπερπατριωτισμού των χουντικών στρατοκρατών της χώρας μας. Ήταν η απόφαση της χουντικής κυβέρνησης το 1967 για αποχώρηση της τεθωρακισμένης μεραρχίας από την Κύπρο κατ’ απαίτηση τςη Άγκυρας που έγινε κάτω από τον έλεγχο τούρκων στρατιωτικών ώστε να διασφαλισθεί η πλήρης αποχώρηση της μεραρχίας! Ήταν τα γεγονότα του Ιουλίου 1974, ήταν η προδοτική αδυναμία μας να αντιδράσουμε στον Αττίλα παρά την προσχηματική επιστράτευση. Είναι και ο Χίτης Γρίβας στην ΕΟΚΑ Β’ με τις εφορμήσεις του στα τουρκοκυπριακά χωριά που έφεραν Ελλάδα και Τουρκία στα πρόθυρα του πολέμου. Είχε δίκιο ο Σάμουελ Τζόνσον λοιπόν. Τα ελληνοτουρκικά και το κυπριακό δεν θα επιλυθούν διότι αποτελούν παράμετρο των ευρωτουρκικών σχέσεων. Αξιοποιούνται ως αιχμή των ευρωπαϊκών συμφερόντων κατά της Τουρκίας, στην περίπτωση μάλιστα της Γαλλίας αυτό είναι ολοφάνερο. Η εξωτερική πολιτική της χώρας μας ασκείται με υποβολείς έξωθεν. Όποιος διαφωνεί ας δει τί συμβαίνει με τη ραγδαία απομείωση της ελληνικής μειονότητας της Β. Ηπείρου, ας δει την ταπεινωτική στάση μας απέναντι στην Αλβανία, ας δει την πολιτική μας έναντι του Κοσσόβου. Ο πατριωτισμός μας εξαντλείται μόνον προς Ανατολάς
Αγαπητέ μου ,
ΕΠΕΙΔΗ ο έγκυρος αρθρογράφος της Καθημερινής καθηγητής Διεθνών Σχέσεων κ. Κων/νος Φίλης , δεν είναι διπλωμάτης και κυρίως ουδέποτε άσκησε εξουσία στο Υπουργείο Εξωτερικών για να γνωρίζει το βάθος των θεμάτων και ιδίως να έχει ιστορική ευθύνη για επίλυση εθνικών μας θεμάτων , ας μη θεωρούμε τα όσα υποστηρίζει ως ”Μωσαϊκό νόμο”.
Το θέμα της οριοθετήσεως ΑΟΖ με την Λιβύη το χειρίστηκαν διπλωμάτες με επικεφαλής τον εξαίρετο κύριο Γιάννη Βαληνάκη ,ΥΦΥΠΕΞ στην κυβέρνηση του κ. Κώστα Καραμανλή και μόνο αυτοί γνωρίζουν ”από πρώτο χέρι” τι αντιμετώπισαν και όχι ο ”πας τις έξω από το χορό ” .
Άποψή μου ότι όπως υπανεχώρησε -μάλλον με εντολή της Τουρκίας – ο νεοεκλεγείς το 2009 πρωθυπουργός σοσιαλιστής κ. Ράμα από την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αλβανία -,έτσι -κατά πάσα πιθανότητα- ”μας γύρισαν την πλάτη” και οι Λίβυοι .
ΚΑΙ η δύναμη της Τουρκίας είναι μεγάλη ΚΑΙ τα λεφτά της πολλά (τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται ).
Ο κ. Βαληνάκης έγραψε και το υπέροχο βιβλίο ”η Ελλάς των τεσσάρων θαλασσών” ,να το μελετήσετε.
Τα υπόλοιπα που γράφετε προέρχονται από την ερμηνεία των αριστερών (από τον Γιάννη Κορδάτο) της Ελληνικής ιστορίας , που γράφουν χωρίς να προτείνουν αποφάσεις και λύσεις στα σύνθετα εθνικά μας θέματα , σε μια Διεθνή Κοινότητα -ειδικά τώρα κινούμενη άμμο- με εναλλασσόμενα καθημερινώς συμφέροντα και με τον καλούμενο διεθνή παράγοντα να τηρεί από το 1920 μόνιμη ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ στην αντιμετώπιση των εθνικών μας θεμάτων -α οποία μετά την από το 1989 φαινομένη εξάλειψη του Πανσλαβισμού-αφορούν μόνον στα ελληνοτουρκικά , τα οποία θα επιβιώνουν μέχρι να λυθεί με Ομοσπονδία το Κυπριακό και να παρακαμφθούν (δια της Αλεξανδρουπόλεως) τα μοναδικής γεωπολιτικής αξίας Στενά του Βοσπόρου, Στενά που χάσαμε γιατί δεχθήκαμε – αντί να κρατήσουμε αυτά το 1919 – να αποβιβαστούμε στην Σμύρνη , πράξη που απετέλεσε casus belli για τους Νεοτούρκους και τον ”μάγκα” μετά τα Δαρδανέλλια του 1915 Κεμάλ . Κάτι ανάλογο συνέβη και στις 15 Ιουλίου 1974, όταν το νήπιο στην διεθνή πολιτική Τσξίαρχος Ιωαννίδης έδιωχνε, με στρατιωτικό πραξικόπημα τον Πρόεδρο της Κύπρου Μακάριο, ο οποίος -εδώ που τα λέμε- ”ξυνόταν στην γκλίτσα του τσομπάνη” από τον Δεκέμβριο του 1963 με την ανεξήγητη επιστολή με τα 13 Σημεία.
ΑΝ ΔΙΑΦΩΝΕΙΤΕ ΣΕ ΚΑΤΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ,για να μαθαίνουν όσοι νέοι θέλουν να μη εντυπωσιάζονται από τίτλους και ατάκες που ”έγινα του συρμού”( τολμώ να πω και αυτή του κ. Φίλη και χι μόνο).
Σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δώσατε ,να είστε καλά.
Εδώ τείνω, γενικά, να συμφωνήσω με τον ΣΑΝ
Ευχαριστώ για την απάντησή σας και νομίζω πως όλοι οι σχολιαστές και οι αναγνώστες θα συμφωνούμε στα περισσότερα ΑΝ ΔΕΝ ΞΕΚΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΤΑΚΕΣ των αναλυτών , που σχεδόν ουδέποτε επιβεβαιώνονται στις προβλέψεις τους.
Και να μη ξεχνάμε ΚΑΙ ότι χωρίς κυβερνητικό πρόγραμμα κανένα κόμμα δεν κερδίζει εκλογές ΚΑΙ ότι ο λαός θέλει κυβέρνηση και όχι χάος και πολιτική αστάθεια.
ΔΕΝ ΘΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΝ οι αρθρογράφοι , οι αναλυτές και οι άσχετοι , που τώρα τα βλέπουν μαύρα και ”ποντάρουν” σε άλογα πόνυ της πολιτικής, σαν αυτά που έχουμε από το 2019.
Λάθη κάνουν όσοι ενεργούν ,αλλά πρέπει να συμφωνήσουμε ότι οι κυβερνήσεις της Ν.Δ δεν έκαναν το μεγάλο πολιτικό λάθος και αντέχουν σε σύγκριση με τις κυβερνήσεις των άλλων κομμάτων.
Σίγουρα η κυβέρνηση πληρώνει την ανέλπιστη ψήφιση του γάμου των ομοφυλοφίλων , που μειώνεται όμως από την γιορτή της ”προοδευτικής” αντιπολίτευσης για την ψήφιση αυτού του νόμου.
O Φίλης, καθηγητής δημοσίων σχέσεων, δεν άσκησε εξουσία, άρα δεν δικαιούται δια να ομιλεί.
Ο Συρίγος, καθηγητής δημοσίων σχέσεων, δεν άσκησε εξουσία, άρα δεν δικαιούται δια να ομιλεί.
Ο σιόρ Δένδιας, που χρημάτισε ΥπΕξ, χωρίς να έχει ποτέ ασχοληθεί με την εξωτερική πολιτική και είδαμε τα κατορθώματά του στην Λιβύη και όχι μόνο, δικαιούται να …. καταστρέφει την Ελλάδα. Για τον τεμεντζή Γεραπετρίτη, που από καθηγητής τού συνταγματικού δικαίου, ξάφνου βρέθηκε ΥπΕξ, τι να πω και τι να πρωτοκαμαρώσω;
Να μιλήσω και για τον Ιωακειμίδη, που χρημάτισε πρέσης, τον Ντόκο, που είναι ο προσωπικός σύμβουλος τού Μητσοτάκη, τούς λοιπούς ΕΛΙΑΜΕΠηδες, που έχουν αντικαταστήσει το εν αχρηστία ΔΣ πια;
Αλλά πώς να βρεις λογική σ’ έναν γεροξεκούτη, που έμαθε να γράφει/λέει ό,τι τού υπαγορεύουν από το κόμμα;
Γι αυτό τα χάλια μας (και) στην εξωτερική πολιτική, για όσους έχουν μυαλό και “μάτια”, είναι πασιφανή: 1, 2.
Nα μην μιλήσω καθόλου για διπλωματία που αφορά σε Αλβανία, όπως σωστά σού αναφέρει κι ο άλλος παραπάνω, ή σε Σκόπια, πού έχουν κάμει κουρελόχαρτο την συμφωνία, αλλά ο τρισμέγιστος Κούλης ούτε βλέπει, ούτε ακούει τίποτε και συνεχίζει να στηρίζει την ευρωπαϊκή ένταξη και των δύο.
Ποτε δεν ημουν και δεν ειμαι γραμμενος σε κανενα κομμα. Ολα ειναι θεμα απλης λογικης αλλα και πηγων. Δεν γραφεις με αφορισμους. Ισως γιαυτο δεν αρθρογραφεις. Τα σεβη μου στην Κρητη!
Δεν καταλαβαίνω γιατί μού το γράφεις αυτό. Ένα σχόλιο έγραψα στον Ναλμπάντη, στο οποίο ανέφερα ότι συμφωνώ μαζί σου για την Β. Ήπειρο, την οποία ούτε καν αναφέρει η κυβέρνηση. Τής ματαβίβασα τα σέβη σου και το εκτιμά.
Να σού υπενθυμίσω δύο τινά:
α) Όταν απευθύνεσαι σε κάποιον, βάζε το σχόλιό σου κάτω από το δικό του, πατώντας εκεί που γράφει “ΑΠΑΝΤΗΣΗ”. Αν δεν έγραφες εκείνο το “Τα σεβη μου στην Κρητη!”, δεν θα καταλάβαινα ότι απευθύνεσαι σε μένα και μάλιστα σχολιάζοντας πράγματα που έχω γράψει σε άλλον. Φρόντιζε να παρακολούθείς πού πάνε τα σχόλια.
β) Βάλε το όνομά σου και το email σου και μετά πάτα στο τετραγωνίδιο που γράφει “αποθηκεύστε το όνομα, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο”. Έτσι δεν θα γράφεις σαν ανώνυμος.
Ευχαριστω!
Τον Θεό! 🙂