του Δημήτρη Μακροδημόπουλου
Εάν κάποιος διερωτάται γιατί τόσες δεκαετίες δεν έγιναν όσα έπρεπε να γίνουν ώστε ο ποταμός Έβρος να μην απειλεί και να μην καταστρέφει την παραγωγή των κατοίκων, όσων ελαχίστων απέμειναν στις παρέβριες περιοχές, αυτό σημαίνει ότι δεν έχει καμία σχέση με την περιοχή. Διότι στον Έβρο αλλά και στη Θράκη όλα αφήνονται και καταστρέφονται από την αδιαφορία των κυβερνώντων. Πώς θα μπορούσε να υπάρχει μέριμνα μόνον για την αντιμετώπιση των πλημμυρών του ποταμού; Είχε τρένα που συνέδεαν την περιοχή με πολλά δρομολόγια με Θεσσαλονίκη και Αθήνα, σήμερα δεν κυκλοφορεί κανένα. Είχε βιομηχανικές ζώνες σε Αλεξανδρούπολη, Κομοτηνή, Ξάνθη, σήμερα απέμειναν τα κουφάρια των περισσότερων επιχειρήσεων. Αλλά και μεγάλες παραγωγικές μονάδες έκλεισαν: ΕΖΑΧ, Θράκη, βιοτεχνίες, φασόν, κ.α.π.. Υπηρεσίες εξυπηρετούσαν τους κατοίκους της υπαίθρου: Εφορία, Τράπεζες, ΕΛΤΑ, τώρα τί απέμεινε;; Το αποτέλεσμα; Η ζωή έγινε δύσκολη σε συνθήκες εγκατάλειψης και ο κόσμος έφυγε. Αστυφιλία, ξενιτειά.
Τελικά ένας ποταμός αποτελεί ευλογία ή κατάρα για μια περιοχή; Από αρχαιοτάτων χρόνων οι ποταμοί αποτελούσαν πηγή ευημερίας για τους παρόχθιους πληθυσμούς. Έγραφε ο Μαρξ στο Κεφάλαιο από το 1867: «Στην ιστορία της βιομηχανίας παίζει τον πιο αποφασιστικό ρόλο η ανάγκη να ελέγχει ο άνθρωπος κοινωνικά μια φυσική δύναμη, να τη διαχειρίζεται, να την κάνει πρώτα χτήμα του ή να τη δαμάζει με έργα του ανθρώπινου χεριού σε πλατιά κλίμακα. Σαν παράδειγμα μπορούμε να πάρουμε τη ρύθμιση της ροής των υδάτων στην Αίγυπτο, τη Λομβαρδία, την Ολλανδία κλπ, όπου η άρδευση με τεχνητές διώρυγες δε φέρνει μόνο στο έδαφος το απαραίτητο νερό, μα με την ιλύ του φέρνει από τα βουνά μαζί και το ορυκτό λίπασμα. Το μυστικό της βιομηχανικής άνθισης της Ισπανίας και της Σικελίας τον καιρό της κυριαρχίας των αράβων βρίσκεται στην τεχνητή άρδευση». Ο Νίκος Ψυρούκης αναφέρει σχετικά: «Όπως στην Αίγυπτο και στην Ινδία, έτσι και στη Μεσοποταμία, στην Περσία και αλλού χρησιμοποιήθηκαν οι πλημμύρες για τη γονιμότητα των εδαφών. Η υψηλή στάθμη των υδάτων των ποταμών αξιοποιήθηκε για την τροφοδότηση με νερό των αρδευτικών καναλιών». Για να καταλήξουμε στην εγκυκλοπαίδεια «Νέα Δομή» η οποία στο λήμμα «Έβρος (ποταμός)» σημειώνει το αυτονόητο: «Η τελική διευθέτηση της κοίτης με παράλληλη δημιουργία συστήματος αρδευτικών δικτύων προβλέπεται να αλλάξει εντελώς τη μορφή και την οικονομία της παρέβριας περιοχής». Πότε; Έτσι, ζητήματα αυτονόητα πριν εκατοντάδες και χιλιάδες χρόνια παραμένουν ακατανόητα τον 21ο αιώνα στην Ελλάδα.
Η επίσκεψη του κυρίου Μητσοτάκη στον Έβρο ολοκληρώθηκε με το προσυνέδριο της Ν.Δ. στην Αλεξανδρούπολη σε κλίμα ενθουσιασμού!!! Μα επί τέλους σε αυτόν τον τόπο δεν μάθαμε πότε θα πρέπει να χειροκροτούμε και πότε να ασκούμε έντονη κριτική για τα μη πεπραγμένα επί δεκαετίες; Ποιοί κυβέρνησαν και κυβερνούν τον τόπο εδώ και 50 χρόνια στη Μεταπολίτευση και θα πρέπει να απολογηθούν; Ποιά ήταν τα επιχειρήματα του πρωθυπουργού ώστε να μην αναφερθεί στην εγκατάλειψη της περιοχής;; Ο φράχτης και ο Κάθετος άξονας. Ο φράχτης, αποτέλεσμα της εργαλειοποίησης του μεταναστευτικού από την Άγκυρα την 1η Μαρτίου 2020, με ανυπόδητους και ρακένδυτους απελπισμένους σε ένα νομό εξοπλισμένο σαν αστακό ώστε προφανώς δεν αποτελούσαν απειλή για τη χώρα. Έγινε με τρόπο πομπώδη από την Άγκυρα διότι ήθελε να στείλει το μήνυμά της στην Ευρώπη Αυτό φάνηκε με την τετραμερή που συγκλήθηκε στις 17 Μαρτίου στην Κωνσταντινούπολη με τη συμμετοχή Μέρκελ, Μακρόν και Τζόνσον χωρίς καν να προσκληθεί η χώρα μας.. Το αφήγημα του Κάθετου διαδρόμου ξεπερνά την πραγματικότητα διότι δεν πρόκειται να προσφέρει τίποτα, μα απολύτως τίποτα στην ανάπτυξη της Θράκης και του ‘Έβρου ούτε θα ανακόψει την απαξίωσή τους. Διότι το αέριο διερχόμενο μέσω των αγωγών δεν μοιράζει χρήματα, δεν παράγει πλούτο.
Το διαπιστώσαμε και με τη λειτουργία του FSRU στην Αλεξανδρούπολη, αντίθετα μάλιστα δημιουργεί αρνητική εικόνα για μια πόλη που επιβιώνει αποκλειστικά από τον τουρισμό η οποία θα γίνει χειρότερη με την εγκατάσταση και του δεύτερου FSRU εγγύτερα των ακτών και πλησιέστερα της πόλης έναντι του πρώτου FSRU Η Θράκη διαθέτει πλεονάζον φυσικό αέριο με τους διερχόμενους αγωγούς ΤΑΡ και ITGI για τις ανάγκες της. Είναι διαφορετικό να είσαι παραγωγός και διαφορετικό απλός διαμετακομιστής όπως στην προκειμένη περίπτωση
Όσον αφορά τους κινδύνους που εγκυμονεί για την Αλεξανδρούπολη η ύπαρξη της αμερικανικής βάσης στο λιμάνι της, η οποία ανέκοψε την προοπτική αξιοποίησής του ως κέντρο του διεθνούς διαμετακομιστικού εμπορίου όπως το προόριζε η Ε.Ε., όσα συμβαίνουν σήμερα στην Κύπρο λόγω της ύπαρξης βρετανικών βάσεων είναι αποκαλυπτικά και μας προειδοποιούν. Μάλιστα στην περίπτωση της Αλεξανδρούπολης ο επιτιθέμενος δεν θα είναι το Ιράν αλλά η Ρωσία. Ας αξιολογήσουμε λοιπόν τον κίνδυνο και ας αντιδράσουμε έγκαιρα Ποιό είναι το οξύμωρο εν προκειμένω; Όταν πέρυσι τον Φεβρουάριο κατά τη συνάντησή του με τον Γάλλο πρόεδρο ρωτήθηκε ο Ντόναλτ Τραμπ από δημοσιογράφο αν προτίθεται να κλείσει τη βάση στην Αλεξανδρούπολη, υπήρξε μεγάλη ανακούφιση στην Αθήνα με τη διάψευση από τον αμερικανό υπουργό Πολέμου! Είπαμε να είμαστε “δεδομένοι” αλλά όχι μέχρι θανάτου!!
Μακροδημόπουλος Δημήτρης
Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412
3/3/2026
