Rachael Larimore
Την Τετάρτη, ο Alex Demas κι εγώ ολοκληρώναμε τις τελευταίες λεπτομέρειες ενός άρθρου σε βάθος που είχε γράψει ο ίδιος για την εταιρεία δορυφορικού διαδικτύου του Elon Musk, τη Starlink. Χώρες είχαν υπογράψει συμβόλαια με τη Starlink, παραδεχόμενες πως το έκαναν για να εξασφαλίσουν ευνοϊκή μεταχείριση σε διαπραγματεύσεις για δασμούς, ενώ το Υπουργείο Εμπορίου είχε ανακοινώσει ότι εξετάζει αλλαγές σε μια ομοσπονδιακή πρωτοβουλία για την επέκταση της ευρυζωνικότητας, ώστε να διευκολύνει τις Πολιτείες να επιλέγουν παρόχους δορυφορικού διαδικτύου.
Υπάρχουν προφανείς συγκρούσεις συμφερόντων, δεδομένων των δωρεών εννιαψήφιου ύψους του Musk στην εκστρατεία επανεκλογής του Τραμπ και της θητείας του στο Υπουργείο Κυβερνητικής Αποδοτικότητας. Παρ’ όλα αυτά, όπως ανέφερε ο Alex, η Starlink αποτελεί ηγέτη στον κλάδο και βρίσκεται στην αιχμή μιας σημαντικής νέας τεχνολογίας, με ελάχιστους ανταγωνιστές.
Ο Alex είχε ξεκινήσει τη δημοσιογραφική του έρευνα πριν ο Musk αποχωρήσει από τη δημόσια διοίκηση και πριν εκφράσει την αντίθεσή του στο νομοσχέδιο συμφιλίωσης που εξετάζει η Γερουσία. Αντιμετωπίσαμε αυτές τις εξελίξεις στην αρχή του κειμένου, πριν περάσουμε στο κυρίως θέμα, γράφοντας: «Ο Λευκός Οίκος δήλωσε πως ο Musk και ο Τραμπ διατηρούν καλές σχέσεις και ότι ο διευθύνων σύμβουλος της Tesla θα συνεχίσει να συμβουλεύει τον πρόεδρο σε ανεπίσημη βάση».
Λοιπόν, αγαπητοί αναγνώστες, αυτό ίσχυε όταν δημοσιεύσαμε το άρθρο το πρωί της Πέμπτης. Υποθέτω ότι έχετε μάθει τι συνέβη αργότερα μέσα στην ημέρα.
Σε συνέντευξή του στο Οβάλ Γραφείο, ο Τραμπ δήλωσε πως θα είχε κερδίσει τις εκλογές χωρίς τη βοήθεια του Musk. Ο Musk απάντησε στο Twitter πως δεν θα τα είχε καταφέρει, ο Τραμπ απείλησε να ακυρώσει τα ομοσπονδιακά συμβόλαια των εταιρειών του Musk, και η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε όταν ο Musk ισχυρίστηκε ότι το όνομα του Τραμπ βρίσκεται στους φακέλους του Jeffrey Epstein, με τον σύμμαχο του Τραμπ, Steve Bannon, να υποστηρίζει ότι ο Musk είναι παράνομος μετανάστης και πρέπει να απελαθεί.
Στο χθεσινό «Boiling Frogs», ο Nick Catoggio έγραψε για το θέαμα, επισημαίνοντας ότι ήταν μια από τις σπάνιες ιστορίες που είχαν θέση τόσο στο πρωτοσέλιδο των New York Times όσο και στη σελίδα κουτσομπολιού TMZ. Έκανε και μερικά ειρωνικά σχόλια για την απόλυτη γελοιότητα της κατάστασης, αλλά στη συνέχεια σοβάρεψε τον τόνο.
Η εποχή Τραμπ αντιπροσωπεύει ξεκάθαρα τη φάση του «άρτου και θεαμάτων» στην παρακμή της Αμερικής, αλλά το χθεσινό θέαμα ήταν ιδιαίτερα αποκρουστικό. Αντί να παρακολουθούμε μονομάχους, ο παρανοϊκός αυτοκράτορας και ο πλουσιότερος άνθρωπος της Ρώμης μπήκαν στην αρένα να πολεμήσουν μόνοι τους. Και αντί για παραδοσιακά όπλα, επιστράτευσαν τα πολιτικά εργαλεία της σύγχρονης δεξιάς — απειλές κυβερνητικής τιμωρίας απ’ τη μία, ανεπίσημες κατηγορίες για παιδοφιλία απ’ την άλλη. Ο συνδυασμός ελιτίστικης παράνοιας και λαϊκιστικής δημαγωγίας έκανε τη δυσωδία της αυτοκρατορικής κατάρρευσης αβάσταχτη.
Ο Jonah Goldberg απομακρύνθηκε λίγο για μια ευρύτερη ματιά στο χθεσινό του «G-File», αναλογιζόμενος τι σημαίνει το γεγονός ότι «ο πιο ισχυρός πολιτικός στον κόσμο και ο πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο πετούν ο ένας στον άλλον περιττώματα σαν τους δύο τελευταίους επιζώντες μιας εμφύλιας διαμάχης πιθήκων». Προβλέπει ότι η δεύτερη θητεία Τραμπ θα οδηγήσει σε ένα «MAGA κραχ».
Το στοιχείο που κρατά ενωμένο το «κίνημα Τραμπ» είναι ο ίδιος ο Τραμπ… Και είναι ξεκάθαρο ότι ο Τραμπ πιστεύει — και ενεργεί βάσει αυτής της πίστης — ότι το κόμμα περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από αυτόν. Γι’ αυτό και θεωρεί ότι κάθε διαφωνία δεν οφείλεται σε ιδεολογικές πεποιθήσεις αλλά σε προσωπική αντιπάθεια. Μάλιστα, το γεγονός ότι αντιμετωπίζει κάθε πολιτική υπονόμευση ως προδοσία αποκαλύπτει πως αντιλαμβάνεται την προεδρία του σαν μια μορφή απόλυτης μοναρχίας.
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ένας συνασπισμός που βασίζεται σε ένα πρόσωπο είναι καταδικασμένος να διαλυθεί πολύ πιο γρήγορα από έναν συνασπισμό που βασίζεται σε ιδέες και συμφέροντα. Και αυτό ισχύει για κάθε πολιτική ένωση.
