Ἡ βαθειά κρίσις τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ δημιουργεῖ τήν ἀπονομιμοποίηση – Τό πρῶτο κόμμα ἐκπροσωπεῖ συμφώνως μέ τίς δημοσκοπήσεις τό 1/4 τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος καί τό δεύτερο κόμμα τό 1/8 Ἀπεχώρησαν ἕξι κόμματα ἀπό τήν ψηφοφορία γιά τόν Τριαντόπουλο
ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ τῶν δημοσκοπήσεων, τά ὁποῖα ἐμφανίζουν σημαντική ἄνοδο τῶν ποσοστῶν τῶν ἀντισυστημικῶν κομμάτων, προβληματίζουν ἰδιαίτερα τήν ἡγεσία τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ Πρωθυπουργός ἔκρουσε προχθές τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου ἐπανακάμψεως τοῦ λαϊκισμοῦ, φωτογραφίζοντας κυρίως τήν Πλεύση Ἐλευθερίας, καί προειδοποίησε τούς πολῖτες ὅτι τό ἐν λόγῳ «φάντασμα» εἶναι παρών καθώς τό ἑλληνικό πολιτικό σύστημα δέν εἶναι «ἰσορροπημένο». Ὡστόσο μέ αὐτή τήν ἔμμεση «ἀπειλή» τοῦ κ. Μητσοτάκη πρός τούς πολῖτες δέν συμφωνεῖ ὁ ὑπουργός Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Σέ συνέντευξη στό Οἰκονομικό Φόρουμ τῶν Δελφῶν ὁ κ. Νῖκος Δένδιας ὄχι μόνο διεφώνησε μέ τήν ἄποψη τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ὅτι οἱ πολῖτες «καθοδηγοῦνται» ἀπό δημοσιογράφους, τά κοινωνικά δίκτυα καί τά bots, ἀλλά καί ἀπεδόμησε καί τό κυρίαρχο ἀφήγημα τοῦ Μεγάρου Μαξίμου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποτελεσματική καί προωθεῖ τίς μεταρρυθμίσεις πού ἔχει ἐξαγγείλει!
Χωρίς νά προβεῖ σέ περιστροφές, ἐξέφρασε φόβο ὅτι «ἕνα κομμάτι τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος μᾶς ἔχει πλέον ἀμφισβητήσει τό ὅτι εἴμαστε ἀποτελεσματικοί, τό ὅτι ἔχουμε μία στρατηγική μεταρρύθμισης στήν χώρα.»
Γιά τό ὅτι οἱ πολῖτες δέν ἔχουν καταλάβει τό μεταρρυθμιστικό ἔργο τῆς Κυβερνήσεως δέν εὐθύνονται οἱ δημοσιογράφοι, συνέχισε ὁ κ. Δένδιας. «Δική μας δουλειά εἶναι, δέν εἶναι δική σας. Λοιπόν, ἐάν ἔχουμε καθαρή ἀτζέντα μεταρρύθμισης, τήν ὁποία θά ἐξηγήσουμε στήν κοινωνία, τότε ἡ κοινωνία θά συμπαραταχθεῖ μαζί μας» ἦταν τό δεύτερο μήνυμα πού ἔστειλε ἀπό τό Φόρουμ.
Ἀμέσως μετά προειδοποίησε πώς ἡ δημοσκοπική καταβαράθρωσις κομμάτων τῆς ἀντιπολιτεύσεως καί ἡ ἀπουσία ἐναλλακτικῆς προτάσεως διακυβερνήσεως τῆς χώρας εἶναι ἡ «μεγάλη παγίδα». «Ἐάν θεωρήσουμε ὅτι ἐπειδή δέν ὑπάρχει ἐναλλακτική καθαρή ἄλλη πρόταση διακυβέρνησης, ἐκβιαζόμενο τό ἐκλογικό σῶμα θά ψηφίσει ἐμᾶς, αὐτό εἶναι ἕνα τεράστιο λάθος. Τό ζήσαμε τό 2015. Τό 2015 ὅλοι οἱ λογικοί Ἕλληνες εἶχαν βγεῖ καί ἔλεγαν “γιά τόν Θεό μή”, καί ὅμως σχεδόν 70% τῶν Ἑλλήνων εἶπαν “ὄχι”. “Ὄχι”, ἀγνοῶντας ἤ ἀδιαφορῶντας γιά τήν πιθανή καταστροφή. Δέν ἐκβιάζεται τό ἐκλογικό σῶμα. Τό ἐκλογικό σῶμα πείθεται καί μόνο ἔτσι μπορεῖ νά κερδίσεις τίς ἐκλογές.» Τί πιό σαφές μήνυμα τοῦ κ. Δένδια πρός τό Μέγαρο Μαξίμου, τό ὁποῖο προβληματίζεται μόνο μέ τήν ἄνοδο τῆς Πλεύσης Ἐλευθερίας ἤ τῆς Ἑλληνικῆς Λύσης καί ὄχι ἀπό τήν ἀπουσία μιᾶς βαρυνούσης θεσμικῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως;
Ἐνῷ ὁ Πρωθυπουργός στήν συνέντευξή του στό Φόρουμ τῶν Δελφῶν ἐπέλεξε νά μιλήσει γιά τίς δημοσκοπήσεις καί τόν κίνδυνο ἐπανόδου τοῦ λαϊκισμοῦ, ὁ κ. Δένδιας ὑπεστήριξε μέ καθάριο λόγο ὅτι «τό τελευταῖο πρᾶγμα πού πρέπει νά κάνουμε εἶναι νά κοιτᾶμε τίς δημοσκοπήσεις. Εἶναι σάν νά κοιτᾶς πίσω σου. Οἱ δημοσκοπήσεις τί εἰκονίζουν; Μία φωτογραφία τοῦ χθές.» Ἡ ἀνωτέρω δήλωσις εἶναι ἐκ διαμέτρου ἀντίθετη μέ τήν τοποθέτηση τοῦ κ. Μητσοτάκη πώς «τό φάντασμα τοῦ λαϊκισμοῦ εἶναι πάντοτε παρόν, ὁρισμένες φορές ξεχνοῦμε εὔκολα τί ἔγινε πρό 10ετίας στή χώρα μας. Σήμερα ὑπάρχει ἕνα ἰσχυρό κεντροδεξιό κόμμα πού κυβερνᾶ, τήν ὥρα πού ἡ ὑπόλοιπη ἀντιπολίτευση εἶναι κατακερματισμένη, ὡς ἐκ τούτου δέν ἔχουμε ἕνα ἰσορροπημένο πολιτικό σύστημα, γεγονός, πού ἀφήνει χῶρο στόν λαϊκισμό.»
Ἡ κρίσις πού διέρχεται ὁ κοινοβουλευτισμός στήν χώρα εἶναι βαθειά. Κανένα κόμμα δέν μπορεῖ κἄν νά ξεπεράσει τό 30%. Παρά τό γεγονός ὅτι ἡ τραγωδία τῶν Τεμπῶν καί ἐν γένει ἡ ἀπονομή Δικαιοσύνης καί τό Κράτος Δικαίου δέν συγκαταλέγονται στά κυρίαρχα προβλήματα πού ταλανίζουν τήν ἑλληνική κοινωνία, ἡ ΝΔ δέν κερδίζει πόντους σέ ὅλες τίς δημοσκοπικές μετρήσεις. Τό κυβερνῶν κόμμα στήν πρόθεση ψήφου κινεῖται περίπου στό 25%-26%, δηλαδή ἕνας στούς τέσσερεις ψηφοφόρους τό στηρίζει. Ἀμέσως μετά εὑρίσκεται ἡ Πλεύση Ἐλευθερίας, περίπου στό 15%, ποσοστό πού σέ ἄλλους περιόδους ἦταν ἀδιανόητο γιά τό δεύτερο κόμμα. Ἡ κρίσις στόν κοινοβουλευτισμό ἀπετυπώθη στήν χθεσινή συζήτηση στήν Βουλή γιά τό πόρισμα πού ἀφορᾶ τόν τέως ὑφυπουργό κ. Χρῆστο Τριαντόπουλο. Πέντε κοινοβουλευτικές ὁμάδες καί οἱ ἀνεξάρτητοι βουλευτές πού πρόσκεινται στό κόμμα τοῦ κ. Κασσελάκη ἀπεχώρησαν ἀπό τήν συζήτηση καί τήν ψηφοφορία διαμαρτυρόμενοι γιά τήν παραπομπή τοῦ κ. Τριαντόπουλου στό Δικαστικό Συμβούλιο παρακάμπτοντας τήν Προανακριτική Ἐπιτροπή. Τά μόνα κόμματα πού ἐπέλεξαν νά ἀσκήσουν κριτική στήν Κυβέρνηση ἕως τήν ὁλοκλήρωση τῆς διαδικασίας ἦταν ἡ Πλεύση Ἐλευθερίας καί τό ΠΑΣΟΚ.
Ἡ κ. Κωνσταντοπούλου ἐπανέλαβε ὅτι «ἡ ψῆφος γιά κλείσιμο τῆς Προανακριτικῆς ἀποτελεῖ ἀξιόποινη πράξη.» Ὑπεστήριξε ὅτι ἡ ὅλη διαδικασία δέν ἔχει καμμία ἐγκυρότητα, ἀφοῦ δέν συνεδρίασε ἡ Διάσκεψις Προέδρων Βουλῆς γιά νά προγραμματισθεῖ ἡ συζήτησις τοῦ πορίσματος. Ἀπευθυνόμενη πρός τούς βουλευτές τῆς ΝΔ τούς εἶπε ὅτι «μέ λαθροχειρία ἐπιχειρεῖτε νά συγκαλυφθοῦν οἱ εὐθῦνες Τριαντοπούλου.» Ὁ κοινοβουλευτικός ἐκπρόσωπος τοῦ ΠΑΣΟΚ κ. Δημήτρης Μάντζος τόνισε πώς «θά μείνουμε μέχρι τέλους προσηλωμένοι στήν ἀνάγκη νά λογοδοτήσουν ὁ Χρῆστος Τριαντόπουλος καί ὅλοι οἱ ὑπεύθυνοι γιά τό δυστύχημα, γιά νά τιμωρηθοῦν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πρέπει καί νά πέσει ἄπλετο φῶς», ἐπισημαίνοντας ὅτι χωρίς τήν πρωτοβουλία τοῦ ΠΑΣΟΚ γιά τήν συγκρότηση τῆς Προανακριτικῆς Ἐπιτροπῆς, δέν θά εἶχε ἀνοίξει ὁ δρόμος γιά τήν παραπομπή τοῦ πρώην ὑφυπουργοῦ. Πρίν ἀποχωρήσει, ὁ Πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κ. Σωκράτης Φάμελλος ἔκανε λόγο γιά παραβίαση τοῦ Συντάγματος, τοῦ νόμου περί εὐθύνης ὑπουργῶν, τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς καί βασικῶν ἀρχῶν τῆς ποινικῆς δικονομίας. «Ἡ κυβέρνηση μπαζώνει τήν ἀλήθεια καί τό Κοινοβούλιο» σχολίασε, καταγγέλλων ὅτι ἡ κοινοβουλευτική πλειοψηφία «ἔστησε ὀμερτά», προκειμένου νά ἀποτρέψει τήν κατάθεση τοῦ κ. Τριαντόπουλου στήν Προανακριτική.
Ὁ ὑπουργός Δικαιοσύνης κ. Γιῶργος Φλωρίδης χαρακτήρισε τήν κ. Κωνσταντοπούλου «κακέκτυπο τῆς Μάρθας Βούρτση». «Τό πρωί μνημόσυνα καί τό βράδυ στά μπουζούκια. Τό πρωί ἀνάγνωση τῶν θυμάτων καί τό βράδυ νταχτιρντί», ὅπως ἀνέφερε χαρακτηριστικά. «Σύμφωνα μέ τίς μουσσολινικές ἀντιλήψεις πού ἔχετε, κ. Κωνσταντοπούλου, ἡ Κυβέρνηση προφανῶς δέν δικαιοῦται νά εἶναι Κυβέρνηση ἐδῶ, ἀλλά εὐτυχῶς ἡ Ἑλλάδα δέν ἔχει μουσουλμανικό πολίτευμα πού ὀνειρεύεστε. Ἔχει Δημοκρατία καί ἡ δημοκρατία προκύπτει ἀπό μία κυβέρνηση ἡ ὁποία νομιμοποιεῖται στήν Βουλή» ἦταν ἡ ἀπάντησις τοῦ ὑπουργοῦ στήν Πρόεδρο τῆς Πλεύσης Ἐλευθερίας.
estianews.gr



Δύσκολα την εντοπίζεις ,αλλά υπάρχει διαφορά στις εκτιμήσεις της πολιτικής και κοινωνικής καταστάσεως – που επικρατεί στην Πατρίδα μας-μεταξύ των κ.κ. Πρωθυπουργού Μητσοτάκη και υπουργού Εθνικής Αμύνης Δένδια (του και φερομένου ως διαδόχου του).
Η ΕΣΤΙΑ επέλεξε να ”δώσει βάρος” στις εκτιμήσεις του κ. Δένδια ,αλλά αν δεν νικηθεί ο λαϊκισμός ,- που δεν πρέπει να δεχθούμε μοιρολατρικά ότι είναι ανίκητος- θα βλέπουμε τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη ”με τοα κυάλια” όσοι φυσικά θέλουμε να συγκλίνουμε σε όλα τα θέματα με τά κράτη -μέλη στην Ενωμένη Ευρώπη μας, στην οποίαν -καλή του ώρα -μας έβαλε ο πεισματάρης Μακεδόνας αείμνηστος Καραμανλής το 1979.
ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΦΕΤΕ ΣΥΧΝΑ-ΠΥΚΝΑ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ”ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ” ΕΣΤΙΑ , ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΈΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΠΑΛΑΙ ΠΟΤΕ ΑΥΡΙΑΝΗ ΤΩΝ ΚΟΥΡΗΔΩΝ που έδινε πρωτοσέλιδα και σε άλλες εφημερίδες για 15 περίπου και αποτελούσε το ΦΕΚ των παρασινοφρουρών.
Ξέφυγα πάλι αλλά ας μαθαίνουν και οι νέοι , που δεν τα έζησαν.
Τι είναι ο λαϊκισμός; Πώς τον ορίζεις;
Ο Μανώλης Κοττάκης τον ορίζει ως εξής και συμφωνώ μαζί του: “ΚΑΤΑ βάση ὁ λαϊκισμός φαίνεται νά εἶναι τό ὄνομα πού δίδει ἡ ἄρχουσα τάξη στήν δημοκρατία ὅταν δέν τῆς ἀρέσει τό ἀποτέλεσμά της”.
Ο
Παντελής Κάλλιας γράφει “Στον αντίποδα όμως του λαϊκισμού υπάρχει, ο αντι-λαϊκισμός. Άλλωστε η κατηγορία κάποιου ως «λαϊκιστή» προέρχεται από κάποιον άλλον ο οποίος διατείνεται ότι είναι «αντι-λαϊκιστής» έχοντας την πεποίθηση ότι κατέχει τη μοναδική αλήθεια. Η ανωτέρω έκφραση της μοναδική αλήθειας, η οποία χρησιμοποιείται κατά κόρον τελευταία στην εγχώρια πολιτική σκηνή, απορρέει από αυτούς που διατείνονται ως αντι-λαϊκιστές. Ωστόσο, η πεποίθηση ενός ανθρώπου ότι είναι ο γνώστης, ο αληθινός, ο ορθόδοξος, κρύβει είτε μια έντονη μεγαλομανία, είτε ένα βαθύ λαϊκισμό μέσω του οποίου προσπαθεί να προσποριστεί ίδιον όφελος.”.
H Αγγελική Σπανού, πάλι, γράφει “Ενας λόγος που ο λαϊκισμός αποδεικνύεται τόσο ισχυρός είναι ότι οι πολέμιοί του λαϊκίζουν και επομένως γίνονται εκ προοιμίου αναξιόπιστοι”.
Άντε, διάβασε και λίγο Σωτήρη Μητραλέξη και τώρα πες μας τον δικό σου ορισμό, ή/και την γνώμη σου γι αυτά που σού έδωσα να διαβάσεις και τα οποία, ως συνήθως, δεν θα διαβάσεις.
“Ξέφυγα πάλι..” Μάλλον έχεις ξεφύγει προ πολλού…
ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ.
ΛΑΙΚΙΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΣΚΕΜΜΕΝΗ ΑΝΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ.
ΘΑΡΣΕΙΤΕ-ΘΑΨΕΤΕ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΗΘΕΙΤΕ.
α) Σύμφωνα με τον ορισμό σου, το κόμμα σου είναι η επιτομή τού λαϊκισμού.
β) Τελευταίως, αντί να μού απαντάς, γράφεις χωριστά σχόλια. Μη φοβάσαι, βρε αδερφέ, δεν δαγκώνω 🙂
γ) “ο πεισματάρης” Μακεδόνας, η Ευρώπη “μας”, Ανιχνεύσεις “μας” ακόμη και η ΕΣΤΙΑ “μας”, δείχνουν ότι μάλλον κόλλησε η βελόνα. Δείγμα μάλλον κολλημένου μυαλού, πράγμα για το οποίο δεν ευθύνεσαι. Ξέχασες τον κ. Κάστα Καραμανλή με το Βουκουρέστι, όπου, όπως αλλού μάς πληροφόρησες, …. “δόξασε”(!) τον Ελληνισμό!! Α βρε φουκαρά, κι εσύ.
Με τέτοια σχόλια -και από α-κομμάτιστους μάλιστα -συσπειρώνονται οι ψηφοφόροι της Ν.Δ που θα σαρώσει και στις εκλογές του 2027.
ΞΑΝΑ ”θάψετε τα συνειδητά μάλιστα ψέματα που πάντα έχουν κοντά πόδια”.
Εξ άλλου ”ο ψεύτης,, τον πρώτο χρόνο χαίρεται”, όπως τώρα με τα Τέμπη – τέλος ,Καλή Ανάσταση.
Ο κοινοβουλευτισμός μπορεί κάπως να ευδοκιμήσει μόνον αν ένας λαός είναι πολιτικά ώριμος, ήτοι ψηφίζει με γνώμονα το γενικό συμφέρον κι έχει την ελευθερία γνώμης και κρίσης να επιλέγει το εκάστοτε, κατά την γνώμη του, καταλληλότερο προς τούτο κόμμα, απαλλαγμένος από κομματικές αγκυλώσεις. Αν αντιθέτως μένει προσκολλημένος σ’ ένα κόμμα, φορώντας κομματικές παρωπίδες και μη έχοντας την θέληση/ικανότητα ν’ αλλάζει κατά περίσταση, είναι πολιτικά ανώριμος. Ο ελληνικός λαός είναι πολιτικά ανώριμο και για έναν άλλον λόγο: Ψηφίζει με γνώμονα το ατομικό του συμφέρον και όχι το γενικό, το οποίο ταυτίζεται μ’ αυτό τής πατρίδος.
Έχω επίσης επισημάνει ότι οι Βρετανοί είναι μάλλον εγγύτερα σ’ αυτό που περιγράφω παραπάνω ως πολιτική ωριμότητα.
Μού το θύμισε το παρακάτω άρθρο τού Εὐθ. Π. Πέτρου:
Ἡ ἰδεολογική παράμετρος