Γ. Χρυσανθόπουλος: γιατί το Πρωτοδικείο Αθηνών εμπόδισε τη “Δύναμη Συμμετοχής”;

Αναρωτιόμαστε μήπως η Δικαιοσύνη στη χώρα μας αποτελεί τελικά εθνική τροχοπέδη καθώς την παρακολουθούμε να απορρίπτει αιτήματα σύστασης σωματείων με πατριωτικούς σκοπούς που αποβλέπουν μόνο στο να βοηθήσουν με τις δράσεις τους την Ελλάδα.

Γράφει ο πρέσβης ε.τ. Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος

Στις 15 Ιουλίου το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, με την υπ’ αριθ.70326/2025 απορριπτική διάταξη, απέρριψε την αίτηση του υπό σύσταση σωματείου με την επωνυμία «Δύναμη Συμμετοχής-Κίνηση Πολιτών για την Εθνική Κυριαρχία και την Κύπρο» να εγγραφεί στο Δημόσιο Βιβλίο Σωματείων που τηρείται στο Πρωτοδικείο Αθηνών.

Ο σκοπός του Σωματείου είναι σύμφωνα με το άρθρο 2 του καταστατικού: 1.Η ανάπτυξη πολιτικής και πολιτιστικής δραστηριότητας με στόχο την υπεράσπιση και την πλήρη πραγμάτωση της Εθνικής Κυριαρχίας της χώρας σε όλες τις πτυχές και εκφάνσεις της καθώς και η κοινωνική ευημερία και η πρόοδος του ελληνικού λαού. Ιδιαίτερη στόχευση αποτελεί η υπεράσπιση του Ελληνισμού στην Κύπρο και σε όλες τις άλλες εναπομείνασες πατρογονικές του εστίες.

2. Η προώθηση και η ανάδειξη της ελληνικής παραγωγικής ιδιαιτερότητας η οποία συμβάλλει στην ενδογενή ανάπτυξη, συγκρότηση και συνοχή του ελληνικού χώρου, στην αξιοποίηση του φυσικού πλούτου με ορθολογικό σχεδιασμό και περιβαλλοντική μέριμνα, στην αξιοποίηση της πολιτισμικής μας κληρονομιάς καθώς και στην ενίσχυση των τοπικών χαρακτηριστικών και της ιδιαίτερης ταυτότητας την οποίαν διαθέτει.

Ας δούμε τώρα πού βασίστηκε το Πρωτοδικείο για να απορρίψει το αίτημα. Αναφέρει η απόφαση: «Ο ως άνω σκοπός όμως του υπό σύσταση σωματείου, περιλαμβάνων την ανάπτυξη πολιτικής δραστηριότητας, με στόχο την υπεράσπιση και την πλήρη πραγμάτωση της Εθνικής Κυριαρχίας της Χώρας, σε όλες τις πτυχές και εκφάνσεις της, έρχεται σε αντίθεση με την ρητή ρύθμιση του Ν.2292/1995, κατά την οποία, η ευθύνη για την άμυνα της Χώρας ανήκει στην Κυβέρνηση, η οποία καθορίζει την Πολιτική Εθνικής Άμυνας και ασκεί την διοίκηση των Ενόπλων Δυνάμεων. Κατά συνέπεια, η κρινόμενη αίτηση πρέπει ν’ απορριφθεί ως μη νόμιμη, αφού ο σκοπός αυτός του υπό αναγνώριση σωματείου, δεν άπτεται της ιδιωτικής βούλησης, έρχεται σε αντίθεση με τη δημόσια τάξη και αποτελεί αρμοδιότητα της πολιτείας, η οποία της έχει συνταγματικά ανατεθεί και υλοποιεί με πλέγμα νομοθετημάτων.»

Προφανώς, μάλλον ασκήθηκε κάποια πίεση στον Πρωτοδίκη προκειμένου να απορρίψει το αίτημα της Δύναμης Συμμετοχής. Το υπό σύσταση σωματείο στο καταστατικό του δεν αναφέρει πουθενά ότι θα αναλάβει την άμυνα της Ελλάδας η οποία πράγματι ανήκει στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Με το σκεπτικό αυτό δεν θα έπρεπε να υπάρχει κανένα σωματείο στην Ελλάδα μιας και τα πολιτιστικού σκοπού σωματεία καλύπτονται από το Υπουργείο Πολιτισμού, τα εκπαιδευτικού σκοπού από το Υπουργείο Παιδείας, τα οικονομικού σκοπού από το Υπουργείο Οικονομίας και ούτω καθεξής. Αξίζει ν’ αναφέρουμε σ’ αυτό το σημείο ότι η «Μακεδονική Γλώσσα» θα μπορούσε ν’ ανήκει σήμερα στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Βορείου Ελλάδος εάν, ευτυχώς, δεν είχε επέμβει ο Άρειος Πάγος και δεν είχε ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου Φλώρινας περί αναγνωρίσεως Κέντρου Μακεδονικής Γλώσσας στην Ελλάδα!

Καταλήγοντας, αναρωτιόμαστε μήπως η Δικαιοσύνη στη χώρα μας αποτελεί τελικά εθνική τροχοπέδη καθώς την παρακολουθούμε να απορρίπτει αιτήματα σύστασης σωματείων με πατριωτικούς σκοπούς που αποβλέπουν μόνο στο να βοηθήσουν με τις δράσεις τους την Ελλάδα. Η κίνηση «Δύναμη Συμμετοχής» ετοιμάζεται να επανυποβάλει στο Πρωτοδικείο αίτημα αναγνώρισής της ως σωματείο. Ελπίζουμε ότι αυτήν τη φορά, κι αφού στο μεταξύ χάθηκαν 4 μήνες, το αίτημα θα εγκριθεί.